Ταινάρια 2017

Άννα: Ακρωτήριο Ταίναρο, στον ορμίσκο που βρίσκεται δεξιά από τον ναό των Ασωμάτων. Φανταστείτε ότι, μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, εδώ υπήρχε μία πόλη που είχε κατοικηθεί και στη νεολιθική εποχή, γιατί έχουν ευρήματα. Μια αρχαία πόλη με τα σοκάκια της, τα πορνεία της -γιατί ήταν και λιμάνι σημαντικό, να μη ξεχνάμε- τα μαγαζιά, τα σπίτια, το νεκρομαντείο της από κει, το ναό του Ασφάλειου Ποσειδώνα. Μια πόλη με τη ζωή της και τον κόσμο της. Κάποιοι από εμάς έζησαν εδώ…

…………………………

Αν αναρωτιέστε πού βρίσκεστε, είμαι εδώ. Είστε στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη στιγμή -πιο κατάλληλη δεν γίνεται. Και καθώς εσείς αποφασίσατε να ασχοληθείτε λίγο μαζί μου, εγώ είμαι εδώ για να σας καλωσορίσω. Για να σας αφήσω να περάσετε λίγες στιγμές στη συντροφιά μου, που δεν είναι ακριβώς ο φλοίσβος που ακούτε ούτε η απαλή αύρα της θάλασσας ούτε το φεγγαρόφως αλλά είναι η ενέργεια, με την οποία σας κατακλύζω κάθε λεπτό, από την ώρα που καθίσατε εδώ. Εδώ είμαι και σας καλωσορίζω.

Ποσειδάων

Ο Πλούτων, στην άλλη πλευρά, στον άλλο όρμο, σας χαίρεται -σας χαίρεται συχνότερα από μένα. Σήμερα τιμάτε και αυτόν μαζί μου και πάντοτε έτσι θα γίνεται εδώ -είναι αδελφός. Ευχαριστώ που ήρθατε και φέρατε μαζί σας όλα αυτά τα ωραία πράγματα για να με τιμήσετε. Σας περίμενα με στοργή και χαρά.

Η Άννα κάθεται εδώ, με τα πόδια στο νερό· βρέχεται, για να νιώσει την ενέργεια του κύματος, γιατί το ζήτησα -το ξέρει ότι το ζήτησα. Κυβερνάτε τη ζωή σας με πολλούς τρόπους ο καθένας, η καθεμιά. Διαλέγετε διαφορετικούς τρόπους για να ενεργήσετε. Το υπόβαθρο όλων όμως είναι κοινό. Είναι η μεγάλη θάλασσα, που κάτω από την πίεση του αέρα σχηματίζει κυματάκια… κύματα μικρά ή μεγάλα. Το καθένα, όσο και να μοιάζουν μεταξύ τους, έχει ελαφρώς διαφορετική μορφή και απ’ όσα φτάνουν στην ακρογιαλιά, κανένα δεν είναι το ίδιο με τ’ άλλα, γιατί η ακρογιαλιά διαφέρει -η μορφή διαφέρει. Κάθε σημείο της είναι διαφορετικό, ξεχωριστό, ιδιαίτερο. Αλλοτριομορφοδίαιτη η φύση. Παίρνει πολλές και διάφορες μορφές και έτσι η μεγάλη θάλασσα διαμορφώνεται κι αυτή με τρόπους ανόμοιους, ιδιαίτερους, ξεχωριστούς. Έτσι κι εσείς, μοιράζεστε το κοινό υπόβαθρο αλλά αλλιώς σκάτε στην ακρογιαλιά κάθε φορά. Κάνετε άλλο ήχο. Μερικοί σκάτε απ’ το κακό σας…. [πειρακτικά] Όλα τα κύματα απολαμβάνουν την ακτή, καθώς τη χαϊδεύουν. Απολαμβάνουν το φως του Ήλιου, την ευκαιρία να γλύψουν τα βράχια, να τα φιλήσουν.

Μπορεί λοιπόν τα κύματα ενίοτε να διαμαρτύρονται, γιατί τα βράχια είναι σκληρά και σκάζουν επάνω τους και αφρίζουν και γίνονται μυριάδες σταγόνες αλλά τους αρέσει· είναι μια ξεχωριστή εμπειρία και στο τέλος, αυτός που υποχωρεί είναι ο βράχος· αυτός που αλλάζει είναι ο βράχος. Η θάλασσα αλλάζει χιλιάδες μορφές κάθε στιγμή· τα κύματα τροποποιούνται κάθε στιγμή, καθώς σκάζουν στο βράχο αλλά ο βράχος είναι που αλλοιώνεται. Να το θυμόσαστε αυτό, όταν απογοητεύστε από τη ζωή και τα χτυπήματά της. Εσείς μπορεί να νιώθετε κάποιες φορές ότι κλωτσάτε καρφιά, ότι χτυπάτε το κεφάλι σας στον τοίχο. Κι εγώ σας λέω τώρα ότι, ξέρετε, ο τοίχος θα αλλάξει. Δεν μπορείτε να το πιστέψετε αλλά έτσι είναι. Το νερό βέβαια, δεν αναρωτιέται «Μα πότε επιτέλους θα αλλάξει ο βράχος; Μα πότε επιτέλους θα αλλάξει ο βράχος;» Πολύ βιαστικά σκάει και ενώνεται με τη θάλασσα. Το αποτέλεσμα έρχεται, είτε το νερό αναρωτηθεί είτε όχι. Και αφού σας έκανα αυτή την εισαγωγή, που πρέπει να ομολογήσετε ότι είναι πολύ στο πνεύμα του Ζεν, μπορείτε να προχωρήσετε.

Την προηγούμενη φορά που ήρθατε εδώ, μιλήσαμε για πολλά. Και τις δύο προηγούμενες φορές έγινε βαθιά εργασία και δόθηκαν οδηγίες για μια ζωή. Σήμερα η Άννα διαμαρτύρεται, ότι δεν θυμάται τίποτε από όλα αυτά και δεν μπόρεσε να ετοιμαστεί κατάλληλα αλλά αυτό είναι καλό. Σας θέλω εδώ όλους/όλες με άδειο νου. Αφήστε το νου σας να αδειάσει στο κύμα. Αφήστε το κύμα να παρασύρει τις σκέψεις σας στη θάλασσα και θυμηθείτε… θυμηθείτε ότι είστε μία φλόγα, μέσα σε μία σταγόνα νερό. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που έχετε πάρει από δω. Δείτε τον εαυτό σας σαν μία φλόγα τυλιγμένη σε μια σταγόνα νερό.

Τα πνεύματα της θάλασσας, οι Τρίτωνες, τα δελφίνια, οι Νηρηίδες, όλοι-όλοι εμείς βρισκόμαστε γύρω σας. Ο Πλούτων και η Περσεφόνη κοιτάζουν αμέτοχοι εκεί από την κορυφή, από την άκρη του δρόμου. Καλέστε τους κοντά. Προσκαλέστε τους στη συντροφιά μας. Προσκαλέστε όλες τις θεότητες με ευλάβεια, να συμμετάσχουν απόψε εδώ, στη συνάντησή μας. Και έτσι η ενέργεια εμπλουτίζεται, γλυκαίνει και βαθαίνει.

Μία μεγάλη μεταστροφή γίνεται μπροστά στα μάτια σας. Όπως γυρίζει η Γη γύρω από τον εαυτό της και γύρω από τον Ήλιο, έτσι οι άνθρωποι αλλάζουν κάθε λεπτό. Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια που ελάχιστα συνειδητοποιείτε. Η αλλαγή είναι βαθιά και βέβαιη· απόλυτη. Και σ’ αυτήν την αλλαγή και μεταστροφή θέλω να εστιαστούμε σήμερα. Είναι μεγάλη η αλλαγή που βιώνει κάθε άνθρωπος, όχι μόνο μία φορά στη ζωή του -ή καθόλου, όπως θα σκεφτόσασταν κάποιοι αλλά πολύ-πολύ συχνά. Δεν αντιλαμβάνεστε αρκετά το μεγάλο ρόλο που παίζει η βιολογία σας στην πραγματοποίηση των αλλαγών. Θεωρείτε ότι η βιολογία σας, το φυσικό σας σώμα, παραμένει πάντοτε το ίδιο. Μια ασθένεια πότε-πότε μπορεί να ταράξει τα νερά και εσείς νομίζετε ότι κατά τ’ άλλα, το υπόλοιπο διάστημα το σώμα λειτουργεί σταθερά, με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Το βέβαιο είναι ότι το μυαλό πολλών ανθρώπων φαίνεται να λειτουργεί διαρκώς με ένα συγκεκριμένο τρόπο -αυτό είναι το δικό σας πρόβλημα. Κι όμως το σώμα αλλάζει συχνά και αλλάζει διαρκώς και αυτό μπορείτε να το δείτε. Τί γίνεται όμως με εκείνες, τις βαθύτερες αλλαγές για τις οποίες μιλάμε; Τι εννοώ όταν λέω ότι συμβαίνει μια μεγάλη μεταστροφή; Εννοώ ότι πλέον η βιολογία σας δεν υποστηρίζει την παλαιά ενέργεια. Θα πείτε ότι αυτό το έχετε ξανακούσει και ναι, μπορεί να είναι αλήθεια αλλά δεν μπορεί να συμβαίνει σε όλη την ανθρωπότητα αφού, «Κοιτάξτε», λέτε, «πόσο πίσω είναι ορισμένα μέρη της ανθρωπότητας». Εγώ θα σας πω ότι η ανθρωπότητα, όλη, αλλάζει. Και ότι τα ξεσπάσματα που συμβαίνουν κατά διαστήματα, αποτελούν ακριβώς έκφραση αυτής της αλλαγής, της μεταστροφής. Μπορεί να μην είναι ενδείξεις μιας υγιούς μεταστροφής αλλά μη ξεχνάτε ότι οι έριδες είναι από μόνες τους οι βάσεις μιας αλλαγής και είναι πολλές οι περιπτώσεις στις οποίες η αλλαγή δεν μπορεί να γίνει ειρηνικά. Αυτό μπορούν να το πετύχουν κάποιες ομάδες της ανθρωπότητας αλλά όχι η ανθρωπότητα στο σύνολό της.

Αυτός είναι και ο λόγος που ο πόλεμος, ο πατήρ πάντων, δεν έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης. Δεν σας λέω ότι είναι ο πιο κατάλληλος δρόμος αλλά, οπωσδήποτε, είναι ένας αποτελεσματικός δρόμος. Και αν δεν ήταν έτσι, γιατί αλήθεια υπάρχουν οι πολεμικοί θεοί, οι θεοί του πολέμου; Γιατί αλήθεια ένα μέρος της θεότητας αναφέρεται στον πόλεμο, στη μάχη; Γιατί αλήθεια η ίδια η θεά της Σοφίας εμφανίζεται μαχήτρια; Έτσι, στην ανθρωπότητα ο πόλεμος καλά κρατεί. Η μεταστροφή συμβαίνει -όχι πάντα ειρηνικά αλλά πάντα συμβαίνει.

Κι εσείς τώρα βέβαια θα θέλετε να μάθετε, για τι είδους μεταστροφή μιλώ. Ας ξεκινήσουμε από εσάς, που βρίσκεστε σήμερα εδώ και θα απλωθούμε αργότερα περισσότερο. Πλέον, η νέα ενέργεια δεν υποστηρίζει την εκδήλωση της παλαιάς. Το νέο ενεργειακό set-up που έχει συμβεί σ’ εσάς, δεν υποστηρίζει τις εκδηλώσεις της παλιάς ενέργειας, των παλιών τρόπων. Και όταν εσείς, παρασυρμένοι από το νου σας που παίρνει ανάποδες στροφές ακόμα και τώρα πολλές φορές, αρχίσετε να μπαίνετε και να εκφράζετε την παλιά ενέργεια, το φυσικό σας σώμα αντιδρά πλέον και θα αντιδρά όλο και περισσότερο. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να βιώνετε καταστάσεις φυσικής ανισορροπίας, φαινομενικά χωρίς λόγο. Θα σκέφτεται ο εργάτης του φωτός «Μα εγώ κάνω όλα όσα πρέπει. Κάνω τους διαλογισμούς μου, κάνω τις εργασίες μου, κάνω όλα όσα πρέπει. Τις πταίει; Γιατί να μου συμβεί εμένα αυτό;» Αλήθεια όμως, εσύ που αναρωτιέσαι, έχεις εξετάσει την εσωτερική σου τοποθέτηση; Έχεις εξετάσει τις εκφράσεις σου και το πόσο αυτές μεταφέρουν δονήσεις της παλιάς ενέργειας;

Ναι, ακούτε καλά, είναι εδώ ο Ποσειδών, ο αρχαίος θεός, που σας λέει πράγματα για τη νέα ενέργεια και σας λέει ότι δεν μπορεί πλέον να υποστηρίξει η νέα εποχή την παλιά ενέργεια. Τι συμβαίνει εδώ; Γιατί είναι αυτός ο αρχαίος θεός μαζί σας για να μιλήσει για τη νέα εποχή; Γιατί εγώ είμαι πάντα νέος. Εγώ φέρνω πάντοτε την αλλαγή. Για την ακρίβεια, το Θείο φέρνει πάντοτε την αλλαγή. Ποτέ το θείο δεν υποστηρίζει την έκφραση της παλιάς ενέργειας εις βάρος της νέας. Άλλωστε, από αυτό έρχεται η αλλαγή, αφού η αλλαγή εξυπηρετεί ένα καινούριο Σχέδιο. Αλλά οι άνθρωποι, στο γραμμικό τους χρόνο, τοποθετούν το Θείο σε διάφορες εποχές, με διάφορα ονόματα. Έτσι στο μυαλό σας είμαι ένας θεός, θαλάσσιος θεός, που έρχεται από αρκετές χιλιετίες πίσω στο παρελθόν.

Θυμηθείτε ότι είστε μία φλόγα μέσα σε μία σταγόνα νερό και μιλάμε τώρα για το γεγονός της μεταστροφής. Το ορόσημο που είχατε θέσει σαν ένδειξη της ενεργειακής αλλαγής στον πλανήτη έχει περάσει εδώ και μερικά χρόνια αλλά η αλλαγή συμβαίνει ακόμα. Και τώρα μπορείτε να την ψηλαφίσετε ακόμα καλύτερα. Τώρα που αναγκαστικά αφήσατε πίσω ένα μεγάλο μέρος της θυμαπάτης, που κυριαρχούσε σχετικά με το τι σημαίνει νέα εποχή και τι σημαίνει η αλλαγή που έρχεται, τώρα μπορείτε να νιώσετε την αλλαγή στο πετσί σας. Και είναι πολύ σοβαρό αυτήν την εποχή, την τρέχουσα εποχή, να ριζώσετε ακόμα βαθύτερα στις νέες δονήσεις, οι οποίες αφορούν ενεργειακά ρεύματα που εισρέουν διαρκώς στο γήινο πεδίο από τις Πλειάδες… από τις Κυκλάδες… χμ, από όλο το σύμπαν. Έχουν ανοίξει οι κρουνοί του Πνεύματος και οι ενέργειες ρέουν… ρέουν… ρέουν… εισρέουν διαρκώς. Δεν μπορείτε να αντισταθείτε στην αλλαγή που συμβαίνει και ήδη γίνεται εμφανής στο σώμα σας. Παραδοθείτε στη νέα ενέργεια και αφήστε τον αντίκτυπο που δημιουργείται, να περάσει και να φύγει, χωρίς να σας αγγίξει. Οι εισροές της νέας ενέργειας δημιουργούν ένα σοβαρό αντίκτυπο στο σώμα σας αλλά είστε εσείς και είναι δική σας η επιλογή να αφήσετε τον αντίκτυπο να φύγει, παραμένοντας διάφανοι· διατηρώντας την υψηλή σας δόνηση, έτσι ώστε να μην μπορεί να σας αγγίξει. Σε κάθε άλλη περίπτωση, είναι αναμενόμενο να έχετε κάποια άλλα προβλήματα, τα οποία μπορείτε να διαχειριστείτε μεν αλλά θα σας ταλαιπωρήσουν δε.

Γίνεστε άλλοι άνθρωποι και σ’ αυτό δεν ευθύνεται μόνο η αλλαγή της ηλικίας, η πάροδος του χρόνου αλλά οι αλλαγές στο ίδιο σας το σώμα. Παλιότερα μιλούσατε για αλλαγές στις στιβάδες του DNA σας, στις έλικες του DNA σας· οραματιζόσασταν να αλλάζουν τα γονίδια, δίνατε ενέργεια… Τώρα βρίσκεστε στην εποχή που πραγματώνεται αυτή η αλλαγή. Και αυτή η αλλαγή δεν γίνεται αντιληπτή με δραματικούς τρόπους, όπως για παράδειγμα το να γίνετε ξαφνικά αόρατοι ή να μπορείτε να περπατάτε πάνω στο νερό ή να αιωρείστε αλλά γίνεται αντιληπτή στους άλλους πρώτα και έπειτα σ’ εσάς, από τη δική σας λάμψη, τη δική σας αλλαγή στάσης, συμπεριφοράς, έκφρασης, η οποία αλλαγή δεν μπορεί να είναι βέβαια προγραμματισμένη αλλά είναι αυτή που προκύπτει αβίαστα, βάσει των τροποποιήσεων που συνέβησαν στο DNA σας.

Και οι αλλαγές διευρύνονται. Αγγίζουν όλο και περισσότερους αλλά εκείνοι οι περισσότεροι δεν μπορούν να τις συνειδητοποιήσουν αρκετά. Και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μπαίνουν σε τριβή, επειδή ακριβώς δυσκολεύονται να κατανοήσουν, αυτό που τους συμβαίνει. Μπαίνουν σε καθρεφτίσματα και δημιουργούν τριβές, οι οποίες τελικά θα οδηγήσουν στο ζητούμενο αποτέλεσμα -μην αμφιβάλετε καθόλου- όχι χωρίς κόστος όμως. Θα τροποποιήσουμε τις συνειδήσεις σε τεράστιο βαθμό. Η αλλαγή θα είναι συνεπής στο ραντεβού της μαζί σας. το θέμα είναι, πόσοι θα είναι ξύπνιοι όταν συμβεί, για να την αντιληφθούν. Ξέρετε, είναι κάτι ανάλογο με το να κάνετε μια εργασία συνειδητά ή, αν δεν είστε σε θέση γι’ αυτό, να την κάνετε στον ύπνο σας, υποσυνείδητα. Αυτή είναι η αναλογία της αλλαγής που μπορεί να συμβεί.

……………………………………….

Εσείς που είστε εδώ τώρα, ομονοείστε. Είναι η κατάλληλη στιγμή. Μπείτε βαθιά στην καρδιά σας, θυμηθείτε ότι είστε φλόγες μέσα σε ισάριθμες σταγόνες νερού. Οραματιστείτε το, νιώστε το και αφήστε με να παραλάβω αυτές τις σταγόνες και να τις κρατήσω στην αγκαλιά του ωκεανού. Επτά φλόγες. Αφήστε τον εαυτό σας, αφήστε τη φλόγα σας να ταξιδέψει στην αγκαλιά του ωκεανού. Σας τραβώ μέσα στο νερό. Ο Πλούτων περιμένει… η Μηλινόη περιμένει, η Περσεφόνη περιμένει αλλά για την ώρα είστε στα χέρια μου, μέσα στο νερό και φλέγεστε. Και ενώ συμβαίνει μέσα στο βυθό, στα απύθμενα βάθη, η φλόγα να φωτίζει, σε μία απόσταση περίπου τριών μέτρων γύρω σας, μπορείτε να δείτε μέσα στη σκοτεινή θάλασσα, βαθιά στην αγκαλιά μου. Ως φλόγα μέσα στη σταγόνα νερού που έγινε ένα με τον ωκεανό, κοιτάξτε, αντιληφθείτε τι υπάρχει γύρω σας στην εμβέλεια που λάμπει το φως σας. Υπάρχουν παλάτια; Υπάρχουν Τρίτωνες που σέρνουν το άρμα μου; Γοργόνες, δελφίνια-κήρυκες, αστερίες; Υπάρχουν κήτη, φάλαινες, Νηρηίδες; Τι μπορεί να υπάρχει; Για να δείτε, σημαίνει ότι εσείς αντιλαμβάνεστε πρώτα, ότι είστε μία φλόγα. Πρώτα θυμόσαστε την πύρινη φύση σας και μετά αυτή η φλόγα νιώθει και ορά όσα υπάρχουν γύρω της.

Γύρω σας λοιπόν υπάρχει μια πυκνή ενέργεια που σας συντροφεύει· πυκνή σαν μέλι, σχεδόν στέρεη, διάφανη, κρυστάλλινη. Και είναι το όχημά σας. Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ταξιδέψετε στα βάθη του ωκεανού/ασυνείδητου και να συλλέξετε όσα δώρα του βυθού επιθυμείτε. Μ’ αυτήν τη φλόγα, μ’ αυτό το όχημα, μπορείτε επίσης να εισέλθετε στον Άδη από την πύλη του Νεκρομαντείου, μόνο που εκεί το κρυστάλλινο περίβλημα ελαφρώς θα αλλοιωθεί, θα γίνει και πάλι εν μέρει υδάτινο. Θα είναι πάντα από νερό αλλά σε μια κατάσταση του νερού που εσείς δεν γνωρίζετε, σχεδόν αέρια.

Δελφίνες. Πολλοί δελφίνοι χορεύουν γύρω σας· σας συνοδεύουν. Διατηρείτε το όχημά σας. Μ’ αυτό το ίδιο όχημα μπορείτε επιτέλους να εισέλθετε στον πυρήνα… στον πυρήνα της πόλης που βρίσκεται κάτω από το νερό. Όχι της πόλης που υπήρχε εδώ μερικές χιλιάδες χρόνια πριν αλλά μιας άλλης, υπόγειας πόλης, ενός υπόγειου πεδίου, στο οποίο αναφερθήκαμε κάποια προηγούμενη φορά, σε μια προηγούμενη επίσκεψή σας σε αυτόν το χώρο. Δεν θα περάσουμε ακόμα εκεί. Χρειάζεται να μείνετε στην αγκαλιά του ωκεανού με το κρυστάλλινο όχημά σας ως φλόγες, για λίγη ώρα ακόμα. Αυτό το ταξίδι ποτέ δεν θα το κάνετε με το φυσικό σας σώμα -δεν μπορείτε- και ο νους ακόμα δυσκολεύεται αλλά η συνείδηση επιτυγχάνει, εκεί που όλα τα άλλα αποτυγχάνουν. Η συνείδηση που είναι αφυπνισμένη σε όλα τα πεδία. Είναι ξύπνια σε όλα τα πεδία.

Αφήστε τον εαυτό σας λοιπόν να πλέει μέσα στο νερό. Μείνετε στο κέντρο σας ως φλόγες και επιτρέψτε στον εαυτό σας, να νιώσει ως φλόγα, αυτά που υπάρχουν γύρω. Θα νιώσετε τότε, ότι το όχημα που όπως σας είπα είναι από ένα παχύρευστο υλικό, σαν μέλι, είναι μία περίεργη κατάσταση του νερού, αυτό που υπάρχει γύρω σας, είναι καθαρή επίγνωση. Αν νομίζετε ότι είδατε σχήματα, σύμβολα, μορφές, ανασκευάστε. Γιατί αυτό που πραγματικά υπάρχει είναι επίγνωση. Είναι πιθανό όμως, μην αντέχοντας να νιώσετε την ύπαρξη της επίγνωσης, να τη συλλάβετε ως σύμβολο. Εγώ δεν θέλω όμως αυτήν την ώρα να δείτε σύμβολα αλλά να νιώσετε την ενέργεια της επίγνωσης γύρω από τη φλόγα. Δεν θα μπορούσατε να κάνετε αυτό το ταξίδι κάποια άλλη στιγμή· μόνο τώρα -γελάτε, γιατί μπορείτε- μόνο εδώ, σ’ αυτόν τον ιερό τόπο.

Ποια είναι η διαφορά του Άδη από αυτό το χώρο; Βρίσκεται ψηλότερα εκείνος ή χαμηλότερα; Τώρα βρίσκεστε στο χώρο της μεταστοιχείωσης. Η διαφορά του Άδη είναι ότι καλύπτει την περιοχή της συνείδησης που μεσολαβεί από μία ενσάρκωση μέχρι μία άλλη. Ο μεγάλος ωκεανός όμως, αγκαλιάζει τα πάντα· χωράει τα πάντα. Πολλά νερά ρέουν στον Άδη· ποταμοί, πηγές… ο μεγάλος ωκεανός αγκαλιάζει τα πάντα και είναι αυτή η περιοχή της συνείδησης, αν θέλετε, που περιλαμβάνει όλα, όλα εκείνα που έχετε αφήσει πίσω σας· όλο το δυναμικό που αφήσατε πίσω να σας στηρίζει, την ώρα που γίνατε το κύμα, γιατί το κύμα κάπου πρέπει να στηριχτεί. Ο Άδης είναι το μεσοδιάστημα ανάμεσα στη διαμόρφωση δύο κυμάτων. Το μεσοδιάστημα ανάμεσα στη στιγμή που ένα κύμα σκάζει στο βράχο, στην ακρογιαλιά και γίνεται ένα με τον ωκεανό, μέχρι να ξαναεμφανιστεί. Και είναι μεγάλο αυτό το ταξίδι για το μικρό κύμα. Πώς μπορεί το μικρό κύμα να αντέξει την ιδέα ότι είναι ένα με όλον τον ωκεανό; Και όμως, είναι! Συχνά τα κύματα, καθώς σχηματίζονται και κορυφώνονται, αναρωτιούνται «Πώς θα είμαι, όταν πάψω να είμαι ψηλά και να φαίνομαι; Τι θα γίνω μετά; Πού θα πάω; Θα ξαναφανώ αλήθεια;» και όλος ο ωκεανός τους φωνάζει «Ναι! Ναι! Φυσικά!». Τι λέτε; Λέει την αλήθεια ο ωκεανός; Είναι απαραίτητο να σας τα πω αυτά, για να θυμηθείτε. Σήμερα είναι μία μέρα ή νύχτα ενθύμησης· ενθύμησης των πηγών που αναβλύζουν σε όλη τη Γη, από τα βάθη της γης.

Και ο Άδης έρχεται και λέει «Ναι, εγώ είμαι ο αφέντης του βασιλείου των νεκρών· κάνω ό,τι θέλω εδώ.» και αρπάζει την Περσεφόνη. Της κάνει μερικές βόλτες με το άρμα του το χρυσαφένιο και την κατεβάζει στα βάθη, τα σκοτεινά βάθη του βασιλείου του. Γιατί ο Άδης, ο Πλούτων, είναι εκείνη η ενέργεια των υδάτων που οδηγεί το κύμα να γίνει ένα με τον ωκεανό και πάλι και την ενθύμηση της μορφής του να καταγραφεί σε κάθε ίχνος του ωκεανού.

Για να δούμε τώρα λοιπόν... ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε. Είστε φλόγες μέσα στον ωκεανό, ντυμένες με το όχημά σας, φτιαγμένο από νερό, σχεδόν κρυστάλλινο, πυκνό. Φλόγες που αντιλαμβάνονται το πεδίο της επίγνωσης που αναπτύσσεται γύρω τους. Οι φλόγες και το νερό γίνονται ένα. Κι αφού αρχίζετε να αντιλαμβάνεστε το πεδίο της επίγνωσης γύρω σας, στέκεστε πια μπροστά στην πύλη του σκοτεινού βασιλείου του Άδη. Σας περιμένουν εδώ ο Πλούτων και η Περσεφόνη, η Εκάτη, η Μηλινόη… σας περιμένουν!

Παραμείνετε φλόγες στον πυρήνα σας. Περάστε μέσα από την πύλη, διατηρώντας τον φορέα της επίγνωσης. Πώς νιώθετε; Τα καταφέρνετε; Αλλάζει η σύσταση· αλλάζει, διαχωρίζεται η φλόγα, διασπάται σε θηλυκή και αρσενική. Χαίρεται η Μηλινόη που είναι κοντά σας και μπορεί να σας δείξει καινούρια πράγματα απόψε. Διάσπαση. Η φλόγα που φαινόταν ως μία, γίνεται δύο. Πολώνεται. «Μα πώς γίνεται αυτό; Στο γήινο πεδίο ισχύει η πόλωση. Ισχύει και στον Άδη;» Η πόλωση εδώ είναι καθαρή. Ενεργειακή. Δεν συνοδεύεται από τους γήινους κινδύνους. Η φλόγα διαχωρίζεται. Είναι η ίδια φλόγα, σε δύο. Θηλυκή και αρσενική. Και τώρα το περίβλημα μοιράζεται επίσης στις δύο φλόγες.

Διάσπαση.

Η μία φλόγα μένει χαμηλά, εκεί που η ψυχή πρωτομπήκε στον Άδη. Κρατά την ενέργεια εκεί, μέχρι τη στιγμή που η ψυχή θα επιστρέψει, για να ξαναγεννηθεί. Κανένας άλλος δεν σας τα ‘χει πει αυτά, έτσι δεν είναι; Η Μηλινόη ξέρει και μιλάμε μαζί, με την άδεια βέβαια του Πλούτωνα και της Περσεφόνης. Μένει η φλόγα χαμηλά, με την επίγνωση που απέκτησε στην ενσάρκωσή της. Και το άλλο κομμάτι της φλόγας, πανομοιότυπο, κατευθύνεται ψηλότερα, πολύ ψηλά, στην Πηγή.

Λέει η Άννα «Θα νόμιζα ότι συμβαίνει το αντίθετο: όταν γεννιέται ένας άνθρωπος, ένα κομμάτι έρχεται εδώ και το υπόλοιπο μένει επάνω. Μα εσείς μας μιλάτε για τον Άδη. Τι συμβαίνει εδώ;» Η μορφή, η επίγνωση, το εντύπωμα της μορφής και της επίγνωσης παραμένει στη γη -κοντά στη γη. Έτσι εμπλουτίζονται τα πεδία. Ενώνεται με την Πηγή, όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος των ενσαρκώσεων -όχι πριν. Και αυτό το μέρος, αυτή η φλόγα που βρίσκεται κοντά στη Γη, στον Άδη πάντα, γίνεται οδηγός για τις ψυχές· υπηρετεί, κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν που υπηρετείτε εσείς στη Γη. Το άλλο κομμάτι της φλόγας, το δίδυμο, κατευθύνεται ψηλά- ψηλά, στην Πηγή. Όταν έρθει η ώρα της ενσάρκωσης, εμπλουτίζει το πρώτο μέρος με νέες πληροφορίες. Και τότε εκείνο κατέρχεται και πάλι, αφού έχουν ενωθεί σε ενσάρκωση. Ένα διαρκές παιχνίδισμα, ένα διαρκές πήγαινε-έλα.

Μας είναι σαφές ότι είστε αρκετά μπερδεμένοι σχετικά με το τι συμβαίνει στην ψυχή όταν φεύγει από τη γη. Επίσης, στο νου σας καταλαβαίνετε συχνά ότι τα πάντα είναι ένα, το ομολογείτε. Αλλά δεν σας δείχνουμε κάτι πολύ διαφορετικό, από αυτό που ξέρετε. Σας δείχνουμε μία τεχνική λεπτομέρεια, που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε πώς γίνεται και όλες αυτές οι οντότητες που σας συντροφεύουν και σας οδηγούν, είναι κοντά σας και δεν έχουν φύγει μακριά, ψηλά. Αυτοί ο Δάσκαλοι που έρχονται και σας μιλούν, οι φύλακές σας, πώς γίνεται να είναι κοντά σας; Είναι εξίσου ιεροί με το άλλο κομμάτι, που έχει ανέβη ψηλά. Κατέχουν την ίδια πληροφορία. Μόνο που ένα μέρος τους έχει κατευθυνθεί ήδη στην Πηγή, στο Κέντρο, για να εμπλουτιστεί με νέα πληροφορία. Και είναι φορές που γίνεται αυτή η ένωση, όχι μόνο, όπως είπαμε νωρίτερα, όταν ετοιμάζεται η ψυχή αυτή να ενσαρκωθεί και πάλι στη γη αλλά και όταν πρόκειται να ξεκινήσει μία νέα εργασία/υπηρεσία.

Γι’ αυτό να θυμόσαστε με αγάπη τη Μηλινόη και να θυμόσαστε με αγάπη την Περσεφόνη, που χωρίστηκε στα δύο από το θυμό της, όπως λέει ο ύμνος, που ο Δίας, παριστάνοντας τον Άδη, κοιμήθηκε μαζί της. Και τα δύο μέρη της φλόγας είναι παιδιά του μεγάλου Νοός, που εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς ή υπηρετούν το ίδιο έργο σε άλλα πεδία. Τι γίνεται λοιπόν, όταν έρχεται η ώρα της επανενσάρκωσης; Ενώνονται και πάλι οι φλόγες; Θέλω να σας ρωτήσω το εξής: μία φλόγα, αν μοιραστεί, ελαττώνεται; Λιγοστεύει; Τότε γιατί να χρειάζεται να επανενωθεί; Παρόλα αυτά, η πληροφορία κοινωνείται προς τη φλόγα που είναι κοντά στα γήινα και επανενσαρκούμενη φέρει τόσο τις παλιές πληροφορίες, τις παλιές επιγνώσεις, όσο και τα καινούρια εντυπώματα, το νέο Σχέδιο και τις νέες επιγνώσεις.

«Δηλαδή», θα σκεφτείτε, «ένα κομμάτι μένει στον Άδη και το άλλο πάει ψηλά -πού; Πώς πηγαίνουν οι ψυχές αλήθεια στα Ηλίσια Πεδία ή στη Νήσο των Μακάρων;» Αυτές είναι οι ψυχές που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο και αποσύρονται και μπορούν κατά βούληση να επανεισέλθουν. Η Μηλινόη πρόσφερε τις πληροφορίες της και ετοιμάζεται να αποχωρήσει αλλά της ζητήσαμε να μείνει για ερωτήσεις. Πάρτε χρόνο να κάνετε ερωτήσεις.

…………………..

Ερώτηση 1^η: Θυμίζω ότι πριν από καιρό μας είχε πει η Αθηνά ότι εμείς είμαστε ηλεκτρόνια. Αυτό μοιάζει και με τη φλόγα βέβαια, γιατί το ηλεκτρόνιο είναι φορτισμένο αρνητικά και έχει ένα ίσο φορτίο με ένα πρωτόνιο του πυρήνα. Όταν μιλάει για τη διάσπαση της φλόγας, μιλάει για το ηλεκτρόνιο και αντίστοιχα το πρωτόνιο που είναι φορτισμένο θετικά; Γι’ αυτό το πράγμα μιλά; Δηλαδή το ηλεκτρόνιο φέρνει πληροφορίες στον πυρήνα στο πρωτόνιο, το αφήνει ας πούμε να κάνει τη δουλειά του… αλλά είναι η «αδελφή ψυχή» του ας πούμε; Και αυτό έχει σχέση με το Ταίναρο; Γιατί την προηγούμενη φορά μας είχαν αναφέρει ότι κάτω από το Ταίναρο υπάρχει «πυρηνική» ενέργεια.

Απάντηση:

Οι Ταινάριοι αδελφοί κατεβαίνουν χαμηλότερα τώρα, βυθίζονται, γιατί θα έρθει αργότερα η ώρα τους για να δουλέψουμε και να δούμε πράγματα εκεί.

Η πυρηνική ενέργεια που υπάρχει εδώ, αφορά τον πυρήνα της ύπαρξης. Εδώ μέσα βρίσκονται πληροφορίες του πυρήνα της ύπαρξής σας. Είναι ένας πολύ βαθύς προορισμός το Ταίναρο. Οι υπόλοιπες πληροφορίες βρίσκονται επιφανειακά και ψηλότερα. Η ενέργεια του πυρήνα είναι αυτή, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άλλου είδους ενέργειες πυρήνα. Το παράδειγμα που δόθηκε, των ηλεκτρονίων που περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα, αφορά την αδελφότητα του φωτός και όσους εργάζονται συλλέγοντας ενέργεια για τη διατήρηση αυτής της αδελφότητας και του έργου της. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο πυρήνας είναι η ενέργεια της καρδιάς και περιστρέφεστε γύρω από τη Θεότητα, γύρω από τη Θεία σας φύση. Σ’ αυτήν τη περιστροφή διατηρείστε λόγω των ισχυρών δεσμών που αναπτύσσονται ανάμεσα σε εσάς και τον πυρήνα, ανάμεσα στα ηλεκτρόνια και τον πυρήνα. Πρόκειται για δεσμούς θηλυκού – αρσενικού, θετικού – αρνητικού. Αυτή η ενέργεια του πυρήνα ξεφεύγει από αυτήν για την οποία μιλήσαμε νωρίτερα. Είναι διαφορετικό καθεστώς, διαφορετική περίπτωση. Αναφερόμαστε όμως σε αυτή, σε επόμενη επικοινωνία μας.

Όλα τα μέλη που σχηματίζουν μία αδελφότητα, περιστρέφονται γύρω από έναν κοινό πυρήνα. Ο πυρήνας αποτελείται από αρχαιότερα μέλη της ομάδας, του άσραμ αλλά και από τις δυνάμεις που συνέχουν αυτά τα μέλη. Το γεγονός δηλαδή ότι υπάρχουν κάποια πρωτόνια στον πυρήνα, συμβαίνει επειδή υπάρχουν κάποιες δυνάμεις που τα κρατούν μαζί. Και εκεί, σ’ αυτές τις δυνάμεις, εκφράζεται αυτό που λέμε Θείο Θέλημα στη συγκεκριμένη ομάδα. Υπάρχουν λοιπόν τα στοιχεία του πυρήνα και οι περιφερόμενοι ακόλουθοι αρνητικής, δεκτικής φύσεως, οι οποίοι όμως αυξάνουν το δυναμικό της ομάδας. Οι ακόλουθοι, τα ηλεκτρόνια θα έλεγες, αναπτύσσονται ανάλογα με τη δυναμική του πυρήνα. Έτσι, θα προτιμούσαμε αυτή τη στιγμή να δείτε τη σχέση πρωτονίων-ηλεκτρονίων, σαν σχέση των μελών μιας ομάδας σαν τη δική σας. Αν το κάνετε, θα βγάλετε σημαντικά συμπεράσματα και θα καταλάβετε μάλιστα, πώς θα πρέπει να κινηθείτε καλύτερα για τη συνέχιση του έργου σας. Πέραν τούτου, οι δυνάμεις μεταξύ πρωτονίων και ηλεκτρονίων είναι ισχυρές για τα δικά τους δεδομένα και ρυθμίζουν τη φύση τους. Γι’ αυτό θα γίνει αναφορά αργότερα.

Ερώτηση 2^η: Θα ήθελε η Μηλινόη να μας πει τι ακριβώς σημαίνει το όνομά της;

Άννα: Λέει: «Σημαίνει ‘καθαρή ψυχή’». Βέβαια αυτό δεν φαίνεται από την ετυμολογία του ονόματος, με όποια ερμηνεία και αν την εκλάβουμε. Για να δω αν θέλει να το κάνει πιο ξεκάθαρο...

Λέει και πάλι «Καθαρή». Β., δεν μου λέει κάτι άλλο. Εγώ ξέρω κάτι άλλο για την ετυμολογία του ονόματος, υπάρχουν δυο-τρεις εκδοχές, θα τις ξέρεις ίσως κι εσύ αλλά δεν αναφέρθηκε σε αυτές. Η κυρίαρχη είναι από το μέλας (μαύρος) και νους, επειδή είναι χθόνια θεότητα. Η άλλη είναι από το κίτρινο του μήλου, επειδή τη λένε και κροκόπεπλη, ότι είναι το χρώμα του θανάτου. Και μία άλλη που δεν ξέρω αν την έχω διαβάσει ή μου ήρθε, από τον μήλο, που είναι το μαλλί του προβάτου. Κάπου αναφέρεται επίσης σαν Μελινόη (άλλωστε το η διαβαζόταν και σαν ε), που είναι ο γλυκός νους.

Ερώτηση 3^η: Όταν μπήκαμε στο άρμα, πριν πεις οτιδήποτε, είδα μια εικόνα σαν σε ντοκυμαντέρ, τα φυτά με ωραία χρώματα και τα ζωάκια και είδα και ένα καράβι ξύλινο, πολυκαιρισμένο -κομμάτια ξύλου. Και μετά αναφέρθηκε, να μη το συμβολοποιούμε. Αν το ξανακάνουμε δηλαδή, πώς θα το δουλέψουμε;

Απάντηση:

Να νιώσεις, να παραμείνεις φλόγα και ως φλόγα -όχι με τα φυσικά μάτια αλλά ως φλόγα- να αντιληφθείς αυτό που σε περιβάλλει. Τότε θα νιώσεις ως φλόγα την έννοια της επίγνωσης, την ενέργεια της επίγνωσης αυτής καθαυτής· Όχι μιας συγκεκριμένης επίγνωσης ίσως, συμβολοποιημένης αλλά την ίδια την ενέργεια, την υφή της. Κάθε επίγνωση είναι συγκεντρωμένη ενέργεια. Η επίγνωση είναι συγκεντρωμένη ενέργεια· ενέργεια που έχει συγκεντρωθεί γύρω από έναν πυρήνα, γύρω από μία σπερματική σκέψη. Αυτή η σπερματική σκέψη μπορεί να είναι ένα σύμβολο, μία εμπειρία. Η νοητική ενέργεια που συγκεντρώνεται γύρω από έναν τέτοιο πυρήνα είναι η επίγνωση. Είναι λίγο πιο περίπλοκο απ’ ό,τι μπορείτε τώρα, άμεσα, να κατανοήσετε αλλά θα δείτε ότι, σιγά-σιγά θα το ξεδιαλύνετε.

Ερώτηση 4^η: Μίλησε πριν για αλλαγές στο DNA. Μπορούμε να έχουμε πιο πολλές λεπτομέρειες ή έχει σημασία, είναι κάτι γενικό που δεν θα το κατανοήσουμε;

Απάντηση:

Τα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια η ανθρωπότητα περνάει από μεγάλες αλλαγές. Όχι ότι δεν συνέβαιναν πριν αλλαγές -αλίμονο! Υπήρξαν κατά διαστήματα, κύματα μεγάλων μεταβολών. Ένα τέτοιο κύμα ήταν αυτό, των τελευταίων δύο χιλιάδων χρόνων. Οι αλλαγές που συντελέστηκαν ήταν βαθιές και το μαχαίρι πήγε στο κόκαλο. Πολλοί δεν το συνειδητοποιούν αυτό. Εστιάζονται στην κορύφωση του κύματος αλλαγής, ανάμεσα σε δύο περιόδους αστρολογικές, από τους Ιχθύες στον Υδροχόο, για παράδειγμα· όμως δεν είναι εκεί η ουσία της αλλαγής. Είναι σαν να σας μιλάμε εμείς τώρα για την αλλαγή από μία ώρα σε μία άλλη ή από μία μέρα σε μία άλλη και εσείς να έχετε το νου σας στην αλλαγή από το ένα λεπτό στο άλλο λεπτό. Στη δική μας αντίληψη λοιπόν, στα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια έγιναν πολύ βαθιές αλλαγές σε επίπεδο συνείδησης. Ήταν καλύτερα τα πράγματα από πριν; Χρειάζονταν οι αλλαγές; Προφανώς ήταν απαιτούμενο να γίνουν. Καταλαβαίνετε βέβαια ότι καμία αλλαγή δεν συμβαίνει για να μείνει για πάντα. Οι αλλαγές συμβαίνουν για να περάσουν και να αντικατασταθούν από άλλες αλλαγές.

Κατ’ αυτήν την περίοδο, που απέδωσε μεν σε πολλά επίπεδα, δημιουργήθηκε ένα κενό. Λόγω ακριβώς των γρήγορων αλλαγών που συνέβησαν και μεγάλων, δημιουργήθηκε ένα κενό ανάμεσα στην καινή εποχή -την τρέχουσα- και στην παλαιότερη εποχή. Αυτό το κενό έχει κορυφωθεί και γίνεται αισθητό με δραματικό τρόπο. δεν αναφέρομαι μόνο στα ελληνικά πράγματα αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι κάτι που συνέβη σε όλη τη γη. Υπάρχει λοιπόν τώρα πλέον ένα μεγάλο κενό, κενό κατανόησης, ανάμεσα στην τρέχουσα εποχή και στις αρχαίες εποχές, που κρατούσαν το κλειδί -ένα σημαντικό κλειδί- αντίληψης και εξέλιξης.

Η αλλαγή επιτεύχθηκε μεν αλλά πρέπει να ανακτηθούν κάποια κλειδιά. Κι εσύ τώρα μιλάς για το DNA. Η αλλαγή αυτή συνέβη και βέβαια επηρέασε σημαντικά το DNA σας. Αυτό που γίνεται τώρα, είναι η ανάκτηση κλειδιών. Σ’ αυτό το πέρασμα λοιπόν, εργάζεστε για να ανακτήσετε κλειδιά και να τα φέρετε πάλι στην επιφάνεια, έτσι ώστε η παλαιά σοφία, να κουμπώσει στη νέα ενέργεια και να λειτουργήσει υποστηρικτικά, να βοηθήσει τη νέα ενέργεια να προχωρήσει· να τη βοηθήσει να διατυπωθεί με πληρότητα και σαφήνεια και να μετεξελιχτεί. Αυτές είναι και οι αλλαγές που συμβαίνουν στο DNA σας. Συνέβησαν ήδη πολλές αλλαγές τα προηγούμενα δύο χιλιάδες χρόνια αλλά τώρα ανακτώνται κλειδιά. Και έχουν ήδη ανακτηθεί πολλά, μόνο που ανακτήθηκαν από συγκεκριμένες ομάδες και όχι από τον γενικό πληθυσμό. Αυτό σημαίνει ότι θα απαιτηθεί μια εποχή, ένα διάστημα ικανό, ώστε αυτά τα κλειδιά να αναπαραχθούν και, τελικά, να εντυπωθούν σε περισσότερους.

Για δύο χιλιάδες χρόνια ακόμα, αυτή η ανάκτηση των κλειδιών θα συνεχιστεί, θα εξαπλωθεί και θα εδραιωθεί. Θυμηθείτε ότι μιλάμε με άλλους χρονικούς όρους. Θυμηθείτε ότι μιλάμε για την αλλαγή φάσεις ανάμεσα σε δύο μέρες, όχι σε δύο λεπτά. Γι’ αυτό και έχετε την πληροφορία, ότι σε τρεις χιλιάδες χρόνια θα αρχίσει να αναπτύσσεται ένας νέος πολιτισμός -νέος πραγματικά και μάλιστα απ’ αυτόν τον τόπο. Μιλάμε για την ανάκτηση αρχαίας γνώσης, που θα επηρεάσει πλέον τους επόμενους αιώνες όλη την ανθρωπότητα, έτσι ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος κατάλληλα για το νέο πολιτισμό.

Κι εσείς είστε ήδη εκεί, παραλαμβάνετε νέα κλειδιά, τα ανακτάτε, εντυπώνεστε με αυτά, συμβολίζεστε με αυτά και τα κατέχετε για να τα διανείμετε. Όσο πιο γρήγορα αντιληφθείτε εσείς ότι η αλλαγή δεν είναι απλώς προ των πυλών αλλά έχει συντελεστεί, τόσο γρηγορότερα θα υλοποιήσετε το Σχέδιο· τόσο ευκολότερα θα αποφεύγετε τις παγίδες, έτσι ώστε να κρατάτε καθαρό το νου σας και να συμβαδίζετε με την αλλαγή που έχει ήδη συμβεί μέσα σας, με τους κωδικούς που έχετε ήδη ανακτήσει. Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα: έχετε ανακτήσει κωδικούς, έχετε ανακτήσει ενέργεια, έχετε πάρει όσα χρειάζεστε και ακόμα παλεύετε με το μηχανισμό του φυσικού σώματος και τα παλιά εντυπώματα, γιατί υπάρχει μια εγγενής αντίσταση. Το φυσικό σας σώμα έχει μάθει να λειτουργεί με έναν τρόπο και, όταν εσείς δυσκολεύεστε να γειώσετε τις νέες επιγνώσεις, το σώμα συνεχίζει να λειτουργεί με τον παλιό τρόπο· μοιάζει να αντιστέκεται. Δεν αντιστέκεται, υπάρχουν περιοχές του που κρατούν ακόμα παλιά εντυπώματα και πρέπει να αφεθούν για να διαλυθούν.

Οι αλλαγές που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια είναι τεράστιες. Ο νους σας όμως δεν μπορεί να δει ακόμα αρκετά καθαρά· να δει ότι το παιχνίδι τελείωσε -τελείωσε! Βλέπει το υπόλοιπο μέρος της ανθρωπότητας, που παίζει το δικό του ρόλο και έχει να κάνει ένα μεγάλο κύκλο ακόμα και νομίζει ότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Και υπάρχει ένας εσωτερικός διχασμός, που σας οδηγεί στο να καταστρέφετε τον κόπο σας· σας κάνει να δίνετε μια κλωτσιά στην καρδάρα με το γάλα και να το χύνετε. Είναι η καταλληλότερη εποχή για να εμείνετε στο γεγονός, ότι η αλλαγή έχει συντελεστεί και να βαδίσετε σύμφωνα με τα νέα εντυπώματα του DNA σας, επιτρέποντας στους άλλους να κρατήσουν το δικό τους ρυθμό. Είναι εντάξει. Θα αναγκαστούν να μπουν στην αλλαγή. Όλα αυτά που συμβαίνουν, είναι ισχυρές ωθήσεις της ενέργειας λόγω των αντιστάσεων που υπάρχουν, όχι μόνο στην Ανατολή αλλά και στη Δύση.

Στο σημείο αυτό θα κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα, για να συνεχίσουμε σε πέντε λεπτά.

………………………………

Ερώτηση 5^η: Το κομμάτι που ανεβαίνει επάνω και το άλλο που μένει κάτω, έχουν σχέση με τις δίδυμες φλόγες;

Ερώτηση 6^η: Ή με τις αδελφές ψυχές;

Απάντηση:

Μιλάει ο Πλούτων. Σε καλωσορίζω, Β. [σημ.: απευθύνεται σε άλλο μέλος από αυτό που έθεσε την ερώτηση] Καλώς ήρθες. Σας αγαπώ πολύ. Σας δέχομαι. Τι άλλο θέλετε;

Τέθηκε μια σειρά από ερωτήματα και η Άννα θα απαντήσει αμέσως, όπως της πούμε. Ο όρος «αδελφή ψυχή» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείτε εσείς, στη νέα εποχή. Δεν υφίστατο παλαιότερα. Αναφέρεται στην ομάδα ψυχών στην οποία συμμετέχετε. Είναι ένας όρος που κουβαλάει μεγάλο ποσό θυμαπάτης, γιατί οι μοναχικές κυρίες και οι μοναχικοί κύριοι ονειρεύονται να συναντήσουν την αδελφή ψυχή τους. Έτσι, γύρω από αυτόν τον όρο έχει στηθεί μια μεγάλη παραφιλολογία. Θα προτιμήσω τον όρο «αδελφός» ή «αδελφή». Είστε γενιές. Δεν θα χρησιμοποιήσω καν τον όρο «οικογένεια» ή «ομάδα» ψυχών αλλά «γενεά» ψυχών. Ενσαρκώσεις ψυχών της ίδιας γενεάς, αποκαλούν τις υπόλοιπες «αδελφές» ψυχές.

Η γενεά προέρχεται από έναν δημιουργό ενός επιπέδου, έναν γεννήτορα. Τα μέλη είναι συνήθως επτά ή εννιά. Ο μεγαλύτερος αριθμός, εννιά. Γεννήτορες που αναφέρονται με τέκνα άνω των εννέα, μεγαλύτερου αριθμού, αναφέρονται σε άλλες εποχές, σε άλλες περιόδους και κύκλους ενσαρκώσεων, παλαιότερους. Ανάλογα με τη «φυλή», σε εισαγωγικά, με τον κύκλο ενσαρκώσεων στον οποίο ανήκετε, διαμορφώνονται και οι γενεές. Και αυτό γιατί υπάρχει άλλο δυναμικό για να εκφραστεί. Ο Γεννήτορας θεός είναι μία οντότητα μέσου βεληνεκούς, όπως οι Ολύμπιοι, ενίοτε μεγαλύτερου ακόμα βεληνεκούς από αυτούς, που κυοφορεί και ενσαρκώνει μία συγκεκριμένη όψη του Θεϊκού Δημιουργού. Από αυτήν την λειτουργία και την αντίληψη, την επίγνωση αυτής της λειτουργίας, ξεκίνησε η περιγραφή των ακτίνων -των επτά ακτίνων, που τώρα ανάγετε σε δώδεκα κ.τ.λ. Υπάρχει λοιπόν ο Γεννήτορας θεός, που ανάλογα με την περίοδο της εξέλιξης, γεννά/παράγει επτά ή εννέα ψυχές, μια ομάδα, ενσαρκώνοντας μία όψη της θεότητας.

Αυτή η γενεά ψυχών κατεβαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα, στην αρχή όλες μαζί και αργότερα σε άλλους χρόνους, πιθανόν, με σκοπό να εδραιώσει τη συγκεκριμένη ενέργεια. Κατόπιν αποσύρονται για να έρθουν αργότερα, σε μετέπειτα εποχές, όταν χρειάζεται να γίνει κάποια σύνθεση ή επανένωση ή, όπως λέτε τώρα, ανάκτηση κωδικών -όπως ειπώθηκε νωρίτερα. Οι θείες όψεις είναι πολλές. Όλες μαζί, αν τις βάλετε κάτω, μπορείτε να τις ταξινομήσετε σε δώδεκα βασικές. Καταλαβαίνετε και μπορείτε να κάνετε τους απαραίτητους συνειρμούς, για να καταλήξετε στο πού αντιστοιχούν. Οι Γενάρχες στον Άδη γίνονται παιδιά του Θεού. Εφόσον ολοκληρώσουν το έργο τους, συγκαταλέγονται στα Θεία Τέκνα. Πολλές από τις θεότητες που τιμάτε και τιμούνταν και σε αρχαιότερες εποχές, αφορούν τέτοιους γενάρχες. Οι βασικοί ήταν επτά. Αργότερα προστέθηκαν κι άλλοι, έγιναν εννέα και αργότερα ακόμα περισσότεροι. Όταν μιλάτε λοιπόν σε εμάς για αδελφή ψυχή, εγώ ειδικότερα κατανοώ «ψυχές της δικής σας ομάδας».

Ας έρθουμε στις δίδυμες φλόγες. Όπως εξηγήθηκε νωρίτερα από τη Μηλινόη και τον Ποσειδώνα, ο βασικός διαχωρισμός της φλόγας, της ζωής δηλαδή που φέρετε μέσα σας, γίνεται μετά την αποχώρησή σας από τη γη. Ένα μέρος κατευθύνεται στα ανώτερα πεδία και ένα μένει πιο κοντά στη γη. Όταν έχετε ένα αναμμένο κερί και πλησιάσετε ένα άλλο για να το ανάψετε και αυτό και ανάψει. Μπορείτε να ξέρετε ποιο μέρος της φλόγας μεταδόθηκε και ποιο όχι; Η φλόγα πάντοτε κάτι καίει. Χρειάζεται καύσιμο και αυτή η πληροφορία είναι πολύ βασική για να κατανοήσετε το θέμα της δίδυμης φλόγας. Ποιο είναι το καύσιμο της φλόγας που μένει στα κατώτερα πεδία και ποιο αυτής που ανεβαίνει ψηλότερα; Χμ; Νους! Νοητική ουσία. Τόσο η φλόγα που παραμένει, όσο και εκείνη που φεύγει, έχει σαν καύσιμη ύλη τη νοητική ουσία την ίδια· τη σπερματική σκέψη που εκφράζει ως νους.

Προχωράμε πολύ, εδώ. Ο νους συνοδεύεται από διακυμάνσεις της ύλης. Κάθε ρυτίδωμα του Θείου Νου, σηματοδοτεί ένα ρυτίδωμα της νοητικής ουσίας της ύλης. Με αυτήν την έννοια, η φλόγα αντιστοιχεί σε κάτι υλικό, ακόμα και όταν δεν πρόκειται πλέον για ένα ζωντανό, φυσικό σώμα. Όμως η φλόγα που βρίσκεται στα κατώτερα πεδία, συγκεντρώνεται γύρω από τα πεδία του νου που είναι πιο κοντά στη γη, ενώ η άλλη, που μεταδίδεται ψηλότερα, συνδέεται με τα ανώτερα νοητικά πεδία και πλησιάζει το πεδίο του Θείου Νου / Δημιουργού.

Και έτσι, έρχεστε και πάλι στην περιγραφή των Ειρμών της Θείας σκέψης. Αλλά τώρα μπορείτε να φανταστείτε έναν Ειρμό, που έχει διεξαχθεί στην τελευταία του λεπτομέρεια, σε μία φυσική μορφή -ενός ανθρώπου, στη συγκεκριμένη περίπτωση- και η επίγνωση αυτού του έργου, αυτής της εκδήλωσης, επιστρέφει πίσω και ένα μέρος του φτάνει κοντά στην Πηγή. Φτάνει δηλαδή, στα αρχετυπικά πεδία, που μπορεί να είναι τόσο ψηλά, ώστε να αναφέρονται στο πεδίο των Πλατωνικών στερεών.

Εδώ κάνουμε ένα πολύ ενδιαφέρον πάντρεμα, καθώς μπορείτε να καταλάβετε, ότι μία φλόγα που επιστρέφει στα ανώτερα πεδία, μπορεί να φτάσει τόσο πολύ κοντά στις απαρχές του Θείου Ειρμού, από τον οποίο προέρχεται. Έχει το δικαίωμα να φτάσει εκεί. Το δικαίωμα αυτό είναι της Υικότητας. Το δικαίωμα της Υικότητας είναι που της δίνει το κλειδί, για να ανοίξει εκείνη την πόρτα. Μπορεί; Μπορεί πάντα να το κάνει; Εξαρτάται από τα αποτελέσματα, που είχε από τη γήινη εμπειρία. Η γήινη εμπειρία είναι το κλειδί του Θείου Νου και ανάλογα με την επεξεργασία που έκανε εδώ, μπορεί στη συνέχεια να ανοίξει βαθύτερα πεδία του Θείου Νου, που μπορούν να οδηγήσουν τη φλόγα αυτή στις απαρχές του Θείου Νου. Ειδαλλέως, μένει σε ελαφρώς κατώτερα πεδία, που ούτως ή άλλως ανάγονται στο ανώτερο νοητικό πεδίο, στο χώρο του ανώτερου νοητικού. Σε κάθε περίπτωση, ανεβαίνει μέχρι εκεί. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να φτάσει τόσο μακριά, όσο οι απαρχές του Θείου Ειρμού, εκεί που πρωτοσχηματίζονται τα Πλατωνικά στερεά, όπως έχει ειπωθεί και δειχθεί.

Κάνοντας αυτήν την επεξεργασία, ο Θείος Νους έχει συλλέξει τις σκέψεις, τη νοητική ουσία που είχε επενδύσει σε υλική μορφή και τα συλλέγει αυτά, προκειμένου να αναδιαμορφώσει το Σχέδιό του. Είναι το αναγκαίο feedback [σημ.: ανατροφοδότηση] για τον Θείο Νου. Η ψυχή, η φλόγα για την ακρίβεια, που θα έχει φτάσει πολύ ψηλά, ανατροφοδοτείται με καθαρά πλατωνικά στερεά και τα αντίστοιχα νοήματα. Αυτό σημαίνει, ότι αποκτά η ίδια πλέον, μία τόσο καθαρή έκφραση, που την καθιστά άμεσο εκφραστή της θεότητας. Αν δεν έχει φτάσει σε αρκετά υψηλό επίπεδο, η φλόγα και πάλι εντυπώνεται με το Θείο Σχέδιο αλλά όχι εκεί, στις πρωταρχικές του εκβολές, στις πρωταρχικές ροές του Θείου Νου αλλά λίγο χαμηλότερα· εκεί που τα Πλατωνικά στερεά αρχίζουν να γίνονται πιο σύνθετα. Και πάλι εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που έχει εντυπωθεί.

Άννα: Μεσολάβησε μία εικόνα τώρα και θα την πω όπως την είδα -θα ρωτήσω μετά περί τίνος πρόκειται. Είδα μία μορφή ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι, σαν τα θεραπευτικά, τις κλίνες για μασάζ κ.τ.λ., ξαπλωμένη στο πλάι και ένα μεγάλο, ένα θεϊκό χέρι, έκανε προς τα πάνω… και της έκανε ελαφρές πιέσεις. Την έπιανε ανάμεσα στον αντίχειρα και…. της έκανε απαλές κινήσεις σαν μασάζ. Και όλο αυτό συνέβαινε στην κορυφή του Ελικώνα, για την οποία συζητούσαμε νωρίτερα Ε., στο πλάτωμα της Αρβανίτσας. Ο θεός μόνο ξέρει τι μπορεί να σημαίνει αυτό…

[Μικρή παύση]

Δεν μου λένε, οπότε θα προχωρήσουμε.

Συνέχεια επικοινωνίας:

Τώρα η ροή αυξάνεται. Αρχίζετε να δέχεστε περισσότερη ενέργεια. Η Άννα μπαίνει σιγά-σιγά στο κατώφλι του ύπνου και αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα εμείς να λειτουργούμε πιο αυτόνομα. Υποδεχτείτε μας!

Παντελώς απορροφημένοι στη διαδικασία αυτή, αφήνετε τα πάντα να πέσουν από πάνω σας, διατηρώντας τη σκέψη σας εστιασμένη στους πρωταρχικούς ειρμούς της Θείας σκέψης.

Θα περίμενα να ρωτήσετε το εξής: «Αυτό που ανεβαίνει είναι φλόγα και φτάνει μέχρι τους πρωταρχικούς ειρμούς, εκεί που γίνεται ο σχηματισμός των πρωταρχικών στερεών. Αυτό όμως είπαμε που ανεβαίνει, είναι φλόγα. Άρα θα πρέπει να ενταχθεί, όχι σε οποιοδήποτε πλατωνικό στερεό αλλά σε εκείνο του τετράεδρου! Στον Ειρμό που αφορά το τετράεδρο -ή όχι;» Εδώ έχετε μια πολύ βασική πληροφορία, πολύ κρίσιμη και χρήσιμη. Οι φλόγες που ανέρχονται σε αυτό το πεδίο, κατευθύνονται στα σχήματα αυτά, στους ειρμούς των στερεών, ανάλογα με την εξέλιξη και την επίγνωση που έλαβαν στη γήινη ενσάρκωσή τους. Φτάνουν δηλαδή, στο πεδίο του σχηματισμού των πλατωνικών στερεών τα οποία, όπως γνωρίζετε, συνδέονται με τις ρίζες των Στοιχείων. Άρα, ανάλογα με την έκφραση της φλόγας, κατευθύνεται κατόπιν στην πηγή, στο χώρο της δημιουργίας του αντίστοιχου στερεού. Οι ολοκληρωμένες περιπτώσεις, καταλήγουν στο τετράεδρο -όσο και αν σας φαίνεται περίεργο- γιατί αυτό είναι το βασικό σχήμα.

Σ’ αυτό το σημείο κάνουμε μία παύση, για να το πιάσουμε αργότερα. Εστιάστε την ενέργειά σας και θυμηθείτε ότι είστε φλόγες τυλιγμένες σε μία σταγόνα νερού. Φλόγες που είναι μέσα στον ωκεανό και αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους περιτυλιγμένο από την επίγνωση… από το νερό.

Σας βάλαμε στον Άδη λοιπόν. Η Μηλινόη είναι παρούσα διαρκώς και χαίρεται γι’ αυτό. Είναι παρούσα η Περσεφόνη και η Εκάτη και άλλες, που δεν μνημονεύσατε, όπως η Δήμητρα, η Άρτεμις, είναι παρούσες… το ίδιο και η Ήρα. Η Αθηνά, ακόμα να φτάσει.

Μηλινόη:

Θέλω να κάνουμε μαζί τα βήματα αυτά του διαχωρισμού της φλόγας. Είναι μια δοκιμασία για σας αλλά και μια πολύτιμη εμπειρία, που θα φέρετε για πάντα στη μνήμη σας, όχι μόνο την εδώ, τη φυσική σας μνήμη αλλά και τη μετέπειτα.

Μπορείτε να νιώσετε το τοπίο να αλλάζει. Οι καμπύλες του ακρωτηρίου μετακινούνται. Είναι σχεδόν ρευστό, εύπλαστο το τοπίο εδώ. Μπορείτε να πείτε στο βράχο να μετακινηθεί και να το κάνει. Και αν δοκιμάσετε να του δώσετε την εντολή εσωτερικά, θα μπορέσετε να τον δείτε να το κάνει. Τι νόημα έχει να είσαι σε έναν κόσμο που είναι τόσο εύπλαστος, πιο μαλακός από πλαστελίνη; Σε έναν τέτοιο κόσμο, ο χρόνος δεν θα είχε πολύ μεγάλη σημασία. Ο χρόνος έχει σημασία, όταν ο χώρος διαθέτει σταθερά σημεία αναφοράς. Είναι αλληλένδετα τα δύο, το ξέρετε, αλλά δίχως σταθερά σημεία αναφοράς, ο χρόνος δεν έχει κανένα νόημα.

Αφήστε τις καμπύλες του ακρωτηρίου να τροποποιηθούν, μαλακές, σχεδόν ρευστές. Έχετε εισέλθει από την πύλη του Άδη. Πάρτε λίγο χρόνο για να δείτε αυτό που συμβαίνει γύρω σας και, αν τολμάτε, αφεθείτε στα χέρια της Μηλινόης, της Εκάτης… Πάρτε λίγο χρόνο για να θαυμάσετε το διαρκώς τροποποιούμενο τοπίο και αφήστε τη φλόγα που είστε, την επίγνωση που είστε, να διαλυθεί, να χωρίσει σε δύο.

Έτσι έχετε ταυτόχρονα δύο φλόγες, τυλιγμένες με το φως/ύδωρ της επίγνωσης.

[Παύση 1΄]

Τα βράχια γύρω σας, η γη αυτή, παίζει κρίσιμο ρόλο στη διεργασία που αναφέρουμε. Νιώστε τις προβολές του ακρωτηρίου, τις βραχώδεις προβολές, νιώστε τις στο χώρο σας στον Άδη, που όπως είπαμε τροποποιείται διαρκώς. Είστε φλόγα και έχετε ήδη χωρίσει σε δύο. Η πρώτη φλόγα παραμένει στο πεδίο που βρίσκεστε. Νιώστε την, παρακολουθήστε τη για λίγο. Σε ποιο σημείο βρίσκεται εδώ, στη Μάνη; Μπορείτε να τη νιώσετε να κινείται κάπου; Είναι εδώ στα Κοκκινόγεια, στο Μαρμάρι; Πού βρίσκεται; Πιο πέρα; Αφήστε λοιπόν τη φλόγα που είστε εδώ. Αφήστε τη να κινείται ελεύθερα, δεν πρόκειται να χαθεί. Καλέστε με, καλέστε τη Μηλινόη την άνασσα. Φορέστε ένα κίτρινο-κροκί πέπλο, όπως εγώ και για άλλη μια φορά δείτε τη φλόγα που είστε. Με το κροκί πέπλο, τον κροκί χιτώνα, παραμένοντας φλόγα, προχωρήστε -ψηλότερα. Αφήστε τον εαυτό σας να κινηθεί ψηλότερα, όλο και ψηλότερα. Πού βρίσκεστε;

Δεν κατευθύνεστε αμέσως ψηλότερα. Μπορεί να βλέπετε κάποιες περιοχές, κάποια σύμβολα ή σημεία. Τώρα προχωράτε λίγο περισσότερο μέσα από τους δρόμους του Άδη. Σε ποια περιοχή βρίσκεστε; Μπορεί να είναι ακόμα εδώ γύρω. Σε ποια εποχή βρίσκεστε; Είστε φλόγα. Είστε το δεύτερο κομμάτι της φλόγας.

Προχωράμε. Περνάτε από νερό και εδώ αφήνετε τα πάντα να βουλιάξουν, για να βρεθείτε σε ένα φωτεινό τόπο. Είστε φλόγα. Υιοθετείστε τη μορφή της φλόγας. Γίνετε η φλόγα. ΕΙΣΤΕ η φλόγα.

Σ’ αυτό το φωτεινό μέρος γίνονται πολλά. Εσείς πρέπει να προχωρήσετε. Ως φλόγα, να γίνετε ένα με το φως. Είστε πλήρεις. Δεν σας απασχολεί το γεγονός ότι ένα μέρος της φλόγας είναι αλλού. Έχετε όλη την πληροφορία, όλη την ενέργεια. Είστε πλήρεις. Εδώ… εδώ θα δείτε τα Κερούβ τα λεγόμενα. Θα δείτε οντότητες που μοιάζουν με ζώα. Το καθένα από αυτά μπορεί να σας οδηγήσει στον αντίστοιχο Ειρμό της Θείας σκέψης. Συνδεθείτε με αυτό, στο οποίο τείνει η φλόγα σας να κινηθεί. Καθώς συνδέεστε, γίνεστε ένα με τη μορφή του, μπαίνετε σε έναν μακρύ δρόμο ταχείας κυκλοφορίας. Κινείστε με ταχύτητα.

Παις. Εδώ βρίσκεται ο Παις:

«Ακολούθησέ με στο δρόμο της Αλήθειας, του στοιχείου της Ζωής.»

Εδώ τελειώνει το μητρικό ένστικτο. Τελείωσε. Δεν υπάρχει άλλο. Ο δρόμος του ενστίκτου ολοκληρώνεται εδώ. Άλλα μένουν, αυτό όχι. Και αν υποχωρεί αυτό και χάνεται, το μητρικό ένστικτο, είναι γιατί εδώ είσαι το Παιδί.

Αναπνοές.

«Άφησέ με να σε οδηγήσω.»

Δηλώσετε την πρόθεσή σας να καταθέσετε την ενέργεια που απαιτείται για το Σχέδιο και για το έργο που κάνουμε.

Οξυγόνο.

Εδώ η καύση είναι πλήρης. Αυτοκαίεται η φλόγα. Καίει όλα όσα είναι, χωρίς κατάλοιπα.

Μητριαρχία, τέλος.

«Αφήνω πίσω τα πάντα και οδηγούμαι μέσα από τη λεωφόρο του Στοιχείου και του Κερούβ στην Πηγή.»

Η ενέργεια σας συνεπαίρνει, έχει τη δυναμική αυτή. Αφεθείτε. ΕΙΣΤΕ φλόγα, μεγάλη και τρανή. ΕΙΣΤΕ πυρ στο τετράεδρο. Πυρ! Φλέγεστε στο τετράεδρο.

Αυτόκαυστοι.

Πάντων περιβληθέντες.

Μένετε στο πυρ που είστε και αποδίδετε όλη την επίγνωση που μεταφέρετε στο κανονικό τετράεδρο του πυρός, με την αντίληψη, τη γνώση, την επίγνωση, ότι αυτό οδηγείται στις απώτερες ρίζες του Θείου Ειρμού σας, του Θείου Ειρμού, στον οποίο ανήκετε. Δεν μπορείτε να προχωρήσετε άλλο. Δεν υπάρχει μορφή πέρα από εδώ. Δεν αντέχετε να συμμετάσχετε σε μεγαλύτερο βάθος αλλά θα ήταν αρκετό να αντέξετε αυτό. Είστε η φλόγα και είστε το τετράεδρο. Αφήστε το σώμα σας, τη φλόγα σας, να εναρμονιστεί και να ενσωματωθεί στο περιβάλλον. Αποδίδετε τις επιγνώσεις που μεταφέρετε, φλεγόμενοι. Με το να είστε η ίδια η φλόγα που αυτοσυντηρείται. Όσο περισσότερο είστε η φλόγα, τόσο περισσότερο αποδίδετε την ενέργεια.

«Τώρα», σκεφτείτε, «γίνομαι η φλόγα και κάτι άλλο» και αφήστε το σώμα σας να νιώσει τη διαφορά· να γίνει η φλόγα και κάτι άλλο.

Κατεβαίνετε λίγο χαμηλότερα από το πεδίο του πλατωνικού στερεού, του τετράεδρου, στο οποίο είχατε μπει. Και εδώ, στη σφαίρα του φανταστικού για σας αλλά πολύ πραγματικού για τον Θείο Νου, εντυπώνεστε το νέο Σχέδιο. Είστε φλόγα αλλά όχι μόνο τετράεδρο -και κάτι άλλο. Οι έδρες του τετράεδρου και του άλλου σχήματος που προσαρτήθηκε -ή στερεού-, γεμίζουν από σχέδια, χαράγματα, γραμμές, σύμβολα. Είστε φλόγα μέσα σ’ αυτά. Φλέγεστε στη μορφή τους. Το φως σας φωτίζει τα σχήματα, τις γραμμές, τα πυρώνει. Οι φλόγες σχηματίζουν τα σχήματα των εδρών με το σώμα τους. Γυρίζετε, κινούμενοι γρήγορα πάνω στον ίδιο δρόμο ταχείας κυκλοφορίας που είχατε μπει πριν, μέχρι πίσω. Μέχρι τη μορφή του Κερούβ, με την οποία είχατε ενωθεί. Είστε το Κερούβ.

Κάνετε μερικά βήματα μπροστά και αποχωρίζεστε από τη μορφή του Κερούβ. Το βλέπετε μπροστά σας. Τα μέλη σας πύρινα. Παραμένετε φλόγες, σε ένα καθαρό, φωτεινό πεδίο. Αφήστε τον εαυτό σας να χαθεί στη μορφή. Νιώστε και πάλι τα σχήματα, τις καμπύλες του ακρωτηρίου, που μεταλλάσσονται αδιάκοπα· αλλάζουν διαρκώς μορφή, ύψος. Και ελάτε πάλι πίσω απ’ την πύλη του Άδη. Εδώ, που σας περιμένει η άλλη φλόγα. Ενώνεστε με μια μικρή έκρηξη. Βυθίζεστε μέσα στο φυσικό σας σώμα, στη θέση που κάθεστε εδώ, δίπλα στην ακρογιαλιά. Αυτό ήταν ένα ταξίδι ζωής.

Η Μηλινόη σας χαιρετά, βαθιά ικανοποιημένη που πέτυχε το σκοπό της.

Εις το επανιδείν, αγαπημένοι. Εις το επανιδείν!

Άννα: Πάρτε χρόνο για να γειωθείτε και να κινηθείτε ελαφρώς. Σε πέντε λεπτά θα συνεχίσουμε.

02.09.2027

Μέλος: Να ρωτήσω για τα Κερούβ, εγώ το είδα γάτα.

Άννα: Η αλήθεια είναι, ότι ενώ μιλούσαμε για Κερούβ, εκεί πέρα είδα ζωόμορφες οντότητες, σαν της Αιγύπτου. Τα είδα μπροστά μου, είδα και ένα με κεφάλι κροκοδείλου. Αλλά ειπώθηκε «Κερούβ», δεν είπαν κάτι άλλο, οπότε το κρατήστε αυτό που είδατε.

Μέλος: Ναι, αλλά δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτά τα Κερούβ.

Άννα: Είναι είσοδοι για τις ρίζες των Στοιχείων. Είναι αρχέτυπα. Οπότε, πιο πέρα είναι τα πλατωνικά στερεά, πολύ μετά.

Μέλος: Τι εννοούσε με το ότι χάνεται η μητριαρχία;

Άννα: Εκεί χάνεται το μητρικό ένστικτο, γιατί είσαι μόνο παιδί. Εννοούσε όχι μόνο τη μητριαρχία αλλά το μητρικό ένστικτο μέσα σου.

Μέλος: Θα μπορούσε να συνοψιστεί στη διατύπωση «προστατεύστε τον αδύνατο». Εκεί είσαι ο αδύνατος, οπότε παύεις να είσαι προστατευτικός. Άρα χάνεται το μητρικό ένστικτο.

Μέλος: Γιατί «Υικότητα»; Γιατί να είναι «υιός»;

Άννα: Γιατί κάπως πρέπει να το αποδώσει. Σχετίζεται και με όσα μας είχαν πει για την Υικότητα στο νέο σύμπαν. Τότε είχε μιλήσει για την Κόρη επίσης.

Μέλος: Θα μας πει για τον πυρήνα της ύπαρξής μας στο Ταίναρο και για την Αδαλέα;

Συνέχεια επικοινωνίας:

Ο ορισμός του τρελού ποιος είναι;

……………………….

Άννα: Κοίτα, έχουμε τον Β. εδώ [σημ.: ο Β. είναι ψυχίατρος], οπότε θα τον αγγαρέψουμε να απαντήσει.

Μέλος: Εμείς! [γέλια]

Άννα: όχι, ήταν ερώτηση εσωτερική, δεν το είπα εγώ. Υπάρχει ετυμολογία, αλήθεια; Δεν το σκέφτηκα ποτέ.

Β.: Εγώ ξέρω μόνο το ανέκδοτο: «Πόσο τρελός είναι;» «Εξαρτάται με πόσα λάμδα γράφεται». [γέλια]

Άννα: Ναι, μου λέει «Γράψε ‘τρελός’, τι σημαίνει;»

Β.: Τρελός είναι ο ψυχωσικός, ο έχων απολέσει την επαφή με την πραγματικότητα, διατελών σε παραλήρημα περισσότερο ή λιγότερο οργανωμένο.

Άννα: Όταν λέμε «οργανωμένο»;

Β.: Πλάθει μια ολόκληρη ιστορία, με απίθανη πλοκή και απίθανη τελειότητα και απίθανη ακρίβεια.

Άννα: Εμείς εδώ τι κάνουμε τώρα; Τέτοια δεν πλάθουμε;

Β.: Εγώ για να σας πω την αμαρτία μου, από τότε που σχετίστηκα με το Πνεύμα, δεν είχα ούτε μία στιγμή την αμφιβολία ότι πρόκειται για παραλήρημα. Είχα μια στιγμή την αίσθηση ότι είναι μια απτή, σπαρταριστή πραγματικότητα.

Άννα: Κοιτάω τα αστέρια ψηλά και ξέρω ότι οι θεοί δεν είναι εκεί, είναι εδώ.

Μου ήρθε στο νου αυτό που είχα γράψει στο e-mail για το ταξίδι στην Αίγυπτο, λέγοντας ότι είναι ταξίδι ζωής -και η αλήθεια είναι ότι αυτό μου είπανε. Και μου λένε τώρα: «Αν το ταξίδι στην Αίγυπτο είναι ταξίδι ζωής, αυτό τι είναι; Αυτό είναι ταξίδι Ζωής.» Εντάξει.

Και πριν πάμε στις ζωόμορφες οντότητες, μου είπανε: «Πάμε Αίγυπτο;» Λέω, «τι εννοείτε τώρα;» Και είδατε αυτά τα ζώα μπροστά σας.

Λέω ποιος μιλάει; Πλούτων; Ποσειδώνας αυτή τη φορά.

«Ανεξαρτήτως των συνθηκών» λέει, «είστε πολύ καλή ομάδα. Κάθεστε ήσυχα-ήσυχα εδώ και περιμένετε να σας μιλήσουμε».

Συνέχεια επικοινωνίας:

Ταίναρον. Ο τόπος του Πυρήνα. Γεννηθήκατε χιλιάδες χρόνια πριν εδώ, σε μια σπηλιά, νομίζοντας ότι ήταν η πρώτη φορά που έρχεστε στη Γη. Στη συνέχεια αποβιβάστηκαν άλλοι και καταλάβατε ότι υπήρχε κόσμος πέρα από αυτήν τη θάλασσα. Αργότερα θυμηθήκατε ότι κι εσείς πολλές φορές ήρθατε και φύγατε στο παρελθόν σ’ αυτόν τον τόπο.

Τα σπήλαια του Διρού, που βρέθηκαν μερικά χιλιόμετρα πιο πάνω, είναι συνέχεια ενός συμπλέγματος που ξεκινά από εδώ και που ποτέ δεν θα διερευνηθεί -τουλάχιστον όχι για αρκετές γενεές στο μέλλον. Τα δείγματα ζωής που βρέθηκαν στα σπήλαια του Διρού, της εκεί ευρύτερης περιοχής, είναι σχετικά πρόσφατα. Δεν αναφέρομαι στην εποχή αυτών των ευρημάτων αλλά σε μία άλλη εποχή, ακόμα παλαιότερη, που η Ελλάδα, η Ελληνική γη, δεν είχε ακόμα πλήρως αναδυθεί σε ύπαρξη από τα νερά. Πολύ μετά από αυτήν την εποχή, πολύ αργότερα, ήρθε μια άλλη εποχή, συντομότερη, της Αιγηίδας. Τώρα σας μιλώ για ακόμα παλαιότερες εποχές. Και ήταν εδώ ένας βράχος-στήριγμα, ένας πρώτος πυλώνας, που αναδύθηκε από τα νερά. Σύντομα, πολύ σύντομα, σχεδόν ταυτόχρονα, φάνηκαν κι άλλοι και αργότερα κι άλλοι. Αυτή την ιστορία δεν μπορείτε να τη βρείτε κάπου καταχωρημένη, είναι πολύ παλιά. Ούτε μπορούν μελετώντας τα πετρώματα που είναι εμφανή σήμερα να φτάσουν σε συμπεράσματα οι επιστήμονές σας. Αλλά από την αρχαία Τηθύ αναδύθηκε αυτός ο τόπος από τους πρώτους στη Μεσόγειο, φέροντας εντυπώματα ενός αρχαίου κόσμου. «Τότε αρχαίου κόσμου;» Χμ, έτσι ακριβώς. Τα οποία, με την πάροδο του χρόνου και καθώς η γη αναδύονταν από τα νερά, άρχισαν να εξαπλώνονται.

Οι αλλαγές που συνέβαιναν τότε ήταν τεράστιες γεωλογικές ανακατατάξεις, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός, ο λιγοστός πληθυσμός που είχε μείνει, να μετακινείται διαρκώς, προκειμένου να αποφύγει την καταστροφή. Κάποιοι τότε έφτασαν εδώ και αποτέλεσαν τη βάση του πληθυσμού που αναπτύχθηκε στη συνέχεια. Ταυτόχρονα με τις γεωλογικές μεταβολές, πραγματοποιήθηκε μία σύνδεση ενεργειακής φύσεως, με ορισμένα μέρη του γαλαξία που τώρα αναγνωρίζονται ως Πλειάδες. Αυτές οι περιοχές, υπονόμευαν τη σταθερότητα του πλανήτη για ένα διάστημα και αυτό οφείλονταν σε γηγενείς παράγοντες· οφείλονταν επίσης στις γεωλογικές μεταβολές τις ίδιες και την επιρροή -την έμμεση, μακρινή αλλά πολύ πραγματική επιρροή- που ασκούσαν εκείνοι οι αστέρες. Γιατί θα πρέπει να ξέρετε, ότι όταν ένας αστερισμός ή ένας πλανήτης εμφανίζεται να έχει αρνητικές επιρροές απέναντι σε έναν τόπο, αυτό εκφράζεται όχι μόνο μέσω της θέσης του πλανήτη στον ζωδιακό κύκλο αλλά και μέσω του πνεύματος του πλανήτη απέναντι στη Γη. Βέβαια, ακούγεται πολύ περίεργο το να στρέφεται ένας πλανήτης εναντίον ενός άλλου. Καταλάβετε όμως ότι δεν πρόκειται για κάτι προσωπικό αλλά έχει να κάνει με τις γωνίες πτώσης της ενέργειας, που αντανακλάται και καθρεφτίζεται. Κάποιες γωνίες ευνοούν, κάποιες δυσχεραίνουν, ακριβώς όπως αν έχετε μερικές μπάλες του μπιλιάρδου σε ένα τραπέζι και θέλετε εμμέσως να χτυπήσετε μια μπάλα, χτυπώντας μία άλλη με τη στέκα σας, υπάρχουν ορισμένες γωνίες από τις οποίες επιτυγχάνετε το αποτέλεσμα που θέλετε και μπορείτε να σπρώξετε τη δεύτερη μπάλα στην τρύπα και κάποιες γωνίες που δεν θα το επιτύχουν αυτό αλλά θα τη στείλουν αλλού. Σας παρουσιάζω απλώς μία αναλογία, του πώς κινείται η ενέργεια και τι ακριβώς εννοώ, λέγοντας ότι βάλλουν κάποιοι αστέρες εναντίον της Γης.

Σ’ εκείνη την περίοδο λοιπόν, όσο μακριά και αν είναι οι Πλειάδες και ήταν και τότε, η επιρροή τους ήταν μάλλον αρνητική. Παρόλα αυτά, η εξέλιξη προχώρησε. Όταν αναδύθηκε αυτή η περιοχή, ήταν πολύ ψηλότερα από τα νερά, απ’ ό,τι σήμερα. Στη συνέχεια υπέστη καθιζήσεις. Ο πυρήνας για τον οποίο μιλάμε και αναφερόμαστε σε μια πυρηνική ενέργεια εδώ, σχετίζεται με τη σύνδεση αυτή με τις Πλειάδες -την τότε σύνδεση. Τη σύνδεση που τότε ήταν δυσμενής. Τότε τέθηκαν κάποια εντυπώματα, που κρατήθηκαν μυστικά για καιρό. Δεν βρισκόταν ακριβώς εδώ αλλά εδώ ήταν τα σημεία που έγιναν φανερά και καταγράφηκαν. Τότε έγινε αντιληπτό αυτό που συμβαίνει, καταχωρήθηκε σε αρχεία, τα οποία αργότερα μπήκαν βαθιά στη γη, για να αποκρυφτούν. Τι ιστορία σας λέω τώρα; Τι σχέση έχει αυτό με τη δική σας ενέργεια του πυρήνα;

Εκείνοι που κατέγραψαν τα τεκταινόμενα, βρίσκονται εδώ σήμερα -μόνο εκείνοι, όχι τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, που δεν είναι εδώ- και ψάχνουν. Κάποιοι ψάχνουν από τα μέλη διακαώς, να θυμηθούν τι συνέβη. Δεν ήταν τυχαία η σύνδεση που έγινε εδώ τώρα με τις Αιγυπτιακές αρχετυπικές μορφές, καθώς επίκειται τον ερχόμενο Ιανουάριο η σύνδεση με τις Πλειάδες από το χώρο της Αιγύπτου.

Στο σημείο αυτό, κατεβαίνουν ορισμένοι οδηγοί από την Ανδρομέδα και δείχνουν. Οι Πλειάδειοι έκαναν από την αρχή κάποια λάθη, προσπαθώντας να διεγείρουν το δυναμικό του πλανήτη, διαχειρίστηκαν με λάθος τρόπο τις ενέργειες· έφτασαν σε ακρότητες. Αυτό δημιούργησε πάθη, μίση, ξεσήκωσε ένα μεγάλο αρνητικό κύμα μέσα στην ανθρωπότητα. Ακολούθησαν γεωλογικές αλλαγές, καταστροφές, τα εντυπώματα όμως των Πλειάδειων παρέμειναν.

Ήρθε ένας μεγάλος πολιτισμός για να τα αλλάξει όλα αυτά. Να αλλάξει τα εντυπώματα και να προχωρήσει με σύνεση. Οι Πρωτο-έλληνες που κατοίκησαν σε αυτόν τον τόπο, προέρχονταν από εκεί. Έφεραν λοιπόν κάποια αδύναμα σημεία. Κάποια στοιχεία αδυναμίας, λόγω εκείνων των αρχικών, δυσμενών επιρροών. Στη συνέχεια, καταβλήθηκε η προσπάθεια αυτά τα εντυπώματα να αλλάξουν και το πέτυχαν οι Έλληνες, τροποποιώντας βασικά στοιχεία της γλώσσας τους. Αλλάζοντάς τη μέσα από μια βαθιά καθοδήγηση των σοφών της εποχής και θα μπορούσατε να πείτε των μάγων -αν και δεν υφίστατο ο όρος όπως σήμερα- κατάφεραν να αλλάξουν αυτά τα εντυπώματα και να προχωρήσουν μπροστά. Η αλλαγή των εντυπωμάτων καταγράφτηκε σαν Ολύμπια ενέργεια -η αλλαγή των αρχικών εντυπωμάτων προς το βέλτιστο. Θα μπορούσατε να πείτε, ότι επρόκειτο για εντυπώματα Ατλάντιας φύσης. Και όπως έχει μείνει στην ιστορία σας ότι οι θεοί, το δωδεκάθεο πολέμησε και νίκησε τους Τιτάνες ή ότι οι Έλληνες πολέμησαν τους Ατλάντιους και νίκησαν, καταλαβαίνετε ότι υπάρχει μια αναλογία σ’ αυτό. Κατάφεραν λοιπόν τα Ελληνικά φύλα, μέσω της αλλαγής επί το βέλτιστο της γλώσσας τους, να απαλείψουν αυτά τα αρνητικά εντυπώματα. Όλη η διαδικασία συνδέθηκε με την τόσο παλιά λέξη «Όλυμπος» και τα καινούρια εντυπώματα τοποθετήθηκαν εκεί, στο βουνό του Ολύμπου. Επίσης, τα ίδια υψηλά εντυπώματα συνδέονται με την πόλη της Ολυμπίας, της οποίας προϋπήρχε πολύ παλαιότερος οικισμός. Η Ολυμπία και το Λύκαιον όρος ταυτίζονται σε μεγάλο βαθμό, γιατί εκεί φυλάχθηκαν οι νέες πληροφορίες και υπήρξε ένα άβατο, που μέσω μυστηρίων τις μετέδιδε. Δεν ήταν το άβατο του Ολύμπου αλλά ήταν ένα άβατο, που μπορούσε να διαθέσει τις πληροφορίες σε όλο και περισσότερο κόσμο.

Τι σχέση έχει αυτή η ιστορία με την πυρηνική ενέργεια που ισχυριζόμαστε ότι υπάρχει σε αυτόν τον τόπο; Εδώ, στους σπηλαιώδεις σχηματισμούς, που μοιάζουν πολύ με διαδρόμους και βρίσκονται κάτω από αυτόν τον τόπο, υπάρχουν πληροφορίες της τότε εποχής, που έμειναν θαμμένες για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια και εκατομμύρια ίσως. Η πυρηνική ενέργεια που αποτέθηκε εδώ, αφορούσε όντως σε πυρηνικό υλικό, το οποίο έφερε τις ενέργειες της Ανδρομέδας, που είχαν έρθει για να εξισορροπήσουν εκείνες των Πλειάδων. Όταν η εξισορρόπηση συνέβη και οι δύο αστερισμοί άρχισαν να εργάζονται αρμονικά, δεν υφίστατο πλέον ανάγκη για τη διατήρηση αυτού του σχηματισμού και μια που εξέλειπε ο λόγος ύπαρξής του αλλά και για να προστατευτούν οι πληροφορίες, άρχισε να καταβυθίζεται. Ωστόσο καταλαβαίνετε, ότι το υλικό υπάρχει ακόμα και όσοι/όσες σήμερα, αυτή τη στιγμή, είστε εδώ, είχατε τότε εμπλακεί στη διαχείριση των εντυπωμάτων. Σε πολύ νεότερες εποχές, οι Πλειάδιοι ενσαρκώθηκαν σε αυτόν τον τόπο, προκειμένου να βοηθήσουν στη γενικότερη αποκατάσταση της ανισορροπίας που είχαν προκαλέσει. Οι Πλειάδιες αδελφές αλλά και ο ίδιος ο Υπερίων, υπήρξαν τέτοιες ενσαρκώσεις. Και αν τώρα εσείς είστε εδώ, είναι γιατί πραγματικά μπορείτε να συνδεθείτε μ’ αυτό το υλικό -όχι ακριβώς το πυρηνικό υλικό αλλά το υλικό του δικού σας πυρήνα- και να οδηγηθείτε στην ενθύμηση πληροφοριών, που σχετίζονται με εκείνη την περίοδο. Δεν χρειάζεται να τονίσουμε, ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι ασχολείστε με τη γλώσσα των Ολύμπιων. Και μπορεί αυτό που κάνετε, να φαίνεται ότι δεν έχει καμία σχέση με την Ελληνική γλώσσα αλλά θα συνειδητοποιήσετε σύντομα ότι έχει να κάνει με την ανακίνηση των εντυπωμάτων· καθώς αυτό που σχεδιάζετε, δεν έχει βέβαια τη δομή της Ελληνικής γλώσσας και τις πλούσιες συνδέσεις των λέξεών της αλλά σίγουρα αποτελεί το απαύγασμα της εσωτερικής σας εργασίας. Και είναι κατάλληλη ενεργειακά αυτή η γλώσσα των Ολύμπιων, να επαναφέρει συνδέσεις που έχουν χαθεί με την πάροδο του χρόνου· συνδέσεις της Πηγής, Ανδρομέδιες συνδέσεις που εμμέσως σχετίζονται με τις Πλειάδες. Πρόκειται λοιπόν για μια πολύ βαθιά εργασία, που απαιτεί από μέρους σας μεγάλη κατάθεση ενέργειας και δεν μιλώ τώρα για τη γλώσσα των Ολύμπιων αλλά για την εργασία που μπορεί να γίνει με την εδώ ενέργεια. Καταλαβαίνετε ότι είναι ένα μέσο διέγερσης της μνήμης· των αρχαϊκών σας μνημών και εγγραφών.

Παρακολουθώντας αυτή την εξέλιξη των πραγμάτων, θα σκεφτεί κάποιος, ότι λίγο απέχει από το να ξεκλειδώσει μια σειρά κωδικών και πληροφοριών. Ο δρόμος είναι μακρύς και βαθύς. Δεν σας έφερα τυχαία στην αγκαλιά του ωκεανού, μέσα στη φλόγα σας, ζητώντας σας να νιώσετε γύρω σας τον φορέα της επίγνωσης και σας είπα ότι με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να μπείτε στον Άδη αλλά και εδώ, στο χώρο κάτω από την περιοχή του Ταινάρου. Θέλετε να το κάνετε; Σίγουρα μπορείτε. Μπορείτε να ανανεώσετε τις δεσμεύσεις σας με το Πνεύμα και να επιχειρήσετε να ξαναγράψετε την ιστορία.

Στην πραγματικότητα δεν θα ξαναγράφατε ακριβώς την ιστορία, γιατί δεν υπάρχει καταγεγραμμένη αυτή η ιστορία· απλώς έχουν μείνει κάποια στοιχεία μέσα από τους μύθους, έχουν διασωθεί κάποια στοιχεία, τίποτα περισσότερο. Περισσότερο διαισθητικά παρά με οποιονδήποτε άλλο τρόπο έχουν διασωθεί. Εσείς όμως ήδη έχετε ένα μέρος του αρχικού υλικού. Το φέρετε μέσα σας, γιατί εσείς το διαχειριστήκατε -αν θυμόσαστε, έτσι σας είπα εξ αρχής. Κατά συνέπεια, έχετε άμεση πρόσβαση. Αυτή η πληροφορία είναι καταγεγραμμένη βέβαια στο DNA σας. Επειδή συνδέεται με μια περίοδο καταστροφών, σχεδόν εμπόλεμη περίοδο, δεν είναι εύκολο να αναφανεί. Δεν είναι για σας εύκολο να ανασύρετε τις πληροφορίες αλλά δεν είναι αδύνατον. Οι Πλειάδες αυτή τη φορά είναι μαζί σας για να σας βοηθήσουν. Το ίδιο και η Ανδρομέδα και πολλοί άλλοι αστερισμοί ή οντότητες. Εσείς απλώς πρέπει να μείνετε ανοιχτές και ανοιχτοί, να καταθέσετε την ενέργειά σας και το δυναμικό σας -πολύ σημαντικό- και να αρχίσετε την εργασία.

«Πώς; Μα πώς να το κάνω;» θα πει κάποιος. «Τι εργασία να κάνω γι’ αυτό; Γιατί βέβαια, δε μου λέτε να σκάψω, μου λέτε να θυμηθώ κι αυτό είναι πιο δύσκολο ακόμα.» Είναι εκεί οι πληροφορίες, Σ. Εσύ θα τις φέρεις κατά κύριο λόγο και ήταν αυτό που είχες να κάνεις εξ αρχής. Όσο για την Αδαλέα, μη ρωτάς, είσαι πολύ κοντά στην αλήθεια. Φέρε τις πληροφορίες. Τις έχεις. Επικουρικά θα συμβάλλουν κι άλλοι από αυτήν την ομάδα αλλά είναι κυρίως δικό σου έργο.

[Παύση]

Από τις μνήμες που αναδύονται, η μνήμη που είχες με την ιχθυοειδή μορφή στην έρημο, την ιχθυόμορφη παρουσία, ανάγεται σε μία περίοδο πιο παλαιά από αυτή για την οποία συζητάμε. Οι πληροφορίες που είχες σχετικά με τη Βαβυλώνα, είναι πολύ μεταγενέστερες.

Κάντε διάλειμμα πέντε λεπτών και θα συνεχίσουμε.

………………………..

Συνέχεια επικοινωνίας:

Η αλήθεια είναι ότι εσείς είστε Πλειάδιοι, κατά ένα μέρος σας, και βρίσκεστε εδώ για να ολοκληρώσετε την εργασία που είχατε ξεκινήσει, της αποκατάστασης, την οποία είχατε εκτελέσει τότε, με μεγάλη επιτυχία αλλά έρχεστε στο τώρα, στο σήμερα, να ανακτήσετε ορισμένες από εκείνες τις πληροφορίες, που θα φανούν χρήσιμες στο μέλλον στην ανθρωπότητα. Γιατί αυτό που είχε γίνει τότε από τους Πλειάδιους, μπορεί να γίνει τώρα εύκολα από την ίδια την ανθρωπότητα και αυτό έρχεστε να προλάβετε. Δεν είναι τυχαίο ότι, όπως σας έχει ειπωθεί από τον Δία, οι Πλειάδες παίζουν το ρόλο του Ενδιάμεσου νου της ανθρωπότητας και συνεργάζεστε τώρα με εκείνο τον ενεργειακό χώρο, για την αποκατάσταση των Ιερών μοτίβων. Σας είπα επίσης λίγο νωρίτερα, ότι καθόλου τυχαία ασχολείστε τώρα με τη γλώσσα των Ολύμπιων, η οποία περιελάμβανε τότε τους κωδικούς. Έχετε δουλειά να κάνετε γύρω απ’ αυτό και οι πληροφορίες που θα ανακτήσετε, είναι η αλήθεια όχι με μεγάλη ευκολία, θα συντείνουν όλες στο ίδιο αποτέλεσμα, όπως περιγράφτηκε μόλις νωρίτερα.

Ερώτηση: Αυτές …[δεν ακούγεται, μάλλον αναφέρεται σε γάτες που είδε κατά το διαλογισμό]…. με τα κουδουνάκια είχανε κανένα νόημα;

Άννα: Μου δείχνει Ανδρομέδα. Συνδέονται με την Ανδρομέδα αυτές, για κάποιο λόγο. Σημαίνει ότι αρχίζεις να ανακτάς πληροφορίες σιγά-σιγά. Να τα καταγράφεις.

Ερώτηση: Τώρα είπε ότι η αποκατάσταση θα γίνει με τη νέα γλώσσα;

Άννα: Ναι, ότι παίζει ρόλο η δημιουργία της καινούργιας γλώσσας, γιατί φέρνει δονήσεις των Ολυμπίων. Και είπε τώρα μόλις απαντώντας στη Σ. προηγουμένως, ότι χρειάζεται να γίνει, γιατί αυτό που είχαν κάνει τότε οι Πλειάδιοι, τώρα μπορεί να το κάνει η ίδια η ανθρωπότητα. Μου δείχνει τον Γιώργο Κ. και τη Χαριτίνη και λέει ότι ήταν απ’ την ίδια ομάδα.

Λοιπόν, για να προχωρήσουμε…

Συνέχεια επικοινωνίας:

Τα εντυπώματα που τίθενται τώρα έχουν διάρκεια δέκα ζωών· θα κρατήσουν για δέκα ζωές.

Άννα: Ποια εντυπώματα; Τώρα μιλάμε γι’ αυτά που είναι να ανακτήσουμε, σήμερα τουλάχιστον. Λέει:

«Μιλάμε γι’ αυτά που έρχονται να προστεθούν, γιατί σήμερα θα πάρετε κιόλας.»

Μου λέει: «Η Σ. υπήρξε προϊστάμενος εφορίας αρχαιοτήτων σε προηγούμενη ζωή.»

Ρωτάω, πώς προχωράμε τώρα; Μου λέει:

Μα, μπείτε μέσα! Σας έδωσα ένα όχημα, μπήκατε στον Άδη, μιλήσαμε θεωρητικά για τις στοές, τους υπόγειους διαδρόμους, που όπως σας είπα συνδέονται με τα σπήλαια του Διρού και τώρα ήρθε η ώρα να περάσετε μέσα για άλλη μια φορά αλλά με το νέο σας όχημα. Θυμηθείτε ότι είστε φλόγες. Είστε μια φλόγα τυλιγμένη σε μία σταγόνα νερό. Έχετε γίνει ένα με τον μεγάλο ωκεανό, με τη θάλασσα, τον πόντο και γύρω σας η σταγόνα τροποποιείται. Γίνεται πυκνή, σχεδόν κρυστάλλινη.

Είσοδος στις στοές. Πιο πέρα από τη μύτη του Ταινάρου, πιο έξω, υπάρχει ένα μυστικό. Ένα βαθύ σημείο, απ’ όπου ξεκινά ένα μικρό άνοιγμα. Και αν κάποιος το διασχίσει για μερικά χιλιόμετρα, βρίσκεται στο σύμπλεγμα των υπόγειων στοών, που σας έχω αναφέρει. Μόνο οραματικά θα το προσεγγίσετε, συνεπώς. Μπορείτε να ξεκινήσετε περνώντας μέσα απ’ αυτό το άνοιγμα και τον μακρύ διάδρομο μέσα στα βράχια, στο βυθό.

Είναι πολλά τα χρώματα στο βυθό. Υπάρχει σε ένα σημείο μία πληθώρα χρωμάτων, που πλέκονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα παραπέτασμα. Προχωράτε από αυτό το στενό διάδρομο, πάντοτε ως φλόγες μέσα στον κρυστάλλινο σχηματισμό της σταγόνας νερού. Είναι σημαντικό να θυμόσαστε ότι είστε φλόγες.

Πυρήνας. Δεν μπορείτε να μπείτε αλλιώς εδώ. Δεν θέλω να μπείτε με το νου σας, γιατί ο νους σας παίζει παιχνίδια. Θέλω να μπείτε με την ουσία σας -την πυρηνική σας ουσία.

Παρών είναι και ο Πλούτων, καθώς κατέχει ένα μέρος αυτού του δικτύου με τις ενέργειές του. Σας ανοίγει την πύλη για να περάσετε. Σχηματίζονται πολλές αίθουσες, πολλά δωμάτια. Αν περιμένετε να βρείτε ένα εγκαταλειμμένο πυρηνικό εργοστάσιο, θα κάνετε λάθος. Ο Πλούτων σας δίνει ένα κλειδί και κάνει στην άκρη -ένα μεγάλο, χρυσό κλειδί.

Προχωρώντας υπάρχει ένα προπέτασμα καπνού. Σ’ αυτό το προπέτασμα καπνού γυρίστε το κλειδί αριστερόστροφα, τρεις φορές. Το αφήνετε στην άκρη. Δαιδαλώδεις διάδρομοι, που οδηγούν όλοι σε μία αίθουσα κοινή. Μετά από λίγη ώρα, ένας διάδρομος από την αίθουσα ανεβαίνει λίγο ψηλότερα, σε τρίτο επίπεδο και εκεί φαίνονται απομεινάρια κατοικιών, δομημένων μέσα στη σπηλιά -τότε- από πέτρα. Μοιάζει αρκετά με τις πέτρινες κατοικίες που βλέπετε εδώ γύρω αλλά χωρίς πύργους.

Κρατήστε μου το χέρι. Η συγκίνηση είναι βαθιά, πολύ βαθιά. Προχωρήστε πέρα από αυτόν τον οικισμό. Ο διάδρομος ανεβαίνει, αργότερα λίγο κατεβαίνει, ανεβαίνει και πάλι για να φτάσει σε ένα είδος βουνοκορφής, που όμως είναι μέρος του εσωτερικού του σπηλαίου. Εκεί βρίσκεται ο βασικός σχηματισμός που ψάχνετε. Αν νιώθετε την καρδιά σας να πεταρίζει, αν νιώθετε μια μικρή αδημονία, ανησυχία, είναι γιατί αναγνωρίζετε την ενέργεια.

Αντιλαμβάνεστε τι θέλετε να πείτε… τι θέλετε να σας πει η οντότητα που κάθεται σ’ αυτήν την κορυφή. Δεν είναι ξένη· είναι οικεία και είναι ο Πάνας. Γιατί; Επειδή είναι σπήλαιο; Τι ρόλο μπορεί να έπαιξε ποτέ ο Πάνας σε όλα αυτά; Να ένα ωραίο ερώτημα, που θα αφήσουμε να το θέσετε εσείς.

Ο θησαυρός που δείχνει με το χέρι του, βρίσκεται λίγο παρακάτω, από την άλλη μεριά. Νιώθετε την καρδιά σας να χτυπά; Ακολουθήστε την καρδιά. Νιώθετε το σώμα σας να πάλλεται ίσως; Μη διστάζετε. Αυτό που πλησιάζετε μοιάζει με ένα ιερό -κατεστραμμένο μεν αλλά ιερό. Τα λόγια του πυρήνα βρίσκονται γραμμένα εδώ, σε πέτρες σκόρπιες. Πρέπει να τις βάλετε στη σειρά για να θυμηθείτε όλη τη φράση -τη δική σας φράση.

Ο Πάνας είναι παρόν, είναι εδώ. Μην εκμαιεύετε την αλήθεια αν δεν θέλετε αλλά τι ήρθατε να κάνετε σ’ αυτό το σπήλαιο, αν όχι να θυμηθείτε; Καθώς θα βγαίνετε, μία μορφή θα σας περιμένει και αυτή θα είναι οδηγός σας στο ταξίδι της επιστροφής. Το δεξί σας χέρι στον ώμο του άλλου. Ο ένας πίσω από τον άλλο στοιχίζεστε μπροστά σ’ αυτό το θαύμα, για να στηριχθείτε ο ένας στην ενέργεια του άλλου, να μη νιώθετε μόνοι. Πάρτε τις πέτρες, τραβήξτε τις μία-μία.

ΔΗΛΟΣ

ΔΗΛΟΣ

ΕΔΗΛΩΘΗ η αλήθεια!

Έμφαση δόθηκε στη μορφή. Ο πυρήνας έγινε η μορφή. Αλλάζετε μετασχηματίζεστε. Από δω και πέρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η μορφή σας δείχνει την ουσία σας, ό,τι και να κάνετε. Ο πυρήνας έγινε η μορφή. Δείτε τη μορφή σας! Μόνο έτσι θα μπορέσετε να βρείτε τα λόγια. Αποσυμβολίζετε τη μορφή που είστε. Τα πάντα γύρω σας είναι μορφή και αλήθεια. Τα εντυπώματα που φέρνετε σήμερα δεν είναι κάποια που σας δίνουν οι θεοί αλλά μια βαθιά αλήθεια που εσείς αφήσατε εδώ και όχι, ποτέ πριν δεν την ανακαλύψατε στο ίδιο μέγεθος. Δεν γενικολογώ. Δείτε τα γράμματα της αλφαβήτου που φτιάξατε, χαζά παιδιά, μικρά χαζά παιδιά που φέρνουν μνήμες χωρίς να το κατανοούν. Δείτε τα και θυμηθείτε, τι είναι αυτό που φτιάξατε νομίζετε στις γλώσσες των θεών; Με τί σύμβολα το εντυπώσατε; Θαρρείτε ότι είναι μία νέα γλώσσα; Χαχαχαχααα! Ποιος είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε; Είστε εσείς! Αυτό που ξεκίνησε εδώ, εδώ θα τελειώσει. Η τελευταία λέξη θα γραφτεί εδώ. Και θα τη γράψετε εσείς, στη νέα γλώσσα. Τότε, θα δοθεί το σινιάλο. «ΓΕΓΟΝΕΝ» θα σημαίνει. Γέγονεν! Και είναι η λέξη-κλειδί για ν’ αρχίσουν πολλά, μετά από εσάς.

Απόλλων δήλωσε.

Αυτός που περιμένει δεν είμαι εγώ, είστε εσείς. Η δική σας μορφή αλλάζει. Ξυπνώντας μετά τον πρωινό σας ύπνο, άλλη μορφή θα δείτε στα μάτια σας. Άλλη μορφή θα ‘χετε πάρει, του πυρήνα σας. Μη σας διαφύγει. Κοιτάξτε καλά. Αυτός είναι ο σκοπός.

Ο ταύρος και το άλογο ενώθηκαν. Η ζωή συνεχίζεται στο μικρό πλανήτη. Κανένας πια δεν κλέβει βασίλισσες για να τις φέρει στην άλλη άκρη της Μεσογείου. Κανένας πια δεν κατεβαίνει στον Άδη για να βγάλει πίσω τις ψυχές. Μα να που κάποιοι τρελοί κατεβαίνουν, εκεί που δεν πάτησε ποτέ ψυχή, για να βρουν τις λέξεις· εκεί που κανένας ποτέ δεν επικοινώνησε, για να βρουν τον τρόπο να μιλήσουν.

Ένας νέος μύθος μοιάζει να ξεκινά. Τρελοί, θεότρελοι! Αλλάξατε πολύ, πάρα πολύ! Στα μάτια σας θα κοιτάτε, για να φτιάξετε τις λέξεις. Απέναντι σ’ έναν καθρέφτη η καθεμιά και ο καθένας θα δείτε τις λέξεις να ξεπηδούν, φυσικά, ανάλαφρα -λέξεις μιας γλώσσας διαστρικής. Εκεί που όλα φαίνονταν να τελείωσαν, όλα αρχίζουν και ο ουρανός γελά. Εσείς;

Να, πάρτε φως για το δρόμο της επιστροφής, μια σφαίρα φωτός ο καθένας στην καρδιά. Εδώ θα ξανάρθετε. Μπορείτε και θέλετε. Ανοίξατε δουλειές τώρα. Κοιτάξτε το ιερό. Αυτός είναι ο τόπος της δύναμής σας εδώ. Βαθιά στη γη είναι ο τόπος της δύναμής σας. Μαζέψτε τις πέτρες που βρίσκετε χαραγμένες, μέσα στη σφαίρα φωτός που σας έδωσα στην καρδιά και κάθε βράδυ να προσεύχεστε, να μη τελειώσει αυτή η ζωή, αν δεν ανακαλύψετε ξανά αυτούς τους κωδικούς. Αν δεν δείτε τα σύμβολα σε όλες τις πέτρες. Αν δεν φτιάξετε τη μυστική λέξη. Και κάθε μέρα, σαν χαράζει το πρωινό η αυγή, θα κοιτάτε τα αλλαγμένα σας μάτια στον καθρέφτη και αυτά θα σας μιλούν με αλήθειες· και όλα σιγά-σιγά θα τα θυμηθείτε, για τους κλέφτες, για τ’ αστέρια, για τη δύναμη και τη δόξα και τα παιδιά του Αβραάμ και του Ιακώβ και τη γενιά του Ιωσήφ, τις πυραμίδες και τον καιρό που η Τηθύς ήταν απλωμένη παντού και τον καιρό που εσείς χωθήκατε στα σπήλαια του νεοαναδυόμενου τόπου, για να χαράξετε τις μνήμες σας στην πέτρα, όπως έπρεπε. Και μόνο το γεγονός ότι το φυσικό σας σώμα βρίσκεται πάνω από αυτόν το σχηματισμό, σας μεταδίδει ισχυρή ενέργεια του πυρήνα. Μη πάρετε τίποτε άλλο φεύγοντας από εδώ μαζί σας, από αυτόν τον τόπο αυτή τη φορά. Ούτε πέτρες ούτε φύλλα ούτε αναμνηστικά. Τίποτα φυσικό. Πάρτε μόνο τη δική σας μορφή, ριζικά αλλαγμένη και συνεννοηθείτε να βλέπετε ο ένας τον άλλον στα μάτια και να γελάτε, με τη φωτεινή σφαίρα στην καρδιά, γεμάτη από τις χαραγμένες πέτρες τρέφεστε στο δρόμο της επιστροφής.

Καλή σας τύχη. Καλό δρόμο να ‘χετε, από μένα!

Η γη μου ανήκει. Νόμιος είμαι και Παιάν και φέρνω δώρα στους θνητούς που δεν γνωρίζουν, γιατί ποτέ δεν έμαθαν για μένα κάτι άλλο από τη μορφή μου. Όπως βλέπετε εμένα και καταλαβαίνετε ποιος είμαι και τι μου ανήκει, έτσι βλέποντας οι άνθρωποι εσάς, θα αναγνωρίζουν το ποιόν σας, βαθιά και αληθινά. Και μερικές φορές θα φοβούνται, γιατί αυτοί δεν τολμούν όσα τολμήσατε. Κι άλλες φορές θα λυπούνται, γιατί δεν τόλμησαν όσα πράξατε.

Η θεά Νίκη να σας συντροφεύει.

Παν.

……………..

Επιστρέφετε πίσω. Είστε στα χέρια μου. Σας μιλά ο Ποσειδάων. Θυμηθείτε ότι είστε φλόγες ακόμα. Φλόγες περιβεβλημένες με νερό. Σιγά-σιγά ανεβαίνετε από τα βάθη του ωκεανού στην ακτή. Ανοίγετε τα μάτια και κοιτάζετε τον ουρανό, το γαλαξία και τα άπειρα αστέρια και αναγνωρίζετε το Σκοπό.

Γέγονεν.

…………………………….

Ερώτηση: …[δεν ακούγεται]… και αν είχαν σχέση με την καταστροφή, μετά την Ατλάντια περίοδο.

Απάντηση:

Η καταστροφή της Ατλαντίδας συνέπεσε εννέα εκατομμύρια χρόνια πριν, μετά τη γέννηση του Δία. Επρόκειτο για μία γεωλογική περίοδο όπου έγιναν πολλές ανακατατάξεις. Δεν είναι η πρόσφατη περίοδος που γνωρίζετε. Σ’ αυτήν την περίοδο που γνωρίζετε, υπήρξαν κάποια τελευταία προπύργια, τίποτε περισσότερο. Ο πολιτισμός αναπτύχθηκε πολύ παλαιότερα. Όταν οι ιερείς της Σαϊδος είπαν στον Έλληνα σοφό, τον Σόλωνα, για τις μνήμες των Ελλήνων…. τη ρηχή τους μνήμη, που δεν κατέγραφε τις αρχαιότερες ιστορίες, αναφέρονταν μόνο στην περίοδο της Ατλαντίδας; Ναι, αρχικά. Ακόμα και αυτοί όμως είχαν καταγραφές αρχαιότερες. Στην Αίγυπτο υπάρχουν καταγραφές εποχών ακόμα αρχαιότερων από της Ατλαντίδας. Όχι γιατί υπήρξαν τότε οι πυραμίδες, αλλά γιατί με την πάροδο των εποχών υπήρξαν αρχεία που μεταγράφηκαν και έτσι έμεινε ζωντανή η πληροφορία. Ο Ερμής/Θωθ επίσης κατάγεται από την Ατλαντίδα -ο Θωθ, γιατί ο Ερμής, ως Ερμής, είναι… αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Αν ψάξετε στις διάφορες γεωλογικές εποχές και βρείτε την Τηθύ και πότε υποχώρησε για να φανεί η ξηρά και να σχηματιστεί, θα δείτε ότι είναι σε εποχές ακόμα αρχαιότερες - ακόμα αρχαιότερες. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος δεν λέει αλήθεια; Αυτό σημαίνει ότι μεσολάβησαν πολλά και ότι τα πραγματικά γεγονότα παραμένουν, ακόμα και αν οι χρονολογήσεις τα αποδίδουν σε διαφορετική σειρά.

Σύμφωνα με τη δική μας μέτρηση, ο σχηματισμός της Ευρασιατικής πλάκας, η τελική διαμόρφωσή της, έγινε πολύ μετά την εποχή της Ατλαντίδας. Και αυτά είναι όλα όσα μπορούμε να πούμε για την ώρα. Μιλάμε δηλαδή, για εποχές πολύ παλιές για τα γήινα δεδομένα. Εποχές που ακόμα και ο χρόνος είχε πολύ διαφορετική υπόσταση, καθώς η ταχύτητα περιστροφής της γης γύρω από τον ήλιο ήταν διαφορετική. Όταν μετράτε εσείς, μετράτε σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα. Δεν σημαίνει ότι υπήρξαν τεράστιες αλλαγές στον ίδιο το χρόνο αλλά υπήρχαν διαφοροποιήσεις και επίσης ήταν πολύ διαφορετική η αντίληψη του χρόνου από τους ανθρώπους εκείνης της εποχής και τις άλλες οντότητες. Σ’ αυτό δεν έπαιζε ρόλο μόνο η διαφορά της ταχύτητας περιστροφής της γης γύρω από τον εαυτό της και τον ήλιο αλλά και η διαμόρφωση, ο φυσικός μηχανισμός των ανθρώπων της εποχής. Δηλαδή, με άλλα λόγια, η ιστορία του ανθρώπου δεν ξεκινά τόσο πρόσφατα όσο λεν οι επιστήμονές σας. ξεκίνησε σε άλλες εποχές, χάθηκε, καταβαραθρώθηκε, έμειναν λίγοι εκπρόσωποι του είδους και μετά ξανά, από την αρχή αναπτύχθηκε. Προλάβαινε, μπορούσε; Φυσικά! Είναι αστείο να υποθέτει ο άνθρωπος ότι στη μακραίωνη ιστορία της Γης, που μετρά δισεκατομμύρια χρόνια, ο άνθρωπος εμφανίστηκε τα τελευταία λεπτά και τον τελευταίο αιώνα άρχισε να κατορθώνει ήδη να φτιάχνει ανθρώπους. Είναι αλαζονικό και αστείο. Ας προχωρήσουμε.

Η αποψινή βραδιά προσφέρεται για πολλά. Είστε ξεκούραστες, ξεκούραστοι, έχετε καλή διάθεση και μπορούμε να συνεχίσουμε.

Ο Αιώνας των Ρόδων άρχισε. Μιλά ο Ερμής. Ναι, μιλά ο Ερμής. Ο παππούς Ποσειδάων μου έδωσε το λόγο και… ο Αιώνας των Ρόδων άρχισε. Μία μεγάλη γεωλογική περίοδος στην οποία μπαίνει η Γη τώρα και όχι, δεν σημαίνει η ονομασία ότι θα γεμίσει η Γη με ρόδα αλλά… θα γίνει αντιληπτή η σημασία αργότερα. Αυτός ο αιώνας θα διαρκέσει επτά εκατομμύρια χρόνια. Πολύ μου αρέσει να σας φέρνω τόσο ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την τρέχουσα πραγματικότητά σας. Σ’ αυτή τη γεωλογική περίοδο, οι παγετώνες θα εκλείψουν. Το μισό νερό του πλανήτη, σταδιακά θα εξατμιστεί ή θα μείνει σε βαθιές χαράδρες, δημιουργώντας πολύ υγρασία οπωσδήποτε. Τα φυτά θα αναπτυχθούν και πάλι πάρα πολύ. Η ανθρώπινη παρουσία είναι ισχυρή για την ώρα αλλά σταδιακά θα εκλείψει. Θα μεσολαβήσει κάτι καινούριο. Μετά από μερικές χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος θα χάσει την ισορροπία εντελώς, το ανθρώπινο είδος θα ελαττωθεί, η φύση θα ανακάμψει και θα αρχίσει ένας νέος κύκλος. Μιλάμε για πολλά εκατομμύρια χρόνια. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πληροφορία ότι σε τρεις χιλιάδες χρόνια θα αναπτυχθεί ένας νέος πολιτισμός και ούτω καθεξής. Μιλάμε για μια πολύ μακρύτερη περίοδο.

Σε τι βοηθάει εσάς η πληροφορία αυτή; Εξωτερικά όχι, δεν σας βοηθά ιδιαίτερα, εσωτερικά όμως σας βοηθά πολύ, γιατί ένα μέρος των ρυθμίσεων που γίνεται σήμερα, επηρεάζει τις ρυθμίσεις που θα γίνουν σε επόμενες περιόδους της ελλειπτικής, την εποχή του Αιγόκερω, την εποχή του Τοξότη και πάει λέγοντας. Υπάρχουν σαφείς αντιστοιχίες ανάμεσα στις εποχές και τις ενέργειες που αναπτύσσονται, στο πρώτο τέταρτο, στο δεύτερο, στο τρίτο και σε μεγαλύτερη ανάλυση ακόμα. Δηλαδή, ο τρόπος που αναπτύσσεστε τώρα, έχει κάποιες αντιστοιχίες με τον τρόπο που έγινε η ανάπτυξη της νέας ενέργειας στην εποχή των Ιχθύων, όπως και αυτής που θα έρθει αργότερα. Σε όλα αυτά, μια ομάδα ανθρώπων που βρίσκεται εδώ απόψε, οδηγείται να πιστέψει -ναι και είναι αλήθεια-, ότι κάτω από αυτόν τον τόπο υπάρχουν εντυπώματα και υπάρχουν κάποιες πληροφορίες που πρέπει να θυμηθεί και να ανασυνθέσει, για να αποκατασταθούν κάποιοι κωδικοί που συνδέονται με τις Πλειάδες.

Σε εφτά εκατομμύρια χρόνια από σήμερα, ο ουρανός θα είναι τελείως διαφορετικός. Η Γη δεν θα βρίσκεται σ’ αυτό το σημείο του γαλαξία και πολλά από τ’ αστέρια θα έχουν εκλείψει ενώ άλλα θα έχουν δημιουργηθεί. Κάποια θα έχουν μετακινηθεί τόσο, που θα έχουν αλλάξει οι αστερισμοί. «Τι σημασία έχει αυτό, αν μιλάμε για μια τόσο μακρινή περίοδο», θα πείτε. Εσείς πού θα είστε ακριβώς; Έχετε αναρωτηθεί; Δεν σας λέω ότι είστε υποχρεωμένοι να είστε εδώ αλλά πού έχετε καλύτερα να πάτε;

Η αναλογία των εφτά εκατομμυρίων ετών, συνδέεται με τη δημιουργία της νέας φυλής, που ετοιμάζεται ήδη -της νέας υποφυλής και αργότερα της νέας φυλής. «Θα αντέξει η Γη;» ρωτάτε ήδη. Άντεξε ήδη πολλά, ναι, η Γη θα αυτοθεραπευτεί. Θα ήθελα όμως να δείτε την αναλογία σε βάθος χρόνου. Δεν θα σας τα έλεγα όλα αυτά, αν δεν ήταν σημαντικό να κατανοήσετε τώρα την αναλογία. Κάθε τι που κάνετε, επηρεάζεται αφάνταστα από το αστρικό σύστημα, σε υπερθετικό βαθμό. Για τους ανθρώπους, τους μικρούς ανθρώπους που βρίσκονται στη Γη, ακούγεται παράδοξο. Αν όμως εδώ στην ακρογιαλιά που κάθεστε, σκύψετε και κοιτάξετε τις πέτρες και την άμμο και πείτε «Μα είναι φυσικό να αλληλοεπηρεάζονται, τα μόρια της άμμου, οι κόκκοι της άμμου να αλληλοεπηρεάζονται μεταξύ τους» -μπορείτε να το πείτε αυτό, έτσι δεν είναι, το βλέπετε αυτό, είναι αναπόφευκτο… Αν μπορείτε να το πείτε αυτό για την άμμο και τους κόκκους της, μπορείτε να το πείτε και για τα αστέρια στον ουρανό, καλοί μου, όπου μπορεί η επιρροή να μην είναι άμεση αλλά θυμηθείτε σας παρακαλώ, ότι ο λόγος που η Γη περιστρέφεται αυτή τη στιγμή γύρω από τον Ήλιο και ο Ήλιος γύρω από το κέντρο του γαλαξία και δεν συγκρούεται με άλλα σώματα, είναι ακριβώς επειδή υπάρχουν ενέργειες που αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα και οι οποίες διασφαλίζουν ότι αυτά θα παραμείνουν στην τροχιά τους. Τελικά αλληλοεπηρεάζονται ή όχι; Είναι ένα μεγάλο σύστημα απίστευτης ισορροπίας. Χαίρεστε ιδιαίτερα όταν ακούτε τέτοια λόγια, όταν σας μιλάμε για τον τρόπο που ισορροπούν τα αστέρια στον ουρανό. Και ναι, επηρεάζονται. «Δεν πρόκειται για απόκρυφες δυνάμεις, πρόκειται για φυσικές δυνάμεις», θα πει ένας επιστήμονας. Κι εγώ θα ρωτήσω, μπορεί μια δύναμη να θεωρείται απόκρυφη και μία φυσική; Δεν είναι όλες οι δυνάμεις του ιδίου σύμπαντος; Απλώς δεν έχουν μελετηθεί όλες αρκετά.

Θαυμαστή ισορροπία. Και μέσα σ’ αυτή την ισορροπία ναι, η Γη επηρεάζεται από τις κινήσεις των υπολοίπων πλανητών. Κι εσείς βρίσκεστε εδώ σήμερα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη να κάνετε μία εργασία… χμ, για να θυμηθείτε γεγονότα που έγιναν σχετικά πρόσφατα και να δουλέψετε στη συνέχεια με τον Ενδιάμεσο νου των Πλειάδων. Αν κρατήσετε στο νου σας τη μεγάλη εικόνα του ουρανού και του πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους τα σώματά του, θα καταφέρετε να σταθείτε πιο σοβαρά απέναντι σ’ αυτό το ίδιο το θέμα της επίδρασης των ίδιων των αστέρων και όχι μόνο αυτών αλλά και των πλανητών τους.

Οι Πλειάδες, ως Ενδιάμεσος νους, δημιουργήθηκαν σχετικά πρόσφατα, μετά την καταστροφή της Ατλαντίδας και λίγο πριν ξεκινήσουν να λειτουργούν ως τέτοιος -ως ενδιάμεσος νους. Αυτός είναι ο λόγος που έχουν αρκετή ενέργεια ακόμα να παραδώσουν. Δεν έχουν αποδώσει όλο τους το δυναμικό για την ανθρωπότητα ούτε η ανθρωπότητα μπορούσε και μπορεί να το λάβει όλο. Χρειάζεται να γίνονται συνδέσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα, ακόμα και αν αναφερόμαστε σε περιόδους μερικών χιλιάδων ετών, ώστε η σύνδεση να επαναλαμβάνεται, να αποκαθίσταται και να προχωρά η εργασία.

Αυτό που κάνετε λοιπόν, είναι να κατεβείτε βαθιά στο υποσυνείδητό σας και όχι μόνο, σε ένα αντίστοιχο εξωτερικό, απόκρυφο χώρο, για να βάλετε την πρώτη βάση. Θα το κάνετε; Ο απόκρυφος χώρος δεν είναι ακριβώς αυτός μέσα στη γη -αυτός είναι ο φυσικός χώρος. Ο απόκρυφος χώρος είναι μέσα σας και στην πραγματικότητα είναι οι έλικες του εγκεφάλου. Τα νευρικά κύτταρα διαφοροποιούνται στη λειτουργία τους, ανάλογα με το βάθος στο οποίο βρίσκονται στις έλικες του εγκεφάλου. Αυτές οι μικρές ανατομικές διαφορές από άνθρωπο σε άνθρωπο καθορίζουν σημαντικά χαρακτηριστικά.

Είμαι κι εγώ λοιπόν μαζί σας εδώ, παρέα με τον αγαπημένο Ποσειδάωνα. Και, παιδί της Μαίας της Πλειάδας, είμαι εδώ κι εγώ, για να σας οδηγήσω σε ένα ακόμα ταξίδι, που αυτή τη φορά θα γίνει στις έλικες του εγκεφάλου σας, έτσι ώστε η ενεργοποίηση να γίνει βαθύτερα και πληρέστερα. Πάρτε βαθιές, χαλαρές αναπνοές, για να ξεκινήσουμε.

[Μικρή παύση]

Δεν χρειάζεται να γίνετε φλόγα αυτή τη φορά. Μείνετε αυτές και αυτοί που είστε. Οραματιστείτε ωστόσο μία φλόγα να καίει στη βάση του ιερού οστού, στο πρώτο σας κέντρο. Η αναλογία είναι θεϊκή. Έχουμε και λέμε: ένα μάτι, δύο μάτια. Οραματιστείτε μπροστά σας τα μάτια σας, να σας κοιτούν. Τα βλέπετε κι εσείς. Κοιτάζοντας τα μάτια σας, βυθιστείτε στις κόρες και θυμηθείτε σας παρακαλώ, την Κόρη. Γιατί υπάρχει μια πολύ σημαντική σχέση.

Καθώς κοιτάζετε κατάματα τις κόρες των ματιών σας στον καθρέφτη σας, περάστε μέσα από αυτές, μέσα από το βλέμμα σας, μέσα στις κόρες των ματιών σας στον καθρέφτη και ακολουθήστε το οπτικό νεύρο… τα δύο οπτικά νεύρα, μέχρι το κέντρο του εγκεφάλου όπου συνδέονται, διασταυρώνονται και την πορεία τους στη συνέχεια, που χωρίζουν και πάλι για να καταλήξουν σε αντίθετα ημισφαίρια. Με αυτόν τον τρόπο καταλήγετε ήδη σε μία περιοχή του εγκεφάλου, που συνδέεται με τις έλικες.

Βρίσκεστε στη Λακωνία.

Από το σημείο στο κέντρο του εγκεφάλου, όπου διασταυρώνονται τα δύο οπτικά νεύρα, περάστε στον σχηματισμό που υπάρχει εκεί και κατευθυνθείτε στον εγκέφαλο και τις αύλακές του. Βρίσκεστε στις έλικες του εγκεφάλου σας, έχοντας προσπεράσει αρκετούς σχηματισμούς που δεν μας ενδιαφέρουν αυτή τη στιγμή και βιώνετε το βάθος τους. Αφήστε τον εαυτό σας να κινηθεί στις έλικες. Πρώτα βαθιά και στη συνέχεια πιο επιφανειακά. Η εμπειρία που έχετε είναι αστεία, γιατί δεν σας βγάζει πουθενά, πιστεύετε. Τι σημαίνει το να κινείσαι σε ένα βαθύ αυλάκι ή πιο ρηχό; Σας ακούω ήδη να λέτε «Τι σημασία έχει όλο αυτό;»

Στο σημείο που βρίσκεστε, όποιο και αν είναι αυτό, ριζώστε. Δηλώστε την πρόθεσή σας να τοποθετηθεί εκεί ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Ήδη θα αρχίσετε να βλέπετε πολύ ενδιαφέρουσες εικόνες, να αντιλαμβάνεστε διάφορες ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Τοποθετείστε τέσσερα τέτοια σημεία τώρα, τα δύο κατά μήκος της κεντρικής αύλακας, εμπρός και πίσω και άλλα δύο, ένα δεξιά και ένα αριστερά. Επισκεφθείτε ένα-ένα αυτά τα τέσσερα σημεία και προσπαθήστε να συγκρατήσετε στη μνήμη σας, αυτό που βλέπετε εκεί ή αντιλαμβάνεστε να υπάρχει.

Βαθιά μέσα στις αύλακες του εγκεφάλου βρίσκονται καταχωρημένες μνήμες. Μνήμες που έχετε επεξεργαστεί και έχουν καταχωρηθεί εκεί. Τα κύτταρα όμως διαθέτουν και άλλες μνήμες, αρχαιότερες, οι οποίες δεν κυκλοφορούν διαρκώς μεταξύ των νευρικών κυττάρων αλλά βρίσκονται αποθηκευμένες στον πυρήνα τους. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε, είναι να οδηγήσουμε τα κύτταρα σ’ αυτά τα τέσσερα σημεία αναφοράς, στους τέσσερις πυλώνες, να αφυπνιστούν, έτσι ώστε το υλικό του πυρήνα να έρθει στην επιφάνεια, επανεγγράφοντας πάνω σε προηγούμενα εντυπώματα. Δηλώνοντας την πρόθεσή σας, ο πυρήνας τεσσάρων μόνο νευρικών κυττάρων, όχι περισσότερων, να διευρυνθεί, έτσι ώστε να διοχετευθούν στο κύτταρο, να διευρυνθεί έτσι ώστε να διευκολυνθεί η μεταγραφή του DNA και η δημιουργία συστατικών που θα διοχετευθούν στον οργανισμό. Επίσης, για τα τέσσερα συγκεκριμένα νευρικά κύτταρα, δηλώνετε την πρόθεσή σας να παραμείνουν ενεργά, δραστήρια, ισορροπημένα, έως το τέλος του αιώνα. Ζητάτε οι συγκεκριμένες εγγραφές, προ εκατομμυρίων ετών, να διατεθούν και πάλι. Να μπουν στην κυκλοφορία, την αξιολόγηση, κ.τ.λ.

Καθώς το κάνετε αυτό, δηλώνετε την πρόθεσή σας, περάστε από τα τέσσερα σημεία ένα-ένα και κάντε συγκεκριμένη δήλωση για το φαγητό σας -γιατί είναι το φαγητό σας, είναι το φαγητό του νου σας, οι μνήμες σας. Κάνετε συγκεκριμένες δηλώσεις, ώστε να έρθουν στην επιφάνεια και να εκφραστούν οι περιοχές του DNA που σχετίζονται με τα παλιά αυτά εντυπώματα, οι οποίες προφανώς θα δημιουργήσουν κάποιες καινούριες ροές -ηλεκτρομαγνητικές ροές- στις έλικες του εγκεφάλου. Και τώρα, σταθείτε και πάλι σε ένα-ένα από αυτά τα τέσσερα σημεία-κύτταρα, στις τέσσερις άκρες που επιλέξατε και επιτρέψτε στον εαυτό σας να συλλάβει αυτό που ανεβαίνει.

Είναι πολύ κουραστικό για σας, έστω για όσους από σας είστε ακόμα ξύπνιοι. Κατανοώ ότι σας είναι δύσκολο. Παρόλα αυτά αξίζει τον κόπο να το κάνετε τώρα και ας χρειαστεί να επαναλάβετε και πάλι να επαναλάβετε την εργασία στο σπίτι σας. Αξίζει τον κόπο εδώ, σ’ αυτόν τον τόπο, να γίνουν οι νέες συνδέσεις. Είναι πολύ πιθανό να νιώσετε διαφοροποιήσεις στη θερμοκρασία του σώματός σας κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας -αντέξτε το.

Καθώς ενεργοποιούνται αυτά τα τέσσερα νευρικά κύτταρα/πυλώνες, εμπρός-πίσω στη μεσαία αύλακα και δεξιά-αριστερά, ενεργοποιείται μια ιδιαίτερη ροή στη σπονδυλική στήλη. Μπορείτε να νιώσετε ένα ελαφρύ ρίγος ή φαγούρα, την ανάγκη να κινήσετε ίσως τη σπονδυλική σας στήλη. Κάντε το, ευθυγραμμίστε την, αν χρειάζεται.

Από τη σπονδυλική στήλη, από το νωτιαίο μυελό, τα νεύρα που διακλαδίζονται και κατευθύνονται σε όλο το σώμα, μεταφέρουν το ερέθισμα παντού. Από την αύλακα του εγκεφάλου, τη μεσαία αύλακα, μέχρι πίσω και κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, ρέει φως. Αφήστε το φως να ρεύσει. Από τον κόκκυγα κατεβαίνει προς τη γη.

Ποιος είναι ο λόγος που πρέπει να μετακινηθεί η ενέργεια από τις αύλακες, από τα εκεί κύτταρα, μέχρι τη γη; Χρειάζεται γείωση; Χρειάζεται συνειδητοποίηση και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο συνειδητοποιείτε.

Ελικών…

Ακριβώς. Προσπαθώ να δείξω στην Άννα, το νόημα της εικόνας που είδε αρχικά, στο ξεκίνημα της βραδιάς, με το θεϊκό χέρι να διευθετεί τη ροή στη σπονδυλική στήλη ενός ανθρώπου, στην κορυφή του Ελικώνα. Μια εικόνα που δόθηκε με συμβολικό τρόπο, επίτηδες, για να λειτουργήσει σαν μια επιβεβαίωση, ότι όντως όσα ειπώθηκαν έχουν ένα τέλος γήινο αλλά μία θεία αρχή!

Στο σημείο αυτό, μπορείτε να πάρετε χρόνο για να ξεκουραστείτε μέχρι το πρωί, πριν το ξημέρωμα, οπότε θα προσθέσουμε λίγα πράγματα ακόμα, πριν προχωρήσετε για τις σπονδές σας.

Δεν έχει ολοκληρωθεί αυτή η διδασκαλία. Υπάρχουν ακόμα πολλά να ειπωθούν. Κι αυτό θα συμβεί εν καιρώ. Στην ημέρα που ξημερώνει, αργότερα, τις απογευματινές ώρες, θα γίνει και πάλι ομαδική επικοινωνία, για να μπουν οι τελευταίες πινελιές στην εργασία που έγινε σήμερα.

Ο Ποσειδώνας κι εγώ, ο Λυκάων και ο Ερμής, σας καθοδηγούμε.

Και μ’ αυτά τα λόγια, σας αφήνουμε να ξεκουραστείτε.

………………………….

Πρωί 6:00 πμ

Αναμένουμε να ξυπνήσετε όλοι. Όλοι! Φεύγοντας από δω θα γυρίσετε στο χώρο σας για να κοιμηθείτε. Τη σπονδή θα την κάνει η Άννα μόνη της. [Σημ.: αυτή τη χρονιά υπήρχε δυσκολία στο πρωινό ξύπνημα…]

Ο λόγος που είστε εδώ, είναι για να διερευνήσετε τα σώψυχά σας και όσα συμβαίνουν γύρω σας… Ο λόγος που είστε εδώ, είναι για να τιμήσετε τον Ποσειδώνα; Με πόση χαρά περίμενα κι εγώ αυτή τη σπονδή… Κάντε ό,τι θέλετε. Μπορείτε να έρθετε ή να μην έρθετε αλλά ξυπνήστε. Η εγρήγορση είναι βασικό στοιχείο.

Δεν θα πάρω πολύ από το χρόνο σας αυτήν την ώρα την πρωινή. Ο λόγος που έπρεπε να ξυπνήσετε νωρίς, ήταν κυρίως για να εκμεταλλευτείτε την ενέργεια του πρωινού, πριν λαλήσουν τα κοκόρια. Αφήστε τον εαυτό σας να θυμηθεί όσα είπαμε το βράδυ. Μείνετε σε εγρήγορση. Η είσοδος για την οποία σας μίλησα είναι βαθιά στη θάλασσα, πέρα από τη μύτη του Ταινάρου. Αυτή η μύτη σηματοδοτεί κάτι και αυτό να το θυμάστε. Όσες γεωλογικές αλλαγές και αν γίνουν, αυτή θα είναι πάντα εκεί, σταθερή. Είναι ένας από τους κύριους πυλώνες του Ελληνικού χώρου. Εσείς, από την άλλη μεριά, έρχεστε και φεύγετε. Κουβαλάτε μέσα σας τα στοιχεία που χρειάζεστε και αυτά τα στοιχεία σήμερα εμπλουτίστηκαν. Με τη δουλειά που προηγήθηκε, πήρατε καινούριες εγγραφές. Ένα νέο μέρος του Σχεδίου φάνηκε για εσάς. Αυτό όμως, θα πρέπει τώρα να το δουλέψετε και για να το δουλέψετε, θα χρειαστεί να το κατανοήσετε. Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται μελέτη; Σπουδή; Χρειάζεται επικοινωνία με την εγγραφή μέσα σας.

Ζητήθηκε να μη πάρετε τίποτα από εδώ φεύγοντας, ούτε μία πετρούλα, παρά μόνο τα εντυπώματα που μπήκανε. Αυτά τα εντυπώματα, μπορείτε να τα βρίσκετε κάθε βράδυ αλλά όχι όλα μαζί. Θα δουλευτούν ξεχωριστά και κατά ομάδες. Αν εσείς κάνετε μια βαθιά σύνδεση και αναγνωρίσετε αυτά τα εντυπώματα σαν σχήματα και τα σχεδιάσετε σε ένα φύλλο χαρτί, όπως μπορείτε, στη συνέχεια θα δείτε, θα συνειδητοποιήσετε, ότι είναι τρόποι επικοινωνίας του Θείου Νου. Αυτό που εσείς χρησιμοποιείτε σαν γλώσσα επικοινωνίας και το αποτυπώνετε με μορφή γραμμάτων, για τον Θείο Νου η αντιστοιχία του είναι το Σχέδιο, το Θείο Σχέδιο, του οποίου γράμματα είναι αυτά τα εντυπώματα, που τίθενται ήδη από την αρχή του Ειρμού της Θείας Σκέψης. Ξεκινάει ο Ειρμός κατεβαίνοντας τα πεδία εξελισσόμενος, φέροντας συγκεκριμένα γραμμικά σχήματα.

Θα διαπιστώσετε ότι κάποια από αυτά υπάρχουν στις γλώσσες του κόσμου και αυτό δεν είναι τυχαίο. Σε όλες τις γλώσσες; Στην πλειοψηφία τους, ναι. Δεν είναι τυχαίο, όχι γιατί οι γλώσσες αλληλοεπηρεάζονται και όσα φέρνει η μία τα φέρνει και η άλλη -τα σχήματα, τα γράμματα- αλλά γιατί, όταν μιλούνται οι γλώσσες από φυλές ανθρώπων, κάτι εκφράζουν και κάθε συλλογικότητα ανθρώπων που μιλά μία γλώσσα, εκφράζει μία σκέψη, έναν Ειρμό ή υποειρμό του Θείου Νου. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που πρέπει να έχετε υπόψη σας. Και σημαίνει επίσης, ότι αυτό το κοινό γράμμα, το σχέδιο, το σχέδιο που είναι κοινό στη γλώσσα και στη ροή του Θείου Νου, καθορίζει τη βασική κατεύθυνση της ανθρώπινης συλλογικότητας. Δεν είναι πολλά τα κοινά, είναι λίγα, γιατί αργότερα, καθώς η ενέργεια κατεβαίνει από τα πεδία, σχηματίζει άλλες ροές και άλλες. Αυτό δεν το σκεφτήκατε ποτέ αλλά με τα λόγια που σας λέω τώρα, κατανοείτε τι μπορεί να σημαίνει η γλώσσα που φτιάχνετε. Μπορεί να τη φτιάχνετε ή να φαίνεται ότι τη φτιάχνετε εσείς αλλά πίσω της υπάρχουν πολλά πράγματα για να δείτε. Η Ελληνική γλώσσα διαθέτει το Ε, το έψιλον. Αυτό είναι το γράμμα που οδηγεί την έκφρασή της. Κι αυτό δεν θα σας ξενίζει, αφού είναι ένα ιερό γράμμα για εσάς.

Ο δίαυλος άνοιξε. Χαίρομαι πάρα πολύ που είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε, που είχα την ευκαιρία να σας μεταφέρω όλα αυτά, το ίδιο και όσοι συμμετείχαν σε αυτήν τη συνάντηση εσωτερικά: η Μηλινόη, ο Πλούτων, ο Ερμής, όσοι στάθηκαν γύρω και στήριξαν με την ενέργειά τους τη συνάντηση. Είστε έτοιμοι και έτοιμες να ξεκινήσετε τη νέα μέρα σας. πηγαίνετε να ξεκουραστείτε και θα είμαστε μαζί σας τις απογευματινές ώρες, για μία ακόμα επικοινωνία.

Έχετε τις ευλογίες μου… τις ευλογίες τις δικές μου και του Απόλλωνα.

Ποσειδάων.

………………………………

Απογευματινή συνάντηση

Άννα: Παίρνουμε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές και μένουμε σε σιωπή για να νιώσουμε τις μυρωδιές, τους ήχους, τις αισθήσεις της φύσης. Η καρδιά ανοιχτή σαν ένα μεγάλο ρόδο. Και ο κυανοχαίτης Ποσειδάων κοντά μας. Όλη η παρέα του ουρανού που μας υποδέχτηκε εχθές, είναι παρούσα και σήμερα, συν κάποιους ακόμα. Κλείνουμε την εργασία αυτού του διημέρου με την αποψινή συνάντηση.

………………………………..

Έχοντας μια ανοιχτή καρδιά, μπορείτε να παρακολουθήσετε όλα όσα συμβαίνουν στα εσωτερικά πεδία, σιωπηλά για εσάς, αθόρυβα. Όμως οι θόρυβοι του κόσμου που ζείτε, εύκολα αποσπούν την προσοχή σας και γεμίζουν τ’ αυτιά σας και το νου σας με συχνότητες ανοίκειες. Συχνότητες που σας συντροφεύουν σε κάθε βήμα σας, συχνότητες που γεμίζουν το φάσμα της προσοχής σας, χωρίς στην ουσία να διευκολύνουν την προσοχή σας να εστιαστεί… επί της ουσίας. Αυτοί οι θόρυβοι λειτουργούν σαν περίσπαση και ανταγωνίζονται εν μέρει τη φωνή της συνείδησης. Στην πραγματικότητα, κανένας και τίποτα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τη φωνή της συνείδησης. Το αποτέλεσμα όμως σε εσάς μοιάζει να είναι αυτό, καθώς ο θόρυβος που υπάρχει γύρω, η φασαρία, όλες αυτές οι δονήσεις που είναι διάσπαρτες, φαίνονται να καλύπτουν τη δόνηση της καρδιάς.

Θεωρείτε πως όλα είναι εντάξει -και σ’ ένα βαθμό ίσως είναι, αν αυτή είναι η επιλογή σας- αλλά, δοθείσης της ευκαιρίας, πρέπει να επισημάνουμε, ότι είναι σημαντικό να μπορείτε να στέκεστε στη σιγή. Είναι εκείνο το περιβάλλον που σας βοηθά να δείτε όλα τα πράγματα σε μία νέα προοπτική, καθώς ο ήχος, ο θόρυβος, παίζει με την αίσθηση που έχετε για τις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου και τις διαστάσεις της εσωτερικής σας πραγματικότητας, μπερδεύει τα σήματα και αναδιευθετεί φαινομενικά τα γεγονότα, τα νοήματα, ώστε να καταλαμβάνουν μία διαφορετική σειρά. Τα βάζει σε μία διαφορετική προοπτική, η οποία είναι ψευδής και δεν εξυπηρετεί ιδιαίτερα το σκοπό σας. Λίγος χρόνος την ημέρα σε σιωπή σας βοηθά να αναδιατάξετε τα σημεία της εσωτερικής πραγματικότητας και να επανατοποθετηθείτε σε σχέση με τις προτεραιότητές σας, καθώς αρχίζετε να τις αντιλαμβάνεστε καθαρότερα. Παράλληλα, η λειτουργία της καρδιάς θα ενισχυθεί, γιατί θα μάθετε να ακούτε το σήμα της· αντί να προσπαθείτε να ακούσετε μια εξωτερική πηγή ήχου, θα μάθετε να στρέφεστε στον ήχο της καρδιάς, στη δόνηση της καρδιάς.

Στην ουσία είναι τα μαγνητικά πεδία που συνδέονται με όλους αυτούς τους ήχους και τις δονήσεις, που στρεβλώνουν την αίσθηση του χωροχρόνου και της προοπτικής. Ο ήχος μπορεί να είναι ένα φαινόμενο μηχανικό σ’ εσάς αλλά συνδέεται με συγκεκριμένες παλμοδονήσεις, που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένα μαγνητικά πεδία. Ο πιο καθαρός ήχος φτάνει στα αυτιά την αυγή, πριν χαράξει η μέρα, πριν υψωθεί ο ήλιος, καθώς το ίδιο το ηλιακό φως, οι ηλιακές ακτίνες, γεμίζουν το πεδίο σας με ένα άλλο είδος συχνότητας, που σας εξωθεί σε δράση, μη επιτρέποντας εκείνη την ώρα την προσοχή σας να στραφεί εσωτερικά. Είναι η ώρα πριν από την αυγή που έχει ιδιαίτερη σημασία για εσάς. Είστε εδώ όμως για να μιλήσουμε και για άλλα πράγματα και θα το κάνουμε.

Ζητήθηκε εχθές να σταθείτε στις αύλακες του εγκεφάλου, σε τέσσερα σημεία, εμπρός και πίσω στη μέση αύλακα και επίσης δεξιά και αριστερά, ισομετρικά, στα αντίστοιχα ημισφαίρια και να σταθείτε στο βαθύτερο σημείο της αύλακας, εκεί που κρύβονται τα πιο βαθιά εντυπώματα. Η εργασία αυτή έγινε ελλιπώς και θα πρέπει να επαναληφθεί από τον καθένα και την καθεμία ξεχωριστά. Τα νευρικά κύτταρα σ’ αυτά τα σημεία, με τη συγκεκριμένη εργασία, εξωθούνται σε έκφραση και το DNA εξωθείται σε μεταγραφή των εντυπωμάτων εκείνων που σχετίζονται με την εργασία στην οποία αναφερθήκαμε εχθές. Είναι δηλαδή αυτή μία εργασία, μία μέθοδος, με την οποία μπορείτε να οδηγήσετε συγκεκριμένα εγκεφαλικά κύτταρα, να αποδώσουν την έκφραση συγκεκριμένων γονιδίων, συγκεκριμένων κωδικών, που αφορούν τη γνώση που έρχεστε να αφυπνίσετε.

Δεν είστε σε θέση σήμερα να προχωρήσετε σε αυτήν την εργασία. Χρειάζεστε χρόνο για αφομοίωση και για να επισκεφτείτε και πάλι την ενέργεια που δόθηκε, για να επαναλάβετε την άσκηση και να νιώσετε βαθύτερα όσα συνέβησαν και όσα ειπώθηκαν. Παρόλα αυτά, πρέπει να προσθέσουμε μερικά πράγματα, για να ολοκληρωθεί αυτό το μέρος της εργασίας.

Ειπώθηκαν αρκετά για τον πυρήνα, τη δική σας ενέργεια του πυρήνα, το χώρο αυτόν τον υπόγειο, στον οποίο συνέβησαν πολλά και είναι πολλά καταγεγραμμένα αλλά, όταν μιλάμε γι’ αυτά στους ανθρώπους την ώρα που δεν έχουν τρόπο να τα επιβεβαιώσουν, μένουν αρκετά κενά. Δεν σημαίνει ότι, αν μπορούσατε να επιβεβαιώσετε με μια βαθιά τομή στη γη την ύπαρξη αυτού του σπηλαίου, θα άλλαζε κάτι καθοριστικά. Έχετε όμως την αίσθηση ακόμα κάποιοι, ότι αυτό αφορά κάποιους άλλους, όχι εσάς τους ίδιους· ότι είναι ένας μύθος και, μη έχοντας τίποτε άλλο καλύτερο να κάνουμε, σας παραμυθιάζουμε. Κι εσείς συναινείτε στο παραμύθιασμα, γιατί έτσι ξεφεύγετε λίγο από την πραγματικότητά σας. Οπωσδήποτε θα υπάρξουν φωνές που θα ισχυριστούν κάτι τέτοιο. Η αλήθεια είναι όμως ότι η Γη κρύβει πάρα πολλά και ότι, ακόμα κι εσείς, που δεν έχετε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσετε τομές και έρευνες για να εντοπίσετε το χώρο που αναφέραμε, μπορείτε να βρείτε πολύ ουσιαστικά κομμάτια του δικού σας εαυτού, μέσω της συμβολικής επεξεργασίας.

Η ενέργεια των Πλειάδων είναι ισχυρή. Πάντοτε οι Πλειάδες έπαιζαν έναν πολύ καθοριστικό ρόλο στα γήινα πράγματα και όχι μόνο στα γήινα αλλά σε όλους τους πλανήτες γύρω από τον ήλιο -απλώς εσείς γνωρίζετε τη γήινη πραγματικότητά σας. Και θέλω να σας θυμίσω και πάλι, όπως έκανα το βράδυ που πέρασε, το γεγονός ότι οι Πλειάδες αντιστοιχούν στον ενδιάμεσο νου της ανθρωπότητας. Εκεί βρίσκεται ένα πολύ σημαντικό κλειδί. Όσοι και όσες ασχολείστε με τη γλώσσα των Θεών, έχετε κάτι πιο σαφές στο νου σας. Ξέρετε ότι εκεί γίνεται η επεξεργασία των Θείων Αρχετύπων, η αποκατάσταση των Ιερών μοτίβων, που στη συνέχεια εισάγονται στο νου της ανθρωπότητας για να αποκατασταθεί το σχέδιο και να αποκατασταθούν τα πλατωνικά στερεά στο ιδανικό τους, τέλειο σχήμα, μέσα στα πάντα, γιατί σ’ αυτά βασίζονται όλες οι μορφές.

Πώς πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι οι Πλειάδιοι επέδρασαν στη Γη αρχικά; Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι ήρθαν με αστρόπλοια. Υπάρχουν άλλοι που λεν ότι η επιρροή ήταν πνευματικής φύσεως. Ό,τι και να πούμε, θα δημιουργήσει ένα ακραίο ρεύμα, που πάλι θα χάνει σε κατανόηση. Είπαμε ότι εσείς είστε Πλειάδιοι· τι σημαίνει αυτό; Στην προκειμένη περίπτωση σημαίνει, ότι ενσαρκώνεστε σε μια φυσική γενεαλογία που κρατά από πολύ πίσω, κρατά από πολύ παλιές εποχές και ότι η Πλειάδια νοημοσύνη στην πραγματικότητα εμπλέκεται στην ανθρώπινη νοημοσύνη -σχεδόν ταυτίζεται. Δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά, ιδιαίτερα από τη στιγμή που, όπως σας είπαμε, οι Πλειάδες αποτελούν τον Ενδιάμεσο νου της ανθρωπότητας και είναι ο χώρος εκείνος στον οποίο οι Δάσκαλοι του Φωτός, κερδίζοντας τη νέα τους δόνηση συνδέονται ως Λευκή Αδελφότητα, για να προσφέρουν έργο. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο μεγάλη είναι η μεταστροφή της Πλειάδιας δόνησης μέσω των χιλιετηρίδων που μεσολάβησαν. Και από την άλλη, θα μπορούσατε να σκεφτείτε ότι η αλλαγή αυτή είναι ταυτόχρονα και αλλαγή του νου της ανθρωπότητας. Συνδέεστε νοητικά με τις Πλειάδες· τελεία. Είναι ένας καθοριστικός παράγοντας της ανθρώπινης νόησης· τελεία. Και δεν θα έπρεπε να σας απασχολεί το αν ήρθαν με ένα αστρόπλοιο ή αν απλώς ενσαρκώθηκαν στη Γη αλλά μάλλον το γεγονός ότι ο νους σας περιλαμβάνει στοιχεία εκείνης της νόησης. Το γεγονός δηλαδή, για την ακρίβεια, ότι η συλλογικότητα της ανθρωπότητας στηρίζεται στο νοητικό των Πλειάδων. Είναι ένα μέρος του νου της ανθρωπότητας. Πόσο σημαντικό μπορεί να είναι αυτό; Και αν είναι έτσι, σας καλώ να μου εξηγήσετε, τι καταλαβαίνετε για την εξέλιξη της ίδιας της ανθρωπότητας διά μέσου των αιώνων, τη μεταστροφή της ανθρωπότητας, τη νοητική της διεύρυνση, κ.τ.λ., κ.τ.λ., και την πνευματική της εξέλιξη. Είναι μήπως αυτός ένας ωραίος τρόπος για να πείτε ως ανθρωπότητα ότι «Δεν φταίμε εμείς αλλά ήταν οι Πλειάδιοι που μας οδήγησαν να παραστρατήσουμε»; «Δεν φταίω εγώ, Κύριε, ο όφις με ηπάτησε»... Σκεφτείτε τις αναλογίες.

Είστε εσείς… Είστε εσείς. Και καταλαβαίνετε τώρα σιγά-σιγά, καθώς προσθέτουμε τα κομματάκια του παζλ και σας θυμίζουμε πράγματα που έχουν ειπωθεί το προηγούμενο διάστημα· καταλαβαίνετε τη μεγάλη εικόνα και ότι, η εργασία με τον πυρήνα και με τα σχέδια που ζητήθηκε να δείτε, τους κωδικούς, συνδέεται με όλη την εργασία που έχει προηγηθεί, όχι μόνο εδώ αλλά και στους κύκλους εργασίας της Αθήνας. Ερχόμενοι σε επαφή με αυτούς τους κωδικούς, διευρύνετε την αντίληψή σας, άρα την αντίληψη της ανθρωπότητας, καθώς μέσω της συλλογικής νοημοσύνης, οι κωδικοί αυτοί θα αρχίσουν να αναπαράγονται πολύ σύντομα. Είναι μία εργασία ανάλογη με αυτή που κάνετε με τα πλατωνικά στερεά και τον άνθρωπο και η οποία δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως -έπεται συνέχεια.

Συνδέονται απόλυτα αυτές οι εργασίες. Αλλά βλέπετε, κάθε θεότητα έρχεται για να σας δείξει το δρόμο από τη δική της όψη, από τη δική της κατεύθυνση. Έτσι αποκτάτε ολοκληρωμένη εικόνα και αντιλαμβάνεστε ως πολυδιαστασιακό ολόγραμμα, κάτι που πριν μπορούσατε να αντιληφθείτε μόνο δισδιάστατα. Και αυτό είναι ένα τεράστιο βήμα για τη δική σας κατανόηση, γιατί πλέον δεν μπορείτε να λειτουργείτε δισδιάστατα μόνο, με γραμμικά σύμβολα. Έχετε ξεπεράσει εκείνο το στάδιο προ πολλού και χρειάζεται, όπως είπαμε ξεκινώντας εχθές, χρειάζεται να επιτρέψετε στον εαυτό σας να επιταχύνει και να εκφραστεί σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. Δεν μπορείτε να μένετε πίσω στην παλιά έκφρασή σας.

Έτσι είναι σημαντικό, θα το επαναλάβω, κάθε φορά να φροντίζετε να δημιουργείτε στον εαυτό σας μία ολογραφική εικόνα, για κάθε θέμα που σας απασχολεί. Ένα ολόγραμμα πολυδιαστασιακό, που περιλαμβάνει την προβολή και αντίληψη του θέματος από όλες τις πλευρές. Και αν θέλετε να ξέρετε, όταν μιλάμε για γείωση, αυτή η επεξεργασία παίζει καθοριστικό ρόλο. Μέσω αυτής της διεργασίας επιτυγχάνεται τελικά η γείωση -η συνειδητή γείωση- και το σώμα, έχοντας το πλήρες νόημα, ανταποκρίνεται πληρέστερα και το ίδιο. Το σώμα σας αντιδρά όχι σε τυχαίες εικόνες και λέξεις αλλά στο νόημα που φέρουν αυτές οι εικόνες και οι λέξεις. Άρα, όταν το νόημα που σχηματίζεται στο νου σας είναι σφαιρικό, όταν μπορείτε να δείτε το ολόγραμμα, το σώμα σας αντιδρά επίσης με τον κατάλληλο τρόπο, αφομοιώνοντας και κατανοώντας και γειώνοντας όλα όσα έχετε λάβει. Θυμηθείτε ότι το σώμα αντιδρά στο νόημα. Έχει τη νοημοσύνη να το κάνει. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που αξίζει τον κόπο να αλλάζετε νόημα σε άσχημα σηματοδοτημένα θέματα/σύμβολα. Είναι απαραίτητο αυτό να το κρατήσετε στο νου σας, καθώς δουλεύετε με τη γλώσσα των Ολυμπίων, των θεών, με τους κωδικούς που έρχεστε να κατεβάσετε, με τον Ενδιάμεσο νου των Πλειάδων και με όλα αυτά τα θέματα.

Για παράδειγμα, θα ήθελα τώρα να σας προτρέψω, να αντιληφθείτε εμένα, τον Ποσειδώνα, σφαιρικά. Και βέβαια δεν είναι μια εύκολη εργασία αυτή αλλά μπορείτε. Κάντε μια προσπάθεια να αντιληφθείτε την υπόστασή μου με τρόπο σφαιρικό, εξετάζοντάς τη ως θεότητα, ως όψη του εαυτού σας, ως φυσική δύναμη, ως μύθο, ως ένα σύμβολο ακόμα και ως ένα παραμύθι αλλά και ως μια πραγματικότητα των εσωτερικών πεδίων. Πάρτε λίγο χρόνο γι’ αυτό.

[Σύντομη παύση]

Θα σας διευκόλυνε, να δείτε τη μορφή μου στο κέντρο κι εσείς σε ένα κύκλο γύρω μου να κινηθείτε και κάθε φορά που αλλάζετε θέση στον κύκλο, να με βλέπετε μέσα από μία διαφορετική προοπτική, με διαφορετικό τρόπο.

[Σύντομη παύση]

Δημιουργείτε στο νου σας ένα ολόγραμμα, που περιλαμβάνει όλες τις ποιότητες που προβάλατε και το φυσικό σας σώμα ανάλογα θα ανταποκρίνεται σ’ αυτή τη μορφή. Η ενέργεια γειώθηκε, αυτή είναι. Είναι σημαντικό, αφού δείτε απ’ όλα τα σημεία του κύκλου μία οντότητα, μία ιδέα, στο τέλος να τοποθετήσετε εκεί και λίγη αγάπη από την καρδιά σας. Τότε ολοκληρώνεται η σύνδεση ειρηνικά. Αυτή η αγάπη της καρδιάς σας είναι η άγκυρα που συνδέει οριστικά το ολόγραμμα με τις υπόλοιπες δομές του νοητικού σας πεδίου αλλά και την αντιληπτική ικανότητα του σώματός σας.

Με έναν ανάλογο τρόπο θα ήταν καλό να εργαστείτε σχετικά με το θέμα των εντυπωμάτων, των Πλειάδιων κωδικών, που χρειάζεται να θυμηθείτε. Τους πήρατε μέσα σε μία σφαίρα στην καρδιά σας και στη συνέχεια, κάθε τέτοιο κωδικό/σχήμα, θα πρέπει να το βάζετε στο κέντρο ενός κύκλου και να στέκεστε γύρω-γύρω, παρατηρώντας τον κωδικό, το κωδικοποιημένο σχήμα, μέσα από διάφορες οπτικές γωνίες, ερμηνεύοντάς το μέσα από διάφορες οπτικές γωνίες και βάζοντας στο τέλος, λίγη αγάπη από την καρδιά σας εκεί.

Θα δείτε ότι δεν είναι μια δύσκολη διεργασία αλλά θα σας συγκλονίσει η αίσθηση της ενέργειας που εκπέμπουν αυτοί οι κωδικοί -είναι μια πολύ ισχυρή ενέργεια. Αυτή είναι η διαδικασία ενεργοποίησης των κωδικών -και δικής σας ενεργοποίησης βάσει των κωδικών και αφύπνισης. Όταν μάλιστα στο τέλος συγκεντρωθείτε και επαναλάβετε εν τάχει τη διαδικασία γι’ αυτούς τους κωδικούς μέσω του ομαδικού άξονα και της ομαδικής καρδιάς, θα είστε σε θέση πλέον, να αναφωνήσετε τη λέξη που πρέπει να ακουστεί εδώ «Γέγονεν!». Είσαστε έτοιμοι γι’ αυτήν την εργασία; Άλλοι ναι, άλλοι όχι. Μπορείτε και θέλετε. Το βλέπω ότι θέλετε.

Η πραγματικότητά μου είναι βαθιά· σας πηγαίνει στα βάθη του ασυνείδητου και ένας είναι ο λόγος που σας οδηγώ εκεί: για να καταφέρετε να ανασύρετε πολύτιμο υλικό από τη συλλογικότητά σας. Να σας πω κάτι; Όταν μιλάω για συλλογικότητα, δεν εννοώ μόνο την ανθρώπινη συλλογικότητα. Ακόμα εννοώ τη δική σας, ατομική συλλογική νοημοσύνη, που έχει δημιουργηθεί μέσα από τη μεγάλη σειρά ενσαρκώσεών σας στη Γη. Αν συνειδητοποιήσετε επαρκώς ότι έρχεστε με διαφορετικές προσωπικότητες, παίζοντας διαφορετικούς ρόλους κάθε φορά, θα καταλάβετε ότι, με έναν τρόπο, αυτό που ονομάζετε προσωπική νοημοσύνη, δική σας νοημοσύνη, είναι μια μικρή συλλογικότητα και είναι η πρώτη συλλογικότητα την οποία έρχεστε να αποκαταστήσετε και να ισορροπήσετε, μέσα από τις εργασίες που κάνετε με παρελθούσες ζωές, με εντυπώματα και ούτω καθεξής. Εσείς οι ίδιες και οι ίδιοι αποτελείτε μια μικρή συλλογικότητα και ακόμα δεν έχουμε αρχίσει να αναφερόμαστε στη συλλογικότητα του φυσικού σας σώματος, των μικρών διανοιών που το απαρτίζουν, των κυττάρων. Ο μόνος λόγος που κάνω αυτές τις αναφορές, είναι για να νιώσετε πόσο διευρυμένοι είστε· να αντιληφθείτε το πραγματικό σας εύρος και να σας προσφέρω άλλη μία οπτική γωνία για το ολόγραμμα της αντίληψης του Εαυτού σας.

Αλλάξατε. Ξεχάσατε οι περισσότεροι να κοιτάξετε τα μάτια σας στον καθρέφτη, όπως ζητήθηκε εχθές να κάνετε. Σας λέω ότι αλλάξατε. Δείτε τη σπίθα στο βλέμμα σας. Δείτε μια περαστική σκιά στο βλέμμα σας, που περνά ώρες-ώρες δηλώνοντας την αλλαγή της ενέργειας, την απλή, τρέχουσα αλλαγή ή τις όψεις του Εαυτού σας που εκφράζεται εκείνη τη στιγμή μέσα από εσάς. Είστε εκφραστές όψεων του Εαυτού. Είστε το παράθυρο μέσα απ’ το οποίο κάθε όψη του εαυτού σας βλέπει τον κόσμο και αλληλεπιδρά με τον κόσμο. Δική σας έγνοια πρέπει να είναι η ισορροπία· η αποκατάσταση κάθε ανισορροπίας. Και τότε θα δείτε ότι όλες σας οι εκφράσεις θα είναι αρμονικές. Όλα αυτά που σας δίνω σήμερα είναι σημαντικά κλειδιά για την επεξεργασία των κωδικών. Δεν είστε αυτοί που ήσασταν πια, τελείωσε. Τελειώσατε.

Στο σημείο αυτό θα σας δώσω χρόνο για ερωτήσεις.

Ερώτηση 1^η: …[δεν ακούγεται]… σε σχέση με τους Πλειάδιους, για να το κατανοήσω πιο καθαρά, εμείς ήρθαμε εδώ ως Πλειάδιοι μιας γενιάς, για να επαναφέρουμε τους κωδικούς και τέλος πάντων να πάρουμε μέρος σ’ αυτό το ολικό σχέδιο για ισορροπία. Πού βρισκόμασταν όταν έγινε το, σε εισαγωγικά, «λάθος»; Τι ήμασταν εμείς σε σχέση… υπήρξε συμμετοχή μας σε ένα συνολικό επίπεδο; Είναι χωρισμένοι οι Πλειάδιοι σε δύο, σε πέντε, σε δώδεκα; Τι ακριβώς συνέβη εκεί; Γιατί να κάνει λάθος μία πάρα πολύ υψηλή νοημοσύνη;

Ερώτηση 2^η: Να προσθέσω κάτι σ’ αυτό; Υπάρχουν κι άλλες ομάδες σαν τη δική μας που κάνουν την ίδια δουλειά;

Απάντηση:

Αναρωτιέμαι, η γείωση που κάνατε, ήταν επαρκής; Δεν προσπαθώ να αλλάξω συζήτηση αλλά έχω την εντύπωση ότι χρειάζεστε λίγη δουλειά γείωσης ακόμα. Θα ήθελα, Σ., να βάλεις τον εαυτό σου στο κέντρο του κύκλου της κατανόησης -ας αποκαλούμε έτσι αυτή τη μέθοδο, «κύκλος της κατανόησης»-, και να σταθείς γύρω στον κύκλο, σε διάφορα σημεία, βλέποντας τον εαυτό σου ως Πλειάδια ύπαρξη, από πολλές απόψεις, από πολλές γωνίες θέασης. Όταν το κάνεις αυτό, θα έχεις έτοιμη την απάντηση. Είναι τόσο σημαντική μέθοδος! Η απάντηση θα προκύψει πολύ φυσικά. Θα αρκεστώ να σου πω, ότι δεν είσαι η μόνη που εργάζεσαι γι’ αυτό. Και ότι η λέξη «λάθος», ακόμα και σε εισαγωγικά, απέχει πολύ από την πραγματικότητα, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για συλλογικότητες. Όταν μία συλλογικότητα αποφασίσει να ενεργήσει με έναν Α τρόπο, ποιο μέλος της φέρει την ευθύνη; Όταν η ίδια συλλογικότητα αποφασίσει να αλλάξει τρόπο, ποιο μέλος της φέρει την ευθύνη; Ποιο μέλος της πρέπει να επιβραβευτεί; Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, γι’ αυτό είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν μιλάμε για λάθη ή για δράσεις που δεν ήταν πλέον κατάλληλες.

Θα οδηγήσω τη σκέψη σας σε μία άλλη εικόνα, την εικόνα της αλληλοπεριχώρεσης και εκεί θα ήθελα να μου πείτε: ποιος μπορεί να φέρει την ευθύνη ή τα εύσημα; Ας υποθέσουμε, ότι οι επιστήμονές σας κάνουν πειράματα σε ένα ζωικό είδος το οποίο, δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερα αναπτυγμένη νοημοσύνη και, μέσα από τα πειράματα που κάνουν, του δίνουν τη δυνατότητα, το δυναμικό, να αναπτύξει τη νοημοσύνη του. Μετά από μερικές χιλιάδες χρόνια, ποιος θα ευθύνεται για την πορεία που θα έχει πάρει αυτό το είδος; Είναι εύκολο να απαντηθεί αυτό; Ανάλογα, δεν είναι εύκολο να απαντηθεί το ερώτημα, αν είστε εσείς οι ίδιοι που κάνατε τότε το λάθος, αν ήταν λάθος πράγματι. Το γεγονός είναι πως τώρα χρειάζεται να γίνει κάτι. Χρειάζεται δράση.

Ένα άλλο παράδειγμα, πιο σαφές και πιο κοντά στη γήινη πραγματικότητά σας: Ένας γονιός γεννάει ένα παιδί. Ο γονιός πεθαίνει. Το παιδί περιθάλπεται, μεγαλώνει, ακολουθεί το δικό του δρόμο. Ποιος ευθύνεται για τις αποφάσεις του; Σε τι βαθμό ευθύνεται ο γονιός που το γέννησε, σε τι βαθμό η κοινωνία, σε τι βαθμό οι θετοί γονείς, σε τι βαθμό το ίδιο το παιδί και η βούλησή του; Γι’ αυτό είναι προτιμότερο να εστιαστείτε στο γεγονός ότι χρειάζεται να υπάρξει μία δράση και αυτή η δράση θα βοηθήσει την ανθρώπινη συλλογικότητα, ενώ ταυτόχρονα θα διευρύνει εσάς τους ίδιους και τις ίδιες. Σε όλο αυτό δεν υπάρχει προστριβή ούτε κρίση. Υπάρχει δημιουργία. Αν αναρωτιέστε για το βαθμό ευθύνης που φέρετε για το, σε εισαγωγικά, «λάθος» ή τι που έγινε, θα πω ότι κανένας δεν ρίχνει σε κάποιον την ευθύνη. Είναι ένα σύμπαν δημιουργίας, ένα σύμπαν που ανήκει στους δημιουργούς και η δημιουργία είναι μία τεράστια υπόθεση -τεράστια. Κανένας δεν μπορεί να κρίνει τη δημιουργία, ιδιαίτερα όταν τη βλέπει μέσα από ένα συγκεκριμένο και περιορισμένο χρονικό πλαίσιο, την ώρα που αυτή εκτείνεται στο χώρο και το χρόνο του απείρου.

Είστε ελεύθεροι από κάθε μομφή, αν είναι αυτό που σας ανησυχεί. Κανένας ποτέ δεν μέμφθηκε τους Πλειάδιους. Αν ο Δημιουργός φοβόταν να δημιουργήσει, δεν θα υπήρχε ζωή και αν οι γονείς φοβούνταν να γεννήσουν, δεν θα υπήρχαν άνθρωποι. Η ζωή όμως είναι χαρά, έκφραση και κυλά ορμητικά. Αυτή είναι η χάρη της.

Να είστε ευλογημένοι, Πλειάδιοι αδελφοί και αδελφές.

Ερώτηση 3^η: ….[δεν ακούγεται λόγω του αέρα]…

Απάντηση:

Όχι, δεν υπάρχουν άλλες ομάδες που κάνουν αυτή τη συγκεκριμένη εργασία. Η εργασία θα γίνει ατομικά και μετά από ένα διάστημα θα συναντηθείτε για να μοιραστείτε τα αποτελέσματα που είχατε. Είναι απαραίτητο να δουλέψετε και μαζί, αλλά όχι άμεσα. Χρειάζεστε γύρω στους δύο με τρεις μήνες, για να αρχίσετε να κατανοείτε βαθύτερα όσα ειπώθηκαν και άλλους τόσους -και βάλε- για να εργαστείτε με τους κωδικούς. Θα σας γίνει μία κλήση και τότε θα συναντηθείτε για να μοιραστείτε τα ευρήματά σας. τότε θα δοθούν και περισσότερες πληροφορίες για τη συνέχεια.

Ερώτηση 4^η: ….[δεν ακούγεται λόγω του αέρα]…

Άννα: Ειπώθηκε χθες αυτό, ότι κατ’ αρχάς κάθε γλώσσα στον κόσμο φέρει έναν ιδιαίτερο κωδικό ενταγμένο σαν γράμμα, από το αρχετυπικό πεδίο. Στην Ελληνική γλώσσα αυτό είναι το έψιλον. Ανάλογα συμβαίνει και με τη γλώσσα των Ολυμπίων. Για να ρωτήσω τώρα, τι θα είχε να προσθέσει.

Μου λέει ότι, στη γλώσσα των Ολυμπίων το γράμμα αυτό είναι το ψι, αλλά δεν ξέρω ποιο είναι το σχήμα, δεν το θυμάμαι καθόλου. Ας δούμε για την υπόλοιπη εργασία όμως…

Απάντηση:

Εδώ αντίθετα η εργασία στην Ολύμπια γλώσσα έρχεται να σας βοηθήσει στην κατανόηση κωδικών. Είναι μια εργασία που γίνεται σχεδόν παράλληλα· είναι αλληλένδετη και βοηθά το παράλληλο ξεδίπλωμα. Είναι σημαντικό να θυμόσαστε τη γλώσσα των Ολύμπιων, με τη δημιουργία της οποίας ασχολείστε και, όπως έχετε αντιληφθεί, δεν έχει καμία σχέση με την οργανωμένη δομή της Ελληνικής γλώσσας· είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή η γλώσσα βρίσκεται πολύ κοντά στο συλλογικό νου, κάτι που δεν έχει τονιστεί αρκετά -το συλλογικό νου των Πλειάδων. Γι’ αυτό άλλωστε στο αρχικό σεμινάριο είχε δοθεί έμφαση στην εξήγηση της ροής του Ειρμού της Θείας σκέψης και της λειτουργίας του Ενδιάμεσου νου των Πλειάδων. Ήταν πληροφορίες απαραίτητες για να δημιουργήσουν τη νοητική υποδομή, το νοητικό υπόβαθρο, που θα δεχόταν όλα τα επόμενα που προστέθηκαν -και πρόκειται ακόμα να προστεθούν-, όχι μόνο στον κύκλο των γλωσσών αλλά και σε τέτοιες συναντήσεις. Τους κωδικούς θα τους διαχειριστείτε διαφορετικά από τη γλώσσα. Δεν ταυτίζονται. Θα πρέπει να γίνει διαφορετική διαχείριση.

Ερώτηση 5^η: Θα είναι κάτι σαν σύμβολα απλά ή θα είναι και ιδέες;

Άννα: Είναι δισδιάστατα σύμβολα, αποτυπωμένα ήδη πάνω στις πέτρες που πήραμε εχθές. Δόθηκαν σχήματα. Ωστόσο αυτοί οι κωδικοί είναι εγγεγραμμένοι σαν πληροφορίες και στο DNA μας -το δικό μας. Γι’ αυτό δόθηκε τελειώνοντας εχθές, η εργασία με τα εγκεφαλικά κύτταρα στα τέσσερα σημεία και η ενεργοποίηση για την έκφραση αυτών των συγκεκριμένων κωδικών -όταν το ακούσεις, θα το καταλάβεις.

Ερώτηση 6^η: Πότε θα ολοκληρωθεί η εργασία;

Απάντηση:

Αυτό εξαρτάται από εσάς, από το ρυθμό με τον οποίο θα δουλέψετε. Έχει τη δυνατότητα να ολοκληρωθεί σχετικά γρήγορα. ……… Ο Πλούτων παίζει ένα ρόλο επίσης. Δεν είναι τυχαίο ότι έπρεπε εδώ να γίνει η συνάντηση και ότι έγινε με την παρουσία και του Πλούτωνα, ο οποίος σας οδήγησε -η Μηλινόη ουσιαστικά σας οδήγησε- στην εξάσκηση αυτής της μεθόδου του διαχωρισμού της φλόγας. Είναι μία πρακτική που θα τη βρείτε χρήσιμη κατά την πορεία της εργασίας σας στο συγκεκριμένο θέμα. Είναι ένα όπλο στη φαρέτρα σας. Είμαστε πολλοί μαζί. Τον συντονισμό τον κρατούμε ο Πλούτων κι εγώ. Και ο Πλούτων είναι επίσης σημαντικός διαχειριστής, καθώς οι αλλαγές που γίνονται, αφορούν κυρίως τον πυρήνα της ύπαρξής σας.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αποχωρήσουμε και να αποχωρήσετε κι εσείς. Η βραδιά είναι γλυκιά κι εσείς μπορείτε να συνεχίσετε συζητώντας, αστειευόμενοι, παίρνοντας χρόνο να μείνετε στην ενέργεια του τόπου, πριν συνεχίσετε αύριο στο δρόμο της επιστροφής. Καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας θα είμαστε μαζί αλλά όχι εδώ, όχι σ’ αυτό το σημείο. Είναι ώρα να αποχωρήσετε κι εσείς από δω και, ποιος ξέρει, στα επόμενα Ταινάρια ίσως να έχουμε μία καινούρια αποστολή.

Γελάω μαζί σας, γιατί σας διαφεύγει ότι η αποστολή είστε εσείς. Δεν είμαστε εμείς που σας δίνουμε εργασίες, εσείς είστε η εργασία.

Ο Πλούτων κι εγώ και όσοι παραβρίσκονται γύρω σας, σας ευλογούμε.

Ποσειδάων.

…………………………….

03.09.2017 – Αρχαίος Ορχομενός Αρκαδίας

Ενίοτε φτάνετε σε ένα ιερό μέρος για να υμνήσετε το θεό αλλά μετά σας πιάνει η βιασύνη και θέλετε γρήγορα να φύγετε, να προχωρήσετε στον τόπο σας. Και τότε εμείς κοιτάμε από ψηλά και γελάμε, γιατί χρειάζεται κότσια για να είστε ιερείς και ιέρειες. Χρειάζεται να το επιθυμείτε βαθιά, να το θαυμάζετε, να το αγαπάτε και να αντέχετε στις δυσκολίες αυτού του έργου. Έχει αποδειχτεί περίτρανα βέβαια ότι πραγματικά το θέλετε, αλλιώς δεν θα βρισκόσασταν εδώ. Κάντε λίγη υπομονή μαζί μας.

Οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τα αρχαία ιερά, έπαψαν να τα φροντίζουν και οι θεοί πια τι να κάνουν; Προσπαθούν να διασφαλίσουν μέσω της φύσης λίγα φιλόξενα σημεία, για το διαβάτη που θέλει να δεηθεί. Η Κνακεάτιδα Άρτεμις σας περιμένει. Πρέπει να το κάνετε, πρέπει να φτάσετε.

Καλώς ήρθατε όμως εδώ, σ’ αυτόν τον αρχαίο ναό. Μαζί μου βρίσκονται η Δήμητρα και η Περσεφόνη· βρίσκονται ιερείς και ιέρειες, που κάποτε έζησαν σ’ αυτά τα μέρη και μεγαλούργησαν -για τα δικά τους δεδομένα, όπως κι εσείς μεγαλουργείτε για τα δικά σας δεδομένα· είναι εδώ, είναι κοντά. Και ξέρετε; Κάποιες ιέρειές μου, που ήρθαν ξανά και ξανά στον τόπο αυτό, άφησαν την τελευταία φορά το σώμα τους σ’ αυτό εκεί το κοιμητήριο.

Γιατί έχετε την τάση, ξανά και ξανά να επισκέπτεστε τα ιερά, όπου ιερατεύατε. Βρίσκετε πολύ γλυκιά την ενέργειά τους, τη νιώθετε να δονεί γλυκά την καρδιά σας· νιώθετε ότι βρίσκεστε στο σπίτι σας. Ακόμα και όταν δεν έχουν απομείνει παρά λίγες πέτρες από τα ιερά και είναι περισσότερο η ιδέα παρά η μορφή τους που σας ελκύει, νιώθετε να είστε στο σπίτι σας. Τα παλιά χρόνια είχατε περάσει από εδώ. Καμία, κανένας δεν έμεινε αλλά είχατε περάσει από το ιερό αυτό, σαν προσκυνητές.

Στην Τεγέα βρίσκεται ένα μεγάλο μυστικό που δεν μπορέσατε να δείτε. Όταν ξαναεπισκεφτείτε κάποτε το χώρο, θα το καταλάβετε. Όλη αυτή η περιοχή της Αρκαδίας βρίθει από ιερά και για να κατανοήσετε τις συνδέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στα ιερά, χρειάζεται να μπείτε στο νου των αρχαίων Αρκάδων. Να συντονιστείτε με τη συλλογικότητά τους. Αν το κάνετε, θα έχετε να ακούσετε πολλά. Πολλά θα σας πουν για κάθε ένα από αυτά τα ιερά και για κάποια άλλα που ακόμα δεν βρέθηκαν. Οι αρχαίοι Αρκάδες, λαός περιούσιος, τιμούσαν τους θεούς πολύ. Αυτόχθονες; Ουρανοκατέβατοι; Ένας ιδιαίτερος λαός. Η Ήρα σας περιμένει επίσης -δεν βάζει η Άννα λόγια στο στόμα μας, σας περιμένουμε. Κάθε φορά φεύγετε πιο πλούσιοι, πηγαίνοντας σε ένα ιερό. Κάθε φορά πιο πλούσιοι. Το μυστικό της Τεγέας βρίσκεται στο ιερό της Αφροδίτης, που δεν έχει πέσει στην αντίληψή σας, αιώνες τώρα. Χρειάζεται να το αναζητήσετε αλλά πώς; Αρκεί την επόμενη φορά που θα έρθετε, να καλέσετε και την Αφροδίτη και να την τιμήσετε εκεί. Όλα τα άλλα είναι θέμα χρόνου.

Ήταν χρυσοποίκιλτο το άγαλμα της Αθηνάς στην Αλέα. Το δικό μου εδώ ήταν ένα ξύλινο ξόανο, με μεγάλη δύναμη ωστόσο. Αν αναρωτιέστε τι ακριβώς κάνετε εδώ αυτήν την ώρα και αν ήρθατε να ακούσετε για τα αγάλματά μας, θα σας πω ότι θα ‘θελα, στη σκιά των δέντρων όπου κάθεστε, να ανοίξετε τα μάτια, να κοιτάξετε την πεδιάδα και να σκεφτείτε σαν θεοί. Σκεφτείτε για λίγο, πού θα θέλατε… αν είχατε ποτέ ένα ιερό δικό σας, πού θα θέλατε να βρίσκεται; Σε ποιο σημείο; Αφήστε το μάτι σας να πλανηθεί όσο μπορεί στον ορίζοντα, που περιβάλλεται από τα βουνά, τα βουνά της Αρκαδίας. Αναζητήστε τον τόπο του δικού σας ιερού. Και όταν ξαναπεράσετε από τον τόπο αυτό, μην το ξεχάσετε, κατευθυνθείτε στο σημείο που τράβηξε την προσοχή σας και αφήστε εκεί ένα δικό σας αντικείμενο, από εσάς ενεργοποιημένο. Χαράξτε μια πέτρα, κάτι δικό σας αφήστε. Τοποθετώντας εκεί την ενέργειά σας, καθαγιάζοντας αυτό το χώρο, σαν δικό σας ιερό.

Ακούγεται πολύ αλαζονικό αυτό στ’ αυτιά σας; «Πώς να το κάνουμε;» θα πείτε. «Τι νόημα θα ‘χει; Πρέπει να υμνήσουμε το δικό μας εγώ;» Κοιτάξτε όμως, το δικό σας εγώ είναι εμείς και μαζί με εσάς είμαστε και εμείς εκεί. Μέσα από εσάς είμαστε και εμείς εκεί. Μέσα από τον δικό σας θεϊκό εαυτό, και εμείς φαινόμαστε. Δεν ζητάμε να χτίσετε για τον εαυτό σας ένα ιερό αλλά περισσότερο να θαυμάσετε το τοπίο, να διαλέξετε έναν τόπο ιερό για εσάς, να τον καθαγιάσετε και να επιτρέψετε στις ενέργειες που γειώνετε ο καθένας και η καθεμιά σας να κατέβουν εκεί. Αυτό θα είναι ένα ιερό, το δικό σας ιερό. Καταλαβαίνετε όμως, ότι δεν έχει τίποτα να κάνει με το γήινο εγώ σας αλλά περισσότερο έχει να κάνει με τις θείες ενέργειες που γειώνετε. Αν το πρώτο σας κέντρο είναι αυτό στο οποίο γειώνετε τη θειότητά σας, ο τόπος που θα διαλέξετε θα είναι το αντίστοιχο γήινο σημείο που θα ριζώσετε και θα διαπιστώσετε ότι, όταν επισκέπτεστε τον τόπο αυτό, η ενέργειά σας είναι όλη παρούσα. Όλη η θεϊκή ενέργεια που κατεβάσατε ποτέ θα είναι εκεί και θα λειτουργεί ο τόπος αυτός σαν μια παρακαταθήκη ενέργειας για εσάς, από την οποία θα έλκετε όση χρειάζεστε.

Σας ζητούμε συχνά να γειώσετε την ενέργειά σας, περπατώντας, πράττοντας, ερχόμενοι σε επαφή με τη γη. Αυτό ζητάμε και τώρα. Ξέρετε, όταν πλέον συνδέεστε με την Ολύμπια ενέργεια, δεν μπορείτε να μην έχετε ένα ιερό. Θα σκεφτείτε ότι έτσι γινόταν με τους ημίθεους και τους ήρωες που κάποια στιγμή αποκτούσαν ιερά, τους τιμούσαν οι άνθρωποι. Όμως εδώ δεν σας ωθώ να αποζητήσετε τις τιμές των ανθρώπων ούτε να δοξάσετε τον εαυτό σας· απλώς να βρείτε τον ιερό σας τόπο και να τον χρησιμοποιήσετε. Γύρω από κοιλάδες είναι όμορφα. Σε τέτοια μέρη, όπου γύρω υψώνονται βουνά και η κοιλάδα, η πεδιάδα, κρατά σαν ένα χρυσαφένιο δοχείο τις ενέργειες του ουρανού. Τέτοιοι τόποι είναι κατάλληλοι. Με πολύ χαρά αυτή η μικρή πεδιάδα και τα γύρω βουνά θα δεχόντουσαν τα ιερά σας. Είναι βαθιά η αγάπη μας για κείνους που προστατεύουν τη μνήμη μας, τα ιδανικά, τις αρχές του Πνεύματος και είμαστε έτοιμοι να υποστούμε αυτή τη μικρή θυσία, να σας παραχωρήσουμε ένα μικρό μέρος από τον ιερό τόπο των Αρκάδων. Εδώ, στην Πελοπόννησο, για να τοποθετήσετε το δικό σας ιερό. Εδώ πρέπει να γίνει αυτό. Το λόγο θα τον καταλάβετε αργότερα. Εδώ.

Είμαι πανευτυχής που γνώρισα σήμερα μια ομάδα ανθρώπων που έφτασαν σ’ αυτό το πανάρχαιο ιερό μου για να με τιμήσουν, ως Άρτεμη, ως Ειλειθυία, ως Τύχη, ως Προθυραία -και μ’ άλλα ονόματα μπορείτε να με τιμήσετε και να με θυμόσαστε.

Σας ευχαριστώ.

Άρτεμις

Άννα: Με το «Σας ευχαριστώ, Άρτεμις», μου έδειξε την εικόνα της, σαν άγαλμά της, που έχει από πίσω της δυο σκυλιά, έτσι με τον κοντό χιτώνα. Μου το έφερε μπροστά μου.

…………………

[Υστερόγραφο από την Άννα: Φτάνοντας αργά το μεσημέρι στο χωριουδάκι που είναι τώρα ο Ορχομενός (παλιό Καλπάκι), το βρήκαμε σχεδόν εγκαταλειμμένο, με κάποια ερειπωμένα σπίτια και κάποια σε καλή κατάσταση αλλά με κλειστά παράθυρα και πόρτες. Δεν υπήρχε σημάδι ζωής. Για κάποιο λόγο, ο δρόμος προς την κορυφή ήταν κλειστός με μια απαγορευτική κορδέλα. Επιστρέφοντας προς τα κάτω, σταθήκαμε στον κοιμητηριακό ναό του Αγίου Ιωάννη και βρήκαμε ό,τι απέμεινε από κάποιο σχετικά μεγάλο αρχαίο ναό. Κατά τη επικοινωνία που ακολούθησε εκεί, ο ναός αυτός αναφέρθηκε ως ναός της Αρτέμιδας. Όπως διαπίστωσα εκ των υστέρων, ο ναός της Αρτέμιδος Μεσοπολίτιδος ταυτοποιήθηκε από τις αρχαιολογικές ανασκαφές με ερείπια μικρότερου ναού που βρίσκονται ψηλότερα, στην Ακρόπολη και ανάγονται γύρω το 330 π.Χ. ενώ αυτός, που είναι αρχαιότερος (530 π.Χ.) αναφέρεται απλώς ως «Δωρικός Εκατόμπεδος Ναός», επειδή δεν έχει βρεθεί κάποια επιγραφή -εικάζουν βέβαια ότι πρόκειται για ναό του Ποσειδώνα ή της Αφροδίτης, που αναφέρει ο Παυσανίας. Ωστόσο, μαρτυρούνται από τις αρχαίες πηγές άλλα δύο ιερά της θεάς στην επικράτεια του Ορχομενού: στο α’ ορχομένιο πεδίο, μεταξύ Ορχομενού και Λεβιδίου, βρισκόταν τα ιερά της Αρτέμιδος Κεδρεάτιδος και της Αρτέμιδος Υμνίας, που επίσης δεν έχουν ταυτοποιηθεί. Σε κάθε περίπτωση η προσωπική μου μαρτυρία είναι ότι η παρουσία της Αρτέμιδος στον εκατόμπεδο ναό ήταν καθαρή και έντονη.]

Αυτό το έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές