Η Δαχτυλήθρα

Σας κοιτώ όλους στα μάτια, έναν – έναν, απ’ το σημείο που κάθομαι, και συνδέομαι μαζί σας μέσα από την καρδιά. Και έρχομαι να ποτίσω τις καρδιές σας με αγάπη, με δέος για όλη τη δημιουργία, με χαρά και φως.

Αυτά είναι τα λόγια που θα έλεγε κάποιος ξεκινώντας … ξεκινώντας μια ανώτερη επικοινωνία στις παλιότερες εποχές. Γιατί θα έπαιρνε επάνω του όλο το βάρος και όλη την ευθύνη όσων επρόκειτο να ειπωθούν. Και αυτός ήταν ο λόγος φυσικά, που οι άνθρωποι τόσο πολύ αντιδρούσαν στα λεγόμενα του κάθε προφήτη, δασκάλου, ευαγγελιστή. Αντιδρούσαν γιατί δεν τους ήταν εύκολο να δουν το Πνεύμα που μιλούσε πίσω απ’ αυτόν που μετέφερε τα λόγια. Και τώρα κάθεστε και ακούτε έναν άνθρωπο, πάλι, να σας μιλά, γιατί ήρθατε να παρακολουθήσετε μία ανώτερη επικοινωνία.

Τι είναι αυτό που την κάνει ανώτερη; Ποιος μπορεί να πει; Την κάνει ανώτερη η δική σας εστίαση; Φυσικά. Αν εσείς περιμένετε να ακούσετε κάτι από το Πνεύμα και εμπιστεύεστε ότι θα το έχετε, αυτό θα πάρετε. Την κάνει ανώτερη η σύνδεση του υποκειμένου; Φυσικά. Ο τρόπος με τον οποίο συνδέεται κάποιος παίζει μεγάλο ρόλο στις αλήθειες που μπορεί να φέρει, στα μηνύματα που μπορεί να φέρει. Και έχετε μάθει να πιστεύετε πως, ό,τι ανώτερο, έρχεται από το Πνεύμα. Ό,τι έχει να κάνει με τη χωριστικότητα, έρχεται από την προσωπικότητα, από τον άνθρωπο. Και μάλιστα, είναι πολύ πιο εύκολο να δεχτείτε το θεόπνευστο κάποιων λόγων όταν σας ειπωθεί ότι, «ξέρετε, αυτός ο άνθρωπος κάνει ανώτερες επικοινωνίες, επικοινωνεί με το Πνεύμα». Κι έρχονται στιγμές που, αν αυτός ο άνθρωπος σας μιλήσει μόνος του, δεν θα δεχτείτε αυτά που σας λέει, θα του κλείσετε την πόρτα. Θα κλείσετε τα αυτιά σας για να μην ακούτε.

Κι εμείς θέλουμε απλά να συνειδητοποιήσετε τι είναι αυτό που σας φέρνει σε σύνδεση πραγματικά; Είναι τα λόγια που ακούτε ή η δική σας εστίαση; Είναι τα λόγια που λέει η Άννα αυτή τη στιγμή ή η δική σας εσωτερική τοποθέτηση; Αμφότερα. Χρειάζεται όμως να ειπωθούν κάποια πράγματα, μόνο και μόνο για να κατανοήσετε ότι όλα τα λόγια προέρχονται από σας. Η ενέργεια είναι αυτή που κατεβαίνει και διαφοροποιείται σύμφωνα με την εστίαση της δικής σας καρδιάς. Η ενέργεια του Γαβριήλ, του Μιχαήλ, του Σάνταλφον, του Σαιν Ζερμαίν, του Μέτατρον, του Ηλία –που βρίσκεται ενσαρκωμένος… [παύση] …και είναι αλήθεια ότι ένα μεγάλο κομμάτι της ενέργειάς του βρίσκεται μέσα στην Άννα….

Άννα: Είναι αυτό που απέφευγα να το πω βέβαια, αλλά δεν το κράτησα τελικά.

(συνέχεια)

…..όπως επίσης βρίσκεται μέσα σε όλους τους υπόλοιπους. Και είναι στο δικό σας χέρι κάθε φορά το πια ενέργεια θέλετε να τραβήξετε, πια ενεργειακή ίνα θέλετε να πιάσετε και να τη φέρετε σε εκδήλωση.

Μην αστοχείτε λοιπόν σκεπτόμενοι ότι κάποιος άλλος σας μεταφέρει πληροφορίες που δεν μπορείτε να έχετε, μην αστοχείτε σκεπτόμενοι ότι αυτός που μιλά είναι κάποιος άλλος, πέρα από αυτόν που βλέπετε μπροστά σας. Είναι αυτός που βλέπετε μπροστά σας. Με όλες τις ενέργειες που φέρνει από πίσω του. Το Πνεύμα μιλά πάντα μέσα από τους ανθρώπους. Σας το ‘χουμε πει και σας το ‘χουμε ξαναπεί αυτό. Εσείς είστε που αποφασίζετε να δεχτείτε τα μεν και να απορρίψετε τα δε. Το δικό σας νοητικό set up είναι αυτό που μπορεί να δεχτεί τα λόγια ενός ανθρώπου ή να τα απορρίψει και το κάνετε σύμφωνα μ’ αυτό που χρειάζεται να δείτε κάθε στιγμή. Και το Πνεύμα μιλάει μέσα από τον καθένα από σας. Είναι μια αλήθεια που εξακολουθούμε να φέρνουμε μπροστά σας επίμονα. Δεν το κάνουμε γιατί δεν υπάρχουν άλλα λόγια να ειπωθούν, το κάνουμε γιατί έτσι χρειάζεται να γίνει. Γιατί ακόμα δεν έχετε συνειδητοποιήσει τον βαθμό που είστε συνδεδεμένοι με το Πνεύμα ούτως ή άλλως. Ποικίλει ο βαθμός στον οποίο εκφράζετε αυτή τη σύνδεση. Ο βαθμός στον οποίο επιτρέπετε στον ίδιο σας τον εαυτό να εκφραστεί και μπορείτε να του επιτρέψετε να εκφραστεί όταν σταθείτε στην καρδιά. Όταν μείνετε εκεί και αφήσετε να διαλυθούν όλες οι νοητικές κατασκευές που περιορίζουν την εκδήλωσή σας, περιορίζουν τη ροή της ενέργειας και αρχίσετε να μιλάτε από την καρδιά.

«Και ποιες είναι αυτές οι νοητικές κατασκευές, Ηλία, που εμποδίζουν τη ροή της ενέργειας; Εμείς έχουμε μάθει να εστιαζόμαστε σε πολύ συγκεκριμένα σύμβολα, αντικείμενα, ιδέες, και να συνεργαζόμαστε με την Ιεραρχία προκειμένου να υλοποιήσουμε το Μεγάλο Σχέδιο.»

Εσείς είστε οι νοητικές δομές, τα νοητικά κατασκευάσματα που εμποδίζουν τη ροή της ενέργειας. Εσείς είστε και το σχέδιο. Εσείς είστε ο χάρτης. Αν ανοίξετε έναν χάρτη, μπορείτε να δείτε βουνά, να δείτε κοιλάδες, να δείτε ποτάμια να ρέουν. Να δείτε τα μονοπάτια που έχετε χαράξει και να δείτε και άλλα, που χαράζονται την ίδια στιγμή, καθώς θα περπατάτε. Εσείς είστε τα πάντα. Γι’ αυτό και ερχόμαστε και σας λέμε συχνά ότι ένα κομμάτι της ενέργειάς σας πεθαίνει. Ένα κομμάτι του εαυτού σας πεθαίνει και ξαναγεννιέται. Γιατί εκείνη την ώρα κάνετε κάτι στην άκρη κάποια μοτίβα, κάποιες ενεργειακές δομές, προκειμένου να αναπτύξετε κάποιες καινούριες.

Και σ’ όλα αυτά το Πνεύμα στέκεται και σας κοιτά μέσα από τη δική σας καρδιά και σας ενισχύει, ό,τι κι αν είναι αυτό που θέλετε να κάνετε. Το Πνεύμα θα σας ενισχύσει, ό,τι και αν είναι αυτό που θα θελήσετε να κάνετε. Γιατί είμαστε εκεί δίπλα σας, για να φέρουμε το δικό σας δυναμικό στην επιφάνεια. Δεν είμαστε δίπλα σας για να σας πούμε τι είναι αυτό που θα πρέπει να κάνετε. Και αυτό επίσης το έχετε κατανοήσει μέχρι τώρα πολύ βαθιά. Μόνο που εξακολουθείτε να μπερδεύεστε. Μα δεν υπάρχει τίποτε πραγματικά να σας μπερδέψει. Εσείς είστε το σχέδιο. Εμείς γιατί θα ερχόμασταν να πούμε κάτι διαφορετικό απ’ αυτό; Δεν είστε μόνο εσείς που εργάζεστε για το Σχέδιο, ξέρετε, είμαστε κι εμείς. Αυτό ερχόμαστε να εξυπηρετήσουμε.

Εσείς όμως, όταν στέκεστε στην τρισδιάστατη αντίληψη των πραγμάτων στο γήινο πεδίο, κρίνοντας τα πράγματα σύμφωνα με τον τρόπο που τα βλέπετε εκείνη τη στιγμή, κρίνοντας τα πάντα μέσα από την ανάγκη σας να αποφύγετε απογοητεύσεις, να αποφύγετε πόνους, να αποφύγετε στενάχωρες καταστάσεις, κρίνοντας τελικά τα πάντα μέσα από το νοητικό σας πρίσμα και το συναισθηματικό ταυτόχρονα, θεωρείτε ότι το Σχέδιο είναι κάτι άλλο, κάτι πέρα από αυτό που κάνετε ήδη. Είστε απολύτως βέβαιοι ότι δεν κάνετε αυτό που ήρθατε να κάνετε και το κίνητρό σας γι’ αυτήν την αναζήτηση, είναι συνήθως ο φόβος του πόνου, ο φόβος της δυστυχίας, ο φόβος της ανεπάρκειας, ο φόβος της αποτυχίας. Και τότε προσφεύγετε στο Πνεύμα για να σας πει τι να κάνετε για να μην πονέσετε, για να είστε ευτυχισμένοι, για να έχετε πάντοτε επιτυχίες, να καταφέρνετε πάντοτε όσα κάνετε, και ούτω καθεξής. Είναι και πάλι θέμα αντίληψης αγαπητοί μου. Και πάλι, έχει να κάνει με τον τρόπο που στέκεστε, έχει να κάνει με το πεδίο στο οποίο στέκεστε και αντιλαμβάνεστε τα πράγματα.

«Και τι θέλεις να μας πεις Ηλία, λοιπόν; Ότι πρέπει να πονάμε; Ότι δεν δικαιούμαστε τη χαρά και την ευτυχία; Δεν δικαιούμαστε την επιτυχία;» Είναι δικαίωμά σας να έχετε τα πάντα, όλα όσα θελήσετε να έχετε. Εσείς είστε το Σχέδιο, εσείς είστε ο χάρτης. Κι εμείς δεν ερχόμαστε να σας πούμε να γκρεμίσετε, να δυναμιτίσετε τα βουνά και να φράξετε τα ποτάμια. Ερχόμαστε να σας τονίσουμε την ανάγκη να στηρίξετε τα βουνά και να αφήσετε τους ποταμούς να ρέουν. Ερχόμαστε να υποστηρίξουμε, να σας τονίσουμε την ανάγκη να είστε ο εαυτός σας. Η τριβή είναι κάτι πολύ δυσάρεστο και το ξέρουμε αυτό. Η τριβή είναι κάτι πολύ δυσάρεστο για σας, μια πολύ δυσάρεστη αίσθηση για όσους βρίσκονται στο γήινο πεδίο. Κι έτσι, κάνετε ό,τι μπορείτε για να αποφύγετε αυτήν την τριβή, χωρίς να λογαριάζετε πολλές φορές ότι αυτή η τριβή είναι που απαιτείται να συμβεί, προκειμένου να δημιουργήσετε το δυναμικό για να προχωρήσετε σε ένα άλλο επίπεδο. Τότε έρχονται κάποιοι και μιλούν για το κάρμα και λεν ότι, «Ξέρετε, είναι θέμα κάρμα. Χρειάζεται να τα περάσεις αυτά για να διαλυθεί το κάρμα, να εκπληρωθεί, και κατόπιν θα ανοίξεις και θα προχωρήσεις σε άλλα επίπεδα.» Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να το θέσετε αυτό αλλά όλα, τα πάντα, εντάσσονται στο δικό σας σχέδιο.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας για λίγο να γειωθεί. Επιτρέψτε στις ενέργειές σας να γίνουν ένα με το χώμα και τον βράχο. Είναι ώρες που γινόμαστε πολύ νοητικοί, θα λέγατε, αλλά οι ενέργειες αλλάζουν και χρειάζεται κάθε φορά να ακολουθούμε αυτό το κύμα το ενεργειακό, προκειμένου να φτάσουμε στα βαθύτερα επίπεδα της δόνησής σας. Επιτρέψτε στον εαυτό σας λοιπόν να γειωθεί. Αφήστε τις σκέψεις, αφήστε τις σκέψεις να φύγουν. Μείνετε στο εδώ και τώρα. Αγαπημένοι μας, ενωθείτε με όλα όσα υπάρχουν γύρω σας. Με το χώμα, τα χόρτα, τα δέντρα, τον βράχο, τον αέρα και τον ήλιο. Με τα πουλιά που κελαηδούν, τις καμπάνες που ηχούν, τα τζιτζίκια…. Με την ίδια τη θάλασσα που βρίσκεται βαθιά στον ορίζοντα. Ενωθείτε. Αδειάστε.

Έχετε αντιληφθεί ότι τίποτα απ’ όσα διαθέτετε δεν είναι δικό σας; Πόσο μπορείτε να το καταλάβετε αυτό; Τίποτα απ’ όσα διαθέτετε δεν είναι δικό σας. Είστε ένας σπινθήρας που έρχεται και ντύνεται με διαφορετικά ρούχα και παίρνει μια υπόσταση που, ωστόσο, είναι τελείως πλαστή. Υποδύεστε έναν ρόλο και για να τον υποδυθείτε φοράτε τις κατάλληλες μάσκες, τα κουστούμια, τα παπούτσια, έχετε το κατάλληλο μακιγιάζ. Δημιουργείτε γύρω σας τα κατάλληλα οπτικά και ακουστικά εφέ κι έτσι δημιουργείτε μια πλήρη μικρή πραγματικότητα αυτού που έρχεστε να παίξετε στη γη. Τι είστε πραγματικά όμως; Τι είστε πέρα από ένας σπινθήρας ζωής; Τι είστε πέρα από μία βούληση; Μια βούληση είστε. Ένα ίχνος θελήματος. Όχι γήινου θελήματος. Ένα ίχνος του θελήματος του Πατέρα. Ένα ίχνος του θελήματος της καρδιάς του Πατέρα.

Και όσο ντύνεστε με τα κουστούμια σας και παίζετε τους ρόλους σας, τόσο πείθετε τους εαυτούς σας ότι είσαστε πραγματικά κάτι άλλο. Τόσο ταυτίζεστε με τα κουστούμια που φοράτε, με τα χρώματα που έχετε καλύψει τον εαυτό σας και τόσο πιστεύετε ότι και οι άλλοι απέναντί σας είναι ταυτισμένοι με τον δικό τους ρόλο. Τότε αρχίζει το δράμα. Τότε αρχίζει και εκτυλίσσεται το δράμα επί σκηνής. Και είναι πολύ δύσκολο… όταν αρχίζετε να ξυπνάτε στην πραγματικότητα, είναι πολύ δύσκολο να αφήσετε πίσω αυτά τα κοστούμια. Είναι πολύ δύσκολο να αφήσετε το δράμα πίσω. Είναι πολύ δύσκολο να δείτε τον θεϊκό σπινθήρα μέσα στον κάθε άνθρωπο. Σας είναι πολύ δύσκολο να κοιτάξετε τον άλλον στα μάτια και να αναγνωρίσετε μέσα του τον Πατέρα. Και είναι δύσκολο επίσης να το κάνετε και για τον ίδιο σας τον εαυτό. Όταν όμως μπορέσετε να ξυπνήσετε από αυτόν τον ρόλο και μπορέσετε να αντιληφθείτε πραγματικά ότι ο βάτραχος που έχετε μπροστά σας δεν είναι παρά μια έκφραση του Πατέρα, τότε μπορείτε να τον δείτε να μεταμορφώνεται σε πρίγκιπα και να σας φέρνει όλα τα αγαθά, όλη τη χαρά και την ευλογία που, καλά – καλά, δεν πιστεύατε ότι θα μπορούσατε να έχετε απ’ αυτόν.

Είναι όλα θέμα οπτικής αγαπητοί μου. Και ίσως η πιο βαθιά αλήθεια που μπορεί να αγγίξει ένας άνθρωπος, είναι αυτή: ότι τίποτα, μα τίποτα γύρω σας δεν είναι ξένο από σας. Τίποτα μα τίποτα δεν είναι ξένο από τον Πατέρα. Ότι τα πάντα γύρω σας είναι ο Πατέρας κι αυτός σας κοιτά μέσα από το κάθε τι. Είναι πολύ μεγάλη ευλογία το να μπορέσετε να συνειδητοποιήσετε αυτό και μόνο το πράγμα. Να αφήσετε στην άκρη κάθε στοχασμό, κάθε ανάγκη ίσως του γήινου εαυτού να δικαιωθεί -και να δικαιωθεί με τον δικό του τρόπο σκέψης- και να επιτρέψετε στην ίδια τη ζωή να δικαιώσει την ύπαρξή σας σε ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο απ’ ότι μπορείτε να διανοηθείτε αυτή τη στιγμή. Είναι δικαιωμένη η ύπαρξή σας. Δεν χρειάζεται να εκλογικεύετε οτιδήποτε, προκειμένου να πείσετε κάποιον για την ακρίβεια και την αλήθεια των απόψεών σας. Η ύπαρξή σας είναι δικαιωμένη στο Πνεύμα. Οτιδήποτε πέρα απ’ αυτό, απλά θα ενίσχυε την έλξη του γήινου πεδίου. Θα ενίσχυε την έλξη της διττότητας.

Για να πολεμήσεις κάτι -μια που λέγεστε πολεμιστές του φωτός- χρειάζεται να διαθέτεις ανώτερες δυνάμεις από τον αντίπαλο. Ο τρόπος για να πολεμήσετε κάτι δεν είναι να καταφεύγετε σε υποδεέστερες του επιπέδου σας μεθόδους, σε tricks, ο τρόπος είναι να καταφύγετε στις ανώτερες δυνάμεις που διαθέτετε και, κάθε φορά, ένα γεγονός τριβής να το αναβαθμίζετε, ανάγοντάς το σε μια ευκαιρία να δείξετε ποιοι πραγματικά είστε. Γι’ αυτό έρχονται αυτά τα γεγονότα. Γι’ αυτό έρχονται τα πάντα. Γιατί κάποια στιγμή σταθήκατε και είπατε «Πνεύμα, θέλω να παίξω. Και θέλω να δείξω ποιος είμαι. Θέλω να δείξω όλο το μεγαλείο του Πνεύματος στη γη.» Και σας είπαμε, «Και έτσι είναι». Και τώρα βρίσκεστε εδώ γι’ αυτό ακριβώς. Για να μπορέσετε να συνθέσετε τα δύο σε ένα. Να ισορροπήσετε τα δύο στο κέντρο τους και να σταθείτε σ’ ένα ανώτερο δονητικό επίπεδο, προκειμένου να διαχειριστείτε τις ενέργειες που βρίσκονται κάτω από σας. Δεν είναι ένας τιμωρός θεός που του αρέσει να σπάει πλάκα με τα πιόνια του στη γη. Είναι αυτό Πνεύμα που με πολύ αγάπη σας περιτυλίγει, που ζει μέσα σας και γύρω σας και σας παρέχει όλα όσα χρειάζεστε, προκειμένου να παίξετε το γήινο παιχνίδι σας και να το απολαύσετε μέχρι την τελευταία στιγμή.

Η Δανιμαρκία θα είχε πολλά να πει. Το βασίλειο του νου έχει πάρα πολλά πράγματα να σας φέρει. Εσείς έχετε ρίξει εκεί πάρα – πάρα πολλά. Πολλές σκέψεις και ιδέες. Έχετε χτίσει οικοδομήματα, τοίχους, έχετε βάλει ελάχιστες πόρτες και παράθυρα, δυστυχώς, και το ‘χετε κατοικήσει. Η σύγκρουση έρχεται όταν περιμένετε και οι άλλοι να έρθουν και να κατοικήσουν στο δικό σας οικοδόμημα. Μα δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το δικό σας οικοδόμημα είναι ευρύ, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να μη μπορεί να διευρυνθεί περισσότερο. Θα μπορούσαμε πολύ καλά να πούμε ότι δεν χρειάζεται καν ένα οικοδόμημα πολλές φορές. Είστε οι δημιουργοί. Και σύμφωνα μ’ αυτό που θέλετε να επιτύχετε συλλογικά, αυτό δημιουργείτε. Αυτόν τον ρόλο παίζουνε οι αντιλήψεις στη γη. Τις κατοικείτε, ζείτε και εργάζεστε μέσα σ’ αυτές, προκειμένου να παίξετε τον ρόλο που ήρθατε να παίξετε. Κάποια στιγμή όμως, μέσα στη διαδικασία της εξέλιξής σας, χρειάζεται να γκρεμιστεί αυτό το οικοδόμημα και τη θέση του να πάρει ο ανοιχτός ορίζοντας. Μπορεί να έρθει η στιγμή αργότερα να φτιάξετε ένα άλλο οικοδόμημα. Χρειάζεται όμως να αφήσετε κενό χώρο, προκειμένου να μπορέσετε να οικοδομήσετε το μέλλον σας.

Όταν μιλάμε για δημιουργούς στη γη, αυτό εννοούμε. Παίρνετε από τις ουσίες που υπάρχουν γύρω σας, τις μετασχηματίζετε και δομείτε πολιτείες, συστήματα οικονομικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά… Αυτό που φαίνεται στο γήινο πεδίο είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, γιατί όλα αυτά έχουν από πίσω ένα πολύ μεγάλο, ένα πολύ ευρύ υπόβαθρο στο αστρικό και το νοητικό πεδίο. Και δεν έχει νόημα να επιτρέψετε να διαλυθεί η κορυφή του παγόβουνου και να μείνει όλο το υπόλοιπο εκεί, γιατί εξακολουθείτε να μην έχετε χώρο να χτίσετε κάτι καινούριο. Θα χτίσετε πάνω στο προηγούμενο υπόβαθρο. Και μπορεί μεν να φτάνετε πολύ μακριά μ’ αυτόν τον τρόπο, να δημιουργείτε συνέχεια, αλλά οι δημιουργίες σας θα έχουν πάντα τη ρίζα του προηγούμενου υπόβαθρου. Αυτόν το ρόλο παίζουνε και οι μεγάλοι κύκλοι της δημιουργίας και της διάλυσης του σύμπαντος και αυτό σας ζητούμε να κάνετε στη δική σας κλίμακα, στο δικό σας, ατομικό επίπεδο. Να επιτρέπετε σ’ αυτούς τους κύκλους να έρθουν και να σαρώσουν τη ζωή σας. Να επιτρέπετε την αλλαγή και την ανανέωση. Να επιτρέπετε να διαλυθούν τα πάντα οικειοθελώς, προκειμένου να χτιστεί κάτι καινούριο. Να επιτρέπετε μία εκ βάθρων αλλαγή.

Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που μπορεί να δικαιωθεί στο γήινο πεδίο. Η ύπαρξή σας δεν μπορεί να δικαιωθεί στο γήινο πεδίο. Δεν υπάρχει περίπτωση γιατί, ξέρετε τι συμβαίνει; Εσείς αντιμετωπίζετε τον εαυτό σας ευρισκόμενοι σε ένα πολύ διαφορετικό επίπεδο και το γήινο πεδίο παίζει με τους δικούς του όρους. Υπάρχει μία ριζική διαφορά αντίληψης των πραγμάτων. Ποτέ δεν θα μπορέσετε να μπείτε απόλυτα στη λογική του τρισδιάστατου πεδίου. Βλέπετε, τόσο καιρό σας λέγαμε ότι ήρθε η ώρα να βγείτε απ’ αυτό, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι δεν μπορείτε να μπείτε απόλυτα σ’ αυτό, γιατί δεν είστε μόνο αυτό. Κι εσείς μέσα σας γνωρίζετε ότι είστε κάτι πολύ ευρύτερο. Γνωρίζει η καρδιά σας το εύρος της ύπαρξής σας. Μόνο που, προσπαθείτε να αποδείξετε αυτό το εύρος, ευρισκόμενοι μέσα σε μια δαχτυλήθρα. Και τότε νομίζετε ότι πρέπει να χρησιμοποιήσετε την ισχύ. Νομίζετε ότι χρειάζεται η δύναμη για να μπορέσετε να αποδείξετε αυτό που είστε. Ζητάτε να διαλύσετε τη δαχτυλήθρα. Μπαίνετε δυναμικά και θέλετε να τα κάνετε όλα κομμάτια, γιατί δεν βρίσκετε άλλον τρόπο να επιβάλετε το δικό σας μεγαλείο, το δικό σας εύρος. Η αλήθεια όμως είναι και πάλι στη συνοχή. Η αλήθεια βρίσκεται στο να αγκαλιάσετε και να γίνετε ένα μ’ αυτή τη μικρή δαχτυλήθρα. Να κατανοήσετε ότι, με τη σειρά της, μπορεί να χωρέσει αυτό που μπορεί να χωρέσει. Γι’ αυτό είναι εδώ, αυτόν τον ρόλο παίζει. Έχει το δικό της σκοπό και μπορεί να χωρέσει ένα συγκεκριμένο όγκο απ’ όλα όσα είστε. Θα τα βάζατε τάχα ποτέ με μία τρίχα της κεφαλής σας επειδή δεν μπορεί να κατανοήσει όλα όσα είστε; Θα τα βάζατε αλήθεια ποτέ με το χέρι σας επειδή δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του ματιού; Ή με το αυτί σας επειδή δεν μπορεί να περπατήσει; Τα πάντα εργάζονται για σας, αγαπητοί μου.

Ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας είναι κοντά σας και σήμερα, και έρχεται να σας μεταφέρει το ίδιο μήνυμα που σας φέρνει και όλες τις άλλες φορές. Έρχεται να σας ζητήσει την άδεια να καθίσει στα πόδια σας και να σας αγκαλιάσει. Να σας κοιτάξει στα μάτια βαθιά και να σας πει ότι σας αγαπά. Να σας πειράξει λίγο τη μύτη, να σας τραβήξει το αυτί και να αγγίξει με την αγάπη του την καρδιά σας. Κι εμείς ξέρουμε ότι, απ’ όλα όσα έχουν ειπωθεί, αυτό είναι που μπορεί να αγγίξει την καρδιά σας. Αυτό το ανεπαίσθητο, διακριτικό άγγιγμα του Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας. Αυτή η αγκαλιά του Πνεύματος μπορεί να γαληνέψει τις ψυχές σας.

Δεν χρειάζεται να αδημονείτε άλλο, η αλλαγή έφτασε και είναι εδώ. κι εσείς μοιάζετε με αλεξιπτωτιστές που διστάζουν πριν από το τελικό τους βήμα, πριν από το πήδημα από την πόρτα του αεροπλάνου. Βλέπετε κάτω από τα πόδια σας μια νέα γη και είναι οι τελευταίοι φόβοι που σας κρατούν για να αφεθείτε ολοκληρωτικά στην αγκαλιά της. Οι τελευταίοι φόβοι σας κρατούν πίσω από το να ανοίξετε ολοκληρωτικά τον νου και την καρδιά σας από το να απολαύσετε τη νέα γη. Εσείς είστε η νέα γη. Πάψτε να ζητάτε να υλοποιηθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις της προσωπικής σας ατζέντας. Αυτό είναι κάτι που μπορείτε να το πραγματοποιήσετε στο γήινο πεδίο πολύ απλά, με τις γνώσεις που έχετε. Μπορείτε να το υλοποιήσετε για τον εαυτό σας. Αν όμως δεν σταθείτε τώρα, εσείς, στο επίπεδο του να λειτουργήσετε πια χωρίς ατζέντα, ποιος περιμένετε να το κάνει; Ποιος περιμένετε να αρχίσει να οικοδομεί στη νέα γη αν δεν το κάνετε εσείς; Αν εσείς δεν φτιάξετε ένα οικοδόμημα όπου θα μπορούν να φιλοξενηθούν οι πάντες και τα πάντα, ποιος περιμένετε να το κάνει;

Εμείς ερχόμαστε και σας κοιτούμε στα μάτια, σας χαμογελούμε γλυκά και σας φέρνουμε την αγάπη του Πνεύματος. Ερχόμαστε και σας δίνουμε απαλά σπρωξίματα στους ώμους για να σας ενθαρρύνουμε να προχωρήσετε το μονοπάτι που έχετε χαράξει. Και βάζουμε τις ενέργειές μας στη διάθεσή σας, προκειμένου να υλοποιήσετε αυτό που αγαπάτε. Δεν μπορούμε όμως παρά να κάνουμε ένα βήμα πίσω, μπροστά στους δημιουργούς που βρίσκονται εδώ για να ζήσουν το μέλλον που πάντα περίμεναν. Αρχίστε να οικοδομείτε. Είναι η κατάλληλη στιγμή. Αρχίστε να οικοδομείτε. Αν δεν το κάνετε τώρα, πότε περιμένετε να το κάνετε. Και γιατί περιμένετε να σας ακολουθήσουν πλήθη ανθρώπων; Γιατί δεν πιστεύετε ότι εσείς μπορείτε να κάνετε την αλλαγή για τον εαυτό σας; Γιατί περιμένετε να έχετε την υποστήριξη χιλιάδων ακόμα ανθρώπων, αλήθεια; Πιστεύετε ότι το Πνεύμα δεν θα σας στηρίξει αρκετά; Είναι κι αυτό μια επιθυμία του γήινου εαυτού. Ένας φόβος του γήινου εαυτού. Μα, είστε ήδη στη νέα γη. Έχετε ήδη το καινούριο σας δυναμικό στα χέρια σας, κινητοποιηθείτε επιτέλους.

Δεν έχετε κατανοήσει ακριβώς το εξής: σας μιλάμε για νέα οικοδομήματα, κι ο δικός σας νους τρέχει… τρέχει σε γήινα οικοδομήματα, σε υλικά οικοδομήματα, σε υλικές επιτεύξεις. Και δεν είναι λάθος αυτό μεν, αλλά δεν έχετε συλλάβει το γεγονός ότι πρέπει να ξεκινήσετε εσωτερικά για να υλοποιηθούν τα εξωτερικά οικοδομήματα κάποια στιγμή. Δεν έχετε κατανοήσει ότι χρειάζεται να λειτουργήσετε βαθιά μέσα σας στα εσωτερικά πεδία, προκειμένου να έρθει η εξωτερική επίτευξη. Είναι αρκετοί που κάνουν αυτήν τη μικρή απαλοιφή. Θέλουν να περάσουν από το Α στο Γ, χωρίς να περάσουν από το Β. Φυσικά, ναι, εκεί που δεν υπάρχει χώρος και χρόνος, μπορεί αυτό να συμβεί. Όσο όμως πατάτε τα πόδια σας στη γη, χρειάζεται πρώτα να οικοδομείτε εσωτερικά αυτό που ζητάτε. Χρειάζεται να οραματίζεστε αυτό που ζητάτε. Χρειάζεται να επενδύετε ενέργεια σ’ αυτό που ζητάτε. Χρόνο. Χρειάζεται να ακολουθήσετε όλα τα πρακτικά βήματα γι’ αυτό που ζητάτε.

[Σημείωση: η μαγνητοφώνηση διακόπηκε σ’ αυτό το σημείο]

…………………….

[Ανώτερη επικοινωνία μέσω του Τάσου Σ., μετά την ολοκλήρωση της επικοινωνίας μέσω της Άννας]

Τάσος Σ.:

Φαίνεται λοιπόν ότι δεν υπάρχει μεγάλη προθυμία για ερωτήσεις, γι’ αυτό θα συνεχίσουμε μέσα από τον Τάσο, για να πούμε τα ίδια πράγματα με ένα διαφορετικό ένδυμα. Γιατί, το έργο που παρουσιάζεται είναι ένα και είναι πλούσιο. Έχει πολλά σκηνικά, πολλά κουστούμια και αλήθεια είναι σαν αυτές τις ρώσικες κούκλες, τις μπαμπούσκες, που ανοίγεις την πρώτη και από μέσα παρουσιάζεται η ίδια, αλλά σε πιο συμπυκνωμένη μορφή… η ίδια κούκλα. Ώσπου την ανοίγεις κι αυτή και ξανά η ίδια… κι αυτό συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Θα θέλαμε λίγο να μιλήσουμε για τη νοητική επεξεργασία που είχαμε μιλήσει και προηγουμένως. Θ’ αρχίσουμε λοιπόν με δύο παραδείγματα που καταδεικνύουν ακριβώς αυτό. Ξέρετε οι περισσότεροι -και αν δεν ξέρετε, έτσι είναι- ότι η επιστήμη σας, το απαύγασμα δηλαδή της νοητικής διαδικασίας, έχει αποδείξει, προσέξτε το ρήμα, έχει αποδείξει ότι, υπάρχουν προτάσεις μαθηματικές που ισχύουν αλλά δεν είναι δυνατό να αποδειχθούν. Επίσης, η ίδια η επιστήμη σας έχει φτάσει στο συμπέρασμα μέσα από λογικά βήματα –αυτό ακριβώς υπηρετεί η επιστήμη- ότι ο παρατηρητής επηρεάζει όχι μόνο το αποτέλεσμα του πειράματος αλλά και το ίδιο το παρατηρούμενο. Καταλαβαίνετε λοιπόν την αξία και ταυτοχρόνως την απαξία της νοητικής διεργασίας; Έχει κατορθώσει να αυτοαναιρεθεί. Έχει φτάσει σ’ αυτό το ύψιστο σημείο του να ολοκληρώσει τον κύκλο της και να έχει αποδείξει ότι είναι ένα φαύλος κύκλος. Αυτή είναι η μεγάλη της αξία που, ταυτοχρόνως, αναδεικνύει περίτρανα την περιοριστικότητα στην οποία υπόκειται.

Ας το αφήσουμε όμως αυτό και ας πάμε σε μια μικρή ιστοριούλα. Φανταστείτε λοιπόν μια μαριονέτα που φοράει κάθε μέρα τα ίδια ρούχα, κάνει τις ίδιες κινήσεις, συμμετέχει στο ίδιο έργο και, τα παιδιά και οι μεγάλοι που είναι γύρω το ευχαριστιόνται, γελάν με την ψυχή τους και, παράλληλα, θαυμάζουν τον χειριστή της μαριονέτας. Αυτά τα δάκτυλα που κινούνται με τόση επιδεξιότητα και κάνουν τη μαριονέτα να ανταποκρίνεται στον ρόλο της, στο έργο μέσα. Ώσπου κάποια στιγμή συμβαίνει το αναπάντεχο. Και αν θέλετε να το δείξουμε εμείς καλύτερα από την πλευρά μας, συμβαίνει το αναμενόμενο αναπάντεχο. Ξαφνικά, η μαριονέτα συνειδητοποιεί τρία πράγματα. Το πρώτο είναι ότι οι κινήσεις της της ανήκουν. Με άλλα λόγια, είναι αυτή που καθοδηγεί τα δάχτυλα που βρίσκονται από πάνω της και ενώνεται μ’ αυτά με νήματα σχεδόν αόρατα. Δεύτερον, συνειδητοποιεί ότι η ίδια φτιάχνει το έργο, συνεπώς μπορεί να υποδυθεί διαφορετικούς ρόλους, και τρίτον ότι δεν υπάρχει κοινό. Ή, αν θέλετε να το πούμε διαφορετικά, το κοινό του έργου είναι αυτοί που έχουν έρθει και όλοι αυτοί που πρόκειται να έρθουν. Και τότε η μαριονέτα για μια στιγμή τα χάνει, νιώθει ότι έχει διαταραχθεί το status quo των πραγμάτων, νιώθε εξαιρετικά αδύναμη και ταυτοχρόνως εξαιρετικά δυνατή. Κι αρχίζει λοιπόν και πειραματίζεται. Άλλοι ρόλοι, άλλα έργα. Κι όμως τα δάκτυλα είναι εκεί, πάνω από το κεφάλι της και, το μόνο που έχει να κάνει είναι να τραβήξει αυτά τα σχεδόν αδιόρατα νήματα, και να κάνει ό,τι θέλει, ακόμα – ακόμα και να βγει απ’ τη σκηνή. Γιατί και αυτό είναι δικαίωμά σας.

Θέλουμε να μιλήσουμε λοιπόν και, μ’ αυτό το μικρό παράδειγμα, τη μικρή ιστοριούλα, να σας δείξουμε ότι, μέσα από τη φαινομενική αδυναμία της ύπαρξής σας, εσείς και μόνο εσείς ορίζετε τα πάντα. Το χέρι του Πατέρα είναι απλώς εκεί, ήταν από πάντοτε εκεί, όχι για να κινεί τα νήματα, αλλά για να ανταποκρίνεται στα δικά σας καλέσματα. Για να ανταποκρίνεται στις ενέργειες που εσείς κάνετε προκειμένου να κινηθείτε και να πετύχετε αυτά που εσείς σχεδιάζετε. Και όλα αυτά, φανταστείτε ότι είναι ενταγμένα σε ένα γενικότερο πλαίσιο, που είναι το Θεϊκό Σχέδιο. Αλλά το Θεϊκό Σχέδιο είστε εσείς. Έχουμε πει και παλιότερα, στις αρχές, ότι πρέπει να περάσετε μέσα από την ύψιστη αδυναμία, να αισθανθείτε πολύ φόβο ενδεχομένως, τρόμο θα λέγαμε, για να μπορέσετε να καταλάβετε πόσο δυνατοί είστε και να μπορέσετε να αγαπήσετε. Γιατί, όπως λέει και ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας, το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος. Είναι ο φόβος για την αγάπη. Είναι ο φόβος για τη ζωή. Είναι ο φόβος για το αύριο. Κι αυτός ο φόβος, με όλα του τα προσωπεία, είναι αν θέλετε, εκείνο που αναστέλλει τη δική σας δεδομένη παντοδυναμία.

Έτσι λοιπόν, ερχόμαστε να πούμε τώρα ότι, όταν δεν περιμένετε τίποτε απολύτως, τότε σας έρχονται όλα και είναι εκεί μπροστά σας. Σας περιμένουν σαν δώρα, στο προσωπικό μονοπάτι που βαδίζει ο καθένας και είναι σπαρμένο κατά μήκος του με τα δώρα που αναλογούν στον καθένα σας. Κι εσείς, το μόνο που έχετε να κάνετε, είναι να βαδίσετε αυτό το μονοπάτι, το τόσο γνώριμο από παλιά -παρόλα αυτά, σε κάθε βήμα σας με έκπληξη συναντάτε τα νέα τοπία του. Κάθε τόσο τα δώρα είναι εκεί έτοιμα, και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να σκύψετε, να τα πάρετε στα χέρια σας και να λύσετε τον φιόγκο.

Κι όταν νομίζετε ότι είστε εντελώς αδύναμοι, τότε συνειδητοποιείτε την παντοδυναμία σας. Γιατί, δεν είστε εδώ σαν πιόνια ή υποχείρια κανενός. Ούτε των συνανθρώπων σας, ούτε του Πνεύματος, ούτε του κάρμα, ούτε αόρατων δυνάμεων, ούτε καν υποχείρια της φύσης δεν είστε. Είστε όμως υποχείρια του ρόλου τον οποίον έχετε επιλέξει να παίξετε, γιατί δεν καταλαβαίνετε ότι είναι απλώς ένας ρόλος. Εσείς δημιουργείτε αυτήν την πραγματικότητα. Εσείς δημιουργείτε τη θεατρική σκηνή, εσείς δημιουργείτε το έργο, εσείς δημιουργείτε τον δικό σας τον ρόλο. Κι εμείς το μόνο που σας λέμε είναι ότι υπάρχουν άπειροι ρόλοι να παίξετε, σε άπειρες σκηνές, μπροστά στο κοινό του σύμπαντος γιατί, ό,τι κάνετε εδώ, η ηχώ του φτάνει στα πέραντα του σύμπαντος. Αυτή είναι η αλήθεια.

Βγάλτε λοιπόν τα ρούχα του συγκεκριμένου ρόλου, μείνετε για λίγο γυμνοί μπροστά στα δικά σας τα μάτια, αναθεωρήστε τα πράγματα, τις σκέψεις, τις σχέσεις σας, τις λειτουργίες σας. Δείτε τη δική σας τη λάμψη, καταλάβετε επιτέλους ότι κρατάτε το σύμπαν στα χέρια σας. Κι αυτό δεν είναι μια μεγαλοστομία, δεν είναι μία υπερβολή, γιατί τα πράγματα έτσι ακριβώς είναι. Βαδίστε το προσωπικό σας μονοπάτι χωρίς κανένα φόβο. Εμπλακείτε στα γήινα πράγματα, κάντε διάφορα σενάρια, οικοδομήστε, αλλά προηγουμένως θυμηθείτε ότι πρέπει να κάνετε όλες τις απαραίτητες εσωτερικές διεργασίες, όχι για να πετύχουν τα σχέδιά σας –αν και ισχύει αυτό- αλλά πρέπει να τις κάνετε έτσι κι αλλιώς, για να ενισχυθεί η σύνδεσή σας, ο βαθμός σύνδεσής σας με το Πνεύμα και για να υπερασπίσετε τον μοναδικό ρόλο που έχετε κατεβαίνοντας σ’ αυτήν τη γη: το να έχετε πλήρη επίγνωση του ποιοι είστε.

Και έτσι, όλα όσα είπαμε συνδέονται με την αρχή, γιατί κατεβαίνετε εδώ οικειοθελώς και μάλιστα ζητώντας το με λαχτάρα. Και ξέρετε ότι θα αποκοπείτε πρόσκαιρα από το Όλον, ότι θα υπάρχει ένα πέπλο που θα σας χωρίζει όσο καιρό ενδύεστε τη γήινη μορφή σας. Ξέρετε ότι θα λησμονήσετε ότι είστε άγγελοι και όλα αυτά συμβαίνουν γιατί, καθ’ όλη τη διαδρομή σας πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη, αυτό που ζητάτε –και που είναι και το ζητούμενο- είναι να παραμερίσετε το πέπλο και να έχετε την επίγνωση πλέον αυτού που από πάντα συνέβαινε. Ότι είστε άγγελοι. Την εποχή αυτή, το έχουμε πει επανειλημμένα, το πέπλο είναι πολύ λεπτό, σχεδόν αδιόρατο, συνεπώς είναι η πλέον κατάλληλη στιγμή για να το ανασύρετε. Να αποκτήσετε αυτήν την επίγνωση που κάποτε μόνο αβατάρ και δάσκαλοι που εσείς ακόμα μνημονεύετε, είχαν αυτή τη δυνατότητα. Τα λόγια αυτών των παλαιών δασκάλων ηχούνε πάντα στ’ αυτιά σας, και έτσι πρέπει. Μόνο που εσείς οφείλετε να δώσετε τις ερμηνείες πλέον που ταιριάζουν σε σας και στη νέα εποχή που είναι ήδη εδώ.

Βαδίστε τον δρόμο σας με αισιοδοξία. Είναι ο δρόμος του φωτός.

Και έτσι είναι.