Έρως

Άννα: Πάμε λοιπόν! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, παίρνοντας βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές….

…………………….

…όσο ποτέ άλλοτε. Όταν σας ζητάμε να πάρετε βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές, μπαίνετε σε μια ρουτίνα. Όμως τώρα θέλω να σας ζητήσω να το κάνετε αυτό, όπως ποτέ άλλοτε. Τι θα κάνετε, για να γίνει η διαφορά; Εισπνεύστε την ενέργειά μου. Εισπνεύστε με την Αφροδίτη και αφήστε να βγει εκπνέοντας, κάθε θυμός. Εισπνεύστε τον έρωτα και αφήστε να βγει εκπνέοντας, κάθε διχασμός, κάθε διαίρεση. Εισπνέετε εμένα και εκπνέετε όλα όσα δεν χωράει η καρδιά.

Έρως.

Το πύρινό σας σώμα καλά κρατεί. Είναι μία εργασία, στην οποία έλαβαν μέρος κάποιοι από εσάς/κάποιες και δεν πρόκειται να ανανεώσω τώρα, όσα έγιναν μία εβδομάδα πριν, σε μία άλλη, μακρινή συνάντηση. Αυτά που θα σας πω όμως, είναι για όλους και όλες εσάς, που συμμετέχετε στην Αλχημεία της Αφροδίτης.

«Ο έρως συνιστά αμάρτημα για κάποιους, αστοχία, παράβαση. Γιατί; Τι λέτε; Ποιος ο λόγος; Γιατί να είναι παράβαση ο έρωτας; Και αν είναι παράβαση, τότε πώς απ’ αυτήν την παράβαση γεννιέται η ζωή; Ή είναι ζωή μόνο αυτή που γεννιέται χωρίς έρωτα, κατά τη γνώμη κάποιων; Έχουμε πολλά να πούμε. Εσείς, γυναίκες κυρίως, και ο άντρας της παρέας σας, έχετε πολλά να πείτε. «Μα δε γεννιέται ζωή από κάθε πράξη έρωτα», θα πείτε ή έστω, θα πουν εκείνοι που θεωρούν τον έρωτα αμαρτία. «Δεν γεννιέται ζωή από κάθε πράξη έρωτα. Όταν γεννιέται ζωή, όλα είναι εντάξει -και εφόσον γίνει κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και καλύπτει κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις και γίνει μέσα στο γάμο. Οι υπόλοιπες περιπτώσεις όμως συνιστούν αμάρτημα.»

Έχετε σκεφτεί γιατί; Μην είναι τάχα ότι ο άνθρωπος, μέσα στο πάθος του και την επιθυμία να βιώσει τον έρωτα, ξοδεύει ενέργεια -ενέργεια ζωής, ενέργεια που είναι ιερή- μόνο και μόνο για να βιώσει την ηδονή; Θα μπορούσε να είναι αυτός ο λόγος; Αλλά, αν είναι έτσι, όλα όσα κάνετε -ή τα περισσότερα από αυτά- είναι αμαρτίες. Γιατί πραγματικά, δεν χρειάζεστε όλα αυτά που παράγετε κατά τη διάρκεια της ζωής σας ξοδεύοντας πόρους. Δεν τα χρειάζεστε πραγματικά. Είναι για να ικανοποιήσουν το νου σας, τα μάτια σας, τις αισθήσεις σας.

«Μια ζωή ψεύτικη λοιπόν;» Ο Δίας θα είχε πολλά να σας πει πάνω σ’ αυτό. Όμως ο έρωτας γενικώς λείπει. Είναι η έλλειψή του που συνιστά αμάρτημα, όχι η παρουσία του. το εύρος του είναι τεράστιο. Μέσα από τη λάβα της γης ξεχύνεται η ενέργειά του. αυτήν εκφράζει. Η λάβα καίει, κατακαίει. Δεν δίνει την ευκαιρία για ανάπτυξη αλλά, κατακαίγοντας, φέρνει στην επιφάνεια νέα γη. Δεν είναι η λάβα που θα βάλει το σπόρο· θα τον κάψει. Αλλά αυτή δημιουργεί τη γη για να ευδοκιμήσει ο σπόρος, να ριζώσει και να μεγαλώσει και να ευδοκιμήσει.

Το πάθος σας συνδέεται με αυτό το απαίσιο αμάρτημα της ηδονής, της επιθυμίας. Γιατί είναι, λένε, επιθυμία του κατώτερου εγώ η ανάγκη για έρωτα. Και από την άλλη, ο Δίας φρόντισε να δώσει πολλά παραδείγματα ο ίδιος, για να κάνει τους ανθρώπους να καταλάβουν, ότι όλα αυτά είναι βλακείες. Οι άνθρωποι βέβαια, απλώς κάθονται και τον κοιτούν και θυμούνται τις περιπέτειές του και τον λοιδορούν. Αλλά πώς θα ήταν δυνατόν ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, να κάνει κάτι πραγματικά έξω από το Σχέδιο;

Η Αφροδίτη είμαι και σας μιλώ… και ίσως θυμηθήκατε κάποιες/κάποιοι μόλις, ότι άλλα έχουν ειπωθεί από την Ήρα, τη Θεία Σύζυγο. Ελάτε τώρα! Θέλω πραγματικά να κοιτάξετε μέσα σας και να αναρωτηθείτε: είναι ποτέ δυνατόν, αυτός που συλλαμβάνει το Σχέδιο, να κάνει κάτι ανόσιο; Αυτός που το δημιουργεί; Για σκεφτείτε ακόμα, αν ο Ζευς δεν είχε όλες αυτές τις «εξωσυζυγικές» -σε εισαγωγικά- περιπέτειες, τι θα συνέβαινε με τη γενιά των θεών; Θα αναμιγνύονταν οι θεοί με τους ανθρώπους; Αν οι θεοί δεν είχαν περιπέτειες με τους θνητούς, τι θα συνέβαινε; Θα γεννιόταν ποτέ ένας Απόλλων; Ένας Ερμής; Οι Μούσες; Η Άρτεμις; Θα γεννιόταν ποτέ μια γενιά ανθρώπων, που μπορεί να δει μέσα της το Θείο; Μήπως τελικά ο έρωτας είναι που δίνει στους ανθρώπους το δικαίωμα της θέωσης, που τους κάνει ικανούς να κοιτάξουν ψηλά και δικαιωματικά να διεκδικήσουν τα Ολύμπια πεδία; Έτσι είναι! Ο ίδιος ο έρως!»

Αφροδίτη, Κύκλος: «Η Αλχημεία της Αφροδίτης», 15.7.2017

Γιατί τόσοι λοιπόν ισχυρίζονται, ότι είναι αμαρτωλός ο έρως; Η αγάπη μου … η αγάπη της Αφροδίτης για εσάς, είναι μεγάλη και έρχομαι πολλά να σας δώσω σ’ αυτόν τον κύκλο. θέλω να εντρυφήσετε μαζί μου στον έρωτα και η ηλικία σας είναι η πλέον κατάλληλη, ξέρετε, γιατί γνωρίζετε, γιατί τον έχετε δει από πάρα πολλές όψεις και κάποιες/κάποιοι τον έχετε ξεπεράσει ως φυσική ανάγκη. Κάτι που μπορεί να σας οδηγήσει στην κατανόησή του ως Θεία Δύναμη. Γιατί όσο ο άνθρωπος φλέγεται από πόθο, διψά να τον ικανοποιήσει, διψά να τον σβήσει. Δεν μπορεί να φιλοσοφήσει πάνω σ’ αυτό, όπως ο πεινασμένος δεν μπορεί να φιλοσοφήσει πάνω στην αναγκαιότητα της τροφής, χρειάζεται πρώτα να φάει. Και όταν το σώμα, το φυσικό σώμα, φλέγεται από πόθο, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη νοητική ενέργεια για δημιουργικούς σκοπούς. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να τη μαζέψει και να την εκφράσει μέσω της Τέχνης, μέσω του θυμικού του. κάνοντας ένα είδος Τέχνης χαμηλών δονήσεων. Αργότερα μόνο, όταν αρχίσει να βιώνει τον έρωτα με τα ανώτερα σώματά του, τότε μπορεί να χρησιμοποιήσει την ενέργειά του στα ανώτερα πεδία. Τίποτα απ’ αυτά δεν είναι καλό ή κακό από μόνο του.

Κι εγώ, ακόμα την ώρα αυτή που μιλάμε, προσπαθώ να μαζέψω την ενέργειά σας· προσπαθώ να σας κάνω, να συγκεντρωθείτε γύρω μου. Ελάτε, κοιτάξτε με, πού βρίσκομαι; Στο κέντρο του κύκλου, στον άξονα της ομάδας, πάνω από τη φλόγα της Εστίας. Κάντε ένα βήμα από τη θέση σας και ευθυγραμμιστείτε μαζί μου. Τυλιχτείτε στα πέπλα μου. Όλους/όλες μπορούν να σας κρατήσουν μέσα! Κι αυτός ο άξονας σήμερα στο κέντρο, ας είναι ο Έρως. Ο πύρινος άξονας που υψώνεται και στον οποίο είμαστε ευθυγραμμισμένοι όλοι, είναι του θεού Έρωτα. Θέλω να πάρετε χρόνο, για να νιώσετε την ενέργεια για την οποία σας μιλώ. Αφήστε τον άξονα να διευρυνθεί, ώστε να σας περιβάλλει. Γίνεται ένας αγωγός Έρωτος. Η ενέργεια του Έρωτα ρέει. Νιώστε την.

Πώς είναι η ενέργεια αυτή; Είτε σας διαπερνά σαν χορδή, είτε σας περιβάλλει σαν αγωγός. Δείτε τον εαυτό σας να αιωρείται κατά μήκος αυτού του αγωγού και παρατηρήστε πού σας πηγαίνει η ενέργεια, πού σας ωθεί. Άνω; Κάτω; Μένετε εκεί που είστε;

…………………

Εγώ Είμαι ο Έρως!

Εξουσία. Ο κατέχων τον Έρωτα, κατέχει την εξουσία. Εξουσιάζω. Κατευθύνω. Η Αρχή και το Τέλος είμαι εγώ, των Πάντων.

Κάνετε μία σύνδεση μαζί μου για πρώτη φορά. Παρόλα τα ωραία λόγια που μπορεί να έχετε ακούσει και να έχετε πει, παρόλο τον έρωτα που μπορεί να έχετε νιώσει ποτέ για κάποιον ή κάποια, πρώτη φορά σας μιλώ. Απρόσωπος, γιατί παίρνω το πρόσωπο που επιθυμείτε. Χωρίς χαρακτήρα, γιατί παίρνω το χαρακτήρα που επιθυμείτε. Γίνομαι αυτό που εσείς επιλέγετε. Δεν έχω φτερά -τα φτερά μου τα φοράτε εσείς. Η διάνοια είναι τα φτερά μου και σπάνια οι άνθρωποι συνδυάζουν τον έρωτα με τη διάνοια. Τα πόδια μου είναι χρυσά· δεν πατούν στη γη· μοναχά πετώ ψηλά. Έτσι οι άνθρωποι με θεωρούν άπιαστο. Υπάρχω τελικά ή είμαι μία φωνή που μιλά μέσα από το κεφάλι της Άννας, αυτήν την ώρα, μια ενέργεια που βρίσκει τρόπο να προσωποποιηθεί;

Υπάρχω. Εξουσία.

Ο Δίας την εξουσία του σε μένα την οφείλει και οι θεοί όλοι το ίδιο και οι θνητοί ακόμα. Ο Έρως εξουσιάζει. Θεός ο Έρως. Κάποιοι με μανία πέφτουν στα δίχτυα του, κάποιοι με μανία τον κυνηγούν αλλά δεν είμαι εγώ αυτός τον οποίο κυνηγούν ή στον οποίο μπλέκονται. Είναι η κατώτερη αντανάκλασή μου στα ύδατα της περηφάνιας τους.

Έρως και σύμπαν.

Εγώ εξουσιάζω τους πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο, τους γαλαξίες και τα νεφελώματα και όλα όσα υπάρχουν στον άπειρο ουρανό, υπάρχουν λόγω εμού. Εκεί να με βλέπετε. Αυτή είναι η διάστασή μου πραγματικά, όχι ο μικρός κόκκος άμμου, που λέτε Γη. Όλο το στερέωμα, το σύμπλεγμα των γαλαξιών που μπορείτε να δείτε μέχρι σήμερα, εγώ το εξουσιάζω. Φτιάχτηκε για μένα και από μένα. Κι εσείς τώρα, άνθρωποι ταπεινοί, με μια μικρή μορφή, ίσα με το κεφάλι της καρφίτσας και ακόμα μικρότεροι, ανύπαρκτοι σχεδόν, σηκώνετε ψηλά το κεφάλι και προσπαθείτε να διανοηθείτε τον Έρωτα. Αν πράγματι το θέλετε, κοιτάξτε στ’ αστέρια. Εκεί θα βρείτε τον Έρωτα! Δεν υπάρχει Σχέδιο χωρίς εμένα.

Μανία… Μανία…

Η μανία είναι μια εκδήλωση στη Γη. Μανία… μανικός. Μανικός έρωτας, ο έρωτας εκείνου που δεν τολμά να κοιτάξει ψηλά και δεν μπορεί να αντέξει τη φωτιά. Αναλώνεται στο πυρ του Έρωτα, γίνεται ένα μαζί του και μετά… Μετά το κεφάλι του γεμίζει φως, εκτυφλωτικό φως!

Μίλησε η Αφροδίτη για την ενθουσιαστική λατρεία. Αυτή είναι η μανική λατρεία και τη φοβούνται οι άνθρωποι συχνά. Φοβούνται μη ξεπέσουν στα μάτια των άλλων και τα δικά τους, γιατί το εγώ τους φρόντισε πολύ καλά να τους διαχωρίσει από τους άλλους, με όμορφα, μεγάλα τείχη, που δεν τολμούν να σπάσουν και να διαλύσουν. Η μανία το κάνει αυτό, ξέρετε. Όσο πιο ισχυρό είναι το εγώ, τόσο πιο ψηλά τα τείχη και τόσο πιο άγρια θρυμματίζονται πέφτοντας.

Μα η μανία αντικαθίσταται από χαρά και ενθουσιασμό και ευγνωμοσύνη, όταν το πυρ διοχετεύεται απρόσκοπτα, ομαλά, αφού δεν θα χρειάζεται να χτυπάει σε υψηλά τείχη.

Διονυσιακή λατρεία, μανική λατρεία, ενθουσιαστική λατρεία, ένα και το αυτό.

Τι φταίνε τάχα οι θεοί, όταν οι άνθρωποι, μη γνωρίζοντας, παίζουν με τη φωτιά; Μπορείτε να φανταστείτε τα αστέρια, τη Σελήνη, τους πλανήτες, τους γαλαξίες, σε ενθουσιαστική λατρεία; Σε μανία; Γιατί όχι; Γιατί να μην μπορείτε; Γιατί να μη θέλετε; Εγώ εκεί βρίσκομαι. Πύρινη Αφροδίτη εκπέμπει τη θέρμη της παντού. Εκφράζει τον Έρωτα, τον δηλώνει, όχι πιο πολύ από τον Ήλιο ωστόσο, που φλέγεται ολόκληρος. Εγώ είμαι ο Ήλιος, είμαι κάθε Ήλιος. Γιατί οι αστέρες υπακούουν σε μία ουράνια τάξη και δεν εκφράζονται με μανία; Ιδού ένα καίριο ερώτημα. Μήπως ένα αστέρι, ο Ήλιος σας για παράδειγμα, δεν αντιπροσωπεύει αυτό που λέτε εγώ; Ποια είναι η σύνδεση του Ηλίου με τον Έρωτα, το εγώ το γήινο και το ουράνιο;

Μα, η ίδια η Τάξη, από τον Έρωτα προκύπτει! Δεν θέλει τάχα εμμονή, το να γυρίζεις γύρω, γύρω, γύρω, γύρω από ένα αστέρι, για τρισεκατομμύρια χρόνια; Για μεγέθη χρονικά που δεν μπορείτε να συλλάβετε; Μόνο που σ’ αυτήν την περίπτωση, η μανία μπαίνει σε τάξη. Γίνεται δημιουργική. Μανία δεν σημαίνει αταξία. Οι άνθρωποι τη βιώνουν έτσι, λόγω των υψηλών τειχών αλλά η μανία, η ιερή μανία, είναι το πυρ που σας ωθεί να Κάνετε, να Πράττετε! Δηλώνει, τη Θεία σας Επιφάνεια. Δηλώνει, τον έρωτα για Ζωή.

Αφήστε αυτά που ξέρατε λοιπόν για τις μανικές τελετουργίες και κοιτάξτε προς την ενθουσιαστική λατρεία, με τον τρόπο των ουρανίων σωμάτων, που ωθούνται από τον έρωτα του ενός για το άλλο. Και την ώρα που περιστρέφονται το ένα γύρω από το άλλο, η δική τους μανική λατρεία, ο δικός τους έρωτας, γεννά τη ζωή σε άπειρες μορφές, σε αναρίθμητες μικρές πραγματικότητες ανάμεσά τους. αυτός είναι ο έρωτας του Πατέρα για τη Μητέρα, του Θεού για τη Θεά. Έτσι γεννιόνται οι κόσμοι. Ο έρωτας όμως, ποτέ δεν μπορεί να φανεί αρκετά, δεν μπορεί να δηλωθεί αρκετά, παρά μόνο μέσα από το παιδί που γεννιέται. Γιατί προϋπάρχει, γιατί δεν βρίσκεται ξεχωριστά αλλά μέσα στους γονείς. Η δημιουργία δηλώνει τον έρωτα και τίποτα δεν υπάρχει χωρίς αυτόν. Ο Έρωτας είναι η μανία που δημιουργεί.

Μανικός θεραπευτής.

Πώς σας φαίνεται αυτός ο όρος; Μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας ως μανικό θεραπευτή; «Παναγία μου!», λέει κάποια, «Δεν θα ερχότανε ψυχή!» ή, θα ερχόταν πάααρα πολλοί.

Η μανία του Έρωτα σχεδιάζει να σας επισκεφτεί. Όχι τώρα, μέσα στο καλοκαίρι· το χειμώνα. Το χειμώνα θα σας οδηγήσω στενά, με ακρίβεια, στην ανάπτυξη και τη δημιουργία. Για την ώρα, πάρτε χρόνο για να κάψετε όσα πρέπει να καούν. Μην αφήσετε τίποτα όρθιο. Απ’ όσα υπάρχουν μέσα σας, που σας κρατούν δέσμιους του εγώ. Με μανία κάψτε τα! Ενθυμούμενοι διαρκώς το δικό μου βασίλειο, των άστρων και ότι, εκείνος που δέχεται εμένα, δέχεται τον Πατέρα και τη Μητέρα ταυτόχρονα.

Και έτσι είναι.

……………..

[Ακολούθησε συζήτηση και τέθηκαν κάποιες ερωτήσεις, τόσο προσωπικές όσο και γύρω από τη φύση του έρωτα, τη σχέση του με τον μαγνητισμό κ.ά.]

Απάντηση:

Αυτά θα απαντηθούν σε δεύτερο χρόνο. Μείνετε εστιασμένοι στην καρδιά και σ’ εμένα, τον Έρωτα. Μείνετε στην ενέργειά μου. Το χρειάζεστε τώρα, πολύ. Αργότερα θα ειπωθούν όλα και θα εξηγηθούν τα πάντα. Για την ακρίβεια, μέσα από τον έρωτα θα έρθουν οι απαντήσεις. Ερωτευτείτε τον Έρωτα.

Άννα: Καθώς μετέφερα την απάντηση, μου έδειχνε παράλληλα ότι είναι σαν να ερωτεύεσαι την ιδέα της απάντησης και αυτή έρχεται. Την έλκεις. Αλλά δεν είναι μηχανιστική έλξη, γι’ αυτό τόνισε τον έρωτα.