Ατλαντίδα

«Άννα: Παίρνουμε αναπνοές αβίαστες, χαλαρές, ώστε να ηρεμήσει το σύστημά μας, να ηρεμήσουν όλα επάνω μας/μέσα μας. Παρακολουθούμε την αναπνοή μας, παρακολουθούμε την ενέργεια που εισέρχεται και εξέρχεται και, καθώς το κάνουμε αυτό για μερικούς αναπνευστικούς κύκλους, οραματιζόμαστε ότι η ενέργεια είναι υδάτινη. Εισπνέουμε την υδάτινη ενέργεια του Νείλου και την εκπνέουμε. Το σώμα μας γίνεται μπλε, όπως ορισμένες χαρακτηριστικές φιγούρες του Χάπι, ανάγλυφες, χρωματισμένες με το Αιγυπτιακό μπλε. Οδηγούμαστε σε ένα σπήλαιο βαθιά στην κοιλάδα του Νείλου, προς το Ασουάν, στην Ελεφαντίνη, εκεί που λέγεται ότι υπάρχει το σπήλαιο του θεού, εκεί που βρίσκεται στο σπίτι του· ένα σπήλαιο κάτω από τη γη, μέσα στον ποταμό. Βγαίνουμε από τα νερά και στεκόμαστε στο σπήλαιο. Νιώθουμε την υγρασία, τις σταγόνες που πέφτουν σαν βροχή από τα βράχια που μας καλύπτουν.

……………………

Είμαι εδώ, προσκεκλημένος και οικοδεσπότης ταυτόχρονα. Είμαι ο Χάπι, η πλημμύρα του Νείλου, ο θεός της ευφορίας, της αφθονίας, της ιστορίας του Νείλου. Ξέρω πάρα πολλά για την ενέργεια αυτού του ποταμού, που κυλά αδιάκοπα, αιώνες και χιλιετίες και εκατομμύρια χρόνια στην Αίγυπτο.

Μείνετε εδώ μαζί μου στο σπήλαιο, για την ώρα. Δεν χρειάζεται να ταξιδέψουμε αλλού για την ώρα. Ξέρετε, είμαι εδώ ως ένας αρσενικός θεός. Αυτή η εμπειρία σας δεν θα μοιάζει και πολύ με εκείνη που είχατε μαζί μου μερικά χρόνια πριν στην Αίγυπτο αλλά και εδώ. Ήταν τελείως διαφορετική η εργασία που κάναμε τότε. Περιβληθείτε τη δύναμή μου, την αιωνιότητά μου, τη διάρκεια και την ισχύ μου, τη στιβαρότητά μου γιατί, μη γελιέστε, όσο ρευστή και αν είναι η ύπαρξη του Νείλου, είναι στιβαρή. Ρέω διαρκώς. Κι όπως ακούσατε να λένε, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Αλλά και πάλι, μη γελιέστε, η ύπαρξή μου είναι τόσο ρευστή όσο και η δική σας, στο διάβα του χρόνου. Οι ζωές σας είναι το ίδιο ρευστές, απλώς έχουμε άλλα μέτρα σύγκρισης. Είμαι διαρκώς επανενσαρκούμενος. Μπορείτε να το φανταστείτε αυτό; Να φανταστείτε δηλαδή μία οντότητα που ρέει διαρκώς, διαρκώς χάνεται και διαρκώς ενσαρκώνεται/υλοποιείται; Αφού τα νερά μου καταλήγουν στη θάλασσα, ανεβαίνουν ψηλά στον ουρανό, γίνονται σύννεφα και πάλι επιστρέφουν σε μένα. Κάπως έτσι μοιάζει ένα φίδι που τρώει την ουρά του. Γι’ αυτό και το σπήλαιό μου παριστάνεται σαν να περικλείεται, να περιβάλλεται, από έναν όφι. Ένας ποταμός μοιάζει με φίδι, όμως δεν είναι μόνο αυτή η ομοιότητα, καταλαβαίνετε, αλλά και ό,τι σας προείπα.

Σας κάλεσα ως θεός στη Γη, για να μιλήσουμε για την ιστορία σας. Τι πιστεύετε ότι ήξεραν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, τι πιστεύετε ότι γνώριζε ο ιερέας στη Σαΐδα, που ενημέρωσε τον αρχαίο σοφό σας ότι οι Έλληνες είναι σαν μικρά παιδιά, είναι πάντα νέοι, ξεχνούν την ιστορία τους. Τι ήξερε και δεν μοιράστηκε τελικά μαζί σας; Στην αρχαία Αίγυπτο, στο κομμάτι δηλαδή της αρχαίας Αιγύπτου που εσείς γνωρίζετε, διατηρούνταν πληροφορίες -αποσπασματικές μεν αλλά διατηρούνταν- ακόμα παλαιότερων εποχών, της ίδιας της Αιγύπτου. Μιας πανάρχαιας ιστορίας για τους ήδη αρχαίους Αιγύπτιους. Υπήρχαν καταγραφές που έμειναν να φυλάσσονται με συμβολικούς και άλλους τρόπους και οι μυημένοι της Αιγύπτου, μόνο οι μυημένοι και βασιλείς, φυσικά, γνώριζαν, διδάσκονταν αυτά τα απομεινάρια. Έτσι μπόρεσαν να διαιωνίσουν ορισμένες παραδόσεις, που προέρχονται πραγματικά από πολύ-πολύ-πολύ παλιές εποχές.

Θα σκεφτείτε φυσικά την εποχή της Ατλαντίδας. Είναι πολύ ύποπτο για εσάς ότι η Σαχάρα καλύπτεται από άμμο και ήδη ξέρετε ότι επρόκειτο για θάλασσα. Τελικά, πού βρισκόταν η Ατλαντίδα; Τι εισέφερε ο Νείλος σ’ αυτήν; Κι εσείς τίνος παιδιά είστε; Μήπως είστε κι εσείς τελικά παιδιά του Νείλου; Ο Νείλος δίνει ζωή. Το τι κάνουν οι άνθρωποι είναι ένα άλλο θέμα. Στις όχθες μου κυλά, παράλληλα με μένα, μια μακραίωνη ιστορία. Και δεν είναι σίγουρο ποιος τρέχει περισσότερο, ο ποταμός ή ο χρόνος της ιστορίας των ανθρώπων. Δεν θα είχε κανένα νόημα για εσάς να αρχίσω να σας εξιστορώ τις περιπέτειες του ίδιου του ποταμού. Πράγματι, όπως ειπώθηκε πολλές φορές άλλαξε η κοίτη, πολλές φορές τροποποιήθηκε, όπως άλλωστε κάθε τι άλλο πάνω στη γη. Τίποτα δεν μένει το ίδιο. Αυτό που έχει πραγματικά ενδιαφέρον για εσάς, δεν είναι οι αλλαγές της κοίτης του ποταμού ούτε το πόσο βαθύ φαράγγι σχημάτιζε κατά καιρούς μέχρι να φτάσει στη θάλασσα. Το Γκραν-Κάνυον θα φάνταζε ρηχό μπροστά μου. Αυτό που έχει πραγματικά ενδιαφέρον, είναι να μοιραστούμε μαζί ορισμένες φιλοσοφίες εκείνης της εποχής, πεποιθήσεις ύπαρξης και κλειδιά συνείδησης. Λέγοντάς σας αυτά, θα διανθίζω την κουβέντα μας και με μερικές τεχνικές λεπτομέρειες. Είναι καιρός να έρθουν αυτά στην επιφάνεια. Σε λίγο καιρό θα αρχίσετε να μαθαίνετε πολύ σημαντικά πράγματα για την Αίγυπτο, πράγματα που ήταν από καιρό κρυμμένα, εδώ και πολλά χρόνια -από εκείνους που γνωρίζουν, όχι από εμένα. Ήταν κρυμμένα από αυτούς, τα γνώριζα και τα κρατούσα για την κατάλληλη στιγμή, θέλοντας να επιβεβαιώσουν πρώτα πληροφορίες, ευρήματα και κάποια ήταν κρυμμένα ακόμα και από αυτούς και θα συνεχίσουν να έρχονται στην επιφάνεια, μαζί με όλα τα μικρά και μεγάλα έργα τέχνης και αντικείμενα που ανακαλύπτονται κατά καιρούς.

Έχετε μια πολύ καλή βάση για να πιστεύετε ότι οι πυραμίδες ήταν αρχαιότερες από αυτό που λέγεται. Αρχαιότερες όμως δεν είναι οι ίδιες αλλά τα σημεία στα οποία αυτές στέκονται. Και θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ. Είναι γνωστή η πρακτική και στα δικά σας μέρη, κάθε νέος πολιτισμός, κάθε νέα θρησκεία που κατακτά έναν τόπο, να εγκαθίσταται πάνω στα ιερά σημεία, πάνω σε πέτρες αρχαίες, που βρίσκει εκεί. Είτε να τις καταστρέφει, να ισοπεδώνει τα πάντα είτε να εγκαθίσταται εκεί επάνω. Αν δεν καταφέρει να κάνει το ένα, θα κάνει το άλλο. Και ενώ οι ναοί που βλέπετε είναι σαφώς μία νέα εγκατάσταση, με τις μεγάλες πυραμίδες συνέβη κάτι άλλο. Πάνω σε αρχαίους χάρτες οικοδομήθηκαν. Σε χάρτες που είχαν διαφυλαχτεί διαμέσου χιλιετιών, μεταφέροντας γνώση. Κάτω από τις πυραμίδες υπάρχει ένα δίκτυο δεδομένων. Δεν μπορείτε να φανταστείτε ακριβώς τι σημαίνει αυτό. Το βέβαιο είναι ότι σ’ αυτό το δίκτυο κινούνται πληροφορίες, κινούνται δεδομένα, ανάμεσα στις μεγάλες πυραμίδες και σε άλλα, ιερά σημεία του τόπου της Αιγύπτου. Ιερά σημεία, όχι μόνο σαν αυτά που γνωρίζετε αλλά και άλλα, τα οποία δεν έχουν ακόμα ανακαλυφτεί.»

Υπήρχε μία εποχή στην Αίγυπτο, που έκαναν κουμάντο οι δούλοι. Και τότε καταστράφηκε ένα μεγάλο μέρος της αρχαίας ιστορίας, των θυλάκων όπου φυλάσσονταν η αρχαία ιστορία. Πρόκειται για μια πολύ παλαιότερη εποχή, ξαναλέω, από αυτήν την οποία γνωρίζετε εσείς. Στην Αίγυπτο υπήρχε επίσης μία πολιτεία που έπαιζε ένα ρόλο, όπως αυτόν για παράδειγμα που θα είχατε στο νου σας σήμερα, μιλώντας για τις Βρυξέλλες. Ήταν η έδρα μιας κοινοπολιτείας, μιας ένωσης κρατιδίων, που είχαν περισσότερο τη μορφή πόλεων παρά κρατών -με τη σημερινή έννοια. Μιλάμε για εποχές παλαιότερες από την περίοδο της ερήμου -τόσο παλιές- και τότε ο Νείλος έρεε πάντοτε. Σε κομμάτια στεριάς, ήταν μια σχεδόν νησιωτική… παραθαλάσσια και νησιωτική χώρα που σας περιγράφω, υπήρχε αυτή η πολιτεία. Και τώρα, είναι τα απομεινάρια της ελάχιστα, καλυμμένα από τόνους άμμου πλέον, διαλυμένα. Θα έρθει η εποχή που κάποια στοιχεία θα αναφανούν.

Σ’ αυτήν την έδρα λοιπόν υπήρχαν σοφοί, γραμματιζούμενοι… όπως πάντα υπήρχαν και φτωχοί. Ποτέ ο κόσμος δεν ήταν ιδανικός και η ισονομία πάντοτε ήταν ένα πρόβλημα για τους ανθρώπους. Οι σοφοί μπορούσαν να διαβάζουν τις κινήσεις των άστρων και να επιτυγχάνουν παραλληλισμούς στο χώρο και το χρόνο, με μέσα για τα οποία σήμερα δεν γνωρίζετε τίποτα. Η τεχνολογία τους ήταν αναπτυγμένη σχετικά αλλά σε τίποτα δεν έχει να κάνει με τη σημερινή ανάπτυξή της. Ήταν σε θέση να διαβάζουν τα άστρα, τις κινήσεις των πλανητών, να παρακολουθούν το στερέωμα και λόγω των παρατηρήσεών τους είχαν εξειδικευτεί τόσο σ’ αυτό, που αποτελούσαν οδηγούς και δασκάλους για τους κατοίκους άλλων περιοχών του πλανήτη -της Μεσογείου τότε και του πλανήτη.

Από εκείνη την εποχή έμεινε στην Αίγυπτο, την αρχαία για εσάς Αίγυπτο, η λατρεία της Νουίτ/Νουτ, που απεικονίζει το στερέωμα. Λέω και πάλι ότι οι σοφοί της νέας αρχαίας Αιγύπτου, έτσι θα την αποκαλώ για να διακρίνουμε την παλαιότερη από τη νεότερη αρχαιότητα, γνώριζαν ήδη πολλές πληροφορίες. Δεν ήταν όλα μεταφυσικά. Το μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριών αφορούσε πραγματικά δεδομένα, γήινα δεδομένα, τα οποία στη συνέχεια φυλάχτηκαν κωδικοποιημένα, μεταστοιχειωμένα σε ιδέες και τέχνη. Ακόμα και σήμερα, αν παρακολουθήσει κάποιος το σώμα της Νουτ, θα μπορέσει να βγάλει αξιόλογα συμπεράσματα, αν ξέρει πώς να κοιτάξει, κάτι που δεν κάνουν πολλοί, καθώς έλκονται από το μυστηριακό στοιχείο της νέας θρησκείας είτε θαμπώνονται από το δέος που προκαλούν όλα αυτά τα έργα τέχνης που αντικρίζετε στους αρχαίους ναούς. Υπήρχε λοιπόν μεγάλη εξειδίκευση ως προς το ουράνιο στερέωμα. Θυμηθείτε και πάλι ότι βρίσκεστε μαζί μου, στη σπηλιά του Χάπι, κάτω από τα νερά του Νείλου, στην Ελεφαντίνη. Η περίοδος εκείνη ονομάστηκε από συγκεκριμένους, περίοδος θεώρησης του σύμπαντος. Μετά από χιλιάδες χρόνια δράσης, κατά την Ατλάντια περίοδο και συγκεκριμένα κατά την περίοδο της καταστροφής της περιοχής που αποκαλείτε Ατλαντίδα, αυτοί οι σοφοί αναγκάστηκαν να διασπαρθούν, μεταφέροντας τις γνώσεις τους σε άλλους τόπους. Δεν είναι άγνωστη αυτή η πληροφορία στους περισσότερους από εσάς, παραμένει άγνωστος ωστόσο ο τόπος της λεγόμενης Ατλαντίδας.

Πραγματικά λοιπόν αυτοί ο σοφοί μετέφεραν μαζί τος ό,τι μπόρεσαν να περισώσουν, σε άλλα σημεία του πλανήτη. Η Αίγυπτος -ας συνεχίσουμε να αποκαλούμε έτσι αυτόν τον τόπο- δεν καταστράφηκε ολοσχερώς με την πάροδο των χιλιετιών και των μυριάδων ετών. Το επίπεδο της θάλασσας κατέβηκε, ανέβηκε, η γη μετακινήθηκε, πολλά καταστράφηκαν, άλλα διασώθηκαν και ο τόπος παραμένει εκεί, ακόμα ποτισμένος από τις ενέργειες του παρελθόντος του. από εκεί διαμοιράστηκε σε όλους τους τόπους η γνώση της αστρονομίας. Δηλαδή, δεν προηγούνται οι πολιτισμοί της περιοχής της Βαβυλώνας, οι Σουμέριοι κ.τ.λ. ως προς την αναγνώριση των ουράνιων στοιχείων, ούτε πολιτισμοί άλλων τόπων πάνω στην υδρόγειο αλλά όλοι έλαβαν τις πληροφορίες από εκείνον τον πυρήνα. Και κάθε τόπος, κάθε λαός, τις διατήρησε με το δικό του, μοναδικό τρόπο, μέσα από τη δική του κουλτούρα. Μιλάμε για πολύ αρχαίες εποχές και, όταν μιλάω για όλη τη Γη, για όλους τους τόπους, περιλαμβάνω και ηπείρους που σήμερα φαίνονται τελείως αποκομμένες και απομακρυσμένες. Πάντοτε υπήρχε ένα κενό ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη αλλά είναι μία από τις φάσεις όπου η πράξη και η θεωρία συναντώνται.

Στην ιστορία της Αιγύπτου υπάρχουν πάρα πολλά, πάρα πολλά δεδομένα. Υπάρχει ένα βαθύ παρελθόν και αυτό το παρελθόν το μοιράζεστε κι εσείς, γιατί αυτή η περιοχή και η Ελλαδική περιοχή υπήρξαν ενωμένες και συναποτελούσαν την Ατλαντίδα. Μπορεί με την πάροδο των χιλιετιών οι λαοί να εμφανίζονται διαφορετικοί -άλλωστε, σε ένα τόσο μεγάλο εύρος χρόνου, εκατομμυρίων ετών, κανένας λαός δεν μένει ο ίδιος κι απαράλλαχτος. Μετακινήσεις πληθυσμών συμβαίνουν, αφανισμοί συμβαίνουν, άλλοι κατοικούν τον τόπο, υπάρχουν κάποια δείγματα που συνεχίζουν τη γενεαλογική γραμμή, χάνονται μεταξύ των πολλών και εμφανίζονται πάλι μετά από καιρό. Αναφέρομαι όμως στο πνεύμα των ανθρώπων εκείνης της εποχής. Οι Έλληνες προτιμούν να αναφέρονται στο DNA τους. Θα σας πω ότι αυτό δεν είναι καθαρό στοιχείο, ωστόσο μέσα σ’ αυτό υπάρχουν πολλά στοιχεία κοινά. Όποιον και να ρωτήσετε άλλωστε, θα σας πει ότι πρόκειται για μια άλλη φυλετική γραμμή, είναι άλλη η γραμμή των Αιγυπτίων, άλλη των Ελλήνων. Δεν είναι έτσι ακριβώς. Και πάλι επισημαίνω, τονίζω, ότι με την πάροδο εκατομμυρίων ετών οι αλλαγές ήταν πάρα πολλές. Αν εσείς βιώνετε τόσες αλλαγές σε ένα εύρος πενήντα ετών, φανταστείτε τι μπορεί να συνέβη σε αιώνες και χιλιετίες και εκατομμύρια χρόνια. Και όμως, οι ενέργειες είναι εκεί, ενσταλάζονται.

Όπως στην Ελλάδα υπάρχουν οι Δελφοί, που κρατούν ένα τεράστιο μέρος του δυναμικού της χώρας, όπως και η Δήλος και άλλα σημεία, μυστηριακά, πολύ ισχυρά ενεργειακά σημεία, έτσι υπήρχαν και υπάρχουν και στην Αίγυπτο. Όπως ερχόταν στα παλαιότερα χρόνια, πριν μερικούς αιώνες οι φιλέλληνες, ενθουσιασμένοι από το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα και εντρυφούσαν στην ελληνική φιλοσοφία, στη γνώση, επειδή εμπνέονταν από αυτή, ανάλογα συνέβαινε και συμβαίνει στην Αίγυπτο. Και η αλήθεια είναι ότι τα πάντα σας είναι κοινά. Και κάποιοι ίσως το έχετε ήδη καταλάβει, από διάφορες μικρές ενδείξεις. Όχι λόγω κάποιου συγκρητισμού που υπήρξε στην πρόσφατη αρχαιότητά σας ώστε Αιγύπτιου θεοί λατρεύονταν στην Ελλάδα και θεοί του Ελληνικού πανθέου λατρεύονταν στην Αίγυπτο -δεν αναφέρομαι σε αυτό.

Πάμε πάλι λοιπόν, για να δούμε τους σοφούς εκείνου του τόπου. Την έδρα αυτή θα την πούμε, για παράδειγμα, Εάλα: η Εάλα. Κρατούσε σχεδόν φυλακισμένους τους πλέον μορφωμένους πολίτες της σε κάποια φάση της μεγαλύτερης περιόδου που διήρκησε. Τους κρατούσε φυλακισμένους, ώστε να μη μεταδώσουν τις γνώσεις τους αλλού -κάτι που είδατε να συμβαίνει και τον προηγούμενο αιώνα, σε κάποια σημεία του πλανήτη. Δεν ήταν πολλά αυτά τα άτομα. Συναποτελούσαν ένα ειδικό συμβούλιο, το οποίο ερμήνευε τις ενδείξεις των αστέρων, όχι αστρολογικά αλλά αστρονομικά, με τα μέσα της εποχή. Και μαζί με μια πολύ ανεπτυγμένη μαθηματική επιστήμη και μηχανική, λειτουργούσε καθοδηγητικά για πολλές περιοχές του πλανήτη. Αυτή τη στιγμή σας μιλώ για μία περίοδο, ναι, ένα παράθυρο της ιστορίας, οκτώ εκατομμύρια χρόνια περίπου πριν από τη σημερινή εποχή. Μπορείτε να διανοηθείτε πόσο πίσω είναι; Δεν έχει μεγάλο νόημα να σας αναφέρω συγκεκριμένες εποχές, απλώς θέλω να σας βάλω στο βάθος του χρόνου, για να έχετε ένα σημείο αναφοράς ως προς τα σημερινά πράγματα. Η περίοδος των δύο χιλιάδων χρόνων πριν, δυόμιση ή πέντε χιλιάδων χρόνων πριν, το πέντε χιλιάδες ακόμα π.Χ. είναι χθες, είναι δυο ώρες πριν, μπροστά στα τόσα εκατομμύρια χρόνια. Και όμως, μπορεί να σας εκπλήσσει όμως έτσι έγινε και εκείνη η περίοδος σφράγισε πολύ βαθιά την ενέργεια της Αιγύπτου και άφησε αποτυπώματα που…. εχθές σχεδόν, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μάζεψαν και με αυτά οικοδόμησαν τελικά, το μεγαλείο του Αιγυπτιακού πολιτισμού.

Ανάλογα συμβαίνει και με εσάς, επίσης. Αδέλφια είστε/είμαστε. Οι δικοί σας θεοί, ποιοι ήταν; Τι ήταν; Εσείς δεν φαίνεται να ξεκινήσατε τόσο παλιά όσο οι αρχαίοι Αιγύπτιοι και όμως έτσι έγινε! Και πιο νωρίς ακόμα από αυτούς επανήλθατε αλλά είναι τόσο διαφορετική η δική σας εξέλιξη μέσα από τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου τόπου, που δεν μπορείτε να ανιχνεύσετε εύκολα το παρελθόν. Μοιράζεστε απολύτως κοινά στοιχεία. Και ο λόγος που τα μοιράζεστε δεν είναι γιατί έχετε πάρει στοιχεία ενός ανατολικού πολιτισμού αλλά γιατί, εσείς οι ίδιοι, σε μια απομακρυσμένη περίοδο, φυτέψατε τις δικές σας γνώσεις σε διάφορα σημεία του πλανήτη, προσπαθώντας να τις περισώσετε και τότε πραγματικά πήρατε το μάθημα, ότι η γνώση φυλάσσεται όταν μοιράζεται -μόνο τότε. Όχι όταν κλείνεται σε ένα κουτί. Η γνώση είναι όπως η φωτιά. Δεν χάνεται όταν τη μοιράζεσαι. Αντίθετα, ενισχύεται. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα αυτό για τους Ατλάντιους. Δεν ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή να σας πω ότι ήταν καλοί, ήταν κακοί, ποιο ήταν το εξελικτικό μάθημα που έπρεπε να πάρουν. Μιλάμε βάσει των δεδομένων, των μυστικών που κρύβει ο Νείλος, ο οποίος μοιράζεται εσαεί τις εμπειρίες των ανθρώπων που ζουν στις όχθες του. κι εσείς παιδιά του Νείλου είστε, σε ένα πολύ – πολύ μεγάλο βαθμό. Η Κρήτη δεν θα είχε διασωθεί, αν δεν ήταν τα δικά μου ύδατα για να ενεργοποιήσουν άλλες υπόγειες διαδικασίες, που τελικά αναχαίτισαν τη βύθισή της. Αναφερόμαστε σε φυσικά φαινόμενα -μα βέβαια, πώς αλλιώς. Φαίνεται να είναι, η ανατολική Μεσόγειος ιδιαίτερα, ένα καζάνι με σούπα λαχανικών που βράζει. Κάποια έρχονται στην επιφάνεια εδώ, κάποια βυθίζονται εκεί, αναδεύονται… είναι εκεί, όλα μαζί!

Για αναρωτηθείτε λοιπόν για τη Νουτ, τη θεά του ουρανού. Θα σκεφτείτε πιθανών -κάποιος θα το σκεφτεί- ότι ο Γαλαξίας πάντοτε φαινόταν να σκύβει πάνω από τη Γη. «Αν κοιτάξει κάποιος τον ουρανό το βράδυ, θα του φανεί ξεκάθαρο ότι αυτή η μορφή μοιάζει με τη Νουίτ, με τη Νουτ που σκύβει πάνω από τη γη. Τι σε κάνει να λες Χάπι ότι αυτή η εικόνα πάρθηκε από εκείνη την πανάρχαια εποχή; Εκατομμύρια, τρισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν περάσει από τη Γη όλη αυτήν την περίοδο. Οπωσδήποτε κάποιοι θα το σκέφτηκαν. Ποιο είναι το στοιχείο που μας λέει ότι προέρχεται η πληροφορία από εκείνη την περίοδο;» Η συμβολική μορφή λέει πολλά. Η συμβολική μορφή λέει ότι ο Ήλιος καταπίνεται και ξαναγεννιέται. Η Νουτ καταπίνει τον ήλιο το βράδυ, τον χωνεύει στο σώμα της και τον γεννά το πρωί, τον φτερωτό ήλιο. Υπάρχει μία πολύ μεγάλη συμπύκνωση αστρονομικής πληροφορίας -πολύ μεγάλη συμπύκνωση αστρονομικής πληροφορίας- σ’ αυτήν την εικόνα και θα έρθει η ώρα αργότερα που θα την αναλύσουμε. Από εκείνη την περίοδο λοιπόν διασώθηκαν χάρτες χαραγμένοι στην πέτρα. Και στα στοιχεία αυτών των χαρτών -δεν ήταν ένας, ήταν παραπάνω- εντοπίστηκαν συγκεκριμένα σημεία, πάνω στα οποία νεότεροι πολιτισμοί οικοδόμησαν τις πυραμίδες, όχι μόνο τις μεγάλες πυραμίδες αλλά και άλλες, από τις φαινομενικά δευτερεύουσες. Και οικοδόμησαν όχι μόνο τις πυραμίδες αλλά και ναούς. Αυτό δεν ισχύει για όλους τους ναούς στο διάβα του Νείλου αλλά για πολλούς από αυτούς. Όμως η εικόνα είναι αποσπασματική. Μη γνωρίζοντας τα άλλα σημεία, δεν μπορεί να σχηματιστεί ο πραγματικός ενεργειακός χάρτης της Αιγύπτου. Μπορεί να λέτε «Κυλάει ο Νείλος και είναι τα ιερά, είναι τα ενεργειακά κέντρα», είναι εντάξει αυτό. Όμως υπήρχε κάτι πολύ πιο σημαντικό ακόμα και αυτό θα το βρούμε μαζί εν καιρώ και θα καταλήξουμε, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να δημιουργήσουμε εκ νέου αυτόν τον ενεργειακό χάρτη.

Βρίσκεστε στις πηγές του Νείλου, στην Ελεφαντίνη, στο σπήλαιο του Χάπι. Οι πηγές του ποταμού ξεκινούν από την καρδιά της Αφρικής, παρόλα αυτά εδώ, στην Ελεφαντίνη, κρύβονται σημαντικές καταγραφές. Εξ ου και η σπουδαιότητα του τόπου.

Θα ήθελα να οραματιστείτε ένα τρίγωνο. Η μία του κορυφή είναι στη Δήλο. Η άλλη στη Σαΐδα, κάπου στο Δέλτα του Νείλου και η τρίτη στην περιοχή της λεγόμενης κάποτε Σερβίας. Μην ανησυχείτε για το συγκεκριμένο σημείο εκεί. Επιτρέψτε στην ενέργεια να κυκλοφορήσει στο τρίγωνο δεξιόστροφα, με τη φορά του ρολογιού. Είναι ένα πολύ αμβλύ τρίγωνο. Εδώ περιλαμβάνεται όλη η γνώση που έχω να σας μεταφέρω. Θα μπορούσαν δύο μικρές πλευρές του τριγώνου, της αμβλείας γωνίας, να είναι δείκτες ενός ρολογιού. Εάν τους περιστρέψετε, θα έχετε την περιοχή που καταλάμβανε η Ατλαντίδα. Είχε το κέντρο της στη Δήλο, σ’ αυτό το σημείο που τώρα είναι γνωστό ως Δήλος. Μιλάμε για μία πολύ μεγάλη περιοχή, η οποία έζησε πολλά, άλλαξε πάρα πολλές φορές η διαμόρφωσή της, βυθίστηκε, αναδύθηκε, ξαναβυθίστηκε… Πόσα πράγματα δεν έχουν συμβεί σ’ αυτόν το χώρο; Η Ευρώπη βιάστηκε βάναυσα λόγω των όσων συνέβησαν εδώ και ακολούθησε μία πορεία που δεν επρόκειτο να ακολουθήσει διαφορετικά. Κατευθύνθηκε σε τελείως διαφορετικό εξελικτικό μονοπάτι. Βέβαια μέχρι τώρα δεν σας απασχόλησε το τι συνέβαινε στην Ευρώπη, εκείνη την πανάρχαια περίοδο των τουλάχιστο οκτώ εκατομμυρίων χρόνων πριν. Συνέβαιναν επίσης πολλά. Δέχτηκε ένα κομμάτι, ένα θραύσμα της γνώσης της Ατλαντίδας -ένα θραύσμα: ένας από τους σοφούς μετακινήθηκε στην Ευρώπη. «Η Ευρώπη είναι μία τεράστια περιοχή θα πείτε, γιατί δε μας λες που κατέληξε;» Ταξίδεψε! Άλλωστε, η Ευρώπη δεν είναι τώρα αυτό που ήταν τότε και μετά πάλι θα αλλάξει! Σας λέω, ότι υπάρχουν πάρα πολλά κοινά μεταξύ σας. πρέπει να βλέπετε τους Αιγύπτιους σαν αδέλφια και δεν είμαι εγώ που το είπα πρώτος, ε; Αλλά ο Ποσειδώνας σας είχε μιλήσει κάποτε για τους Μινύες -πολύ φρέσκια ιστορία σε σύγκριση με αυτά που σας λέω εγώ αλλά η σύνδεση δεν σταματάει ποτέ. Και πάλι θα πει κάποιος ότι είναι φυσικό ανάμεσα σε γειτονικές περιοχές να επηρεάζονται πολιτισμικά, οικονομικά, πολιτικά.. γιατί θα πρέπει ντε και καλά να ήταν αυτή η Ατλαντίδα; Είναι πολλά που δεν έχετε βρει ακόμα. Πριν από λίγα χρόνια, ανακαλύφθηκε μια βυθισμένη πόλη βόρεια της Αιγύπτου και όλοι σκέφτηκαν «Να, η Ατλαντίδα!», λες και μπορεί ποτέ να ήταν τόσο μικρή. Όχι, δεν ήταν ακριβώς αυτή η Ατλαντίδα αλλά, με μία έννοια ναι, ήταν η Ατλαντίδα.

Μιλώντας για την περιοχή της Δήλου, ως το κέντρο της γεωγραφικής περιοχής της Ατλαντίδας, δεν περιμένω να δείτε εκεί μία τεράστια πόλη, να φανταστείτε ότι εκεί υπήρχε μία τεράστια πόλη. Το βέβαιο είναι ότι περνούσαν πολλές δυναμικές γραμμές, λόγω των γνώσεων που είχαν την εποχή εκείνη όσοι διάβαζαν τον ουρανό, με τις πληροφορίες που διέθεταν, διαχειρίστηκαν έτσι τις ενέργειές τους, ώστε δημιούργησαν τριγωνισμούς και εγκατέστησαν ισχυρές ενεργειακές πύλες σε διάφορα σημεία του χώρου τους. Ενεργειακές πύλες τέτοιες θα βρείτε και στο χώρο της σημερινής Τουρκίας και σε όλη την περιοχή που σας έδειξα. Σ’ εκείνα τα σημεία-πύλες, σχεδόν ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει κάποια λατρεία, να λειτουργεί ο τόπος σαν μαγνήτης. Το ότι μπορεί οι πληθυσμοί και τα δόγματα να εναλλάσσονταν δεν έλεγε κάτι, ήταν ισχυρά και είναι ισχυρά ενεργειακά σημεία, που έλκουν. Αλλά μη έχοντας κάποιος την εικόνα για μια μεγάλη χρονική περίοδο, βλέποντας δηλαδή αποσπασματικά μέσα στο χρόνο κάποια σημεία, κάνει άλλες συνδέσεις. Τώρα για παράδειγμα αναρωτιέστε για τις γνώσεις που είχαν οι αρχαίοι σας πρόγονοι, οι αρχαίοι Έλληνες και έχτιζαν τα ιερά τους σε ενεργειακά σημεία με συγκεκριμένους τριγωνισμούς. Δεν θα μπορούσαν να είχαν κάνει αλλιώς. Αφενός τα σημεία αυτά διαθέτουν ενέργεια, που έλκει/προκαλεί τη γείωσή της μέσω ενός οικοδομήματος, διέθεταν πληροφορίες μέσω της παράδοσης που τους οδήγησαν εκεί, μιας παράδοσης μακραίωνης όπως ξεκίνησα να λέω και τρίτον, μέσα από τη γενεαλογική γραμμή, όσο και αν έχει παραλλαχθεί και με την ενέργεια του ιδίου του τόπου, ξυπνούν, αφυπνίζονται οι κωδικοποιήσεις του DNA σας. οδηγείστε εκεί, όπως οδηγούνται τα αποδημητικά πουλιά που ταξιδεύουν πάνω στις μαγνητικές γραμμές σε όλη τη Γη, από βορρά προς νότο, από ανατολή σε δύση -ταξιδεύουν παντού. Αναγνωρίζετε τα σημεία, γιατί υπάρχει μέσα σας η πληροφορία -και αυτό επίσης δεν είναι τυχαίο.

Θα σας έλεγα να ανατρέξετε στον Ποσειδώνα, σε λόγια που σας είπε παλαιότερα ο Ποσειδώνας αλλά δεν το κάνω, έχω κι εγώ αρκετά να σας πω αργότερα. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό που είπαμε σήμερα, αυτά που μοιράστηκα μαζί σας σήμερα, είναι αρκετά για την αρχική μας συνάντηση και σας σκούντησα αρκετά. Φανταστείτε τι έχει να ακολουθήσει!

Χάπι

Ειλικρινώς δικός σας

…………………..

Ερώτηση 1^η: Συγχρόνως δεν υπήρχαν άλλες περιοχές μακρύτερα που ανήκαν στην Ατλαντίδα;

Άννα: Λέει: «Και βέβαια υπήρχαν!» αλλά συμπληρώνει: «Η κατάκτηση ήταν πολιτική/πολιτιστική, δεν ήταν στρατιωτική».

Μου θύμισε επίσης ότι ήδη από την αρχή ανέφερε ότι ο πυρήνας εκεί στην Αίγυπτο, που αντιστοιχούσε στις σημερινές Βρυξέλλες, όπως είπε, επηρέαζε και έδινε γνώση, δίδασκε άλλες περιοχές. Ήταν ειδική όχι μόνο στην αστρονομία αλλά και σε άλλα πράγματα. Ήταν ένα κέντρο, προφανώς.

Ερώτηση 2^η: Η Ατλαντίδα δεν βρισκόταν στον Ατλαντικό;

Άννα: Επιμένει ότι η Ατλαντίδα ήταν εδώ. Του λέω «Τι ήταν αυτό από την άλλη μεριά;» δεν παίρνω απάντηση. Μπορεί κι εγώ να είμαι τώρα… Μισό λεπτό να συντονιστώ καλύτερα, γιατί αν μπει ο νους μετά τα μπερδεύει…

[Σύντομη παύση]

Δεν παίρνω απάντηση, λυπάμαι! Δεν μου δείχνει. Μου λέει ότι υπήρχε κάποια σύγχυση… Αυτό που ρώτησα τώρα ήταν το εξής: «Ωραία, η Ατλαντίδα μας λες ήταν αυτή. ΟΚ, ήταν αυτή. Τι ήταν αυτό που υπήρχε πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες; Τι ήταν αυτό που έγραψε ο Πλάτωνας στον Τίμαιο και τον Κριτία; Και μου είπε «Δεν είχε όλη την πληροφορία» αλλά μετά, όταν επέμενα, δεν συνέχισε να απαντάει άλλο. Μάλλον θα πρέπει να το αφήσω λίγο να κάτσει, να τραβήξω το νου μου στην άκρη, για να τα ξαναπούμε.