Ίσταμαι, Πράττω, Υπάρχω

Άννα: 10 Απρίλιο 2026 στο Ναό του Ηρακλείου στις Αρχαίες Κλεωνές, μια όμορφη ηλιόλουστη Μεγάλη Παρασκευή.

Επικαλούμαι τον Άνακτα Δία (μου λένε να πω), τους δαίμονες τους αγνούς, επικαλούμαι τη Φύση και όλο το Θείο που ενυπάρχει σε αυτήν και όλο το Θείο που την περιβάλλει, το Θείο εντός και το Θείο εκτός.

…………

Γιατί δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από το Θείο, εκτός από Θειότητα. Και αν σκεφτείτε ότι η Θείοτης είναι αυτή που κυριαρχεί στο σύμπαν, τότε θα είστε έτοιμοι να τα δείτε όλα με άλλο μάτι. Με έναν Οφθαλμό ανοιχτό. Ο Οφθαλμός ανοίγει όταν αντιλαμβάνεσαι τη Θειότητα.

Η προαιώνια σοφία αυτού του τόπου βρίσκεται στο γεγονός, έγκειται στο γεγονός ότι είστε εσείς εδώ, έγκειται σε εσάς. Η σοφία δεν είναι κάτι που πλανάται στον αέρα αλλά είναι ίδιον των ανθρώπων. Και οι άνθρωποι αποδίδουν τη σοφία στο πανάγαθο Δημιουργό, επειδή οι ίδιοι την αναγνωρίζουν. Αν δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν τη σοφία, απλώς θα ζούσαν. Όπως και άλλες Αρχές και άλλες αρετές, έτσι και αυτή. Εσείς καταλήγετε να είστε σε θέση κάποτε να τις αναγνωρίσετε και στη συνέχεια της αποδίδετε στο Θείο.

Το Θείο απλώς Υπάρχει. Είναι αυτό που Είναι. Είναι η Ιερότητα. Η Ιερότητα των πάντων. Όχι η ιερότητα των μισών ή ενός μέρους του σύμπαντος και όχι του υπόλοιπου. Και εκείνος που είναι σε θέση να δει την ιερότητα στα πάντα, μεγαλουργεί. Γιατί κάθε τι που κάνετε, έχοντας στο νου σας την ιερότητά του, είναι μεγάλο έργο... και είναι μέρος του Μεγάλου Έργου. Και ακόμα του Μεγάλου Μαγικού Έργου, όπως έχετε ακούσει αλλού να λέγεται. Δεν μπορείς να είσαι μάγος, δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι ασχολείσαι με τη Μαγεία, αν δεν αναγνωρίζεις την ιερότητα των πάντων. Αν την αναγνωρίζεις μερικώς, τμηματικά, μέχρι εκεί φτάνει η δυνατότητά σου για μαγεία. Μαγεία και Ιεροπρέπεια και αντίληψη του Θείου συνυπάρχουν, ταυτίζονται.

Από μόνη της η αντίληψη της θειότητας, της ιερότητας των πάντων, κάνει τον μάγο. Και θα μπορούσατε να πείτε ότι δημιουργεί μια μαγική ατμόσφαιρα, μια φαντασιακή ατμόσφαιρα και μέσα στο φανταστικό γίνεσαι μάγος. Και όμως είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Γιατί αναγνωρίζοντας την ιερότητα των πάντων τα διαχειρίζεσαι διαφορετικά. Τα αντιλαμβάνεσαι πληρέστερα, αντιλαμβάνεσαι όλο το νόημα που φέρουν και το συμβολικό νόημα και το πρακτικό νόημα και τα χρησιμοποιείς και τα αξιοποιείς και συνεργάζεσαι με αυτά. Αυτός είναι ο πρώτος κανόνας και κύριος της μαγείας.

Άλιστερ Κρόουλι.

Και σε αυτό το πλαίσιο ήρθε τώρα εδώ η Άννα με τον Μ., που συνυπάρχουν σε αυτό το χωροχρονικό πλαίσιο. Ήρθαν για να καταθέσουν ενέργεια, να καταθέσουν αγάπη -νοήμονα ενέργεια καταθέτουν- επιλαμβανόμενοι των πάντων.

Η παρουσία σας εδώ γίνεται δεκτή με ανοιχτή αγκάλη.

Παρών ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας… ο Άλιστερ, ο Ρέγκουλους, η Ήρα, ο Ηρακλής. Και ψηλότερα, αρκετά πιο ψηλά, πάνω, ο Ζευς.

Στα ακρογιάλια της συνειδητότητάς σας, ελλοχεύουν πολλοί κίνδυνοι.

Και οι κίνδυνοι αυτοί συνυπάρχουν μαζί σας, δεν έρχονται από κάπου αλλού. Εσείς τους δημιουργείτε, τους βάζετε εκεί, σαν προκλήσεις. Στο ακρογιάλι της συνειδητότητάς σας.

Και καταλαβαίνετε ότι λέγοντας αυτό, εννοούμε εκείνη την περιοχή, την οριακή περιοχή, ανάμεσα στο φυσικό και το συναισθηματικό -το αστρικό πεδίο δηλαδή. Εκείνη την περιοχή στην οποία τελειώνει η ύλη, η παχυλή ύλη και ξεκινάει το συναίσθημα, ξεκινάει το αστρικό πεδίο.

Αυτές οι οριακές, οι liminal ενέργειες, υφίστανται από καταβολής κόσμου, θα μπορούσατε να πείτε. Δεν είναι κάτι που τοποθετήθηκε εκεί, επίτηδες για σας. Και εσείς τις ξεπερνάτε κάθε στιγμή που αποφασίζετε να δράσετε. Κάθε στιγμή που αποφασίζετε να κάνετε κάτι, ξεπερνάτε ένα τέτοιο εμπόδιο, ένα τέτοιο κίνδυνο.

Χαρακτηρίζουμε αυτές τις ενέργειες ως κινδύνους, επειδή δυνητικά μπορεί να σας προκαλέσουν αεργία, νωθρότητα και άρνηση να συμμετάσχετε σε οτιδήποτε. Είναι αυτό ένα μεγάλο πρόβλημα.. Θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι ένα κομπλιμέντο για κάποιους, που έχοντας εργαστεί σκληρά μπορούν να καταλάβουν τώρα, ότι έχουν ξεπεράσει πολλά, ακριβώς λόγω του γεγονότος ότι έχουν εργαστεί σκληρά, είτε στο παχυλό φυσικό πεδίο, είτε στα εσωτερικά πεδία.

Αυτοί οι ενεργειακοί κίνδυνοι λοιπόν που ελλοχεύουν βρίσκονται εκεί για να σας εμποδίσουν από το να πάρετε εύκολα μία απόφαση. Κάθε φορά που ξεπερνάτε ένα τέτοιο εμπόδιο, υπερβαίνετε έναν φόβο ταυτόχρονα και κάνετε ένα άλμα συνειδητότητας. Σας φαίνονται πάρα πολύ απλά όλα όσα κάνετε αυτές οι μικρές καθημερινές εργασίες που κάνετε. Οι καθημερινές κινήσεις, η ρουτίνα, όλα αυτά φαίνονται πάρα πολύ απλά. Και όμως, αν το καλοσκεφτείτε, είναι πάρα πολύ μεγάλα γιατί η απόφαση να φύγετε από την αδράνεια και να τα κάνετε, μετράει. Κάθε φορά που βγαίνετε από την αδράνεια, νικάτε - νικάτε το θάνατο. Αυτή είναι η νίκη της ζωής. Ο θάνατος είναι αδράνεια.

Μιλώντας για το φυσικό θάνατο, μιλούμε φυσικά για την αδράνεια που τελικά καταλήγει στη διάλυση του φυσικού σώματος. Η δύναμη της αδράνειας λοιπόν μπορεί να ταυτιστεί σε ένα βαθμό με αυτό που ονομάζετε ένστικτο του θανάτου.

Είναι μια πολύ πρακτική συμβουλή αυτή που σας φέρνουμε, ότι δηλαδή, ναι, κυνηγήστε τη δράση! Μην κάθεστε άπραγοι. Κάντε, πράξτε, γίνετε! Όσο πράττετε, ζείτε. Όταν σταματήσετε να κινείστε, γίνεστε νεκροί. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε φορά που εσείς αποφασίζετε να ξεπεράσετε την αδράνειά σας, αναγεννάστε, ανασταίνεστε και συνεχίζετε έναν δρόμο τον οποίο είχατε διακόψει ή τον οποίο είχατε φοβηθεί πάρα πολύ για να ξεκινήσετε καν.

Η μαγική επωδός της σημερινής ημέρας για εσάς είναι «Πράττω»… «Βρίσκομαι εδώ, υπάρχω, πράττω. «Ίσταμαι, πράττω, υπάρχω.» Τρεις λέξεις, τρία ρήματα.

Και με αυτή την επωδό μπορείτε να ξεκινήσετε να μιλάτε στους άλλους, να ενεργείτε, να κάνετε οτιδήποτε.

Κάθε φορά που η αδράνεια φαίνεται να σας καθηλώνει, που αυτός ο μικρός θάνατος, αυτός ο κίνδυνος θανάτου φαίνεται να σας καθηλώνει,

Πείτε «Ίσταμαι, Υπάρχω, Πράττω».

Εγώ έπραττα.

[Άννα: Παίρνει το λόγο ο Ηρακλής.]

Έπραξα.

Έδωσα ζωή, σκότωσα, πλήγωσα, πληγώθηκα, πόνεσα, αγάπησα, μα διαρκώς προχωρούσα. Ήμουν άνθρωπος της πράξης.

Και αυτό είναι που θέλω να ακούσετε και αυτό είναι που όλοι σας λένε σήμερα.

Πιθανότατα να μην βρίσκετε ακόμα αντιστοιχίες στον εαυτό σας και στη δική σας καθημερινότητα, όμως θα έρθει σύντομα η ανάγκη να κάνετε αυτή την αντιστοίχιση.

Είσαι ζωντανός όσο πράττεις. Το «σκέφτομαι άρα υπάρχω» είναι κάτι διαφορετικό. Αφορά κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που σας λέω σήμερα. Αν απλώς σκέφτεστε και δεν πράττετε, σύντομα θα σταματήσετε και να σκέφτεστε.

Κινητοποιήστε το φυσικό σώμα, όχι στα όρια της αντοχής του αλλά εκεί που σας καθοδηγεί η εσωτερική σας αίσθηση της ισορροπίας και δείτε το αυτό ως μία μαγική πράξη, ως ένα τελετουργικό.

Και όπως θέλει να μεταφέρει ο Άλιστερ: Αυτή είναι Μαγεία. Αν είστε συνεπείς μάγοι, υπερβείτε, υπερνικείστε την αδράνεια, τη δύναμη του θανάτου.

Γύρω από αυτή τη βάση κινούνται όλοι οι μύθοι, οι παραδόσεις όλων των λαών. Κάθε ανθρώπινος νους προσεγγίζει αυτή την αλήθεια, αυτή την πολύ βασική αλήθεια, μέσα από τη δική του κουλτούρα, με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Της δίνει διάφορα ονόματα, πλέκει μύθους αλλά η αλήθεια είναι η πράξη.

[Άννα: Ρωτάω τώρα τον Ηρακλή αν πρόκειται να κάνουμε κάτι μαζί όπως είχε ειπωθεί. Μου λέει: «Όχι τώρα υπάρχει κίνδυνος». Κάποιο εμπόδιο υπάρχει προφανώς. «Από τον Σεπτέμβρη και μετά». Το αναφέρω για να καταγραφεί, για να το θυμηθώ.]

Έχοντας πει αυτά, μπορείτε να πάτε στα σπίτια σας φρόνιμοι, με αρκετή φρονιμάδα, αρκετή σωφροσύνη, ώστε να πράττετε έχοντας κάθε στιγμή την αντίληψη της θειότητας των πάντων. Και την επόμενη φορά που θα καθίσετε στο τραπέζι για να φάτε, θυμηθείτε τη θειότητα των πάντων. Θα δείτε τότε το γεύμα σας να γίνεται κάτι πραγματικά πολυδιαστασιακό, που θα σας τρέφει την ψυχή και το σώμα. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε με έναν άνθρωπο, θυμηθείτε την ιερότητα των πάντων και η σχέση σας θα αποκτήσει άλλη διάσταση. Και ο έρωτας ο ίδιος αποκτά άλλη διάσταση. Γιατί αυτό που έχει σημασία δεν είναι το τι κάνουν οι άλλοι και τι είδους καιροί είναι αυτοί και πού είναι χαμένοι οι άνθρωποι και τέλος πάντων πού πάμε, πού πάει αυτός ο κόσμος. Αυτό που μετρά είναι το τι κάνετε εσείς.

Μόνο όταν θυμόσαστε την ιερότητα, τη θειότητα των πάντων θα μπορείτε να είστε ευτυχισμένοι.

Ηρακλής, Άλιστερ, Κρύων και οι συν αυτοίς.