Σύνδεση με τη γη

Βαθιές, χαλαρές ανάσες παίρνουμε και επιστρέφουμε για άλλη μια φορά στη γη της Αιγύπτου, για να συναντήσουμε τον Χάπι, το θεό της πλημύρας του Νείλου και της αφθονίας που αυτός χαρίζει. Τον αδελφό της Ηλέκτρας -της Πλειάδας Ηλέκτρας-, καθώς αυτός είναι η Πλειάδα Μερόπη. Εκείνον που για δισεκατομμύρια χρόνια ρέει. Δισεκατομμύρια, γιατί και πριν αναβλύσει ο Νείλος, ήταν εδώ.

………..

Σας αγαπάμε πολύ. Κι εγώ και όλοι οι θεοί της Αιγύπτου, καθώς υπήρξατε παιδιά της χώρας αυτής, της γης αυτής και ποτέ δεν χάνεται η σύνδεση που έχετε δημιουργήσει με τη γη -όχι μόνο με τον πλανήτη Γη αλλά και με τα μέρη στα οποία έχετε διαβεί και, πόσο μάλλον, έχετε ζήσει.

Ο Πλειάδειος Ιησούς είναι παρών επίσης. Έχουμε μια συνάντηση σήμερα οι Πλειάδες κι εσείς, στη χώρα του Νείλου, του ποταμού της Σοφίας και της Ζωής. Σχηματίζουμε έναν κύκλο γύρω από εσάς αλλά και από όλους όσους συνδεθούν με αυτήν την εργασία στο μέλλον και στο παρελθόν· Κάποιοι είναι συνδεδεμένοι από το παρελθόν ακόμα με τον κύκλο αυτόν. Σας ευλογούμε.

Η Ταϋγέτη τραβά μπροστά, προς τον ελληνικό χώρο. Η Ηλέκτρα επίσης στέκεται επάνω από τη Δήλο και όλες οι Πλειάδες μαζί, κάτι κάνουν, κάπου κινούνται, γύρω τριγύρω από εσάς παίρνουνε θέση. Ο Πλειάδειος Ιησούς βρίσκεται στο κέντρο, πάνω από τη Δήλο. «Γιατί;» Είναι σοβαρό το γιατί που ακούγεται. Η παντοδυναμία μας καλά κρατεί. Ερχόμαστε να σας φέρουμε κοντά μας πάλι, παιδιά της ερήμου, παιδιά του Νείλου, παιδιά της Ελλάδας. Ερχόμαστε, για να σας συγκεντρώσουμε κοντά μας.

Μιλούν οι Πλειάδες, ως συλλογική νοημοσύνη.

Όλα αυτά που βλέπετε στο χάρτη, που δείχνει η Άννα, συνέβησαν εκατομμύρια χρόνια πριν. Και τέτοιου είδους αλλαγές θα συνεχίσουν να συμβαίνουν για πολύ καιρό ακόμα. Κάθε φορά που η Γη αλλάζει και γίνονται τέτοιες κοσμογονικές αλλαγές -και καταστροφές, συχνά-, δονείστε σε όλο και ψηλότερες ενέργειες. «Γιατί;», ακούγεται και πάλι η ερώτηση. «Γιατί χρειάζεται μια αλλαγή, που θα αποδειχθεί καταστροφική μάλιστα, για να συντονιστούμε εμείς με υψηλότερες ενέργειες;» Με αυτόν τον τρόπο αλλάζουν τα στοιχεία μέσα σας. γελιέστε αν νομίζετε, ότι οι αλλαγές που συμβαίνουν στη γη, από τον φλοιό της μέχρι τον πυρήνα της, δεν επηρεάζουν τη δική σας σύσταση και τη σύσταση των φορέων σας. Πρέπει να θεωρείτε δεδομένο ότι σε κάθε γεωλογική ανακατάταξη δημιουργούνται κενά συνείδησης, που τείνουν να καλυφθούν από τους νέους νόες που εισέρχονται στη Γη. Αυτά τα κενά συνείδησης θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι είναι κενά ανθρώπινης μνήμης, την ώρα που ένας πολιτισμός χάνεται, για να αναδυθεί αργότερα, μετά από χιλιάδες χρόνια, ένας άλλος. Χάνεται η μνήμη, χάνονται τα γραπτά, χάνονται τα έργα τέχνης· χάνονται τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα. Η ανθρωπότητα ξεχνά. Χάνονται οι θεματοφύλακες της μνήμης. Η ανθρωπότητα ξεχνά. Και τότε αναγκάζεται να ανακαλύψει τον κόσμο πάλι από την αρχή. Να στήσει το οικοδόμημα του πολιτισμού πάλι από την αρχή. Ένα άλλο γεφύρι της Άρτας.

Αν μπορούσατε να δείτε σε βάθος εκατομμυρίων ετών πόσοι πολιτισμοί γεννήθηκαν και πέθαναν, θα μένατε έκθαμβοι. Πολιτισμοί που δεν γνωρίζετε πλέον τίποτα γι’ αυτούς, δεν γνωρίζετε καν την ύπαρξή τους. Έτσι, η θεωρία περί ανθρώπινων φυλών, εξελικτικών φυλών, έχει μια καλύτερη βάση. Δεν σημαίνει ότι οι παλαιότεροι πολιτισμοί ήταν σε κάτι καλύτεροι ούτε ότι ήταν σε κάτι χειρότεροι. Έκαναν τη δική τους, αυτούσια διαδρομή και ανάμεσά τους υπήρξατε κι εσείς, πολλές φορές, σε επανειλημμένες ενσαρκώσεις. Έτσι μιλάτε τώρα για την Ατλαντίδα, τη Λεμουρία και άλλες ονομασίες που αποδίδετε σε φυλές. Και κλαίτε για τη χαμένη Ατλαντίδα και τα μυστικά που βυθίστηκαν και εξαφανίστηκαν για πάντα, τις βιβλιοθήκες και τη γνώση που χάθηκε. Αλλά έπρεπε να χαθεί. Η Γη συνεχίζει να αναπνέει και να κινείται. Το ότι δεν μπορεί να βγάλει πόδια και να περπατήσει, να γυρίσει το σύμπαν, όπως θα έκανε ένας άνθρωπος επάνω της ταξιδεύοντας σε ένα σωρό μέρη, δεν σημαίνει ότι δεν αλλάζει συνείδηση. Μπορεί να είναι μια σφαίρα αλλά συνεχίζει να ταξιδεύει μέσα στο σύμπαν και οι αλλαγές που συμβαίνουν σ’ αυτήν είναι βαθιές, αποκαλυπτικές. Τροποποιούν όλη τη σύσταση, τη δομή του πλανήτη και όλων όσων υπάρχουν σε αυτόν.

Αναδεύεστε. Μαζί με όσα υπάρχουν στην επιφάνεια της γης κι εσείς αναδεύεστε διαρκώς. Και επειδή η ζωή σας είναι σύντομη, κρατά μόνο μερικές δεκαετίες αν το καλοσκεφτείτε, η ιστορία της Γης φαντάζει τεράστια. Θα σας βοηθούσε περισσότερο η σκέψη, ότι δεν είστε μία κουκίδα στο τώρα μόνο, στο τωρινό χρονικό πλαίσιο της Γης αλλά υπήρξατε και θα υπάρξετε πάλι σ’ αυτήν. Θα σας βοηθούσε να σκέφτεστε τον εαυτό σας σαν μια ενεργειακή ίνα, που αναδύεται και βυθίζεται και αναδύεται και επανέρχεται στα πράγματα. Και όταν διευρύνετε έτσι το νου σας, πιο εύκολα θα μπορέσετε να ανασύρετε ενθυμήσεις, μνήμες, πληροφορίες από το παρελθόν και το μέλλον σας, τα οποία είναι αμφότερα συντελεσμένα.

Θέλαμε πολύ να φανούν οι γεωλογικές ανακατατάξεις, να τις βλέπετε σήμερα, να βλέπετε μια αποτύπωση αδρή. Είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει η επιστήμη σας. Δεν χρειάζεστε κάτι περισσότερο από αυτό για να αφήσετε το νου σας να ανοίξει στο ενδεχόμενο να συλλάβετε νέες δυναμικές, νέες ακολουθίες σκέψης, νέες πληροφορίες. Βλέποντας αυτές τις τρεις εικόνες που τυχαία επέλεξε η Άννα -ή σχεδόν τυχαία- μπορείτε πολύ απλά να επεξεργαστείτε διάφορα πιθανά σενάρια, που μπορεί να μην αληθεύουν, όμως αυτή η ίδια η δυνατότητα να απλώσετε τον νου σας προς τα εκεί, θα σας βοηθήσει να φέρετε και πραγματικές πληροφορίες.

Ο Χάπι σας είπε ότι βρισκόσασταν στην αρχαία Ατλαντίδα αλλά και στην Αίγυπτο και προσδιόρισε, με έναν απλό τρόπο, την περιοχή που κάλυπτε η Ατλαντίδα. Η δική σας γραμμή σκέψης, συνδέεται με τους Δελφούς και τη Δήλο -δύο ισχυρά σημεία σ’ αυτόν το χώρο. Οι ανακατατάξεις που έγιναν, ήταν περισσότερες από αυτές που περιγράφονται αδρά. Και οι περισσότερες από αυτές έγιναν ομαλά· τόσο ομαλά, που κανένας δεν μπορούσε να τις αντιληφθεί, όπως δεν θα μπορούσατε να αντιληφθείτε χωρίς τα επιστημονικά σας όργανα, ότι η Αφρική και η Νότιος Αμερική απομακρύνονται -κατά μία ελάχιστη απόσταση απομακρύνονται κάθε χρόνο. Οι περισσότερες αλλαγές έγιναν σταδιακά και τόσο ομαλά, που κανένας δεν τις έλαβε υπόψη· όπως τώρα δεν λαμβάνετε υπόψη όσα συμβαίνουν την ώρα που ζείτε την καθημερινότητά σας. Ανάλογες ήταν και οι αλλαγές της ανθρώπινης συνειδητότητας. Την ώρα που βιάζεστε και περιμένετε να έχει αλλάξει ο κόσμος ήδη από χθες, όλα αλλάζουν αργά, σταδιακά και μπορεί να μην το βλέπετε μέσα σε μερικά χρόνια ή μερικούς αιώνες αλλά, να είστε βέβαιοι, ότι σε ένα βάθος χρόνου η αλλαγή θα είναι πρόδηλη.

Φέρτε το νου σας από την Αίγυπτο στη Δήλο κι αφήστε μία χορδή να σας συνδέσει τον καθένα, την καθεμία ξεχωριστά, με τ’ αστέρια των Πλειάδων. Είναι πολλά. Δεν είναι μόνο τα μεγάλα που βλέπετε κι αναγνωρίζετε, είναι πολλά. Το αδρό σχήμα όμως, το βασικό, μπορεί να εξυπηρετήσει πολύ καλά για τη σύνδεσή σας. η πληροφορία που έρχεται στη Γη φτάνει μέσω των Πλειάδων στη Δήλο και από εκεί διαχέεται. Υπάρχουν και άλλες τέτοιες ανάλογες πύλες στη Γαία, μόνο που αυτή είναι η πιο σημαντική -αν μπορείτε να το φανταστείτε, είναι η πιο σημαντική· είναι λυσιτελής.

Οι Ατλάντειοι ως φυλή, εξελικτική φυλή, ήταν θα μπορούσαμε να πούμε, αδελφοί των Πλειάδων. Και μυθολογικά άλλωστε, ο Άτλας συνδέεται με τις Πλειάδες. Υπήρχε λοιπόν μια πολύ βαθιά σχέση ανάμεσα στις Πλειάδειες ενέργειες και τον Ατλάντειο πολιτισμό. Χιλιάδες, ακόμα περισσότερο, εκατομμύρια έτη μετά, έρχονται να προστεθούν στην ανθρωπότητα ενέργειες από τις Πλειάδες, που δεν σταμάτησαν καθόλου να συνδέονται με τη Γη και τον τόπο αυτό αλλά πολύ πιο συνειδητά ανανεώνονται τώρα οι δεσμοί. Και όταν λέμε «τώρα», εννοούμε τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι Πλειάδειοι αδελφοί κατέβαλαν κάθε προσπάθεια να περιορίσουν τους κινδύνους που εισέρχονταν μαζί με τις δικές τους ενέργειες, καθώς εισέρρεαν ενέργειες επίσης από άλλες αστρικές περιοχές του σύμπαντος, που δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν ικανοποιητικά τη γήινη συνείδηση, με αποτέλεσμα ότι μάλλον κατέστρεφαν παρά δημιουργούσαν και συνδημιουργούσαν κάτι καλύτερο. Ήταν μία αποτυχία του συστήματος που είχε αναπτυχθεί. Οι Ατλάντειοι λόγω της φύσης τους ήταν ευεπηρέαστοι από τέτοιου είδους φαινόμενα. Κυριαρχούσαν στη γη έχοντας ανοιχτές τις «κεραίες» τους σε εισαγωγικά -ή και χωρίς εισαγωγικά, σε κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις. Είχαν ανοιχτές τις κεραίες τους και συλλάμβαναν πάρα πολλά σήματα από το διαστρικό χώρο, τα οποία ερμήνευαν μέσα από την ιδιαίτερη χημεία της φυσιολογίας τους· τα ερμήνευαν ως κενά συνειδητότητας του σύμπαντος. Ακούγεται παράξενο, παράδοξο. Πίστευαν λοιπόν οι Ατλάντειοι ότι το σύμπαν έχει κενά συνείδησης; Αλήθεια, τι πιστεύουν τώρα οι άνθρωποι αυτής της σημερινής, προηγμένης, εξελικτικής φυλής; Πιστεύουν ότι το σύμπαν έχει κάποια συνειδητότητα έστω; Απέχουν πολύ μεταξύ τους οι δύο φυλές ως προς αυτό; Η παρούσα φυλή έχει κλείσει τα κενά αυτά, αντικαθιστώντας τα με νόμους, φυσικούς νόμους, που οι άνθρωποι προσπαθούν να συλλάβουν, να αντιληφθούν, προκειμένου να υπερισχύσουν ο ένας του άλλου ή, στη σφαίρα επιρροής της Γης. Οι άνθρωποι λοιπόν, στην προσπάθειά τους να υπερισχύσουν ο ένας απέναντι στον άλλον, να κατισχύσουν ή ακόμα να φανούν ισχυρότεροι στη γειτονιά του πλανήτη, να «κατακτήσουν» σε εισαγωγικά το διάστημα, αναπτύσσουν τη φυσική επιστήμη και πολλές άλλες. Αναπτύσσουν την επιστήμη, καλύπτοντας τα κενά που αντιλαμβάνονται με την ανακάλυψη ή σύλληψη «νέων» νόμων –«νέων» σε εισαγωγικά, με την έννοια ότι δεν ήτανε γνωστοί. Αυτό, όσο και αν το παραγνωρίζουν οι εσωτεριστές, είναι ένα εξαιρετικό επίτευγμα της σύγχρονής φυλής της ανθρωπότητας, επειδή ακριβώς δεν αφήνει κενά. Και μέσα από αυτήν την οδό, που θα επικρατήσει, θα γίνετε στο τέλος ικανοί ως φυλή -μιλάμε συλλογικά- για να περάσετε στο επόμενο στάδιο, στην επόμενη βαθμίδα.

«Μα και οι Άτλαντες είχαν εξαιρετικό πολιτισμό, απ’ ό,τι υποψιαζόμαστε», λέτε. «Είχαν αναπτύξει, απ’ ό,τι μας έχει ειπωθεί, μεθόδους εκπληκτικές. Έπαιρναν ενέργεια από πετρώματα, από κρυστάλλους, έκαναν υπέροχες θεραπείες και είμαστε σίγουροι ότι είχαν αναπτύξει μηχανισμούς πτήσεων. Είναι δυνατόν αυτοί να μη μπόρεσαν να συλλάβουν νέους νόμους, που θα κάλυπταν τα κενά της συνείδησης για τα οποία μας μιλάτε;» Αυτό φυσικά έγινε, γιατί οι ίδιοι, σε ό,τι τους αναλογούσε τότε, έκαναν τα δικά τους βήματα προόδου και γι’ αυτό είστε εσείς εδώ τώρα, ως μια προηγμένη φυλή. Εάν δεν είχαν παίξει εκείνοι καλά το δικό τους ρόλο, δεν θα είχατε το δυναμικό που φέρετε σήμερα. Και ναι μεν έπαιξαν καλά το δικό τους ρόλο αλλά ήταν ο δικός τους ρόλος, στις τότε αναλογίες. Κάλυψαν ένα άλλο κενό, με άλλο τρόπο. δεν μπορείτε να συγκρίνετε τα δύο. Όπως δεν μπορείτε να συγκρίνετε τον εαυτό σας όπως είναι τώρα, με μια παλαιότερη ενσάρκωσή σας -άλλωστε, δεν μπορείτε καν να τον συγκρίνετε με αυτό που ήσασταν λίγα χρόνια πριν από σήμερα.

«Κι αν τα ‘καναν όλα καλά, γιατί τόση καταστροφή;» Ελάτε λοιπόν, εσείς τι θα προτείνατε; Υπάρχουν περίοδοι που οι εξελικτικές φυλές συνυπάρχουν, δεν εξαφανίζονται ολωσδιόλου. Δεν εξαφανίζεται ολωσδιόλου μία φυλή πριν εμφανιστεί μία άλλη αλλά, από τα πιο εξελιγμένα άτομα της προηγούμενης φυλής αρχίζει και κινείται η νέα γραμμή, η νέα γενεαλογία και συνυπάρχουν για μια, καταλαβαίνετε, μεγάλη περίοδο, μέχρι να επικρατήσει πλήρως η καινούρια φυλή. Και αυτό συνέβη. Αυτό συνέβη και τότε. Η καταστροφή της Ατλαντίδας δεν εξαφάνισε τους Ατλάντειους, απλώς διεσπάρησαν περισσότερο και αφέθηκαν οι γραμμές να σβήσουν σε βάθος ενός μεγάλου χρονικού διαστήματος, χιλιάδων ετών μπορείτε να πείτε, μέσα σε μία ανθρωπότητα που άρχιζε να φαίνεται όλο και πιο αλλαγμένη. Είναι λάθος να θεωρεί κάποιος, ότι ο πολιτισμός καταστράφηκε, επειδή απέτυχε.

«Μάθαμε όμως, ότι έκαναν άσχημες δουλειές οι Ατλάντειοι. Κυριαρχούσε η ανομία. Έκαναν πειράματα σκληρά, ήταν απάνθρωποι.» Χμ, θα είχε ενδιαφέρον να συγκρίνετε αυτές τις ιδιότητες στους δύο πολιτισμούς, τον Ατλάντειο και τον σημερινό και να βρείτε τις διαφορές -αν τα καταφέρετε. Με άλλα λόγια, καλώς ή κακώς, στην εξελικτική πορεία μιας φυλής της ανθρωπότητας, υπάρχει μεγάλη διακύμανση, μεγάλο εύρος δονήσεων. Οι άνθρωποι απλώνονται σε ένα μεγάλο εύρος δονήσεων και αυτό είναι απαραίτητο έτσι να γίνει, για να επιτυγχάνεται η βαθύτερη γείωση. Αυτό γινόταν τότε, αυτό γίνεται τώρα και θα διαρκέσει πολύ. Δεν θα τελειώσει γρήγορα. Δεν είστε έτοιμοι για να τελειώσει γρήγορα. Και αν θέλετε να ξέρετε, η επόμενη ρίζα φυλή θα φανεί πιο σκληρή από εσάς, μέχρι να ισορροπήσει. «Μα το ξέρετε ήδη;» ρωτάτε. Εννοείται, ότι το έχουμε δει να συμβαίνει, γιατί εμείς μπορούμε να δούμε πέρα από τον δικό σας χρόνο. Στο τέλος θα έρθει ισορροπία και θα έρθει ισορροπία σε ένα πολύ πιο εξελιγμένο επίπεδο. Φανταστείτε, για να καταλάβετε καλύτερα, το εξής παράδειγμα… σκεφτείτε, ότι έχετε να κατακτήσετε, έχετε να επιτύχετε, ένα σημαντικό αποτέλεσμα. Το ίδιο πρέπει να κάνουν κι εκείνοι στο μέλλον.

Περνάτε διά πυρός και σιδήρου, για να επιτύχετε μια εξέλιξη και μια άνοδο της συνειδητότητάς σας, ως συλλογικότητα, κατακρεουργείτε μεγάλα μέρη της ανθρωπότητας σε αυτόν τον αγώνα προς τη συνειδητοποίηση και αυτό το κάνετε με την επίγνωση ότι είστε άνθρωποι στη Γη. Καθώς εξελίσσεστε αρχίζετε να αντιλαμβάνεστε ότι είστε κάτι παραπάνω από άνθρωποι στη Γη, ότι έχετε έναν θεϊκό εαυτό και ότι ο ρόλος σας πραγματικά είναι να τον γειώσετε, να τον φέρετε σε δράση στη Γη. Η επόμενη φυλή θα ξεκινήσει από αυτό το δεδομένο αλλά θα χρειαστεί να φτάσει σε ένα υψηλότερο επίπεδο και, μέχρι να το επιτύχει, θα φανεί σκληρή, θα κάνει λάθη, γιατί τότε θα μαθαίνει να χειρίζεται τη νέα αντίληψη του εαυτού της. Και όχι μόνο αυτό· θα μαθαίνει να χειρίζεται και να διαχειρίζεται ένα νέο σώμα, γιατί θα έχει κατά πολύ μεταλλαχθεί σε σχέση με αυτό που είστε σήμερα. Δεν θα μεταλλαχθεί τόσο ώστε να έχει ένα μάτι και τρία χέρια και τέσσερα πόδια αλλά θα έχει μεταλλαχθεί, εξ ου και η διαφοροποίηση της συνειδητότητας που θα ισχύει τότε.

Το πιο σημαντικό όμως στοιχείο που θέλουμε να βάλουμε στη σημερινή συνάντηση, είναι η Γη· είναι η σύνδεσή σας με τη γη, με τον τόπο. Τον τόπο που κάποτε υπήρξε θάλασσα, μετά αναδύθηκε, σχηματίστηκαν βουνά, πεδιάδες, λίμνες και ξαναβυθίστηκε, αφήνοντας τις κορυφές σαν μια χούφτα νησιά μέσα στο Αιγαίο και έναν κορμό, τον ηπειρωτικό κορμό, που φέρει τεράστιες μνήμες στις πέτρες που τον απαρτίζουν. Και αν είμαστε σήμερα εδώ με την παρουσία του Χάπι/Μερόπη που μιλά μαζί μας, γιατί αποφάσισε να μας εμπλέξει όλες, είναι για να σας ωθήσουμε, να σας σπρώξουμε να κοιτάξετε τη γη σας! Να συνδεθείτε με τη γη σας, να θυμηθείτε πόσο την αγαπάτε. Δεν είστε μαλωμένοι μαζί της, ακόμα και αν σας πικραίνουν οι άνθρωποι. Δεν είναι η Ελλάδα που σας πληγώνει, είναι οι άνθρωποι. Τον αγαπάτε αυτόν τον τόπο, αυτά τα χώματα, αυτή τη θάλασσα, είναι ιερά για σας. υπήρξατε εδώ ξανά και ξανά και ξανά. Και η γη κρατάει τα πάντα.

Έτσι, τις ώρες που θα κάθεστε στις παραλίες απολαμβάνοντας τη θάλασσα και τον ήλιο ή κάτω από κάποιο πλατάνι, δίπλα σε δροσερά νερά, την ώρα που θα βαδίζετε σε έναν χωματόδρομο σε κάποιο βουνό, στραφείτε στη Γη, συνδεθείτε με την καρδιά μαζί της και ζητήστε της να σας θυμίσει την εποχή της Ατλαντίδας. Ζητήστε της να σας φέρει μνήμες από εκείνη τη μεγάλη περίοδο -πρόκειται για μια πολύ μεγάλη περίοδο, δεν είναι μία ενσάρκωση, δεν είναι δέκα, δεν είναι χίλιες. Μιλάμε για εκατομμύρια χρόνια! Όσο πιο βαθιά πάτε στην καρδιά σας, τόσο πιο αληθινές και ουσιαστικές πληροφορίες θα ανέβουν. Ναι, θα είμαστε κι εμείς εκεί μαζί σας. καλέστε κι εμάς. Κάντε αυτό το μικρό-μεγάλο ταξίδι. Θα είμαστε κοντά σας, για να σας συνεπάρουμε με πληροφορίες, ερμηνεύοντας όσα η Γη σας δώσει και προσθέτοντας σε αυτά. Προσθέτοντας τη δική μας οπτική.

Ήταν μεγάλη η συνάντησή μας σήμερα. Ήταν μεγάλη, γιατί σας πήγε πολύ μακριά, σας ταξίδεψε σε πολύ μεγάλο βάθος χρόνου, πίσω, εμπρός. Δεν θα κάνουμε τώρα κάποια άσκηση αλλά σας καλούμε, εσείς να συνδεθείτε με τη Γη και αν θέλετε, μπορείτε να κρατήσετε ως βοήθημα αυτόν τον αδρό χάρτη, ίσα για να κινήσει τη φαντασία και να ανοίξει το νου και την καρδιά για να δεχτεί την πληροφορία που έρχεται στην επιφάνεια.

Έχετε τις ευλογίες και την αγάπη μας.

Ο Χάπι/Μερόπη και όλες οι Πλειάδες, μαζί σας.