Ο Διαλογισμός του Μετρό

Σηκωθείτε από τις θέσεις σας και σταθείτε όρθιοι για λίγο. Φανταστείτε ότι βρίσκεστε στο Μετρό. 

Κρατηθείτε από το κάθισμα του διπλανού σας.

Στέκεστε και κοιτάτε τις πόρτες, τα παράθυρα. Κοιτάτε το πάτωμα, το ταβάνι, τις πινακίδες…..

Κοιτάτε και σκέφτεστε…… πού πήγαν όλοι;  

Ξαφνικά, αντιλαμβάνεστε ότι κάτι κινείται έξω από τον χώρο σας. Τι είναι αυτό; Κινείται το τοίχωμα του τούνελ. Κινούνται παρουσίες που πριν δεν είχατε αντιληφθεί. Κάποιοι περιμένουν να μπουν, κάποιοι άλλοι από σας να κατέβουν. 

Όσο περνάτε από το σκοτεινό τούνελ, στέκεστε και κοιτάτε το είδωλό σας στο τζάμι, γιατί μόνο αυτό είναι που μπορείτε να δείτε. Λίγο μετά όμως, μόλις το τραίνο φτάσει στον φωτισμένο σταθμό, δεν μπορείτε πια να δείτε το είδωλό σας, βλέπετε μόνο τους εκείνους που στέκονται στην αποβάθρα και περιμένουν το τρένο να περάσει.  

Θυμηθείτε……

Το φως κάνει τη διαφορά. Το φως δημιουργεί το παιχνίδι της σκιάς. Το φως σας αφήνει να δείτε τον εαυτό σας ή τους άλλους, ανάλογα με τη στιγμή.  

Και ο συρμός ξαναπαίρνει τον δρόμο του.

Κάποιοι έφυγαν, κάποιοι ήρθαν κι εσείς μπορείτε και πάλι να δείτε τα μάτια σας στον καθρέφτη γιατί η άλλη πλευρά σκιάστηκε και πάλι και φαίνεται να μην υπάρχει πια. 

Τώρα καθίστε και πάλι στις θέσεις σας.

Ενώστε τα χέρια σε στάση προσευχής, επιτρέψτε στον εαυτό σας να συντονιστεί καλύτερα με το κέντρο της καρδιάς και συνεχίστε το ταξίδι σας στον χρόνο.

ΜΕΤΑΤΡΟΝ