Ταινάρια 2018

[Προηγήθηκε εργασία στο Νεκρομαντείο. Σε σύντομη επικοινωνία δόθηκε η οδηγία να γιορτάζουμε πλέον τα Ταινάρια κάθε πέντε χρόνια. Η επόμενη μεγάλη γιορτή θα γίνει το 2023.]

Άννα: Ας πάρουμε βαθιές χαλαρές αβίαστες αναπνοές.

………………………

Αφήστε τα πλήθη των αστεριών να πέσουν στο κορμί σας. Αφήστε τα πλήθη των αστεριών να γεμίσουν το σώμα σας· δείτε τον εαυτό σας γεμάτο αστέρια, όπως η Νουτ/Νουίτ. Είναι σημαντικό να μπορέσετε να οραματιστείτε τον εαυτό σας σαν τον έναστρο ουρανό, ολόκληρο το σύμπαν. Οδηγήστε βήμα-βήμα σ’ αυτήν τη διαδικασία της ψυχής. Απαραίτητη προϋπόθεση, το σύμπαν που είστε τώρα, με όλα τ’ αστέρια, σ’ αυτό το μοναδικό σώμα, να το δείτε σαν μια σταγόνα νερό. Το έναστρο σώμα σας γίνεται μια σταγόνα νερό και όλα τ’ αστέρια ενώνονται σε μία φλόγα μέσα στη σταγόνα. Είσαστε πλέον μία φλόγα που αποτελείται απ’ όλα τ’ αστέρια του ουρανού, μέσα σε μία σταγόνα νερό, κρυστάλλινα καθαρό.

Είναι μεγάλη ευλογία αυτό που ήρθατε να κάνετε σήμερα για τον εαυτό σας εδώ· ένα μεγάλο δώρο, τόσο γι’ αυτούς που έρχονται για πρώτη φορά, όσο και γι’ αυτούς που τους συνοδεύουν φέτος και παραβρίσκονται σ’ αυτήν τη μικρή μυσταγωγία. Το Ταίναρο είναι ένας πολύ ιδιαίτερος τόπος, όπως θα συνειδητοποιήσετε και οι νεότεροι και οι ενέργειές του βαθιές. Πηγαίνουν βαθιά στη γη, εκεί που δεν έχει φτάσει το ανθρώπινο μάτι. Κρύβονται πολλά εκεί, όπως έχει ειπωθεί ξανά και ξανά. Γι’ αυτό είναι εδώ η πύλη για τον Άδη, γι’ αυτό από δω θα πάρετε το δυναμικό σας. Μη θαρρείτε πως είστε μόνοι. Αυτήν την ώρα σας μιλάει ο Σαιν Ζερμαίν. Μη θαρρείτε πως είστε μόνοι και μόνες. Η ενέργεια του Πλούτωνα έχει εγκατασταθεί και πάλι, περιμένοντάς σας στα ενδότερα. Παρούσα η Εκάτη, η θεά της νύχτας, η θεά των αστεριών, η θεά-οδηγός, η δαδούχος και σκυλακίτις Εκάτη. Παρούσα η Ιφιγένεια. Περιδιαβαίνει το χώρο με τις άλλες ψυχές, που αρχίζουν να ανεβαίνουν για να σας υποδεχτούν. Η Περσεφόνη επιβλέπει, μαζί με τον Πλούτωνα. Ο Ποσειδών σιωπηλά κάθεται στην ακροθαλασσιά και σας κοιτά, παρέα με τις Νηρηίδες τις νεράϊδες και ο Ζευς, από τον Όλυμπο, παρακολουθεί.

Ένα αχνό φως αρχίζει να καλύπτει το χώρο· φως της Άκασα, αχνό, γαλακτώδες, καθαρό. Μέσα σ’ αυτό αχνοφαίνονται οι μορφές των ψυχών που έρχονται να σας προϋπαντήσουν. Τίποτε απ’ αυτά που κάνετε εδώ σήμερα, δεν μπορεί να σας θυμίσει κάτι παλιότερο. Οι νεότεροι δεν έχετε ξαναβρεθεί εδώ.

Ο Μίνως, ο Ραδάμανθυς και ο Αιακός, οι τρεις Κριτές του Άδη, σας περιμένουν. Η αρχική κρίση έγινε. Μπορείτε να εισέλθετε· όχι για να μείνετε αλλά, όπως έχει δοθεί, ακόμα κι εκείνοι που ως απλοί επισκέπτες έρχονται στον Άδη, πρέπει να κριθούν. Ποιος σας κρίνει τελικά; Κάποιος άλλος ή ο εαυτός σας; Ό,τι κι αν πιστεύετε, ο Μίνωας, ο Ραδάμανθυς και ο Αιακός είναι παρόντες. Είναι η πύλη μέσα απ’ την οποία θα περάσετε. Πρώτος, όταν ξεκινήσει η διαδικασία, θα έρθει ο Ρ. [Σημ. αναφέρεται σε κάποιο μέλος της ομάδας] Ετοιμαστείτε και καθαρίστε την καρδιά σας. Η κρίση δημιουργεί ισχυρούς κραδασμούς. Θα δείτε να γίνεται πραγματικότητα, κάτι που δεν είχατε σκεφτεί ποτέ πριν. Το δώρο που θα πάρετε, είναι μεγάλο. Πρέπει να ανταμείψετε τον εαυτό σας γι’ αυτό το ταξίδι στο Άκρο Ταίναρο.

Ο Ορφέας βρήκε την Ευρυδίκη του και την πήρε -να είστε βέβαιοι ότι την πήρε. Και ο Ηρακλής βρήκε τον Κέρβερο. Συνδέονται αυτά τα δύο; Τον ανέβασε από άλλη πύλη, όχι από αυτήν την ίδια. Πέρασμα έκανε ο ένας, πέρασμα έκανε και ο άλλος. Θα έρθει η ώρα που αυτές οι πληροφορίες θα «κουμπώσουν», όπως λέτε, στο νου σας και θα δείτε τη μεγάλη εικόνα. Θα εξηγηθεί τι σημαίνει ο άθλος του καθενός από το πρίσμα των Ελευσινίων. Χρειάζεται πολύ σεμνά και με μεγάλη προσοχή να προσεγγίσετε το σπήλαιο. Θα βρείτε τον Πλούτωνα εκεί να σας μιλά και η Περσεφόνη θα κάθεται δίπλα.

Έρχεστε για να απαιτήσετε; Φύγετε αμέσως! Έρχεστε παρακαλώντας; Να μείνετε. Αδειάστε τον εαυτό σας από κάθε έπαρση και φρόνιμα ακολουθήστε την Εκάτη, που θα έρθει να σας οδηγήσει στον τάφο… στη σπηλιά. Μη φοβάστε. Μείνετε να παρακολουθείτε τις κινήσεις των ψυχών στο λευκωπό φως της Άκασα -αλλού γίνεται γαλάζιο, εδώ είναι λευκό, αχνό, αιθερικό- και πάντοτε να θυμόσαστε, πως όλα τ’ αστέρια του ουρανού γίνανε μέσα σας η φλόγα. Ότι είστε μία φλόγα μέσα σε μια σταγόνα κρυστάλλινου νερού. Αυτό σας προστατεύει… σας προστατεύει δυνατά, ισχυρά. Έτσι, κρατώντας αυτή την εικόνα του εαυτού σας θα μπείτε μέσα. Τη διαδικασία κάθαρσης που θέλατε να κάνετε, κάντε τη τώρα, πριν ξεκινήσετε να εισέρχεστε στο ιερό. Πάρτε λίγο χρόνο γι’ αυτό και στη συνέχεια θα οδηγηθείτε.

[Ακολούθησε η διαδικασία κάθαρσης και η ατομική εργασία στο Νεκρομαντείο]

………………………………..

Άννα: Ας πάρουμε βαθιές χαλαρές αβίαστες αναπνοές. Για άλλη μια φορά, σε αυτόν εδώ το τόπο, αναπνέουμε μαζί με τη θάλασσα στο δικό μας ρυθμό και αυτή στο δικό της. Εστιάζουμε την προσοχή μας στην άκρη της μύτης, εκεί που μπορούμε να νιώσουμε τον αέρα που εισπνέουμε, να μπαίνει στα ρουθούνια μας και μετράμε δέκα αναπνευστικούς κύκλους ή είκοσι, με το ένα στην εισπνοή και το δύο στην εκπνοή. Αργά αβίαστα, παραμένοντας εστιασμένοι στην άκρη της μύτης… Πάμε.

Παρόντες ο Ποσειδάων, ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, ο Δάσκαλος της Ιόχρου Φλόγας, ο Πλούτων, η Δήμητρα, η Περσεφόνη, οι προσωπικοί σας Άγγελοι και τα συνοδά πνεύματα και μια πλειάδα άλλων αστέρων που σήμερα θα σας οδηγήσουν στο ταξίδι της επιστροφής στη Πηγή. Η Νουίτ, η Κυρία των Αστεριών, μαζί σας· η Μεγάλη Μητέρα του Ουρανού σας σκεπάζει. Τη διδασκαλία ξεκινά ο Ποσειδάων με τη Μητέρα των Αστεριών τη Νουίτ.

……………………………….

Και πάλι θα σας ζητήσω παιδιά μου να δείτε στο σώμα σας όλα τα αστέρια του ουρανού και της γης αλλά η γη είναι μια κουκίδα γύρω από ένα αστέρι. Όλα τα αστέρια του ουρανού λάμπουν στο σώμα σας, που έχει το χρώμα του έναστρου ουρανού -βαθύ μπλε. Χιλιάδες, εκατομμύρια αστέρια λάμπουν στο σώμα σας. Η Κυρία των Ουρανών, σκύβει, γέρνει το σώμα της από πάνω σας και χαμογελά. Γίνεται, θα μπορούσαμε να πούμε, μια μετάγγιση αστεριών. Δεν κατανοείτε ακόμα τι μπορεί να συμβαίνει και τι μπορεί να σημαίνει αυτό συμβολικά, μα να είστε σίγουρες/οι ότι σύντομα θα κατανοήσετε.

Καθώς το σώμα σας γεμίζει με τα αστέρια, έρχομαι και κάθομαι δίπλα σας και σας κρατώ στην αγκαλιά μου, αυτήν την ήπια καλοκαιρινή βραδιά. Γαλήνια η θάλασσα και η συνείδησή σας γαλήνια, μετά το δράμα της σύνδεσης με τη δική σας Ευρυδίκη. Κάθαρση.

Τα αστέρια του ουρανού είναι αμέτρητα και όλα μαζί χωράν στην αγκαλιά σας και θέλω οπωσδήποτε, με αυτήν την εικόνα να φύγετε από το Ταίναρον όταν έλθει η ώρα: ότι έχετε μέσα σας όλα τα αστέρια του ουρανού· γι’ αυτό το λέω ξανά και ξανά και ξανά. Σαν το σπόρο που κρύβει μέσα του όλο του το δυναμικό. Αυτό σημαίνει να βλέπετε μέσα σας όλα τα αστέρια του ουρανού, γιατί το καθένα από αυτά μια όψη του Εαυτού σας είναι. Καταλαβαίνετε… και όσοι συμμετείχατε στην προηγούμενη εργασία καταλαβαίνετε γιατί ξεκινήσαμε με αυτήν την εικόνα.

Είπαμε τόσα πολλά, όσες φορές βρεθήκαμε εδώ και τώρα περιμένετε να ειπωθούν και άλλα, καινούργια για εσάς. Οι άνθρωποι βαριούνται εύκολα. Μπορείτε να φανταστείτε τι θα κάνατε στην αιωνιότητα χωρίς τα πάθη της μορφής; Τόσο εύκολα βαριέστε και ας έχετε γύρω σας μια μεγάλη βιβλιοθήκη. Μοναχά αν μπορούσατε να ακούσετε το τραγούδι των τζιτζικιών, στη παραμικρή στροφή του ήχου θα είχατε μπροστά σας όλη τη γνώση του σύμπαντος· αλλά βαριέστε αφόρητα. Μπορεί και να είναι η δύναμη της ζωής που ρέει διαρκώς, ρέει σαν χείμαρρος και παρασύρει τα πάντα, ποτέ δεν κάθετε σε ένα σημείο. Έτσι, πολλές φορές αναρωτηθήκατε για την αιωνιότητα και πολλές φορές εκφράσατε την επιθυμία της αιώνιας ζωής, της αιώνιας ένσαρκης ζωής αλλά δεν σκέφτεστε τι θα κάνατε, πώς θα ξεπερνούσατε τη δική σας ορμή που σας κινεί διαρκώς σε αλλαγές. Παραδοθείτε στο ρυθμό του κύματος, στο ρυθμό της αναπνοής σας, στο ρυθμό που διέπει όλους τους ήχους της νύχτας.

Σε δέκα χρόνια από σήμερα, για τους περισσότερους/ες από εσάς θα ανοίξει ένας νέος κύκλος. Θα αφήσετε τα παλιά και θα προχωρήσετε σε κάτι καινούργιο, ολοκαίνουργιο. Δεν θα χρειάζεται πια να σκέφτεστε τον Ποσειδάωνα, τον Άρη, τους Θεούς, τους Δασκάλους. Σε δέκα χρόνια από σήμερα θα βιώσετε μια πολύ μεγάλη αλλαγή.

«Ποιος ζει ποιος πεθαίνει σε δέκα χρόνια», σκέφτεται ήδη η Άννα και εσείς αναρωτιέστε, αν μετά από δέκα χρόνια θα θυμάστε αυτά τα λόγια, για να τσεκάρετε αν όντως επιβεβαιωθούν. Και όμως θα είστε εδώ, αν τηρήσετε το ραντεβού που δώσαμε για τα Ταινάρια ανά πενταετία. Στα μεθεπόμενα Ταινάρια θα έχετε τη μεγάααλη σας αλλαγή. Όσοι την επιθυμείτε φυσικά.

Παρόλα αυτά, ένας κύκλος κλείνει και ένας άλλος ανοίγει για την ίδια την ομάδα και πράγματα συμβαίνουν που καμία και κανένας δεν μπορεί να εννοήσει, δεν μπορεί να εξηγήσει και να ερμηνεύσει πώς φτάσατε ως εδώ. Υπάρχουν αλήθειες που πρέπει να ειπωθούν και θα το κάνουμε σήμερα· είναι κατάλληλο, έτσι πρέπει. Θα περίμενε η Άννα, αυτό να γίνει κάποια άλλη στιγμή· λίγο αργότερα το είχε κανονισμένο να μας ζητήσει, να μιλήσουμε για όλα αυτά.

«Μα κάναμε τόσο μεγάλο ταξίδι για να μας πεις πράγματα που ήδη γνωρίζουμε; Περιμένουμε κάτι καινούργιο, περιμένουμε νέες γνώσεις να εισρεύσουν, νέες πληροφορίες. Ήλθαμε με πολύ χαρά να βυζάξουμε νέα γνώση.» Ξέρετε, και αυτό ακόμα είναι μια μορφή εθισμού. Μάθατε να ακούτε νέα πράγματα. Αναρωτιέστε και διαμαρτύρεστε ότι δεν μπορείτε να αφομοιώσετε όλα όσα δίνονται̣ παραπονιέστε αλλά τα θέλετε και ώρες-ώρες τα θέλετε τόσο, που χάνετε την ουσία. Και για πολλούς θα ακουγόταν παράδοξο, να περιμένετε από τους αρχαίους Θεούς να σας φέρουν νέες πληροφορίες αλλά εμείς το κάνουμε και ας μην υπάρχει τίποτα πραγματικά καινούργιο σε αυτό τον κόσμο.

Τα πρώτα λόγια που σας είπα, όταν βρεθήκατε για πρώτη φορά εδώ, ήταν για τη μετουσίωση της ύλης σε νου -τα πρώτα λόγια. Και για το πόσο εγώ, εκατομμύρια χρόνια πριν, εργάστηκα για τη μετουσίωση της ύλης σε νου και για το πώς αυτή, καθώς μετουσιώνεται, δημιουργεί αρχικά αυτό που λέτε συναίσθημα/θυμικό. Δημιουργεί τη νοητική ουσία περνώντας πρώτα από τη φάση του συναισθήματος. Μερικά χρόνια αργότερα βρίσκεστε εδώ, έχοντας περάσει και ευρισκόμενες/οι ακόμα σε μια φάση έντονης συναισθηματικής διαταραχής. Δεν είναι απλή ταραχή για κάποιους, είναι διαταραχή. Δεν είστε έτοιμοι/ες να αντιμετωπίσετε όσα έρχονται.

Σας έχω λοιπόν μπροστά μου και σας θυμίζω τα λόγια μου τότε. Θέλω να θυμηθείτε ότι πρόσφατα, με αποκορύφωμα την εργασία της Αιγύπτου, βυθιστήκατε στο χθόνιο σώμα σας. Αυτός ήταν ο σκοπός της εργασίας. Στο απώτατο σημείο του Άμπου Σίμπελ, βυθιστήκατε στο χθόνιο σώμα σας και από τότε πολλά έχουν αλλάξει. Έπρεπε λοιπόν εδώ να μπει ένα φρένο. Ειπώθηκε ήδη πριν, ότι δεν θα καταφέρετε να διαχειριστείτε τις ενέργειες -είναι πολύ ισχυρές. Κάνατε προσπάθεια, δημιουργήσατε άξονα, δουλέψατε φιλότιμα. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε, αν δεν το είχατε κάνει. Ανασύρατε πολύ δυναμικό από το ασυνείδητο, από το χθόνιο σώμα σας και μήνα με το μήνα αρχίσατε να το γειώνετε, για να μπορέσετε να το διαχειριστείτε. Σας βάλαμε να το γειώνετε μέσα από τους πυλώνες του σπιτιού σας, για να τα καταφέρετε. Τι θα συνέβαινε αν δεν είχε γίνει και αυτό! Και βρίσκεστε τώρα να αντιμετωπίζετε τριβές. Να γίνεστε ξένοι ο ένας με τον άλλον, όχι ως αδελφές και αδελφοί αλλά ανάδελφοι. Ξένοι ολότελα, μικροπρεπείς. Μα εγώ είμαι εδώ μπροστά σας και σας εξηγώ γιατί.

Το Πνεύμα κατανοεί· βλέπουμε και καταλαβαίνουμε, αυτά που για εσάς είναι ανεξήγητα. Και θα πέσετε πολύ χαμηλότερα ακόμα κάποιες και ναι, θα μπορούσατε να ντρέπεστε ίσως για αυτό -και ίσως να έπρεπε- αλλά πάντοτε υπάρχει μια εξήγηση, πάντοτε υπάρχει η τεχνική πλευρά των πραγμάτων και εκεί θα εστιαστούμε, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσετε να ξεκολλήσετε από τη συναισθηματική διαταραχή που έχει δημιουργηθεί και να προχωρήσετε στη μετουσίωση των ενεργειών που πήρατε, σε νου -σε νοητική ουσία. Μόνο οι Θεοί μπορούν να σας βοηθήσουν σε αυτό αλλά πάψετε να δικαιώνετε τον εαυτό σας κάποιοι.

Είναι σκληρή η δουλειά που κάνετε, βαριά. Το παράθυρο της Αιγύπτου ήταν μεγάλο παράθυρο, παράθυρο χρονικό, στο οποίο παραλάβατε πολύ ισχυρές ενέργειες. Οι κλυδωνισμοί ήταν αναπόφευκτοι και αυτό, μέσα από όλα τα προβλήματα που δημιουργεί και τις προκλήσεις, ουσιαστικά σας δίνει ευκαιρίες. Μην κλωτσήσετε τη μεγάλη ευκαιρία που έχετε, να αναπτυχθείτε και να εφαρμόσετε όλες τις τεχνικές που έχετε μάθει και, επιτέλους, συνειδητά να συνεργαστείτε μαζί μου και με όλους τους Δασκάλους, που σας καθοδηγούν για τη μετουσίωση της ύλης σε νου. Ανεβαίνοντας μια σκάλα το πόδι σας μπορεί να γλιστρήσει και να νιώσετε πως βρίσκεται ξαφνικά στο κενό και να τρομάξετε αλλά είστε πολύ καλά γραπωμένοι στη σκάλα και σας κρατούμε, όσο πιο γερά μπορούμε. Δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα· το μόνο που θα μπορούσατε ίσως να φοβηθείτε είναι ο εαυτός σας και η κατινιά σας, την ώρα που ξεχνάτε αυτό που είστε πραγματικά. Αλλά είστε παιδιά του φωτός, έτσι δεν είναι; Δείξτε το. Όλα έχουν μια πολύ καλή εξήγηση. Και πράγματι, αυτός είναι ο πιο κατάλληλος τόπος για να δοθούν οι εξηγήσεις, καθώς εδώ σας έδωσα την πληροφορία της δικής μου εργασίας.

Από την αρχή της βραδιάς μαζί μας είναι η Νουίτ. Ο Ποσειδώνας και η θεά των αστεριών -τι περίεργος συνδυασμός αλήθεια! Είπε κάποιος κάποτε, «κάθε αστέρι είναι μια ψυχή, κάθε ψυχή είναι ένα αστέρι» και εσείς εδώ ήλθατε για να πάρετε την ενέργεια της δικής σας ψυχής, όπως κάποτε βρήκε ο Ορφέας την Ευρυδίκη του. Αλλά αλήθεια, τι υποκρύπτεται πίσω από το σώμα της Νουίτ, πίσω από τα αστέρια που έχουν γεμίσει το δικό σας σώμα; Όχι μια ψυχή αλλά πολλές.

Σήμερα λοιπόν είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε την κατανόησή σας, να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, στο γεγονός της συλλογικότητας της ψυχής, γιατί δεν μπορείτε να πάρετε ένα μέρος, χωρίς να κατανοήσετε ταυτόχρονα ότι αυτό είναι μέρος ενός όλου. Λαμβάνοντας την ενέργεια της ατομικής σας ψυχής, ουσιαστικά λαμβάνετε την ενθύμηση του όλου. Δεν είστε μόνο εσείς, δεν είναι η δική σας ψυχή μοναχά αλλά όλες αυτές που βλέπετε στον ουρανό, μέσα σας είναι.

Το φως του φεγγαριού αρχίζει και κρύβει τα αστέρια όπως η θυμαπάτη σας· σας κρύβει την αλήθεια. «Τι κάναμε;» Σας έβαλα να δείτε, ότι είστε όχι ένας αλλά πολλοί και μπορείτε να εκφράσετε όχι μόνο την ατομική σας ψυχή και όχι μόνο τη συλλογική ψυχή αλλά και όσες άλλες ατομικές ψυχές θα θέλατε, θα επιλέγατε ποτέ να εκφράσετε.

«Αυτό», θα πείτε, «δημιουργεί ένα πολύ μεγάλο μπέρδεμα. Γιατί να το κάνω; Δεν μπορώ να εκφράσω τη δική μου, να βρω και πέντε έξι ακόμα; Δεν θα το αντέξω.» Αν δεν εκφράσετε όλες τις ψυχές που περικλείετε, δεν μπορείτε να εκφράσετε τη δική σας, δεν μπορεί να ξεχωρίσει το ένα από το όλο. Στη γήινη πραγματικότητά σας μπορεί και να συμβεί, τα φαινόμενα αυτό δείχνουν. Είναι η μορφή που ξεχωρίζει… Η ψυχή έχει μορφή; Τι λέτε; Σε ένα βαθμό έχει· σε ανώτερο επίπεδο όχι. Αυτή είναι η αλήθεια λοιπόν, πως παίρνοντας την Ευρυδίκη σας, δεν αρκεί να εκφράσετε τη δική σας ψυχή.

«Μα πώς μπορώ να το κάνω; Αν υποθέσουμε πως συμφωνώ, πώς μπορώ να το κάνω;» θα πείτε. «Πατάω ένα κουμπί και έρχεται και άλλη μια, και άλλη μία; Λεγεώνα;» Αυτό θα πει πολυσχιδής προσωπικότητα -κάποιοι θα έλεγαν επίσης σχιζοειδής αλλά δεν έχει σημασία.

Απόψε, ξεκινώντας να σας μιλούμε σε αυτό το δεύτερο μέρος, είπαμε ότι θα σας δείξουμε το μονοπάτι της επιστροφής. Το μονοπάτι της επιστροφής οδηγεί πάντοτε στο Ένα. Το Ένα -όχι όπως το αντιλαμβάνεστε εξωτερικά αλλά όπως υφίσταται εσωτερικά-, που είναι τα πάντα. Όχι το ένα της μορφής αλλά το ένα του Πνεύματος.

Και τώρα σας ζητώ αγαπημένα μου παιδιά να ανοίξετε τη καρδιά σας και να σταθείτε σε ειρήνη, κατανοώντας όσο μπορείτε βαθύτερα, ότι αυτό που πήρατε σήμερα και κάποιοι θα ολοκληρώσετε σε λίγους μήνες, έρχεται όχι για να αρκεστείτε σε αυτό αλλά για να σας ανοίξει τη πύλη στη συλλογικότητα της ψυχής.

Έχετε δουλέψει με πολλούς τρόπους συλλογικά αλλά σε μια χρονική στιγμή που σας βρίσκει σε τέτοια διαίρεση, θέλουμε να σας επαναφέρουμε στην αντίληψη της συλλογικότητας και το Πνεύμα διάλεξε αυτό τον τρόπο: την εικόνα της Νουίτ. Θυμηθείτε ότι είστε το σύμπαν -το σύμπαν δεν μπορεί να πετάξει από μέσα του τίποτα· μπορεί μονάχα να τα κρατά σε ισορροπία· να κρατά τα πάντα σε ισορροπία, επιτρέποντας απλώς στα πάντα να είναι, δίνοντας χρόνο -και άπειρο χρόνο- να βρουν τις δικές τους ισορροπίες. Αφήνει τους γαλαξίες, τα αστέρια, τα νεφελώματα, τους πλανήτες, να βρουν τη δική τους ισορροπία και παρέχει για αυτό δισεκατομμύρια χρόνια -μια αιωνιότητα. Ο Θεός δεν μπορεί να πετάξει οτιδήποτε από όσα Είναι. Μπορεί μόνο να Είναι σε ισορροπία ούτε παριστάνει τον τιμωρό ούτε καν κρίνει αυτό που είναι. Αυτό που αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι σαν κρίση, είναι η τάση του να ισορροπεί όσα είναι στη μεγάλη σύνθεση και τις πράξεις εξισορρόπησης οι άνθρωποι τις αντιλαμβάνονται ως τιμωρία, όταν αντιστρατεύονται τα μικρά εγώ τους.

Εσείς πού είστε σε όλα αυτά; Δεν μπορείτε πραγματικά να γυρίσετε πίσω, στη παλιά κατανόησή σας. Όταν κατανοήσετε κάτι, δεν μπορείτε να το χάσετε, να το ξεχάσετε· όταν γνωρίσετε, δεν μπορείτε να ξε-γνωρίσετε. Μπορείτε μόνο να θυμηθείτε και πάλι αυτό που Είστε -να θυμηθείτε, όλα τα αστέρια που σας αποτελούν.

Και με αυτή την ενθύμηση, τώρα σαν πατέρας σας καλώ Νηρηίδες μου, Νεράιδες μου, να θυμηθείτε ότι, όλα αυτά που είστε, είναι και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω σας -καθένας, κάθε μια και ένα αστέρι- και να αφήσετε τα αστέρια αυτά να λάμψουν μέσα σας.

Θα ήθελα να μείνετε ξύπνιες, για να κάνετε τουλάχιστον αυτό. Δείτε και πάλι όλα τα αστέρια του ουρανού στο βαθύ μπλε σώμα σας και όλα τα μέλη της ομάδας αστέρια ανάμεσα σε όλα τα άλλα. Δεν καταλαβαίνετε τάχα, ότι βάλλοντας σε ένα αστέρι βάλλετε εναντίον του εαυτού σας;

Να μην με λένε Ποσειδώνα, Θεό της θάλασσας και της γης, αν δεν φύγετε από εδώ με ένα άξονα στιβαρό, όπως αυτόν που είχαμε στήσει. Όποιος δεν μπορεί να σταθεί σε αυτόν τον άξονα, να φύγει τώρα αμέσως! Όσοι μείνουν, θα εργαστούν. Δεν μπορείτε να δουλέψετε με τη ψυχή σας, αν δεν αποδεχτείτε και όλες τις άλλες μαζί.

Στο κέντρο του κύκλου που αρχίζετε να δημιουργείτε, οραματιστείτε έναν άξονα. Ενώνει τον ουρανό με τη γη, με τον πυρήνα της γης. Ψηλά, από το σώμα της Νουίτ, ρέει στον άξονα το φως όλων των αστεριών, από τον αφαλό της Νουίτ εκεί όπου τώρα βρίσκεται ο ήλιος, κατεβαίνει στον άξονα το φως όλων των αστεριών, φτάνει μέχρι το πυρήνα της Γης. Με το αιθερικό σας σώμα κάνετε ένα βήμα εμπρός και μπαίνετε στον άξονα. Ταυτίζεστε, ευθυγραμμίζεστε με τον άξονα. Το κέντρο της καρδιάς συντονίζεται με όλων των υπολοίπων. Πρώτα το κέντρο της καρδιάς πάλλεται και μια μεγάλη καρδιά αρχίζει να δημιουργείται, που διευρύνεται όλο και περισσότερο και αρχίζει να αγκαλιάζει όλη την ομάδα. Κατόπιν όλα τα υπόλοιπα κέντρα ευθυγραμμίζονται επίσης, έτσι ώστε τελικά δημιουργείται για άλλη μια φορά ένα ομαδικό σώμα, φωτεινό. Αυτή τη στιγμή, αν δεν μπορείτε να αποδεχτείτε το φως όλων των αστεριών, αν πιστεύετε ότι έστω και ένα αστέρι πρέπει να λείψει, είναι η τελευταία ευκαιρία που έχετε, να φύγετε. Εάν αποφασίσετε να μείνετε στον άξονα, δηλώνετε ότι αποδέχεστε κάθε αστέρι και την επόμενη φορά που θα εκφράσετε αντίθετες ενέργειες, θα υποστείτε τις συνέπειες· γιατί τότε οι κλυδωνισμοί θα βαρύνουν μόνο εσάς. Ο κατήγορος θα κατηγορηθεί και αυτό δεν πρόκειται να έλθει ως Θεία τιμωρία. Έως τώρα γνωρίζετε αρκετά, για να καταλάβετε ότι απλώς θα λουστείτε τις συνέπειες των δικών σας επιλογών.

Παραμείνετε ευθυγραμμισμένοι στον ομαδικό άξονα. Μπορείτε να δηλώσετε τη πρόθεσή σας εσωτερικά να καταθέσετε την ενέργεια σας στον άξονα για το Θείο έργο. Να δηλώσετε τη πρόθεσή σας, να φανείτε συνεπείς σε όλες τις προηγούμενες δηλώσεις κατάθεσης ενέργειας και να χαρείτε στο τέλος. Θα μπορέσετε να χαρείτε, γιατί θα αποδώσει και αυτό το δέντρο καρπούς. Ένα δέντρο είναι, που θα δώσει καρπούς.

Δεν υπάρχει αρκετή εμπιστοσύνη αυτή τη στιγμή στον άξονα. Κάνετε τα βήματα αλλά οι ενέργειες κυμαίνονται. Σταθεροποιηθείτε, οραματιζόμενοι το φως της Νουίτ, το φως των αστεριών, να ρέει. Ακόμα και αυτή την ώρα εργάζεστε όχι μόνο για τη μικρή ομάδα αλλά εργάζεστε συνδεόμενοι με τη συλλογική ψυχή. Αυτή η σύνδεση, η σύνδεση που γίνεται σήμερα, θα εμπλουτίσει το έργο σας.

Πάρτε βαθιές χαλαρές αναπνοές και δώστε στον εαυτό σας λίγο χρόνο για να μετακινηθεί από τη θέση που βρίσκεται, να κινηθείτε, κουνήστε τα χέρια, τα πόδια και θα επανέρθουμε.

[Διάλειμμα]

……………………….

Ερώτηση 1^η: Υπάρχουν αστέρια (ψυχές) στο είναι μας που, ενώ κάνουμε τη συγχώρεση, εξακολουθούμε να μην τα αποδεχόμαστε; Τι συμβαίνει με αυτό;

Άννα: Πριν κάνεις τη συγχώρεση, την έχεις κάνει για τον εαυτό σου;

Ερώτηση 1^η (συνέχεια): Προσπαθώ να συγχωρήσω το χθόνιο εαυτό μου.

Απάντηση & συνέχεια επικοινωνίας:

Δεν βλέπετε τη μύτη σας. Αυτό που δεν καταλαβαίνετε, δεν είναι ότι δεν λειτουργεί η τεχνική της συγχώρεσης, είναι ότι δεν έχετε μάθει ακόμα να διαχειρίζεστε το υλικό που ανεβάζετε και όσο και αν συγχωρείτε, χρειάζεται να συγχωρείτε ακόμα και άλλο, και άλλο. Είναι σαν να έχετε ανοιχτή μια πηγή πετρελαίου, που εκτινάσσει το πετρέλαιο· εσείς δεν το διοχετεύετε κάπου για έργο και αυτό συνεχίζει να ανεβάζει, σχηματίζοντας μια λίμνη πετρελαίου, πίσσας και μαύρα κατακάθια. Το πρόβλημα είναι ότι συνεχίζει να έρχεται με ένα γρήγορο ρυθμό, την ώρα που εσείς δεν το διαχειρίζεστε με τον απαιτούμενο ρυθμό και αυτό είναι κάτι που μπορείτε να μάθετε να κάνετε -και ουσιαστικά τώρα το μαθαίνετε. Βρίσκεστε στη διαδικασία, του να αναγνωρίσετε το πρόβλημα -με τη δική μας βοήθεια προφανώς- και να μάθετε τελικά να ρυθμίζετε τη ροή από το χθόνιο ώστε να προλαβαίνετε να το μετουσιώνετε. Τι ήταν το πρώτο πράγμα που σας ανέφερα σήμερα; Εκείνα τα πρώτα λόγια που σας είχα πει περί μετουσίωσης.

Όσο και να κάνετε λοιπόν τη τεχνική της συγχώρεσης, όταν εσείς έχετε μια ενεργή πύλη ανοιχτή, που βγάζει περισσότερα από όσα μπορείτε να μετουσιώσετε, θα συνεχίσετε να έχετε πρόβλημα. Βλέπετε την επιφάνεια, βλέπετε τις αντιδράσεις τις δικές σας και των άλλων· πότε κατανοείτε, πότε όχι αλλά δεν μπορείτε να δείτε κάτω, αυτό που συμβαίνει στη πραγματικότητα. Τα κοιτάζετε επιφανειακά αντιδράτε επί των αντιδράσεων αλλά δεν πάτε στην ουσία, που είναι αυτή η ανοιχτή πύλη που υπάρχει για κάποιο λόγο. Οδηγηθήκατε να την ανοίξετε, οδηγηθήκατε να πάτε βαθιά, να φέρετε υλικό. Πρέπει όμως να μάθετε να την κρατάτε.

Θα ήταν μια εύλογη ερώτηση «Γιατί αγαπητοί Θεοί, Δάσκαλοι, δεν μας είπατε εκ των προτέρων: ‘πρόσεξε, τώρα πρέπει να διαχειριστείς αυτό;’». Μα, πόσες φορές δεν το έχουμε πει αυτό και το έχουμε ξαναπεί. Διαχείριση… διαχείριση. Από τη διαχείριση της μετάβασης μέχρι τη διαχείριση του νοητικού, διαχείριση του αστρικού, πόσες διαχειρίσεις βάλαμε μπροστά! Χρειάζεστε χρόνο και η αλήθεια είναι ότι, όσα και αν σας πούμε εμείς, δεν θα μπορέσετε να τα κατανοήσετε, αν δεν νιώσετε το πρόβλημα. Τώρα νιώσατε το πρόβλημα και αυτή είναι η βάση για τη καλύτερη κατανόηση και τη καλύτερη δεξιότητα που θα πετύχετε. Τώρα μπορείτε να αποκτήσετε τη δεξιότητα του χειρισμού, γιατί είδατε το πρόβλημα στη ρίζα του. Το βιώσατε, το νιώσατε στο πετσί σας. Είναι άλλο να περιγράφεις κάτι, μια κατάσταση και άλλο να τη βιώνεις. Το σοκ για κάποιους ήταν μεγάλο. Αυτό σημαίνει ότι, μέσα από αυτήν την πρόκληση είχατε την ευκαιρία να δείτε το πρόβλημα και τώρα να βρείτε τη λύση και να τη δουλέψετε.

Και όλο αυτό μας φέρνει στο επόμενο θέμα μας. «Πώς επιτέλους μπορούμε να ρυθμίσουμε τη ροή; Υπάρχει τρόπος; Ο παππούς Ποσειδάων κάποιο άσσο θα έχει στο μανίκι του πάλι.»

Μμμ τι λέτε; Η βάση όλων είναι να είστε αγαθοί. Η αγαθή καρδιά!

«Εύκολο να το λες αλλά καταρχάς… τι ακριβώς σημαίνει και πώς το κερδίζεις; Και τάχα η καρδιά μας δεν είναι αγαθή; Δεν τα κάνουμε όλα αυτά για να βοηθήσουμε το σύνολο; Για το καλό;» Μην ξεχνάτε, ότι και ο Χίτλερ για το καλό έκανε όσα έκανε και πολλοί άλλοι. Για να δούμε λοιπόν…. Να δούμε τι θα πει αγαθή καρδιά. Είναι μια καρδιά που δεν χωρά κακία; Δεν έχει χωριστικότητα μέσα της; Είναι μια αγαθιάρα καρδιά; Αγαθή -όχι αγαθιάρα. Είναι η καρδιά που συγχωρεί; Είναι η καρδιά που τα δίνει όλα για όλα και δεν κρατά τίποτα για τον εαυτό της; Θα πρέπει λοιπόν να ορίσουμε την έννοια του αγαθού. Εσείς τι λέτε; Τι είναι αγαθό; Ερώτηση για συμμετοχή. Ακούμε απαντήσεις.

Απαντήσεις μελών:

Μέλος 1: με είχε πολύ προβληματίσει τι σημαίνει αγαθότητα και ένας ορισμός που είχα δώσει το τελευταίο διάστημα είναι «όποιος είναι αγαθός δεν έχει στη καρδιά του αρνητικότητα άρα και δεν την αναγνωρίζει στους άλλους και αν δεν αναγνωρίζει την αρνητικότητα που υπάρχει η διάκριση διότι όλα μας τα βιώματα στο φυσικό πεδίο είναι για να κερδίσουμε αυτό, τη διάκριση. Άρα πως μπορείς να έχεις τη διάκριση του καλού και του κακού αφού ζούμε στο πεδίο της πολικότητας. Να διακρίνεις το καλό και να είσαι και αγαθός. Ήταν ο προβληματισμός μου το τελευταίο διάστημα και δεν είχα βρει απάντηση. Γιατί για μένα ο αγαθός δεν έχει στη καρδιά του καμιά χαμηλή συχνότητα άρα δεν την αναγνωρίζει και στους άλλους. Αλλά τι γίνεται με τη διάκριση;

Μέλος 2: Και εγώ συμφωνώ με αυτό ότι δεν αναγνωρίζεις την αρνητικότητα άρα η καρδιά είναι αγαθή. Από την άλλη ζούμε σε ένα κόσμο που μποϊκοτάρει πολύ αυτή την αντίληψη. Θεωρείσαι ως αγαθός με την κακή έννοια της χαζής και δεν βοηθιέται κοινωνικά και αυτό πως δένει με την δική μας αυξομείωση των αστεριών. Δηλαδή θέλω να πω: θέλεις να αποδεχτείς όλα σου τα αστέρια, κάνεις τα πάντα για να το κάνεις σε ένα περιβάλλον που σου λέει πως αν το κάνεις αυτό είσαι ηλίθιος.

Μέλος 3: έχει σχέση με τη πρόθεση που έχει η καρδιά;…. το αγαθό θα πρέπει αν το δούμε σε τρία επίπεδα

Μέλος 1: Εγώ καταλήγω πως η αγαθότητα πρέπει να συνοδεύεται και με άλλες ιδιότητες και αυτή είναι η ενόραση, ανώτερες ψυχικές ιδιότητες. Δηλαδή στη πορεία, ενώ προσπαθείς να αναπτύξεις την αγαθότητα, να γίνεσαι διαισθητικός, ενορατικός. Γενικά να αναπτύξεις τα ανώτερα κέντρα σου ώστε να έχει βοηθούς η αγαθότητα. Διαφορετικά δεν ξέρω πως αλλιώς μπορείς να υπάρξεις γήινα.

Μέλος 3: Αν δεν ξεκαθαρίσουμε τι είναι αγαθό, δεν μπορούμε να μιλάμε για αγαθότητα.

Μέλος 4: Να έχεις ισορροπημένες όλες τις όψεις του εαυτού σου

Μέλος 1: Αγαθό είναι να έχεις στη καρδιά σου υψηλόσυχνους κραδασμούς. Να δονείσαι μόνιμα και σταθερά σε κραδασμούς ενότητας.

Άννα: Κάπου είχε ειπωθεί, δεν ξέρω αν το είχε πει ο Χριστός ή κάπου στη βίβλο, σε μια ερώτηση ποιος είναι αγαθός: ο Θεός είναι αγαθός. Το Θείο είναι αγαθό.

Μέλος 1: Άρα το ουράνιο κομμάτι μας.

Μέλος 2: Ναι αλλά όταν δουλεύεις στο χθόνιο; Να φέρεις σε ισορροπία το χθόνιο με το ουράνιο;

Μέλος 1: Ας θεωρήσουμε πως υπάρχει ένας αγαθός άνθρωπος που περπατά στη γη. Εκείνος πως χειρίζεται αυτά που ανεβαίνουν από το χθόνιο; Εκείνος πως διαχειρίζεται το χθόνιο της ανθρωπότητας αφού μέσα στην ενότητα δεν βγάζουμε μόνο τα δικά μας αλλά και τα συλλογικά χθόνια.

Συνέχεια επικοινωνίας:

Ο Θείος Νους είναι αγαθός. Και είναι αγαθός, επειδή είναι νους. Επειδή το λεγόμενο ‘κακό’ δεν ελλοχεύει στο νου αλλά στο συναίσθημα. Επειδή ο καθαρός νους είναι αγαθός και είναι αγαθός, επειδή μπορεί να κατανοήσει τον τρόπο λειτουργίας των πραγμάτων. Μπορεί να κατανοήσει τα τεχνικά ζητήματα. Όταν κατανοήσεις τα τεχνικά ζητήματα, παύεις να τα κατηγοριοποιείς ως καλό και κακό. Η πραγματική γνώση του αληθινού νου οδηγεί στο αγαθό. Στηρίζει το αγαθό που είναι ο νους. Η χωριστικότητα δεν είναι ίδιον του νου. Εμφανίζεται και την υποστηρίζει, αυτό που λέγεται κατώτερος νους, που χωρίζει, αναλύει, διαιρεί, για να μετρήσει. Ο ανώτερος νους κατανοεί τις αιτίες των πραγμάτων. Για κάθε αιτία υπάρχει ένα αποτέλεσμα και υπάρχει και μια λύση. Για την ακρίβεια, αν μια αιτία οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα, μια άλλη οδηγεί στο αντίθετό του και θα το ισορροπήσει. Στην καθαρή λογική, τη λογική του ανώτερου νου, δεν υπάρχει αντίφαση. Ο αληθινός νους όπως ο Θείος Νους είναι αγαθός. Υπάρχει κάποια ερώτηση εδώ;

Μέλος 3: Εγώ θα ήθελα να ξαναρωτήσω τι είναι αγαθόν

Απάντηση:

Το ισορροπημένο. Αγαθό είναι αυτό που βλέπει την ισορροπία, είναι αυτό που είναι απαλλαγμένο από τη κρίση, επειδή κατανοεί τις αιτίες των πραγμάτων. Κατανοώντας, δεν απλοποιεί τα πράγματα χωρίζοντας τα σε καλό και κακό αλλά βλέπει τη μεγάλη εικόνα και τις δυνάμεις εξισορρόπησης και μπορεί να διαχειριστεί το σύστημα βάσει της κατανόησής του. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος μακριά από τον πολιτισμό, σε μια απομακρυσμένη περιοχή της Αφρικανικής ηπείρου μπορεί, βλέποντας ένα λαμπτήρα να ανάβει και να δημιουργεί φως, να τον θεοποιήσει. Ο ηλεκτρολόγος ή απλά ένας άνθρωπος του εξελιγμένου τεχνολογικά κόσμου, απλώς κατανοεί αυτό που δημιουργεί το φως. Δεν το θεοποιεί, καταλαβαίνει ότι έτσι δημιουργείται το φως και το διαχειρίζεται· χρησιμοποιεί τον τρόπο για να δημιουργήσει ένα σωρό καινούργια πράγματα. Αυτό είναι ένα μικρό παράδειγμα για να σας βοηθήσει να καταλάβετε πώς λειτουργεί ο νους απέναντι στη θυμαπάτη της άγνοιας· απέναντι στη λογική του συναισθήματος, που δεν γνωρίζει τον τρόπο, κρίνει σύμφωνα με όσα βλέπει. Αυτός που κρίνει σύμφωνα με όσα βλέπει δεν είναι κακός, απλώς κρίνει σύμφωνα με όσα βλέπει. Όμως μέσα στην άγνοια του λειτουργεί χωριστικά: το καλό, το κακό. Δεν είναι κακός αλλά απέχει από το να είναι αγαθός. Όταν φτάσει να χρησιμοποιήσει το νου πραγματικά ,τότε μπορείτε να πείτε ότι είναι αγαθός.

Είναι αγαθοί όλοι οι άνθρωποι που δουλεύουν με το νοητικό τους; Φυσικά όχι, γιατί μπορεί να δουλεύουν με το νοητικό τους αλλά δεν έχουν αφήσει πίσω τη θυμαπάτη του συναισθήματος ή λειτουργούν με το κομμάτι εκείνο του νοητικού τους, που δικαιολογεί το συναίσθημά τους. Νομίζω ότι η εξήγηση είναι επαρκής.

Μέλος 2: Ένα πράγμα που δεν καταλαβαίνω εδώ και χρόνια είναι, γιατί εδώ σε αυτό το πεδίο της ύλης που μας φιλοξενεί, είναι τόσο δύσκολο να επιτευχθεί η ισορροπία της αγαθότητας; Έχει να κάνει με τη δική μας άγνοια, α-νοησία, κακή διαχείριση συναισθήματος; Σύμφωνα με αυτά που μόλις τώρα είπαν οι Δάσκαλοι, θα έπρεπε να υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων, που εξελίσσοντας το νου χωρίς το κατώτερο συναίσθημα, θα μπορούσε να το έχει επιτύχει αυτό και σε βαθμό φυλών. Για όσους ασχολούνται, είμαστε ακόμα στο τέλος της 5^ης ρίζας. Τελειώνει στις 7 ο κύκλος και έχοντας μπει ήδη στην 6^η δεν έχουμε καταφέρει υποτυπωδώς να βρούμε μια ισορροπία;

Απάντηση:

Ακριβώς. Είναι τόσο δύσκολη η δουλειά που πρέπει να γίνει. Βάσει των όσων προανέφερα, μπορείτε να καταλάβετε, πόσο μεγάλο μέρος του γήινου πληθυσμού είναι βυθισμένο στη θυμαπάτη του. Δεν έχει φτάσει στη χρήση του αληθινού νου, του αγαθού νου· λειτουργεί ο νους μεν αλλά είναι δεμένος στα βαρίδια της θυμαπάτης.

Έτσι λοιπόν ξεκινώντας, σας είχα πει πως αυτό έκανα εννιά εκατομμύρια χρόνια πριν: πειραματιζόμουν με το πώς μπορεί να μετουσιωθεί η ύλη σε νου. Και εσείς τώρα έχετε ανοίξει μια πύλη, έλκετε υλικό από το χθόνιο σώμα και δεν μπορείτε να το μετουσιώσετε. Τι μπορείτε να κάνετε; Παρακολουθήσατε ένα κύκλο διαχείρισης του νοητικού σώματος, μιλήσαμε για το αστρικό σώμα... Καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι να γίνει κατανοητό όλο αυτό το σύστημα; Ξεκίνησα λοιπόν να λέω ότι η βάση είναι η αγαθή καρδιά και με τα λόγια αυτά καταλαβαίνετε ότι σύνδεσα το νου με την καρδιά. Γιατί αν είναι ο νους, ο αληθινός καθαρός νους, αγαθός, τότε σημαίνει ότι η καρδιά έχει συνδεθεί με το νου, λειτουργεί βάσει του νου -κάτι που, επαναλαμβάνω, δεν έχει καμιά σχέση με το νου όπως τον χρησιμοποιείτε συνήθως. Ο όρος «καθαρή καρδιά»… Ενδέχεται να γίνει ολόκληρος κύκλος εργασίας αυτή τη φορά από τη Ρ., που της κλείνω το μάτι και της χαμογελώ γλυκά.

Όταν μένετε λοιπόν στη μελέτη των δράσεων και αντιδράσεων, στην παρατήρηση, η καρδιά παραμένει αγαθή. Όταν βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα, να κατηγορήσετε και να κατηγοριοποιήσετε -ταυτόχρονα παρασυρόμενοι από το θυμικό σας- αλλά απλώς παρατηρείτε, δίνετε χρόνο στον εαυτό σας να παρατηρήσει, η καρδιά συνδέεται με το αγαθό. Η παρατήρηση είναι η βάση των πάντων είτε αφορά σε εξωτερικές εργασίες είτε σε εσωτερικές. Παρατηρώντας μπορείτε να κατηγοριοποιήσετε τις εμπειρίες και να βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα.

Γιατί συμβαίνει έτσι αυτό; Από όλες τις φορές για παράδειγμα που έχετε εργαστεί με το χθόνιο σώμα φέρνοντας υλικό από το ασυνείδητο κ.τ.λ. και όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίσατε -γιατί αντιμετωπίσατε πολλές φορές δυσκολίες- αν είχατε αγαθή καρδιά, δηλαδή αν χρησιμοποιούσατε τον ανώτερο νου σας, δεν θα φτάνατε να παρασύρεστε από τη θυμαπάτη σας· απλώς θα αναγνωρίζατε αιτίες και αποτελέσματα χωρίς κρίση, γιατί με την καθαρή καρδιά θα βρίσκατε πολλά περισσότερα, θα κάνατε πολλές συνεπαγωγές και θα είχατε την απάντηση ήδη στο πρόβλημα.

Αγαθή καρδιά. Αν εσείς τώρα θέλετε να συνταχθείτε με το διάβολο ή με το καλό είναι δικό σας θέμα. Αρκεί να θυμάστε πάντοτε ότι, όποτε συντάσσεστε, απομακρύνεστε από το αγαθό. Φαίνεται εδώ, να τραβάω όλη αυτή την υπόθεση από τα μαλλιά για να την οδηγήσω κάπου. «Γιατί είναι κακό το να συνταχθώ με το καλό, γιατί δεν είναι αγαθό;» Δεν είναι αγαθό, γιατί μπαίνει σε κρίση άρα δεν λειτουργείς μέσω της παρατήρησης καθαρά, βγάζεις συμπεράσματα που σε οδηγούν να αποκόψεις και να πετάξεις...

[Ένα μικρό ατύχημα: ένα μέλος έπεσε στο νερό…. κάποια σχόλια από την ίδια που δεν έχουν εγγραφεί]

Αφού κατανοήσατε λοιπόν τα αίτια της πτώσης [γέλια], της αιτίας και του αποτελέσματος είχατε την ευκαιρία να δείτε μπροστά σας ένα ζωντανό παράδειγμα. [γέλια] Παρόλη την πικρία -«γαμώ το κέρατό μου γιατί σε μένα»-, κατανοεί ότι το προκάλεσε, κατανοεί το μηχανισμό και δεν θα το επαναλάβει -ελπίζουμε! Θα μπορούσε να αγνοήσει κάθε τι άλλο, να τα βάλει με τη κακή της τύχη, με το σύμπαν, με τους γύρω της, με εκείνους που δεν χωνεύει και να βρει χιλιάδες πρόσωπα και πράγματα να συνδέσει με αυτό το γεγονός. Θα μπορούσε, συμβολικά να το συνδέσει με κάτι άλλο. Ακόμα και η εργασία που κάνετε, του να βρίσκετε αντιστοιχίες και συνδέσεις εσωτερικές με πράγματα που συμβαίνουν, να βρίσκετε συμβολισμούς και ερμηνείες, είναι ένας τρόπος για να κατανοείτε το μηχανισμό αιτίας αποτελέσματος σε ένα επίπεδο. Ακόμα και αν οι γνώσεις σας δεν είναι αρκετές για να καταλήξετε στη σωστή συμβολική ερμηνεία ή την επιλογή του κατάλληλου συμβόλου και αντιστοιχίας, η επιλογή που κάνετε ασυνείδητα, δείχνει την κατεύθυνση της συνείδησής σας. Θα μπορούσατε δηλαδή να επιλέξετε περισσότερες από μια αντιστοιχίες. Θα μπορούσατε δηλαδή να πείτε ότι, αυτή η πράξη ή το όνειρο ή αυτό το γεγονός υποδηλώνει το άλφα, το βήτα, το γάμμα. Στην προκειμένη περίπτωση, η επιλογή ανάμεσα στο άλφα, το βήτα, το γάμμα, ακόμα και όταν φαινομενικά στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, υποδηλώνει την κατεύθυνση της συνείδησής σας.

Για παράδειγμα, ένας επιστήμονας φτάνει σε ένα σημείο της έρευνάς του που έχει τρείς επιλογές/ερμηνείες. Κανονικά θα έπρεπε να μειώσει τις πιθανότητες των δυο από τις τρείς επιλογές, για να καταλήξει σε αυτήν που έχει τις περισσότερες πιθανότητες. Και εδώ όμως παρεμβαίνει η κρίση του. Δεν μπορείτε ποτέ να είσαστε απολύτως βέβαιες/οι, ότι κρίνετε ορθά την ακολουθία αιτίας αποτελέσματος· και αυτό γιατί, στο επίπεδο που βρίσκεστε, δεν έχετε την πλήρη εικόνα. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι καλύτερα να περιμένετε, για να δείτε περισσότερα παραδείγματα. Να αποκτήσετε περισσότερες εμπειρίες, να περιμένετε να επαναληφθεί το φαινόμενο, για να μπορέσετε να το κατηγοριοποιήσετε. Και πάλι, όλο αυτό υποδηλώνει την τάση της συνείδησής σας. Μόνο που, σε αυτή τη περίπτωση, μετά από τόση παρατήρηση, η τάση που εκδηλώνεται είναι καθαρή, γιατί έχει ήδη απαλλαγεί από το μεγαλύτερο μέρος της θυμαπάτης.

Αν δεν είχε προηγηθεί στην περίπτωση αυτού του επιστήμονα η εξονυχιστική έρευνα, θα έφτανε πάλι σε κάποια αποτελέσματα αλλά φέροντας ένα μεγάλο μέρος θυμαπάτης και το πιθανότερο είναι, ότι θα απείχε πολύ από τη πραγματικότητα.

Έτσι λοιπόν απόψε σας έδειξα την αιτία του μεγάλου προβλήματος που δημιουργήθηκε και ήδη σας έδειξα τον τρόπο να διαχειρίζεστε τις μεγάλες ροές του ασυνείδητου, μετουσιώνοντας με ικανοποιητικό ρυθμό, ώστε να διατηρείται η ισορροπία. Δεν είστε εδώ, σε αυτήν τη Γη, σε αυτήν τη ζωή, για μια εκδρομή. Έρχεστε να δουλέψετε, να κάνετε πράγματα, να πάρετε εμπειρίες· έρχεστε να επηρεάσετε τη ροή των πραγμάτων. Κάθε σας επιλογή επηρεάζει τη ροή των πραγμάτων. Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιείτε αυτό το γεγονός. Αν σκεφτείτε το πόσο επηρεάζετε τη ροή των πραγμάτων, θα κατανοήσετε το πόση σημασία έχουν οι δράσεις σας, ακόμα και αν φαίνονται τόσο ασήμαντες. Ακόμα και αν είναι οι δράσεις ενός ανθρώπου, που δεν τον γνωρίζει κανένας, που μένει σε ένα μικρό χωριό στο πουθενά, σε ένα απομονωμένο μέρος της γης.

Ό,τι κάνετε, βοηθά τη συλλογικότητα. Δεν μπορείτε να πείτε ότι: «κοιτάξτε εγώ φέρνω αυτή τη ποσότητα ύλης και χθόνιας ενέργειας για να την διαχειριστώ και μετά τελείωσε και θα κάνω διακοπές». Δεν κάθεστε εδώ για διακοπές -θα σας λυπήσω. Όταν τελειώσετε από αυτήν τη ποσότητα θα πάρετε και άλλη και άλλη και θα τη διαχειριστείτε ξανά και ξανά όλο και καλύτερα, ώσπου να γίνετε τόσο ικανοί στη διαχείριση, που πλέον να μην υπάρχει πρόβλημα και αυτό που παίρνετε, να το μετουσιώνετε, με ένα ρυθμό που δεν θα δημιουργεί μπλοκαρίσματα αλλά απλώς θα αφήνει την ενέργεια να ρέει.

Και ακούγονται όλα καλά στη περιγραφή αλλά στη πράξη φυσικά υπάρχουν δυσκολίες…. Έχουμε το βασικό στοιχείο της αγαθής καρδιάς αλλά ένα άλλο πρόβλημα είναι, ότι θέλετε να γίνετε θεοί. Δεν σας αρκεί ότι είστε άνθρωποι -βέβαια είμαστε εμείς που σας λέμε πως δεν είστε άνθρωποι αλλά θεοί, δείτε τη Θεϊκότητά σας.

Από την άλλη έρχεται η ώρα, που πρέπει να αναγνωρίσετε το πόσο σημαντικό είναι που είστε άνθρωποι. Πόσο σημαντικό ρόλο μπορείτε να παίξετε ως άνθρωποι. Ο Άνθρωπος με Α κεφαλαίο, όπως σας έχουν πει και άλλοι πριν από εμένα, είναι το υψηλότερο σημείο που μπορείτε να φτάσετε στη Γη, γιατί ο Άνθρωπος με Α κεφαλαίο είναι μεγαλύτερος και από τον Άγγελο και από το διάβολο -αλλά δεν το συνειδητοποιείτε. Δυσκολεύεστε να το αναγνωρίσετε και επιχειρείτε να αγγίξετε μόνο τη Θεϊκή σας όψη, απεμπολώντας όλα τα άλλα δικαιώματά σας -το δικαίωμά σας να είστε άνθρωποι. Ειλικρινά, περιμένουμε τη στιγμή που κάποιος θα πατήσει πόδι και θα πει «Δεν με νοιάζει να είμαι Θεός, θέλω να είμαι Άνθρωπος με Α κεφαλαίο.» Αυτό θα είναι το κίνημα της νέας εποχής, αυτό θα είναι το κίνημα της εποχής του Υδροχόου. Την κατάλληλη στιγμή, μετά από όλα αυτά τα κινήματα, αυτό θα αναδειχθεί. Όλα τα άλλα συμβάλουν απλώς, στο να σας βοηθήσουν να κατανοήσετε τη σημασία του να είναι κάποιος άνθρωπος.

Και δεν το λέω αυτό απλώς για να ηθικολογήσω, για να τονίσω την ανάγκη της ηθικής, όπως γίνεται κάποιες φορές αλλά γιατί ο Άνθρωπος με Α κεφαλαίο είναι ένα σημαντικό στοιχείο στο πλανήτη. Είναι αυτός που, μετουσιώνοντας την ύλη σε νου βοηθά όλες τις ψυχές να ανέλθουν, τους δείχνει το δρόμο· βοηθά όλα τα βασίλεια να προχωρήσουν, όλα. Αποδέχεται αυτό που είναι. Αποδέχεται ότι είναι ένας κρίκος συγκεκριμένος στη μεγάλη αλυσίδα της ζωής και ότι η δική του ακεραιότητα, η δική του αναγνώριση και αποδοχή, ότι αυτός είναι ο κρίκος της αλυσίδας, ο συγκεκριμένος, βοηθά να κρατηθούν όλοι οι προηγούμενοι και όλοι οι επόμενοι ενωμένοι. Είναι σε ένα τόσο κομβικό σημείο, ώστε να μετουσιώνει την ύλη σε νου. Οδηγεί τις ενέργειες της εκδήλωσης στην επιστροφή στη Πηγή και, κάνοντάς το αυτό για τις ενέργειες της όλης εκδήλωσης, οδηγείται και ο ίδιος στην Πηγή. Γιατί αλήθεια σας λέω, κανένας δεν μπορεί να οδηγηθεί στην Πηγή, αν δεν γυρίσουν όλοι οι άλλοι. Ακόμα και αυτοί που υποτίθεται ότι φεύγουν, δεν πάνε μακριά, πρέπει να ξέρετε. Απλώς πάνε κάπου, που φεύγουν από την εμβέλειά σας και δεν αντιλαμβάνεστε τι κάνουν. Όλοι μαζί γυρίζουν στην Πηγή.

Δεν μπορεί λοιπόν ο άνθρωπος να μην αναγνωρίζει και να μην αποδέχεται, το γεγονός ότι είναι Άνθρωπος· να θέλει να είναι Θεός και να είναι λειτουργικός πραγματικά. Βέβαια, σε όλα αυτά θα μπορούσατε να προβάλετε τον εξής αντίλογο: «Εγώ θέλω να φέρω τη Θειότητά μου στη γη, να γειώσω το Θεϊκό μου εαυτό, για να βοηθήσω το σύνολο.» Ξέρουμε ότι έχετε πολύ καλή πρόθεση αλλά, παρακαλώ πολύ, συνεχίστε να χρησιμοποιείτε το νόμο της Αβλάβειας, ακόμα και στις καλύτερες προθέσεις σας. Δεν ξέρετε που σας οδηγούν πάντοτε.

Αγαθή καρδιά και αναγνώριση της αξίας του να είσαι Άνθρωπος, όχι μόνο για τον εαυτό σου αλλά και για τους άλλους. Ακόμα και αν ακούγονται πολύ θεωρητικά αυτά, δεν είναι.

Κάτι ακόμα. Ο όρος αδελφός ή αδελφή έχει αξία, όταν χρησιμοποιείται από ανθρώπους που το νιώθουν. Αν δεν το νιώθετε, μην χρησιμοποιείτε αυτόν τον όρο. Ο αδελφός δεν είναι υποκείμενο, δεν υπόκειται σε σας ούτε μπορείτε να τον κρίνετε. Από τη στιγμή που τον κρίνετε δεν είναι αδελφός, μέσα σας δεν τον αναγνωρίζετε σαν αδελφό -αλλά τότε δεν παύει αυτός να είναι αδελφός, παύετε εσείς να είστε αδελφοί.

Μετά από όλα αυτά, θα μπορούσε να έλθει κάποιος παρατηρητής, κάποιος τρίτος και να πει: «Βρε παιδιά, δεν καταλαβαίνω γιατί παλεύετε να διαχειριστείτε πράγματα. Κλείστε αυτή την έρμη πύλη του κακού επιτέλους, να δούμε το Φως.» Αλήθεια; Είστε έτοιμοι να τσιμπήσετε σε αυτό; Κάθε τι που δεν μπορούμε να ελέγξουμε είναι κακό; Αν εγώ δεν μπορώ να ελέγξω κάτι δεν είναι αυτό κακό, είμαι εγώ ανεπαρκής. Εγώ δεν κάνω κάτι καλά.

Αυτά και άλλα πολλά λοιπόν είπαμε απόψε, για να σας βοηθήσω να καταλάβετε πώς μπορείτε να διαχειριστείτε εντέλει, όλο αυτό το δυναμικό με το οποίο συνδεθήκατε. Καταλαβαίνετε… αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Εσείς που το νιώθετε, έχετε εργαστεί με αυτή τη χθόνια ενέργεια, καταλαβαίνετε ότι είναι μια ώση για ζωή που περνά μέσα από διάφορα επίπεδα, διάφορα σώματά σας και τα ταράζει. Έτσι δεν είναι; Έτσι βιώνετε τη χθόνια ενέργεια. Δεν είναι κάτι κακό από μόνο του, δεν είναι κάτι που έρχεται να σας κτυπήσει αλλά, καθώς ανεβαίνει από μέσα σας, δημιουργεί διαταραχές. Διαταράσσει το συναισθηματικό σώμα για την ακρίβεια -μπορεί και άλλα, αν αυτό δεν μπορέσετε να το ισορροπήσετε. Δεν είναι κακό από μόνο του· είναι ασυνείδητο και διαταράσσει εκείνες τις περιοχές των σωμάτων σας, αν θέλετε, που έχουν κωλύματα. Και επειδή τα περισσότερα κωλύματα εντοπίζονται στο θυμικό, το θυμοειδές σώμα, αυτό διαταράσσεται. Είναι ενέργεια της ζωής αυτή την οποία διαχειρίζεστε -δεν έχει καν δικές της εγγραφές.

Έχετε καταλάβει… μέσα από τη δουλειά του νέου ωροσκοπίου που έχει γίνει, έχετε καταλάβει ότι έχετε φέρει υλικό, για να το εκφράσετε με αυτό το νέο τρόπο; Αυτό που ανεβάζετε δεν είναι πίσσα, δεν είναι πετρέλαιο, είναι ενέργεια της ζωής, την οποία προσπαθείτε να διαχειριστείτε με τα σώματά σας. Ακόμα και σήμερα, τη ζωή προσπαθείτε να διαχειριστείτε, φτάνοντας με το νου σας στα αστέρια· μιλώντας στους θεούς στους αγίους, στους δασκάλους, στους κρυστάλλους, στα ζώα, στη φύση, τη ζωή προσπαθείτε να διαχειριστείτε.

Δέχομαι ερωτήσεις.

Μέλος 1: Αυτή η ενέργεια της ζωής που βγαίνει από το χθόνιο, σε πρώτη φάση την αναγνωρίζουμε σαν θυμό; Ή αντίθετα αυτό που αναγνωρίζουμε ως θυμό, είναι ενέργεια της ζωής.

Απάντηση:

Ναι, ναι. Όλα αυτά είναι αποτελέσματα της αδυναμίας της ενέργειας της ζωής να ρεύσει απρόσκοπτα, λόγω του ότι φέρετε εγγραφές και εντυπώματα στα σώματά σας, που δεν διευκολύνουν τη ροή της ενέργειας.

Ξέρετε πολύ καλά, όσοι εργαστήκατε με τα πλατωνικά στερεά και με άλλα σχήματα, με τα γράμματα της νέας γλώσσας, ότι κάθε σχήμα οδηγεί τη ροή της ενέργειας με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Φανταστείτε, χωρίς να συνδέσετε με γεγονότα τη ζωή σας, τα εντυπώματα σας και τις εγγραφές σας. Φανταστείτε ότι αποτελούνται από γραμμές, που αντί να διευκολύνουν την ροή της ενέργειας της ζωής, την περιπλέκουν, τη δυσχεραίνουν και την εμποδίζουν τελικά. Είναι φυσικό ανεβαίνοντας αυτή η ενέργεια, να δημιουργεί έντονες τριβές, είτε αν εμφανίζεται με τη μορφή του θυμού, είτε της ενοχής και κάθε άλλου συναισθήματος και κωλύματος που μπορεί να βιώνετε.

Και σε αυτό το σημείο, μπορούμε να πούμε πως αυτά τα εντυπώματα και οι εγγραφές μπορούν να εξισορροπηθούν, όπως ήδη γνωρίζετε για άλλα θέματα, με τη χρήση των πλατωνικών στερεών. Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο.

Υπάρχει άλλη ερώτηση;

Μέλος: Αν κάποιος άνθρωπος ασχολείται πάρα πολλά χρόνια με τα εντυπώματα, γιατί αυτά επιμένουν, όσο σε ένα άνθρωπο που δεν έχει δουλέψει ποτέ;

Απάντηση:

Σ., τα εντυπώματά σου έχουν αλλάξει προ πολλού. Δεν επιμένουν.

Μέλος: Το μυαλό μου επιμένει δηλαδή;

Άννα: Μου δείχνει φυγόκεντρο δύναμη και δύναμη της αδράνειας και εγώ έχω να βγάλω κάποιο αποτέλεσμα από αυτό... Η φυγόκεντρος είναι η δύναμη που οδηγεί στη περιφέρεια. Και η δύναμη της αδράνειας; Πώς μπορείς να το παντρέψεις με αυτό; Αν σταματήσει δημιουργεί πρόβλημα. Ένα λεωφορείο αν σταματήσει απότομα, οι επιβάτες συνεχίζουν να πηγαίνουν μπροστά. Οπότε είναι σαν να υπάρχει έντονα η δύναμη της αδράνειας, να έχει αλλάξει αυτό αλλά να υπάρχει μια τάση προς τα εκεί.

Μέλος: στη διαχείριση του χθόνιου είχε αναφέρει ότι εκεί που σταματά η επιθυμία εκεί μετατρέπεται η ενέργεια αυτή σε φως, έχει σχέση με όλο αυτό που ειπώθηκε σήμερα;

Απάντηση:

Προφανώς έχει σχέση αλλά η διδασκαλία για την αγαθή καρδιά υπερκαλύπτει αυτό. Γιατί την επιθυμία μπορείς να την υπερνικήσεις, όταν και πάλι επιστρέψεις στη παρατήρηση αιτίας αποτελέσματος. Μπορείς να το κάνεις. Μπορεί να νικηθεί και εκεί όντως ξεκινά η αλλαγή.

Μέλος: Δεν ξέρω αν είναι εκτός θέματος αλλά τόση ώρα μιλάμε για το συναίσθημα, τη σκέψη και εμένα μου τριγυρνά στο μυαλό τι γίνεται με τα Θεϊκά συναισθήματα. Δηλαδή την Ευγνωμοσύνη, την Χαρά, την Αγάπη, στην ανώτερή τους έκφραση. Τι ρόλο παίζουν σε όλο αυτό το σκηνικό της μετουσίωσης.

Απάντηση:

Αυτά έρχονται σε μια μετέπειτα φάση, που ακολουθεί τη μετουσίωση. Πρέπει να γίνει μετουσίωση, να κάνει κάποιος τη μετουσίωση, για να μπορέσει να βιώσει αυτές τις ανώτερες καταστάσεις συνείδησης. Γιατί και το συναίσθημα είναι μια κατάσταση συνείδησης. Δεν μπορούμε να το πούμε ακριβώς συναίσθημα, όταν αφορά το Θείο Νου και τα ανώτερα πεδία και αφού άλλωστε προέρχεται ήδη από τη μετουσίωση της ύλης σε νου. Άρα δεν πρόκειται για συναίσθημα αλλά για ανώτερες καταστάσεις ύπαρξης και συνείδησης.

Μέλος: Είναι φόβος ο θυμός;

Απάντηση:

Ακόμα και ο φόβος. Δεν είπαμε πως εκδηλώνεται μόνο σαν θυμός. Ένας τρόπος είναι ο θυμός. Φαντάσου ότι έχεις ένα σωλήνα ποτίσματος και έρχεται το νερό για να ποτίσεις. Εσύ κλείνεις το στόμιο. Η ροή παραποιείται, το λάστιχο φουσκώνει. Μπορείς να επιτύχεις έργο αν το κατευθύνεις αλλά όχι αν δεν ξέρεις να το κατευθύνεις. Μπορεί να σκάσει.

[Απομαγνητοφώνηση: Ρέα Κουφάκη]

Αυτό το έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές