Ένωση των δύο Ολύμπων

Άννα: Καθίστε αναπαυτικά και όπως κάνουμε συνήθως, πάρτε βαθιές χαλαρές αναπνοές.

……………

Δεν είναι απαραίτητο να κάνετε όλα αυτά τα πράγματα, να κάνετε ειδικές αναπνοές, να κάθεστε με συγκεκριμένο τρόπο. Το ζητούμενο είναι… δεν το ξέρετε; Να είστε χαλαροί. Αφήστε ένα λευκό φως από ψηλά να κατέβει και να σας ξεπλύνει. Ατομικά κατεβαίνει το λευκό φως μέσα από το κανάλι σας, που το βλέπετε να διευρύνεται. Διευρύνεται και ενώ στην αρχή είναι μία χορδή που απλώς σας ενώνει, κατεβαίνοντας από τον ήλιο και πηγαίνοντας στο κέντρο της γης, στη συνέχεια διευρύνεται, διευρύνεται και γίνεται ένας αγωγός. Ο άξονας μεγαλώνει, γίνεται αγωγός και σας περικλείει, περικλείει το φυσικό σας σώμα και την αύρα σας. Και ρέει το φως και σας ξεπλένει.

Σας διαπερνά, περνά από όλα σας τα όργανα, εσωτερικά επίσης, και παρασύρει στη γη όλα όσα δεν χρειάζεστε, όλα όσα δεν σας εξυπηρετούν πια. Μην ξεχνάτε να αναπνέετε. Γίνεστε διάφανοι και διάφανες καθώς το φως ρέει.

Και τώρα δείτε τον αγωγό να μεγαλώνει και να περιλαμβάνει όλο τον κύκλο. Ο αγωγός που είστε, που σας ανήκει ουσιαστικά, διευρύνεται και περιλαμβάνει όλο τον κύκλο.

Όσους είναι παρόντες στο χώρο και όσους είναι μακριά, σε έναν ενιαίο κύκλο, σας περικλείει τώρα ένας ενιαίος αγωγός, φωτός, λευκού φωτός, απαστράπτοντος λευκού φωτός, που είναι φτιαγμένος από το ενεργειακό δυναμικό όλων σας, αργά και σταθερά.

Οραματιστείτε τώρα το φως που ρέει να σχηματίζει πάνω από το κεφάλι σας μία σφαίρα, η οποία κατεβαίνει μέσα από όλα τα τσάκρα. Είναι πολύ μεγάλη σφαίρα. Στέκεται σε κάθε τσάκρα το κέντρο της, είναι συμπυκνωμένο φως και κατεβάζει προς τα κάτω ακόμα πιο πολλές από τις ενέργειες που δεν χρειάζεστε πια. Της κατεβάζει, της κατεβάζει μέσα από το πρώτο τσάκρα, μέσα από τα πέλματα και τη στέλνει στον πυρήνα της γης.

Επαναλάβετε εσωτερικά: «Δηλώνω την πρόθεσή μου στο σύμπαν να γειωθούν, να κατευθυνθούν στον πυρήνα της γης, όλες οι άκαρπες ενέργειες, εκείνες που δεν φέρουν καρπό στη ζωή μου και δεν τις χρειάζομαι, όλες εκείνες οι διακοσμητικές ενέργειες που περισσότερο με βαραίνουν παρά συντηρούν το φως μου. Ας κατευθυνθούν στον πυρήνα της γης και εκεί ας μεταλλαχθούν.»

Μπορείτε ήδη να νιώσετε τη διαφορά και στο σημείο αυτό έρχεται ο Δίας και στέκεται στο κέντρο του κύκλου.

Περιμένω να είστε καλά παιδιά. Οι αγαπημένοι μου και οι αγαπημένες μου θέλω να είναι καλά παιδιά… αλλά ας βάλουμε τη λέξη «καλά» σε εισαγωγικά για να μην χαλάσουμε την παράδοση.

Ξεκινώντας μετά από πολύ καιρό ένα νέο κύκλο των Ολυμπιών Ιερέων σε νέες συνθήκες, πλέον επιθυμώ να εκμαιεύσω από τον καθένα και την καθεμία σας… εντάξει θα το κάνουμε την καθεμία και τον καθένα… να εκμαιεύσω το φως που είστε. Έχετε πολύ φως. Είστε πολύ φως. Αγνό καθαρό φως. Με αυτό το φως παλεύετε. Αυτό το φως θέλετε κάθε μέρα να έχετε μπροστά σας. Να το δείχνετε, να λάμπετε αυτό το φως. Δουλεύετε και δουλέψατε στο παρελθόν πολύ με αυτό το φως. Δεν λέω ότι δεν το έχετε εκδηλώσει αλλά θέλω να το εκμαιεύσω για άλλη μια φορά από ακόμα βαθύτερα επίπεδα της συνείδησής σας. Γιατί ξέρετε, έχει μεγάλη σημασία να συνειδητοποιεί κανείς από πού προέρχεται το φως που φέρνει στην επιφάνεια. Είναι από τη σκέψη του; Είναι από το συναίσθημά του, από το θυμικό του; Είναι από τα κύτταρά του; Είναι από το υποσυνείδητό του ή είναι από το βαθύ ασυνείδητο;

Είπα στην αρχική επικοινωνία ότι προσβλέπουμε σε βάθος σε αυτόν τον κύκλο. Όχι σε όγκο, όχι στο πολύ, αλλά στο βαθύ. Και είναι λοιπόν το βάθος που θέλω να διαπιστώσω, καθώς εκμαιεύω το φως σας σε αυτόν τον κύκλο. Γιατί από όσο πιο βαθιά το φέρετε, τόσο πιο βαθιά εσείς θα έχετε φτάσει. Και από τόσο πιο βαθιά θα έχετε αρχίσει να ανεβάζετε καθαρή κρυστάλλινη ενέργεια. Και όσο πιο βαθιά σκάβετε, τόσο πιο ψηλά φτάνετε στις Ολύμπιες κορυφές.

Φανταστείτε λοιπόν ότι έχουμε τον Όλυμπο στη μέση αυτού του κύκλου και από κάτω έναν αντίστροφο Όλυμπο που πηγαίνει, βλέπει, προς τον πυρήνα της γης. Η κορυφή του κοιτάζει προς τον πυρήνα της γης. Και η δουλειά μας τώρα είναι να πάμε μέσα στον αντίστροφο Όλυμπο, για να καταφέρετε να φτάσετε στον επάνω Όλυμπο.

Κάθε βήμα που θα κάνετε προς τα κάτω θα σας οδηγεί ένα σκαλοπάτι προς τα επάνω. Δεν θα μπορείτε να πηγαίνετε επάνω παρά μόνο αν πάτε κάτω. Και είναι βέβαια όλο αυτό μία συνθήκη.

Πρέπει να κατανοήσετε, να θυμόσαστε ότι είναι μία συνθήκη. Γιατί κάλλιστα θα μπορούν σε ο νότιος πόλος της γης να είναι στον βορρά. Τι ορίζει το πάνω και το κάτω, σε έναν πλανήτη που κινείται μέσα στο αχανές Σύμπαν; Θα μπορούσε εκείνη να είναι η επίτευξη του φωτός. Εκείνη που είναι στο κέντρο της γης, που κινείται προς τα εκεί και όχι αυτή που είναι προς τον ουρανό.

Έχοντας την αντίληψη λοιπόν ότι όλα αυτά είναι σχετικά, κρατήστε την εικόνα του διπλού Ολύμπου στη μέση του κύκλου, που δείχνει προς τα επάνω η εξωτερική κορυφή του, και από κάτω την αντίστροφη εικόνα, του αντίστροφου Ολύμπου που δείχνει προς τη γη.

Κι εσείς είστε στο επίπεδο της θάλασσας. Εκεί μετράει το μηδέν.

Αφήστε με να ξεχωρίσω ανάμεσά σας… τα πρόβα τα δεξιά τα γίδια αριστερά. Αφήστε τις ενέργειές σας να ισορροπήσουν. Δηλώστε την πρόθεσή σας, καταρχάς, οι ενέργειές σας να ισορροπήσουν.

Μην νομίζετε πως είμαι εδώ για να ασκήσω βία. Είμαι εδώ για να μιλήσω ειλικρινά. Όλοι θέλουν τον Όλυμπο που φαίνεται, την κορυφή που φαίνεται αλλά λίγοι κάνουν τον κόπο να πάνε βαθιά, μέσα, στη γη.

Θα ήθελα να θυμηθείτε τώρα ότι, ως Ολύμπιοι ιερείς και ιέρειες που είστε, κατέχετε ένα κλειδί. Σας είχαν δοθεί πολλές ενέργειες που δεν θυμόσαστε πλέον και στο προηγούμενο διάστημα, στον παλαιό κύκλο, δουλέψατε ήδη πολύ με το πάνω και το κάτω.

«Γιατί λοιπόν έρχεται ο Δίας ξανά από την αρχή και μας ζητά πάλι προς τα κάτω να πάμε; Δεν τελειώνει ποτέ αυτή η αναζήτηση;

Και όμως, έχει τελειώσει και δεν το ξέρετε. Γιατί έχετε πάει ήδη πολύ βαθιά. Και έχοντας μεσολαβήσει όλο αυτό το χρονικό διάστημα, έχετε συνειδητοποιήσει αρκετά καλά που φτάσατε, τι αποκομίσατε, έχει καταλαγιάσει η θυμαπάτη, που πάντοτε καλώς ή κακώς σας ακολουθεί

και σας κυριεύει ενίοτε, και όλα έχουν γίνει πιο απλά. Ίσως κάπου βαριέστε και όλη αυτή τη διαδικασία και αυτό είναι καλό. Γιατί όταν πλησιάζεις κάτι με λίγη, τόσο λίγη βαρεμάρα, νιώθοντας εξοικειωμένος με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν, έχοντας αναπτύξει και λίγο μεγαλύτερη κριτική διάθεση, τα πράγματα είναι καλύτερα.

Είναι καλύτερα, γιατί δεν έχεις προσδοκίες που σε οδηγούν σε θυμαπάτη. Έχετε γειωθεί πολύ καλύτερα στην πραγματικότητά σας. Έχετε αποκτήσει και άλλες εμπειρίες. Και θα δείτε ότι τώρα η αντίληψη που θα σχηματίσετε θα είναι πολύ διαφορετική πια. Πραγματικά πιο βαθιά από ό,τι πριν.

Εγώ βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου. Την κορυφή του Ουρανού.

Εσείς για την ώρα βρίσκεστε στο σημείο μηδέν. Εκεί, με τον Ποσειδώνα.

Και στην κάτω κορυφή, ποιος να είναι τάχα; Ποιος στέκεται τάχα στην κάτω κορυφή. Ξέρετε ποιος στέκεται στην κάτω κορυφή. Είναι ο αδελφός Πλούτωνας. Βλέπετε ότι για άλλη μια φορά το θυμικό πεδίο του Ποσειδώνα είναι στη μέση.

Δεν είναι ούτε πάνω, ούτε κάτω. Μεσολαβεί ανάμεσα στα δύο. Τα ισορροπεί. Δημιουργείται πολύς πανικός εκεί. Καθώς οι δυνάμεις που ανέρχονται συγκρούονται με τις δυνάμεις που κατέρχονται, δημιουργούνται δίνες. Αναταράσσεται η λάσπη του βυθού. Τα νερά θολώνουν και κάποια στιγμή καταλαγιάζουν.

Στέκεστε λοιπόν στο θυμικό του Ποσειδώνα. Αφήστε τον εαυτό σας να νιώσει ότι βρίσκεται μέσα στο νερό. Είστε βυθισμένοι στο νερό. Πάρτε λίγο χρόνο να νιώσετε το νερό γύρω σας. Τι ποιότητα έχει; Είναι καθαρό; Είναι θολό; Δείτε το προσωπικά για τον καθένα σας και σε δεύτερο χρόνο δείτε το ομαδικά.

Καταρχάς, νιώστε το νερό γύρω από εσάς ως μονάδα και όταν αντιληφθείτε τι υπάρχει, επεκτείνετε την αντίληψή σας, για να νιώσετε τα ύδατα που περιβάλλουν τον κύκλο. Δεν χρειάζεται να επισκεφθείτε κάθε μέλος ξεχωριστά, δείτε το σύνολο.

Είναι μία προχωρημένη εργασία συνόλου αυτή… συλλογικότητας.

Καλέστε τον αδελφό Ποσειδώνα να σταθεί και αυτό στο κέντρο του κύκλου ώστε να συνεισφέρει στη σημερινή συνάντηση. Και ίσως αρχίζετε να συνειδητοποιείτε καλύτερα τώρα ότι σε αυτόν τον κύκλο των Ολύμπιων Ιερέων θα κινείστε ως ομάδα. Ως συλλογικότητα.

Γιατί είστε έτοιμοι να το κάνετε. Γιατί οι ρίζες που είχατε βάλει πριν λίγα χρόνια ήταν πολύ βαθιές και η αίσθηση της συλλογικότητας διατηρείται -όχι η ομαδική καρδιά αλλά η επίγνωση της συλλογικότητας. Είστε πολύ πιο κοντά σε αυτή την επίγνωση πλέον.

«Και τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε ως συλλογικότητες;» θα ρωτήσετε. Μπορείτε να δείξετε στον εαυτό σας, αυτό που είστε πραγματικά. Αυτό που είστε πραγματικά, δεν είναι απλώς μέλος μιας μικρής συλλογικότητας, της συγκεκριμένης ομάδας ας πούμε. Είστε μέλος της συλλογικότητας της ανθρωπότητας. Ωστόσο η εκπαίδευση μπορεί να γίνει σε μικρούς κύκλους. Είναι πιο πρακτικό. Ξεκινάς από την αλφαβήτα, για να μπορέσεις να κάνεις προτάσεις.

Ξεκινάς από ένα μοτίβο, για να πας σε ένα άλλο, σε ένα άλλο και να τα ενώσεις στο τέλος. Και αυτή η ομάδα είναι για μας ένα μοτίβο από μόνη της.

Συμμετέχετε λοιπόν σε αυτό το μοτίβο. Υπάρχει πολύ χαρά, πολύ εσωτερική χαρά και από εμάς και από εσάς γι’ αυτή τη δουλειά. προσπαθήστε τώρα να κρατήσετε πολύ συγκεκριμένα στο νου σας, στη μνήμη σας, την αίσθηση που έχετε για τα ατομικά σας και τα συλλογικά -τα ομαδικά δηλαδή- ύδατα.

Ρίξτε και πάλι μια ματιά για να μπορέσετε να απομνημονεύσετε αυτό που αντιλαμβάνεστε. Η ευθύνη για τα συλλογικά ύδατα είναι κοινή. Διαπιστώνετε ότι είναι κοινή η ευθύνη. Ακόμα και αν κάποιος νιώθει ότι είναι πιο καθαρά τα δικά του ύδατα από των άλλων, φέρει κοινή ευθύνη. Ακόμα και εκείνος που νιώθει ότι είναι θολά τα νερά του φέρει κοινή ευθύνη. Και αυτό είναι το αρχικό σημείο: κοινή ευθύνη.

Ακόμα δεν κινείστε ούτε πάνω ούτε κάτω. Μένετε στο επίπεδο μηδέν. Μπορείτε όμως να κοιτάξετε προς τα επάνω, προς την κορυφή του Ολύμπου -του άνω Ολύμπου- να νιώσετε το φως, να νιώσετε τις ενέργειες που υπάρχουν εκεί. Ένα άλλο πράγμα που έχει συμβεί είναι ότι έχει πλέον οικοδομηθεί το πνευματικό σώμα σας. Είναι δομημένο. Θυμόσαστε από την παλαιότερη διδασκαλία, ότι αυτό το πνευματικό σώμα δομείται κατά τη διάρκεια των ενσαρκώσεων και είχατε κάνει αρκετή δουλειά για να δομηθεί και το δικό σας πνευματικό σώμα εκτενέστερα. Όσες συμμετέχετε, όσες συμμετέχετε, διαθέτετε ένα δομημένο πνευματικό σώμα. Και μη γελιέστε, μπορεί η καθημερινότητα άλλα να σας δείχνει μερικές φορές και να το βάζετε κάτω αλλά όντως υπάρχει αυτό το σώμα. Γι' αυτό κοιτάζοντας προς τον άνω Όλυμπο μπορείτε να έχετε την επίγνωση ότι είναι δικό σας βασίλειο. Είναι όλο δικό σας. Δεν λείπετε από εκεί δεν είναι ένα πεδίο που θα προσεγγίζετε για πρώτη φορά αλλά είναι εσείς. Εσείς είστε ο Άνω Όλυμπος. Είναι εκεί στιβαρός σταθερός βραχώδης φωτεινός κυρίαρχος και μπορείτε να με δείτε αν θέλετε να στέκομαι εκεί στο θρόνο μου.

Είναι το δικό σας σώμα. Δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας για να νιώσει ότι είναι ο Όλυμπος, ο Άνω Όλυμπος και αφού έχετε αποκτήσει μια αίσθηση αυτού του γεγονότος ελάτε και πάλι στο σημείο μηδέν στο επίπεδο μηδέν στην επιφάνεια της θάλασσας και κοιτάξτε προς τον κάτω Όλυμπο τον αντίστροφο αυτόν που εκτείνεται προς τα κάτω προς το κέντρο της γης ισορροπώντας τον επάνω Όλυμπο και βέβαια υποψιάζεστε ήδη ότι κι αυτός ο Όλυμπος είναι εσείς.

Αφήστε τον εαυτό σας να πάρει λίγο χρόνο και να νιώσει ότι είναι ο κάτω Όλυμπος. Νιώστε τις ενέργειες. Το κεφάλι σας βρίσκεται προς τον πυρήνα της γης. Στέκεστε ανάποδα. Κοιτάζοντας προς την κορυφή του κάτω Όλυμπου λοιπόν τα μάτια σας κοιτάμε προς τα πάνω.

Την ίδια ώρα, ο Πλούτων κάθεται στο δικό του θρόνο στην κορυφή του κάτω Όλυμπου. Μία σαύρα ανεβαίνει προς τα επάνω -προς την επιφάνεια της θάλασσας δηλαδή- και στέκεται εκεί. Αφήστε την να υπάρχει. Της αρέσει να στέκεται εκεί και να λιάζεται. Δεν είναι κροκόδειλος, δεν είναι ένας δράκος του Κομόντο, είναι μία σαύρα απλή, μικρή -αλλά πάντα ερπετοειδής.

Πηγαίνετε προς τον αδελφό Πλούτωνα… Αφήστε τον εαυτό σας να νιώσει ό,τι υπάρχει ως κάτω Όλυμπος. Νιώστε τις ενέργειες του κάτω Όλυμπου. Τι υπάρχει εκεί για σας; Τι δικό σας υπάρχει εκεί; Είχατε κάνει πολλή δουλειά για να καθαρίσετε το υποσυνείδητό σας να πάτε στο ασυνείδητο.

Είχατε πάει πολύ βαθιά, ανασύρατε πολλές επιγνώσεις. Και τώρα τι; Τι υπάρχει πλέον εκεί. Κρατήστε το στη μνήμη σας γιατί στο τέλος θα ακολουθείς η συζήτηση και θα μιλήσουμε για αυτά που είδατε. Και πάλι χαρά και πάλι πολύ χαρά βλέπουμε για το γεγονός ότι διεκδικείτε αυτό το χώρο που σας ανήκει. Αυτός ο χώρος συγκινείται όταν σας νιώθει όταν νιώθει την αντίληψή σας εκεί. Όταν νιώθει ότι τον κοιτάτε. Υπάρχει πάρα πολύ βαθιά αγάπη εκεί. Δεν μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ακόμα πόση.

Εκεί βρίσκεται η πηγή της αγάπης αν θέλετε το πιστεύετε. Εκεί είναι η πηγή της αγάπης. Εκεί αναβλύζει η αγάπη. Δώστε στον εαυτό σας λίγο χρόνο ακόμα να μείνει στην αγκαλιά του Πλούτωνα εκεί βαθιά.

Και αναρωτηθείτε μπορείτε να αναρωτηθείτε αν δεν το έχετε κάνει ήδη τι ακριβώς έκανε η Περσεφόνη. ποιο ήταν το κέρδος της Περσεφόνης. Γιατί βέβαια δεν ήταν μία θεά που ατύχησε. Ελάτε λοιπόν και πάλι στο επίπεδο μηδέν και φέρτε τους δύο Ολύμπους να ενωθούν.

Αν υποθέσετε ότι ένα βουνό έχει τριγωνικό σχήμα και ο Όλυμπος έχει τριγωνικό σχήμα επειδή μία κορυφή είναι ψηλότερη απλώς. Δείτε τα δύο τρίγωνα τα αντίστροφα να έρχονται το ένα μέσα στο άλλο σχηματίζοντας ένα εξάκτινο αστέρι. Στο κέντρο είναι το σημείο μηδέν.

Και εδώ πάρτε χρόνο για να μοιραστείτε όσα αντιληφθήκατε. Είναι πολύ σημαντικό να το κάνετε όχι μόνο για να επαναφέρετε στη μνήμη σας αυτό που νιώσατε αλλά γιατί πάνω σε αυτό θα ακολουθήσει η εργασία που θα γίνει στο μέλλον.

[Διάλειμμα για μοίρασμα εμπειριών]

Και τώρα να σας ζητήσουμε να κατεβάσετε τα αυτιά στη γη, στο πάτωμα! Φανταστείτε ότι τα αυτιά σας έχουν μεγαλώσει και ακουμπάνε κάτω. Αφουγκραστείτε στην επιφάνεια της γης όχι στο πάτωμα, δείτε τα αυτιά σας να φτάνουν στην επιφάνεια της γης να ακουμπάνε εκεί και τα δύο Και αφουγκραστείτε σαν στηθοσκόπια στη γη Έρχεται μια ενέργεια δεν είναι ακριβώς ήχος αλλά μπορείτε να νιώσετε τα αυτιά σας να προσλαμβάνουν μια ενέργεια Νιώθετε αυτό στα κέντρα των αυτιών Αφουγκραστείτε τη γη έχουν διευρυνθεί τα κέντρα των αυτιών και τώρα οραματιστείτε το κέντρο που βρίσκεται κάτω από το ινιακό οστό πίσω στον αυχένα το οποίο ενεργοποιήθηκε με αυτόν τον τρόπο οραματιστείτε το να συνδέεται με τα κέντρα των αυτιών σε ένα τρίγωνο και καθώς διευρύνεται το κέντρο αυτό στον αυχένα κάτω από το ινιακό οστό -δεν είναι το κέντρο του λαιμού πίσω, είναι άλλο αυτό- καθώς διευρύνεται, δεχτείτε την εισροή της ενέργειας που σας φέρνω λευκή, γαλακτώδης, εισέρχεται από το κέντρο αυτό, πηγαίνει στα κέντρα των αυτιών και στη συνέχεια κατευθύνεται στο τρίτο μάτι και διαχέεται σε όλο τον εγκέφαλο, ακόμα και στα οστά του κρανίου. Η ενέργεια αυτή σχετίζεται με τη μνήμη. Βαθιές μνήμες θα ενεργοποιηθούν. Ένα μέρος της ενέργειας κατεβαίνει μέσα από τη σπονδυλική στήλη στο νωτιαίο μυελό και μέσα από το νευρικό σύστημα κατευθύνεται σε όλο το σώμα, σε όλα τα κύτταρα, παντού, μέχρι τα ακροδάκτυλα των ποδιών και των χεριών, στην πλάτη, στον κορμό μπροστά, παντού.

Είστε. Η λέξη-κλειδί είναι «Εσείς Είστε», δηλαδή «Εγώ είμαι» για τον καθένα σας αλλά σε πρώτο πληθυντικό: «Εμείς Είμαστε». Δονείστε με αυτή την ενέργεια.

«Ποιο είναι το ζητούμενο λοιπόν, Κρύων, Δία, Άδη, Ποσειδώνα, Ηλία… ποιο είναι το ζητούμενο;» Είναι να ξεθάψετε τους νεκρούς σας. Ξεθάψτε τους νεκρούς σας. Δεν έρχεται αυτή η πληροφορία λόγω του Halloween που πλησιάζει… Ξεθάψτε τους νεκρούς σας! «Περίεργη οδηγία», λέει η Άννα. Το διαπραγματεύεται ή προσπαθεί να το διαπραγματευτεί αλλά πόσες φορές κινδυνέψατε από κάτι που σας είπα; Δείτε στην κυριολεξία τον εαυτό σας, οραματιστείτε τον να ξεθάβει τους νεκρούς -μία καλή ευκαιρία να σκεφτείτε τι σημαίνει νεκρός. Σημαίνει την ανάσταση των νεκρών; Σημαίνει την επαναφορά παλιών ιδεών συνηθειών συναισθημάτων; Ξεθάψτε τους νεκρούς σας, τώρα. Τώρα οραματιστείτε το αυτό και βάλτε τους εδώ στο μέσο του κύκλου κόκαλα αντικείμενα και χώμα εδώ, στο μέσο του κύκλου. Τι μπορείτε να ξεχωρίσετε από τους νεκρούς σας; Ένα μάτσο κόκαλα, αυτό είναι. Αυτά είναι τα στοιχεία μιας συνήθειας που έχετε αφήσει πίσω, ενός μέρους του εαυτού σας που έχετε αφήσει πίσω. Συστατικά στοιχεία χωρίς μορφή. Δεν είστε οι συνήθειές σας… δεν είστε εσείς οι συνήθειές σας, οι ιδέες σας, οι πεποιθήσεις σας, τα συναισθήματά σας… δεν είναι εσείς… δεν είστε αυτά. Είστε η επίγνωση, είστε η αντίληψη, είστε ο νους, το πνεύμα που τα διαχειρίζεται. Και όταν ο νους υποκύψει στην θυμαπάτη, στην πλάνη ότι ο ίδιος είναι αυτά, τότε χωλαίνει.

Ναι, θέλω να δείτε τον εαυτό σας σαν τον πάνω Όλυμπο και σαν τον Κάτω Όλυμπο και σαν τους δύο Ολύμπους ενωμένους. Θέλω να αφήσετε το νου σας να τα εξερευνήσει αυτά, χωρίς αγκυλώσεις και χωρίς φόβο. Διατηρήστε την ευελιξία σας, αφήστε το νου ελεύθερο να ταξιδέψει παντού δεν μπορείτε να του απαγορέψετε να ταξιδεύει μπορείτε προσωρινά να αποκλείσετε κάποιες ιδέες αυτό όμως θα έχει σαν αντίκτυπο απλώς να κατακερματίζετε τη συνείδησή σας ο νους είναι αέρας και δουλειά του είναι να τρυπώνει παντού δεν μπορείς να τον κλείσεις όταν νιώσει ότι μπορεί να ταξιδέψει παντού τότε μπορεί να εστιαστεί ευχάριστα όπου επιθυμείτε αλλά δεν μπορείτε να ξεκινάτε με την προϋπόθεση ότι του αποκλείετε μια διαδρομή. Για να το θέσω ακόμα καλύτερα, ο νους είναι ταξιδιάρης με φτερωτά σανδάλια όπως ο Ερμής και φτερωτό καπέλο αλλά κινείται βάσει της βούλησης, εστιάζεται εκεί που είναι το θέλημα της καρδιάς σας δεν μπορείτε να τον ελέγξετε και να του αποκλείσετε περιοχές. Μπορείτε μόνο, με αυτό που έχετε στην καρδιά σας, με τον φακό της καρδιάς αν θέλετε, να τον εστιάσετε. Κι έτσι, ενώ ο ίδιος θα είναι παντού, θα πυκνώνει σε ορισμένες περιοχές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Αυτή είναι μια υγιής στάση του νου. Ερχόμενοι τώρα στην εργασία των δύο Ολύμπων επιτρέψτε στον νου σας να κινηθεί παντού. Αφήστε τον να απλωθεί παντού, χωρίς να εστιαστεί πουθενά. Καταρχάς στον επάνω Όλυμπο, στον κάτω Όλυμπο, στο κέντρο ανάμεσά τους και στη συνέχεια αφήστε την καρδιά να λάμψει και να τον κατευθύνει σύμφωνα με αυτό που αγαπά.

Δοκιμάστε τις επόμενες μέρες να διαχειριστείτε με αυτόν τον τρόπο το νου σας, δηλαδή μην υποκύπτετε στα δικά του προβλήματα, στις δικές του επιταγές. Μη γίνεστε εσείς έρμαια του νου σας, γιατί ο νους έχει ιδέες και κάποιες σας μεγαλοποιεί και κάποιες λειτουργούν περιοριστικά και περδικλώνεται. Δεν είσαστε ούτε αυτός ο νους. Θεωρείστε εκ προοιμίου, ότι είστε ελεύθεροι να πράξετε και να σκεφτείτε οτιδήποτε -οτιδήποτε- καλό ή κακό. Έχετε το δικαίωμα, απλώς επειδή μπορείτε. Αν δεν είχατε το δικαίωμα, δεν θα μπορούσατε. Και έρχεται ένα άλλο δικαίωμα, του να πράττετε αυτό που πραγματικά θέλετε, που είναι ευρύτερο. Μη φοβόσαστε… μη φοβόσαστε ότι, αν νιώσετε ελεύθεροι να κάνετε και το καλό και το κακό, θα καταλήξετε να κάνετε το κακό. Δεν μπορείτε να κάνετε κάτι καλό πραγματικά, αν φοβόσαστε ότι θα κάνετε κακό υπάρχει μια λεπτή ισορροπία πρέπει να νιώθετε ελεύθεροι να κάνετε τα πάντα. Και στη βάση της ελευθερίας αυτής να αφήσετε να λειτουργήσει το θέλημα της καρδιάς σας, το Αληθινό σας Θέλημα. Τότε θα είστε σίγουροι ότι πρόκειται για κάτι καλό.

Γιατί τα είπα αυτά; Ορμώμενος από όσα μοιραστήκατε, τα είπα. Γιατί η συνείδησή σας μπορεί να πάει παντού, δεν μπορεί όμως να επιθυμείτε να τη στείλετε στον Αμαζόνιο, να τη στείλετε ψηλά στον ουρανό, κοντά στο Μελχισεδέκ, να τη στείλετε στον Ωρίωνα, στην Ανδρομέδα, στο Σύριο, αν πρώτα δεν εμπιστευθείτε τον εαυτό σας, αν δεν εμπιστευθείτε το φως μέσα σας, αν δεν εμπιστευθείτε ότι αυτό που είστε είναι θεϊκό, είναι θείο εκ των πραγμάτων και αγαθό. Αφήστε τον νου σας να δουλέψει ελεύθερα. Μην κλείνεστε σε κλουβιά, που κατασκευάζετε και οι ίδιες και τότε θα μπορέσετε να νιώσετε το μεγαλείο των δύο Ολύμπων πολύ περισσότερο και θα μπορέσετε να δουλέψετε και με τον πάνω Όλυμπο και τον κάτω. Γιατί ο σκοπός μας δεν είναι να μείνουμε στον πάνω και τον κάτω Όλυμπο, στον πάνω κόσμο και τον κάτω κόσμο αλλά να επεκταθούμε στο σύμπαν και δεν θα μπορέσουμε να φτάσουμε εκεί, αν δεν γίνει αυτή η βασική δουλειά.

Καταρχάς δώστε χρόνο δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας, να μείνει σε ειρήνη με τα πάντα και πάρτε χρόνο για να ερωτευτείτε τον εαυτό σας. Ερωτευτείτε τον εαυτό σας. Αφεθείτε ελεύθεροι, να νιώσετε για τον εαυτό σας την αγάπη, τα συναισθήματα που θα δείχνατε σε κάποιον άλλον, που θα ήταν αντικείμενο του πόθου σας, του ερωτά σας. Και έτσι ερωτευμένοι με τον εαυτό σας σταθείτε στο εξάκτινο αστέρι των δύο Ολύμπων και μέχρι την επόμενη συνάντηση εργαστείτε καλά.

Δίας