Η Μεγάλη Μητέρα

Τα μάτια σας, που ήτανε κλειστά μέχρι χθες, άνοιξαν. Ανοίξατε τα μάτια σας. Μύηση δεν σημαίνει κλείνω τα μάτια, σημαίνει ανοίγω τα εσωτερικά μάτια και αυτό που συνέβη είναι ότι ανοίξατε τα εσωτερικά σας μάτια. Δεν χρειάζεται να δείτε πράγματα που δεν υπάρχουν με κλειστά μάτια για να το πιστέψετε αυτό, μείνετε στην αίσθηση που έχετε, μπροστά στις επιγνώσεις που αναδύονται. Οσμιστείτε, συλλάβετε την πραγματικότητα που έρχεται ξαφνικά μπροστά σας.

Θυμόσαστε ξαφνικά ένα τόπο και όπως περιγράφηκε νωρίτερα είναι σαν να είστε εκεί. Αυτό είναι το άνοιγμα. Αυτή είναι η διεύρυνση, το άνοιγμα του οφθαλμού. Αυτή είναι η επικοινωνία με άλλες διαστάσεις και η αντίληψη προηγούμενων ζωών. Αυτή είναι η αίσθηση. Με τον ίδιο τρόπο θα μάθετε να συλλαμβάνετε πολλά. Αυτή η μύηση αρκεί για δέκα ενσαρκώσεις. Τόσο πολύ διαρκούν τα αποτελέσματα της μύησης αυτής. Για δέκα ενσαρκώσεις θα μπορείτε να αντιλαμβάνεστε τα εσωτερικά πεδία. Όπως το κάνετε τώρα; Με τον περιορισμένο τρόπο που το κάνετε τώρα; Όχι μόνο.

Τώρα θέλω να σας προϊδεάσω για το εξής: Ο πλανήτης γη επηρεάζεται κατά διαστήματα από μεγάλες καταστροφές. Συμβαίνουν πολύ μεγάλες φυσικές καταστροφές - και όχι μόνο αλλά κυρίως φυσικές καταστροφές. Από τον ένα κύκλο στον επόμενο αναπτύσσονται πολιτισμοί οι οποίοι μετά από καιρό εξαφανίζονται. Με τον ίδιο τρόπο που οι τεκτονικές πλάκες κινούνται στην επιφάνεια του πλανήτη και καταβυθίζονται και έρχονται άλλα κομμάτια στην επιφάνεια. Ο πλανήτης γη μεταμορφώνεται κάτω από τα πόδια σας κάθε στιγμή. Βιώνει πολύ βαθιές αλλαγές τις οποίες εσείς σπανίως αντιλαμβάνεστε.

Κάθε βαθιά αλλαγή του πλανήτη την βιώνετε συνήθως καταστροφικά, τη βιώνετε με πόνο, τη φοβόσαστε. Είναι η Μεγάλη Μητέρα που τρέμει κάτω από τα πόδια σας και σας δημιουργεί αστάθεια. Δεν σας αφήνει να σταθείτε στα πόδια σας όταν τρέμει, όταν ξεχειλίζει η λάβα τρέχετε να κρυφτείτε από την οργή της. Όταν πλημμυρίζει ο τόπος ζητάτε σανίδα σωτηρίας από τα συναισθήματά της. Είναι μια Μεγάλη Μητέρα την οποία δεν έχετε μάθει να διαχειρίζεστε ακόμα. Μια Μεγάλη Μητέρα με την οποία δεν έχετε μάθει να κάνετε ειρήνη ακόμα. Την αγαπάτε αλλά ταυτόχρονα την φοβόσαστε βαθιά. Την λατρεύετε, λατρεύετε την ομορφιά της, τα δώρα της, τον πλούτο που ξεχειλίζει, τους καρπούς της, τα τοπία της, αλλά φοβόσαστε τόσο πολύ, φοβόσαστε την έκφρασή της τόσο πολύ. Δεν έχετε άλλο τρόπο να ζήσετε παρά μόνο πάνω σε αυτήν. Δεν έχετε να πάτε πουθενά αλλού.

Αδιέξοδο.

Υπάρχει μόνο η Μητέρα Γη. Μόνο αυτή μπορεί να σας θρέψει, να σας στηρίξει. Η λύση η εναλλακτική είναι ή στην επιφάνειά της ή μέσα σε αυτή. Μέσα στην μητέρα δεν μπορείτε να ζήσετε σαν ατομικές υπάρξεις. Άρα η μόνη περίπτωση για να διατηρήσετε ένα βαθμό συνειδητότητας είναι στην επιφάνειά της. Έξω από αυτή αλλά στην αγκαλιά της. Δεν υπάρχει όμως άλλο μέρος από την αγκαλιά της Μητέρας. Είτε θα είστε μέσα στη μητέρα, στη μήτρα της μητέρας, είτε στην αγκαλιά της μητέρας. Τραγικό, σε ένα βαθμό.

Είμαι εδώ, η Δήμητρα, για να σας βοηθήσω να καταλάβετε τη Μητέρα. Για να πάτε βαθύτερα στη σχέση σας με αυτή, με τη Μητέρα. Μπορεί να είναι η προσωπική μητέρα ή η συλλογική Μητέρα ή η Μητέρα Γη, η Συμπαντική Μητέρα, αλλά είναι Μητέρα.

Η Μητέρα που γεννά, κατατρώγει. Γεννιέστε από τη Μητέρα και, ολοκληρώνοντας το κύκλο της ζωής σας, καταλήγετε πάλι σε αυτή. Δυστυχώς αυτό το ξεχνάτε. Βλέπετε τον εαυτό σας ή φαντάζεστε τον εαυτό σας να θάβεται στο χώμα αλλά ξεχνάτε πως αυτή είναι η Μητέρα. Η σχέση σας με τη Μητέρα είναι μοναδική. Ο Πατέρας υπάρχει αλλά δεν φαίνεται. Ο Πατέρας υπάρχει αλλά εκφράζεται μέσα από εσάς. Στις δυνατότητές σας. Η Μητέρα φαίνεται, είναι, και είστε σε αυτή.

Τα Ελευσίνια Μυστήρια είναι κατεξοχήν τα Μυστήρια της Μητέρας. Ο Άδης, ο Πλούτωνας, η Περσεφόνη, όλες οι μορφές που παίρνουν μέρος σε αυτό το τελετουργικό, στη Θεία Μυσταγωγία των Ελευσινίων, υπάρχουν για τους αμύητους. Οι μυημένοι γνωρίζουν ότι τα Ελευσίνια Μυστήρια μπορεί να σχετίζονται με τη ζωή και το θάνατο, μπορεί να σχετίζονται με την άλλη πλευρά του πέπλου αλλά πάνω από όλα αναφέρονται στη σχέση με τη Μητέρα.

Δεν είναι ευτυχισμένος ο άνθρωπος που δεν έχει μια υγιή σχέση με τη μητέρα του. Δεν είναι ευτυχισμένος όσο ζει, και σαν πεθάνει, όταν ολοκληρώσει την ενσάρκωσή του και επιστρέψει σε Αυτή, θα κουβαλάει μαζί του αυτό το μαρτύριο, θα κουβαλά τα εντυπώματα της διαταραγμένης σχέσης του με τη μητέρα, μέσα στη Μητέρα. Αλλά η Μητέρα δεν το θέλει αυτό. Η Μεγάλη Μητέρα δεν είναι οργή, είναι κατανόηση. Και αν είναι κάτι που πραγματικά αξίζει το κόπο να κάνετε κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσής σας, κατά τη διάρκεια της εμφάνισής σας στην αγκαλιά της Μητέρας, είναι να κατανοήσετε τη σχέση σας μαζί της. Έτσι, όταν ενωθείτε και πάλι με αυτή, να σπείρετε στη μήτρα της νέα εντυπώματα. Να σπείρετε εντυπώματα κατανόησης.

Ο λόγος λοιπόν που έρχομαι σήμερα εδώ, είναι για να σας θυμίσω τη συνεννόηση που είχατε πριν κατεβείτε σε αυτή σας την ενσάρκωση.. να θυμηθείτε τη Μεγάλη Μητέρα. Θα δείτε αργότερα με αυτό το νέο πρίσμα να τροποποιούνται αρκετά οι μύθοι για τους οποίους ακούσατε μέχρι σήμερα, που σχετίζονται με τα Ελευσίνια. Αυτή η τροποποίηση είναι σημαντική, γιατί δεν θα μπορούσε και δεν θα έπρεπε να παραδοθούν αυτές οι γνώσεις σε αμύητους.

Ο λόγος για τη σύνδεση με τη Μεγάλη Μητέρα μέσω της Ιερής Μυσταγωγίας των Μεγάλων Ελευσινίων, είναι ότι αυτός που παίρνει μέρος συνειδητά σε μια Μυσταγωγία, είναι αποφασισμένος να το κάνει. Προσέρχεται με σεβασμό, κάνει τη δέουσα προετοιμασία και στέκεται με ευλάβεια και περιμένει με δεκτικότητα να λάβει. Αυτή είναι η στάση που θα πρέπει να τηρείται μπροστά στη Μεγάλη Μητέρα.

Τον επόμενο μήνα θα εργαστούμε αρκετά, όχι μόνο πάνω στη συγκεκριμένη αποκάλυψη αλλά και με άλλα στοιχεία που είναι απαραίτητα για να κατανοήσετε καλύτερα το μυστήριο των Ελευσινίων.

Σας ζητώ τώρα να σταθείτε σιωπηλά για ένα λεπτό. Σε απόλυτη σιωπή (η Άννα θα κρατήσει το χρόνο). Να πάρετε το χέρι μου που σας προσφέρω, ο καθένας και η κάθε μια ξεχωριστά και να κάνετε ένα βήμα προς εμένα.

Ελάτε στη Μητέρα.

Γέγονε.

«Πώς μπορεί να μπει κανείς στη μήτρα της Μητέρας; Μπορεί να μπει κανείς ξανά στη κοιλιά της μάνας του», όπως ρώτησε κάποιος άλλος, «για να γεννηθεί;» Μπορεί, αν μπει με τη μορφή του σπέρματος. Γι’ αυτό σας μίλησα για εντυπώματα. Αυτό που είστε είναι η σπορά. Αυτό που θα σπείρετε, αυτό θα θερίσετε, αυτό θα βλαστήσει.

Τους ερχόμενους έξι μήνες λοιπόν, εργαστείτε με την ενέργεια της Μητέρας. Όχι μόνο της προσωπικής σας μητέρας αλλά και της Μητέρας Γης. Θα είμαι κοντά σας για να σας φέρνω διαρκώς πληροφορίες και επιγνώσεις.

Επικαλεστείτε το όνομά μου και η γη θα σας αποκαλύπτει τα μυστικά της, όποτε το ζητήσετε.

Και έτσι είναι.

Δήμητρα