Η Ιερή Άλυσος

Άννα: Ας πάρουμε πάλι βαθιές, χαλαρές, αβίαστες αναπνοές, όπως κάνουμε κάθε φορά, για να ευθυγραμμιστούμε και να σταθούμε στον άξονά μας. Τον άξονα που μας ενώνει ψηλά με τον ήλιο και χαμηλά με τον πυρήνα της γης.

……………………

Το κέντρο της καρδιάς ανοιχτό. Αφήστε το κέντρο της καρδιάς να διευρυνθεί. Γίνετε τόσο δα μικροί και μικρές και μπείτε εκεί. Σταθείτε στο κέντρο της καρδιάς και λάμψτε το φως σας, έτσι ώστε να διαλυθεί κάθε σκοτάδι που μπορεί να υπάρχει κρυμμένο σε κάποια γωνιά της.

Εμπιστοσύνη.

Δείξτε εμπιστοσύνη. Ό,τι και να συμβεί. Περάσαμε πολλά μαζί, πάνω και κάτω. Εγώ εδώ, εσείς εκεί, άλλοι παραπέρα, χωρίζουμε, ενωνόμαστε… Αποσύρετε την ενέργειά σας και σβήνετε από το κάδρο, που βλέπω και την άλλη φορά επανέρχεστε δριμύτεροι και δριμύτερες. Αλλά θέλω μία σταθερή παρουσία εγώ. Πρέπει να είστε εδώ, κάθε φορά. Βρισκόμαστε ήδη στο έβδομο μάθημα, στην έβδομη συνάντηση. Πλησιάζουμε τη μεσαία και δεν έχετε δει αρκετά να συμβαίνουν. Όμως σας προετοιμάζω και το κάνω όσο μπορώ καλύτερα. Σας προετοιμάζω για να ανοίξετε το κέντρο της καρδιάς και της κεφαλής ταυτόχρονα, ώστε να υποδεχτεί τις ενέργειες που βρίσκονται στο κατώφλι του 2020.

Και καθώς θα περάσουμε μέσα στη νέα χρονιά μαζί, θα σας ακολουθήσω όπου πάτε, όπου βρίσκεστε και η ενέργειά μου θα σας επισκιάζει, λαμπερή όπως πάντα, για να συνεργαστούμε και πάλι σε άλλα επίπεδα.

Η χρονιά που έρχεται θα είναι για άλλους λαμπρή, για άλλους όχι τόσο λαμπερή αλλά ωραία, ανεκτή σε όλα τα επίπεδα. Αν αναρωτιέστε αν πρόκειται να συμβεί κάτι σημαντικό στη ζωή σας την επόμενη χρονιά, είμαι εδώ για να σας πω: Συνδημιουργήστε το! Τι περιμένετε λοιπόν; Συνδημιουργήστε στον καθρέφτη με τον εαυτό σας τα πάντα. Βάλτε τις ενέργειές σας να δουλέψουν για εσάς. Θα είμαι παρών σε ό,τι κάνετε. Δεν το κάνετε μόνοι και μόνες. Αλλά συνδημιουργήστε. Δεχτείτε τη δύναμη που έχετε, το χάρισμα που έχετε και συνδημιουργήστε με το Πνεύμα τα πάντα. Δεν είστε έρμαια του καθενός. Ούτε διανύσατε τόσο δρόμο μέχρι σήμερα, για να ανησυχείτε για όσα θα φέρει η νέα χρονιά. Θα περίμενε κάποιος, με πεποίθηση να διαβείτε το νέο κατώφλι.

Άλλωστε, ο χρόνος δεν μετρά για σας όπως για όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν είστε εδώ για να μετράτε τις περιφορές γύρω από τον ήλιο, όπως κάνουν όλοι. Για μένα θα ήταν φυσικότερο να σας δω να μετράτε την απόσταση που διανύετε γύρω από το κέντρο του Γαλαξία με όλο το σύστημα, όσο μικρή και ασήμαντη και αν φαίνεται αυτή η απόσταση. Γιατί όπως εσείς στη μικρή Γη μετράτε τις περιστροφές, μετράτε το πέρασμα του χρόνου, το υπολογίζετε ανάλογα με τις περιφορές της Γης γύρω από τον ήλιο, η ψυχή σε ένα άλλο επίπεδο κάνει τους υπολογισμούς της τους χρονικούς, γιατί και η ψυχή υπόκειται στους περιορισμούς του χρόνου. Όχι όσο ο άνθρωπος στη Γη αλλά και η ψυχή υπόκειται στο χρόνο.

Θα πει αμέσως κάποιος: «Αν η ψυχή υπόκειται στο χρόνο, υπόκειται στην πραγματικότητα στη φθορά του χρόνου. Άρα φθείρεται η ψυχή; Χάνεται και αναγεννάται; Άλλο πάλι και τούτο! Κι εμείς που περιμέναμε πώς και πώς να συνδεθούμε με την ψυχή μας και να γειώσουμε την ψυχή μας και να γίνουμε αθάνατοι… Μα τι μας λέτε τώρα!» Τα μεγέθη είναι εντελώς διαφορετικά και η αντίληψη που έχει η ψυχή για το δικό της ταξίδι είναι εντελώς διαφορετική από τη δική σας. Γιατί στο επίπεδο της ψυχής η εκδήλωση δεν μετριέται με τη διάρκεια της ύπαρξης της ψυχής στο πεδίο της ή σε ενσαρκώσεις αλλά με την επίτευξη ενός στόχου. Αυτό που στη Γη οι άνθρωποι ονομάζουν «θάνατο», στο επίπεδο της ψυχής ονομάζεται «επίτευξη του στόχου». Μια επίτευξη που σημαίνει ότι, αυτό το ενεργειακό σύνολο, η ενεργειακή σύνθεση που ονομάζεται «ψυχή», έχει εκπληρώσει το ρόλο της και ήρθε η ώρα να ενωθεί με ένα ευρύτερο πεδίο, με μια ευρύτερη ύπαρξη, ώστε από εκεί, όταν και αν χρειαστεί, να συνδράμει και πάλι στο έργο της εκδήλωσης με μία νέα σύνθεση, διαφορετική από πριν, αποτελούμενη από διαφορετικές ενεργειακές ίνες, κρατώντας στο χώρο της βέβαια όλα όσα αποκόμισε από προηγούμενες εκδηλώσεις. Άρα, στην περίπτωση της ψυχής, όπως είπα, δεν μιλάμε για θάνατο, μιλάμε για εκπλήρωση.

Πόσο πιο όμορφα ακούγεται αυτό, ε; Γιατί οι άνθρωποι αλήθεια δεν βλέπουν με τον ίδιο τρόπο το πέρας της δικής τους ζωής; Γιατί δεν σκέπτονται ότι η ώρα της απόσυρσης υποδηλώνει απλώς ότι ολοκληρώθηκε η πορεία και εκπληρώθηκε ό,τι έπρεπε να γίνει; Πιθανώς γιατί δεν έχουν αντίληψη του αληθινού νοήματος της εκδήλωσής τους στη Γη και νιώθουν κάθε φορά, ότι κόβεται το νήμα απότομα και αφήνουν εκκρεμότητες. Κάποιοι άλλοι πίσω φαίνονται να μένουν μόνοι, αφήνουν εκκρεμότητες στη δουλειά τους, στο περιβάλλον τους, πράγματα που ήθελαν να κάνουν και δεν έκαναν –δεν πρόλαβαν, θεωρούν- και όλα αυτά η μικρή ανθρώπινη κοινωνία τα εκλαμβάνει ως πηγή πόνου. Απογοητεύουν τον νου τον ανθρώπινο -ένα τέλος οριστικό.

Καταλαβαίνετε όμως εσείς, ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και αυτό που φαντάζει ως εκκρεμότητα, δεν είναι παρά η ευκαιρία να αναλάβει κάποιος άλλος την εκτέλεση του έργου, να αναλάβει κάποιος άλλος το κλείσιμο αυτού που φαίνεται ως εκκρεμότητα, την επίτευξη ενός υποδεέστερου στόχου, έτσι ώστε και άλλοι να ωφεληθούν –γιατί θα ωφεληθούν, ακόμα και αν τα καθήκοντα τους φαίνονται δυσάρεστα-, απ’ όσα άφησε ο προκάτοχος αυτών των εκκρεμοτήτων.

«Μα είναι ώρα τώρα να μιλάμε για το θάνατο, παραμονές της θείας γέννησης;» Είναι ώρα να μιλάμε για την εκπλήρωση του στόχου μιας περιόδου εκδήλωσης. Και είναι αρκετοί από εσάς που βρίσκονται σε ένα τέτοιο στάδιο -αρκετοί. Μιλώ λοιπόν γι’ αυτούς τους αρκετούς αλλά και για τους άλλους, που δεν βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη συγκεκριμένη φάση, αλλά θα βρεθούν σύντομα. Και θα έχουν την ευκαιρία τότε, να θυμηθούν τα λόγια μου και να συνειδητοποιήσουν ότι κάθε τέλος συνεπάγεται μία νέα αρχή. Όχι μόνο στο μικρό, φυσικό, γήινο πεδίο, όχι μόνο στον μεγάλο κύκλο της κοσμικής εκδήλωσης αλλά και σε όλα τα ενδιάμεσα επίπεδα και στάδια.

Βρήκατε ίσως ενδιαφέρουσα την αναφορά στην ολοκλήρωση του κύκλου μίας ψυχής. Τι συμβαίνει μετά; Πάει στον παράδεισο; Πάει στην κόλαση; Πού πάει; Ήταν μία καλή ψυχή αυτή που έδωσε τόσες ενσαρκώσεις; Έκανε τα πράγματα σωστά; Αλλοίμονο, ποιος θα ‘θελε να φέρει το φόβο ενός παράδεισο ή μιας κόλασης στα ιερά πεδία της ψυχής; Όλες οι ψυχές, εντέλει, επιτυγχάνουν το στόχο· αργά ή γρήγορα τον επιτυγχάνουν. Και ανάλογα με το πόσες περιφορές γύρω από το κέντρο του Γαλαξία θα χρειαστούν, ανάγονται σε βαθμίδες εξυπηρέτησης του Σχεδίου, ως οντότητες μεγάλου βεληνεκούς… μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς. Ένας/μία μανβαντάρα, όπως αποκαλείτε τον μεγάλο κοσμικό κύκλο κάποιες φορές, περιλαμβάνει πάρα πολλούς τέτοιους κύκλους γύρω από το κέντρο του Γαλαξία –πολλούς για κάθε ψυχή.

Και αναρωτιέται τώρα η Άννα αν αυτό σημαίνει πως, ολοκληρώνοντας μία ψυχή το έργο της κινούμενη γύρω από το κέντρο ενός γαλαξία, μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχό του και να μεταβεί σε έναν άλλο γαλαξία, στην Ανδρομέδα για παράδειγμα ή κάπου αλλού. Είστε αρκετά μπερδεμένοι ως προς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι ψυχές και βέβαια ισχύει αυτό που λέτε, ότι όπως επάνω έτσι και κάτω. Αλλά για κοιτάξτε εδώ. Ο Ηλιακός σας Λόγος είναι αυτός που συνθέτει τη δομή της ψυχής στο σύστημά σας. Οι ψυχές που έχουν εξαγνιστεί και έχουν περάσει, έχουν ολοκληρώσει το έργο τους έχοντας ολοκληρώσει εντωμεταξύ ένα σωρό κύκλους γύρω από το Γαλαξία, απελευθερώνονται ως ενεργειακό δυναμικό. Όχι ως ένα σώμα-ψυχή, ένα ψυχικό σώμα –πώς αλλιώς να το ονομάσουμε- ή νοητικό σώμα αλλά κατέχοντας ένα «σώμα» σε εισαγωγικά, ένα φορέα, πολύ πιο λεπτοφυή από αυτό που φαντάζεστε, που περιλαμβάνει τη σοφία που αποκόμισε η ψυχή -η σύνθεση που ονομάζεται ψυχή- κατά τη διάρκεια των κύκλων αυτών. Πρόκειται για υλικό, που ανήκει σε ένα άλλο πεδίο, ανώτερο από αυτό της ψυχής. Και αυτό το υλικό, αυτό το λεπτεπίλεπτο, το λεπτοφυές σώμα, ο λεπτοφυής φορέας, είναι που δεσμεύεται στη συνέχεια στην επίτευξη άλλων στόχων, σε άλλα συστήματα του ίδιου γαλαξία. Ψυχές παλιές, αρχαίες -και αρχέγονες-, μπορούν τελικά απελευθερούμενες να αφήσουν τον περιοριστικό δακτύλιο ενός γαλαξία και να μετακινηθούν σε άλλον. Και πάλι όμως, όχι με τον τρόπο που νομίζετε.

Για να γίνει η μετακίνηση σε άλλο γαλαξία, δεν γίνεται με το σώμα της σοφίας για το οποίο σας μίλησα μόλις πριν, με το οποίο μεταφέρεται αυτό το υλικό σε ένα άλλο σύστημα του ίδιου γαλαξία αλλά σε μία ανάλογη διαδικασία, που δεν μπορεί να περιγραφτεί με όρους που είστε ικανοί να κατανοήσετε αυτή τη στιγμή, σε ένα επίπεδο ακόμα πιο λεπτοφυές, μεταφέρεται η ενέργεια που έχει επιτευχθεί, που έχει συσσωρευτεί σε έναν άλλο γαλαξία. Και αυτό γίνεται μέσω του Ηλίου, του άστρου του εκάστοτε ηλιακού συστήματος, όταν η ψυχή ολοκληρώνει τους κύκλους της, προκειμένου να μεταβεί σε ένα άλλο σύστημα αστρικό, ή μέσω του κεντρικού ήλιου του γαλαξία, όταν πρόκειται η ενέργεια να μεταδοθεί σε έναν άλλο γαλαξία.

Το κέντρο κάθε φορά, το ηλιακό κέντρο κάθε συστήματος, είτε είναι τόσο μικρό όσο ο Ήλιος σας είτε τόσο μεγάλο όσο ο κεντρικός γαλαξιακός ήλιος, είναι αυτά που καθορίζουν την κίνηση και τις ενσαρκώσεις της ψυχής. Θα πρέπει λοιπόν μία ψυχή να έχει εκτελέσει πολλές περιστροφές γύρω από το κέντρο του γαλαξία, για να μπορέσει να μετακινηθεί σε έναν άλλον ως σοφία.

Και όμως, μέχρι τώρα, ακούτε πολλούς να σας μιλούν για οντότητες που σας επισκέπτονται από άλλους γαλαξίες. Τι συμβαίνει εδώ; Είναι τόσο παλιές οι οντότητες που έρχονται εδώ; Είναι επισκέπτες· και αυτό διαφέρει πολύ. Είναι ένα πράγμα το να είσαι μέρος του συστήματος και κάτι τελείως διαφορετικό το να το επισκέπτεσαι προσωρινά νοητικά, για να πάρεις πληροφορίες και να κατανοήσεις τον τρόπο λειτουργίας του σύμπαντος.

Βέβαια σας έχει ειπωθεί πολλές φορές και κάτι ακόμα. Ότι εσείς έρχεστε από άλλους γαλαξίες. Πρόσφατα ειπώθηκε σε κάποιον, ότι έχει ταυτόχρονα ενσάρκωση σε άλλο γαλαξία. Μα πώς γίνεται αυτό; Είναι τόσο παλιά ψυχή, τόσο βαθιά εκπληρωμένη, ώστε έχει πάει σε έναν άλλο γαλαξία; Αλλά τότε γιατί βρίσκεται εδώ; Εύλογα ερωτήματα θα ήταν αυτά. Βλέπετε, οι ψυχές σχηματίζουν αλυσίδες. Αυτή είναι μία δομή που σας διαφεύγει. Ο καθένας, η καθεμιά σας, θυμόσαστε τη δική σας χορδή, την ατομική σας χορδή, που σας συνδέει με τον Ήλιο και τη Γη, μιλάτε για συλλογικότητες που έχουν έναν ενιαίο άξονα αλλά υπάρχει επίσης η δομή της αλυσίδας. Και αυτή η εικόνα, της αλυσίδας, μπορεί να είναι οικεία σε κάποιους που έχουν ακούσει, για παράδειγμα, τον όρο «εξελικτική άλυσος» ή αλυσίδα της Ιεραρχίας. Μέσω αυτής της αλυσίδας που σχηματίζουν ψυχές σε πολλά επίπεδα, ψυχές που η καθεμία έχει ολοκληρώσει κάποιες περιστροφές αλλά όχι απαραίτητα όλες, τον αριθμό που θα τους επέτρεπε να ελευθερωθούν από τον περιοριστικό δακτύλιο και να μεταβούν σε κάποιο άλλο σύστημα ή γαλαξία, μέσω της αλυσίδας αυτής, αποτελώντας κρίκο της, μπορούν να δεχτούν ενέργειες και πληροφορίες από άλλα, μακρινά πεδία. Και μέσω αυτής της αλυσίδας μπορούν να ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές σε άλλους γαλαξίες. Αυτή είναι μία λειτουργία που συμβαίνει χάρη στην ύπαρξη της αλυσίδας.

Αυτό σημαίνει, ότι η ίδια η ψυχή δεν έχει μεν τη δυνατότητα ακόμα να ξεφύγει από τον περιοριστικό δακτύλιο αλλά, ούσα σε σύνδεση με άλλες, που έχουν ολοκληρώσει κάποιους κύκλους, συνδεόμενη λοιπόν μαζί τους, μπορεί να φτάσει ενεργειακά μια άλλη περιοχή του σύμπαντος. Να διοχετεύσει ενέργειες εκεί και να πάρει ενέργειες από εκεί. Καταλαβαίνετε όμως, πόσο μεγάλη πρέπει να ‘ναι αυτή η αλυσίδα; Όσο πιο εξελιγμένη είναι αυτή η ψυχή, δηλαδή όσο πιο κοντά είναι στην εκπλήρωση του στόχου που είχε τεθεί αρχικά γι’ αυτήν, τόσο πιο εύκολο είναι ενεργειακά να επιτύχει αυτή τη σύνδεση. Επιβεβαιώνω λοιπόν ότι χρειάζεται η αλυσίδα της Ιεραρχίας –την αποκαλώ έτσι, γιατί περιλαμβάνει κρίκους τοποθετημένους σε πολλά διαφορετικά πεδία. Είναι αυτή η αλυσίδα απαραίτητη και υπάρχει -τονίζουμε την ύπαρξή της- και σήμερα είμαι εδώ για να ζητήσω να αποκαταστήσετε με κάθε τρόπο, σύμφωνα με το Νόμο της Αβλάβειας που πολύ καλά επικαλείστε, τη λειτουργία αυτής της αλυσίδας. Να αποκαταστήσετε τη λειτουργία της και να συνειδητοποιήσετε ότι οφείλετε να αποτελέσετε έναν ισχυρό, σταθερό, διαρκή συνδετικό κρίκο σ’ αυτή την αλυσίδα. Η αλυσίδα δεν πρέπει να διαρραγεί. Όλοι σας και όλοι σας ανήκετε σε μία τέτοια αλυσίδα. Η αλυσίδα πρέπει να μείνει αρραγής και οφείλετε να συ-μορφωθείτε πάνω σ’ αυτό το θείο αίτημα. Το αποκαλώ θείο αίτημα, καθώς η δημιουργία της αλυσίδας, η ιδέα της αλύσου, έχει γεννηθεί από τα ανώτατα πνευματικά πεδία, για να εξυπηρετήσει την ίδια την εκδήλωση, το ίδιο το σχέδιο και να δώσει στις ψυχές που εργάζονται στα χωράφια αυτού του ηλιακού συστήματος, τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν και να ωφεληθούν από τη σύνδεση του γαλαξία αυτού με όλους τους άλλους.

Αρραγής ενότητα απαιτείται. Μόνο έτσι θα μπορέσετε να αξιοποιήσετε τις ενεργειακές ευκαιρίες που σας προσφέρονται κατά διαστήματα από τη λειτουργία του τεράστιου μηχανισμού του σύμπαντος, τις δυνατότητες για επικοινωνία και διεύρυνση. Ξέρετε κάτι; Θα δοκιμάσω να διατυπώσω αυτή την ιδέα με έναν άλλο τρόπο. Πώς θα σας φαινόταν, αν σας έλεγα ότι αυτό που μετακινείται από τον ένα γαλαξία στον άλλο, δεν είναι παρά πακέτα πληροφορίας. Αν σας έλεγα δηλαδή ότι, οι ψυχές αυτές που καταφέρνουν τελικά να μεταφερθούν από έναν γαλαξία σε έναν άλλο έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο τους -και δεν μεταφέρονται, όπως διευκρίνισα νωρίτερα, ως ένα πακέτο σοφίας, με το σώμα της σοφίας-, αποτελούν πληροφορία. Μονάδες πληροφορίας. Θα μπορούσατε να το κατανοήσετε καλύτερα όλο αυτό, αν φανταζόσασταν ότι κάθε γαλαξίας είναι ένα νευρικό κύτταρο και αυτό το πακέτο ενέργειας που μεταφέρεται από τον ένα γαλαξία στον άλλο είναι πληροφορία.

«Μα αυτό δεν μοιάζει με τίποτα απ’ αυτό που είμαστε», θα πείτε. «Έχουμε μία μορφή και η ψυχή μας έχει κι αυτή μία μορφή». Ναι αλλά στα ανώτερα πεδία δεν υπάρχει μορφή ή, αν υπάρχει, έχει άλλο χαρακτήρα. Η σοφία τι μορφή έχει; Μια επίγνωση τι μορφή έχει; Και μια συμπυκνωμένη πληροφορία, που μεταφέρεται από ένα κύτταρο σε ένα άλλο, όπως γίνεται ανάμεσα στα νευρικά σας κύτταρα μέσω των συνάψεων, τι μορφή μπορεί να έχει; Ηλεκτροχημική; Μοιάζει με ένα ηλεκτρικό σήμα που μεταφέρεται με ένα χημικό μέσον, με ορισμένα στοιχεία. Αυτή είναι η αναλογία.

Και πάλι όμως ξεφύγαμε από το θέμα της αλύσου, γιατί θέλησα να σας δείξω τι γίνεται με μία ψυχή που έχει ολοκληρώσει τις περιστροφές της, έχει ολοκληρώσει δηλαδή τους σκοπούς της, τους στόχους της, παίρνοντας όσο χρόνο, όσες περιστροφές γύρω από το κέντρο του γαλαξία χρειάστηκε, για να προχωρήσει σε άλλους κόσμους. Η άλυσος είναι ένα γεγονός. Είναι γεγονός της φύσης και είναι εσωτερικό γεγονός επίσης. Είστε πιο εξοικειωμένοι με την ιδέα της αλυσίδας της Ιεραρχίας της Λευκής Αδελφότητας, παρά με την έννοια της αλύσου όπως σας την περιγράφω τώρα. Υπάρχουν κι άλλες αναφορές σε αλύσους άλλου τύπου… εξελικτικής αλύσου της Ζωής… όπως φαίνεται να μεταφέρθηκε από τον ένα πλανήτη του συστήματος στον άλλο. Αυτό που σας δίνω, αυτό που σας περιγράφω, έχει σχέση με την αλυσίδα της Ιεραρχίας και απλώς τώρα σας δίνω μία ευρύτερη εικόνα, για να καταλάβετε πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η αλυσίδα και τι ενέργειες μπορεί να σας φέρει και πού μπορεί να σας πάει. Καταλαβαίνετε ότι ένας κρίκος σ’ αυτήν την αλυσίδα, έχει την υποχρέωση να παραμείνει ισχυρός, αρραγής, σταθερός. Δεν ευθύνεται γι’ αυτό που θα κάνει ο άλλος κρίκος αλλά ευθύνεται για τη δική του συνέπεια, στη θέση, στο προπύργιο που κρατάει. Ευθύνεται για την εστίασή του στο δικό του κέντρο και την δική του εγρήγορση.

Οι άνθρωποι αυτής της εποχής δεν αρέσκονται να ακούν για κρίκους και δεσμεύσεις. Προτιμούν να ‘ναι ελεύθεροι: «Δε θέλω τίποτα. Θέλω να είμαι ελεύθερος. Δεν θέλω να δεσμεύομαι. Θέλω να είμαι εκεί που νιώθω την ανάγκη να είμαι κάθε στιγμή.» Κανένας δεν μπορεί και δεν προτίθεται να δεσμεύσει κάποιον που δεν το επιθυμεί. Οι κρίκοι της αλυσίδας της Ιεραρχίας χρειάζεται να είναι συνειδητοί. Να είναι παρόντες στο πόστο τους συνειδητά. Και δεν θα το πιστέψετε ίσως αλλά ένα μεγάλο μέρος δοκιμασιών που βάζετε στον εαυτό σας, σχετίζεται με την απόφασή σας να παραμείνετε ένας αρραγής κρίκος. Εκείνοι που δέσμευσαν την προσωπική τους ενέργεια στην υλοποίηση του Θείου Σχεδίου, έχουν την ικανότητα να διαβλέπουν. Γνωρίζουν ποιος κρίκος είναι ισχυρότερος από τον άλλον. Δεν τους απασχολεί η εξελικτική βαθμίδα, σε εισαγωγικά ή μη του κρίκου, γιατί χρειάζονται οι κρίκοι σε όλες τις βαθμίδες, αλλά η σιδερένια ράβδος, η ατσάλινη ράβδος χρειάζεται να υποστεί επεξεργασία για να γίνει ένας ισχυρός κρίκος. Και εκεί είναι το πρώτο σημείο καμπύλωσης γύρω από το κέντρο. Το κέντρο και η εστίασή σας σε αυτό είναι που σας καθιστούν κρίκους. Και η δύναμη της εστίασής σας στο κέντρο είναι που σας καθιστά ισχυρούς κρίκους. Θα μπορούσαμε πολλές ώρες να μιλάμε για τη δύναμη και την αναγκαιότητα των κρίκων της αλυσίδας. Όμως δεν έχω να σας πω άλλα τώρα.

Θέλω να παραμείνετε σε σιωπή για τρία λεπτά. Να μείνετε σ’ αυτό που είστε. Και να απαντήσετε στον εαυτό σας το ερώτημα: «Επιθυμώ να γίνω, να είμαι, ένας κρίκος στην αλυσίδα της Ιεραρχίας του Φωτός, συνειδητά;» Και αν η απάντησή σας είναι θετική, αφεθείτε να νιώσετε λίγο βαθύτερα τι σημαίνει αυτό για εσάς. Τρία λεπτά.

[Παύση 3΄]

Έχοντας απαντήσει στο ερώτημα και έχοντας δει, αντιληφθεί κάτι, πάρτε λίγο χρόνο για να μοιραστείτε τις απαντήσεις σας. Κατόπιν θα συνεχίσουμε.

[Μεσολάβησε μοίρασμα εμπειριών]

Συνέχεια επικοινωνίας:

Προέρχομαι από πεδία φωτός πολύ διαφορετικά από τα γήινα. Δεν είμαι ο ήλιος που βλέπετε αλλά ο ήλιος που δεν βλέπετε. Και το φως μου εκφράζεται σε κίνηση και ζωή. Ταυτίζομαι με τον ήλιο και κάθε αστέρι αλλά κάθε ήλιος βέβαια είναι πηγή φωτός. Φως εκπέμπουν όλοι… όλα τ’ αστέρια. Στο κέντρο του Γαλαξία βρίσκονται πολλοί σχηματισμοί, μικρότεροι, μεγαλύτεροι. Οι επιστήμονές σας έχουν ανακαλύψει ότι υπάρχει συνήθως, εκτός από τον μεγάλο ήλιο και μία τουλάχιστον μαύρη τρύπα. Δεν θα κάνω ιδιαίτερες αναφορές, σε αυτά που οι επιστήμονές σας λένε και μπορείτε να διαβάσετε κάπου αλλού. Όμως το φως του Γαλαξία, του κεντρικού ήλιου του Γαλαξία, απέχει αρκετά από αυτό που εσείς αντιλαμβάνεστε ως φως. Η ποιότητά του είναι διαφορετική. Από εκεί εκπέμπεται η θέληση για ζωή που διέπει όλον τον Γαλαξία. Εκπέμπεται και αναμεταδίδεται από κάθε μικρότερο αστέρι. Η σύνθεση κάθε αστεριού είναι διαφορετική. Έχουν πολλές ομοιότητες αλλά έχουν και διαφορές μεταξύ τους.

Σε κάθε περίπτωση, η θέληση για ζωή αναμεταδίδεται μέσα από κάθε αστέρι και μεταφέρεται στο πλανητικό σύστημα που αυτό κυβερνά. Αστέρες μεγάλου μεγέθους αλληλεπιδρούν λιγότερο με τα αστέρια που βρίσκονται κοντά τους. Θέλω να κρατήσετε αυτό που σας λέω, ως μία πληροφορία που δίνεται σε εσάς, για να εξετάσετε τις σχέσεις των αστρικών συστημάτων, αναφορικά με τους σκοπούς των ψυχών. Είναι δυσνόητα τα λόγια μου αλλά σύντομα θα θυμηθείτε αυτό που σας λέω σήμερα. Οι αστέρες μεγάλου μεγέθους, όσο ζηλευτοί και αν είναι, δύσκολα μπορούν να εφαρμόσουν τη θέληση για Ζωή που πηγάζουν σε μία μορφή. Είναι πιο εύκολο να το κάνουν αστέρες μεσαίου μεγέθους και μικροί ακόμα. Και όλο αυτό σχετίζεται με τη διαφορά τάσης, για να το θέσω έτσι, που υπάρχει ανάμεσα στον πολύ λαμπερό αστέρα και στην ύλη που περιμένει να ζωοποιηθεί.

Το αστρικό σας σύστημα λοιπόν ήταν ιδανικό, λόγω του Ηλίου, του μεγέθους του Ηλίου, για να αναμεταδώσει τη θέληση για ζωή σε αυτό το επίπεδο της ύλης στο οποίο βρίσκεστε σήμερα. Και οι άλλοι αστέρες αναμεταδίδουν τη θέληση για ζωή στην ύλη που τους περιβάλλει αλλά σε άλλες συχνότητες. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα, η ζωή εκεί να μην είναι αντιληπτή από τη δική σας συχνότητα. Με έναν τρόπο ανάλογο, όπως εσείς κοιτάζετε τον τοίχο και βλέπετε ένα αξεπέραστο εμπόδιο, ενώ αν οι αισθήσεις σας λειτουργούσαν σε άλλες συχνότητες, θα διαβλέπατε μέσα από τον τοίχο, θα νιώθατε ότι υπάρχει ένα πύκνωμα αλλά θα μπορούσατε να δείτε και να περάσετε μέσα από αυτόν. Είναι τέτοιου τύπου η διαφορές που σας περιγράφω. Ζωή υπάρχει παντού στο σύμπαν. Αλλά όσο προσπαθείτε να δείτε, να ανακαλύψετε ζωή που διαθέτει τον ίδιο αντιληπτικό μηχανισμό και είναι συντονισμένη στις ίδιες συχνότητες με εσάς, θα αποτυγχάνετε συνέχεια. Θα την ανακαλύψετε, όταν καταφέρετε να την αναζητήσετε σε οντότητες άλλης συχνότητας.

Θα προκύψει το ερώτημα: «Αυτό σημαίνει ότι στο δικό μας ηλιακό σύστημα και συγκεκριμένα στη Γη, δεν μπορούν να σταθούν αυτές οι οντότητες;» Και μπορούν και το κάνουν ήδη. Εγώ, για παράδειγμα, τι είμαι; Δεν δυσκολεύονται όλοι να δουν και να κινηθούν μέσα από συγκεκριμένες συχνότητες, από τις ιδιαίτερες συχνότητες στις οποίες λειτουργείτε εσείς. Εσείς όμως δυσκολεύεστε να αντιληφθείτε εκείνες τις άλλες οντότητες. Αυτό είναι ένα φυσικό μειονέκτημα; Δεν θα σας το έθετα έτσι, γιατί όπως είπα, ο κεντρικός σας αστέρας είναι ικανός να αναμεταδώσει τη θέληση για ζωή σε αυτό το επίπεδο. Γι’ αυτό είναι μοναδικό το «πείραμα» σε εισαγωγικά της Γης και όχι μόνο, γιατί και σε άλλους πλανήτες υπάρχει ζωή αλλά μπορεί αυτή η ζωή να μην είναι στη δική σας συχνότητα. Θα περιμένατε ότι θα έπρεπε να είναι, αφού ο Ήλιος αυτή την ικανότητα έχει. Υπάρχει η εξής διαφορά. Ένας άλλος παράγοντας, σπουδαίος παράγοντας, είναι η τροχιακή απόσταση. Είναι άλλα τα επίπεδα της ενέργειας σε κάθε τροχιά, κατά συνέπεια εκεί όπου υπάρχει η πύκνωση της ενέργειας, ώστε να δημιουργείται ένας πλανήτης στο φυσικό πεδίο, αυτό που μπορείτε να αντιληφθείτε, η διαφορετική απόσταση της τροχιάς δημιουργεί άλλες δονήσεις και οδηγεί την εκδήλωση της ζωής στις συγκεκριμένες δονήσεις. Και υπάρχουν ακόμα και άλλοι παράγοντες, που αυτή τη στιγμή δεν έχει νόημα να σας εκθέσω –όχι τουλάχιστον πριν κατανοήσετε αυτά που σας είπα μέχρι στιγμής.

Σήμερα, φεύγοντας από δω, είναι σημαντικό να εν-νοήσετε τη συνέχεια της συνείδησης της ψυχής. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι ο χρόνος χρησιμεύει για να υπολογίζετε το ρυθμό μεταβολής, έτσι τον χρησιμοποιείτε στο δικό σας επίπεδο… το ρυθμό μεταβολής ορισμένων φυσικών ιδιοτήτων. Στο επίπεδο της ψυχής όμως, ο χρόνος χρησιμοποιείται ως ένδειξη της επίτευξης. Ούτε στη Γη, ούτε στο φυσικό πεδίο, υπάρχει θάνατος όπως τον ορίζετε, ούτε βέβαια στο επίπεδο της ψυχής. Αλλά είναι ευλογημένες εκείνες οι ψυχές, που έχουν εξελιχθεί, έχουν επιτύχει, με την πάροδο του χρόνου στο αέναο ταξίδι τους σε κύκλους, έχουν επιτύχει το σκοπό τους και έχουν κατορθώσει να αφομοιωθούν στα ανώτερα πεδία. Είναι εκείνες οι ψυχές, που είτε αποφασίζουν να φύγουν οριστικά, να μετοικήσουν σε άλλα συστήματα και άλλους γαλαξίες, είτε, όπως οι δάσκαλοι της Λευκής Αδελφότητας και ο Βούδας, αποφασίζουν να σχηματίσουν κρίκους της αλυσίδας, που διακινεί ενέργειες και υλοποιεί τις ροές του Θείου Θελήματος στο παρόν σύστημα.

Λέγοντας αυτά, ήρθε η ώρα να κλείσουμε τη σημερινή συνάντηση, την τελευταία αυτού του έτους, αφήνοντάς σας με την ιδέα της αλύσου. Της Ιερής Αλύσου. Αναλογιστείτε όσα είπαμε, μέχρι την επόμενη φορά, όπου θα έρθω με άλλα δώρα για τον καθένα και την καθεμιά σας.

Απόλλων Invictus*

*Invictus (λατ)= Αήττητος